Διάλογος για την Κοινωνία

Μαΐου 13, 2010

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ:Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ & ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ:

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ και ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

 Το ζήτημα των επιδοτήσεων επενδύσεων αποτελεί ένα ακόμα μαύρο σημείο της ελληνικής πραγματικότητας, του αυτοαποκαλούμενου «πολιτικού κόσμου» και της δημόσιας διοίκησης. Αποτελεί όμως επίσης ένα ακόμα μελανό και σκανδαλώδες σημείο της πολιτικής του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού.

 Α. Τι είναι οι επιδοτήσεις επενδύσεων και πώς λειτουργούν: 

 Οι επιδοτήσεις επενδύσεων είναι οι δωρεάν οικονομικές ενισχύσεις που δίδονται από το κράτος και τους αντίστοιχους φορείς σε ιδιώτες, προκειμένου αυτοί να ενισχυθούν στην προσπάθειά τους για την δημιουργία επιλέξιμων «επενδύσεων».

Οι διαπιστώσεις είναι αυτόθροες : Οι επιδοτήσεις επενδύσεων αποτελούν χρήματα όλου του ελληνικού λαού, όλων των φορολογούμενων πολιτών που δίδονται εντελώς δωρεάν σε κάποιους.

Απαντες οι Ελληνες γνωρίζουν (τουλάχιστον όσοι έχουν επαφή με το ζήτημα) το όργιο διαφθοράς και διασπάθισης δημοσίου χρήματος που λαμβάνει επί δεκαετίες χώρα στο θέμα των επιδοτήσεων επενδύσεων. Η διαφθορά είναι ενεργή σε όλα τα στάδια της επιδότησης. Από το ποια δράση και ποίου θα επιλεχθεί μέχρι την εκταμίευση. Επειδή πρόκειται για τεράστια ποσά και για δημόσιο χρήμα, δηλ. χρήμα όλων μας, το ζήτημα μας αφορά πραγματικά και ουσιαστικά. Απέραντο και βδελυρό το όργιο και όσα έχουν αναφερθεί καλύπτουν το σύνολο του φάσματος μιας «επένδυσης».

–          Κατά την επιλογή της επιδοτούμενης επένδυσης: επιλογή (ακόμα και συγκρότηση του κύκλου των επιλέξιμων προτάσεων) με βάση την ισχύ του επενδυτή, τις κομματικές φιλίες και το λάδωμα των αρμοδίων.

–          Κατά την υλοποίηση και τον έλεγχό της : υπερτιμολογήσεις κατά την υλοποίηση της «επένδυσης» και λάδωμα των ελεγκτών για τις εγκρίσεις, ώστε αυτή να την χρεωθεί ο «επιδοτών» ελληνικός λαός στο σύνολό της.

–          Κατά την εκταμίευση: καθυστερήσεις  εκταμίευσης και επιλογές και πάλι με βάση την ισχύ του επενδυτή, τις κομματικές φιλίες και το λάδωμα των αρμοδίων.

Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά καθώς το όργιο της διαφθοράς έχει δεκάδες επιμέρους εκφάνσεις και δράσεις, οι οποίες όλες στρέφονται ενάντια στον ελληνικό λαό και τα συμφέροντά του και αποτελούν πραγματικές κλοπές του δημοσίου χρήματος.

Στατιστικά, λίγα χρόνια μετά την εκταμίευση της επιδότησης, οι μισές περίπου επιδοτηθείσες «επενδύσεις» κλείνουν ή λειτουργούν εικονικά (λόγω των ορισμών του νόμου) ή, τέλος, μεταναστεύουν. Τα χρήματα του ελληνικού λαού ενθυλακώνονται στις τσέπες του κυκλώματος των επιδοτήσεων, οι οποίοι κυριολεκτικά «πίνουν στην υγειά του κορόιδου (ελληνικού λαού)».  

 

Β. Η πολιτική θεώρηση των επιδοτήσεων επενδύσεων

 Αφήνω έξω από την κριτική όλα τα «υποτίθεται» του συστήματος και στοχεύω στο κέντρο και στην ουσία. Οι επιδοτήσεις επενδύσεων λειτουργούν στο καπιταλιστικό σύστημα ως ενίσχυση κάποιων προσώπων με χρήματα του κοινού ταμείου μιας κοινωνίας και ενός κράτους, ώστε αυτοί να καταστούν προνομιακά ισχυροί. Οι επιδοτήσεις επενδύσεων αποτελούν αναδιανομή του εισοδήματος εις βάρος των πολλών και υπέρ λίγων και μια από τις βασικές εκφάνσεις του λεγόμενου «κρατικοδίαιτου καπιταλισμού».

Αδιαφανείς, αντιδημοκρατικές, βρώμικες και ζημιογόνες είναι οι επιδοτήσεις επενδύσεων, όπως λειτουργούν στο καπιταλιστικό σύστημα και ακόμα πιο λερές και βδελυρές είναι στην Ελλάδα.

 

Γ. Πολιτική πρόταση: Να επιδοτηθεί με συγκεκριμένους όρους ισότητας το σύνολο των Ελλήνων για να φτάσουμε σε μία πραγματική κοινωνική οικονομία. 

 Οι επιδοτήσεις επενδύσεων ως έχουν, πέρα από τα εσωτερικά και λειτουργικά τους ελαττώματα, αποτελούν και ένα μέσο συντήρησης και αύξησης των αντιθέσεων ισχύος μεταξύ των πολλών αδύναμων και των λίγων ισχυρών της οικονομίας και της κοινωνίας.

Είναι σαφές ότι τις δομές και τις υποδομές να προχωρήσουν σε «επενδύσεις» και σε αντίστοιχες επιδοτήσεις έχουν μόνο οι ισχυροί του χρήματος.

Καθώς η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα, από τον καιρό του Οθωνα μέχρι σήμερα, λειτουργεί μόνο κατασταλτικά και ελεγκτικά, είναι σαφές ότι την δυνατότητα σοβαρών μελετών και προτάσεων (πέραν των λοιπών δυνατοτήτων της παράνομης παθογένειας που προαναφέρθηκαν) την έχουν μόνο οι ισχυροί του χρήματος και τα εταιρικά τους μορφώματα. Είναι πρακτικά αδύνατο να φθάσουν στην μελέτη και την λήψη επιδοτήσεων για σοβαρές επενδύσεις άλλοι Ελληνες πολίτες. Παραβιάζεται συνεπώς στην ουσία της και η συνταγματική αρχή της ισότητας και μην ξεχνάμε ότι οι επιδοτήσεις αποτελούν χρήματα όλων των πολιτών.  

Μια ριζική αλλαγή, μια ριζοσπαστική αναθεώρηση της πολιτικής των επιδοτήσεων μπορεί να επιφέρει μια πραγματική παραγωγική και κοινωνική επανάσταση στην χώρα, να εγκαθιδρύσει όρους ισότητας μεταξύ των πολιτών, να καταπολεμήσει την ανεργία, να συνθέσει μια πραγματική κοινωνική οικονομία, να μειώσει τις αντιθέσεις, ακόμα και να προχωρήσει στην αναθεώρηση του ρόλου και του χαρακτήρα της δημόσιας διοίκησης στην χώρα.

Η πρόταση είναι απλή, καθώς κινείται στην βάση της αρχής της ισότητας και σέβεται τον άνθρωπο και την προέλευση των χρημάτων από το κοινό, δημόσιο ταμείο:

α.        Οι επιδοτήσεις πρέπει να υπολογίζονται και να δίνονται σε ατομική βάση, δηλ. σύμφωνα με τον αριθμό των μετεχόντων ενεργά και ισότιμα σε μία επένδυση (αρχή της ισότητας). Προσδιοριστικό δηλ. του ύψους της  επιδότησης οφείλει να είναι το ατομικό στοιχείο, π.χ. 10.000 Ευρώ ανά ενεργά συμμέτοχο στην πρόταση.    

β.         Τα πρόσωπα που θα εργαστούν κατά κύριο επάγγελμα και απασχόληση στην προτεινόμενη επένδυση λαμβάνουν πολλαπλάσια προσωπική επιδότηση. 

γ.         Κανείς δεν μπορεί να λάβει επιδότηση πάνω από μία φορά. 2η επιδότηση επιτρέπεται μόνο για ειδικούς λόγους και μόνο με απόφαση της αρμόδιας τοπικής ανεξάρτητης αρχής (ή του τοπικού Ο.Τ.Α.) που συγκεκντρώνει τα 2/3 των μελών του οικείου συμβουλίου.

Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες μιας δίκαιης, δημοκρατικής και ουσιαστικής λύσης που θέτει την κοινωνία σε κίνηση, ενισχύει ουσιαστικά την πρωτοβουλία των ανθρώπων και την παραγωγικότητα και οδηγεί στην συλλογική και ατομική κοινωνική χειραφέτηση. Τα οφέλη για το σύνολο της κοινωνίας θα είναι πολλά και ουσιαστικά και με χιλιάδες θετικές εκφάνσεις.

Τα ανωτέρω συνδυασμένα με ένα νομικό πλαίσιο αυτοδιαχείρισης και τον άμεσο δημοκρατικό κοινωνικό έλεγχο – συνδρομή μπορούν να οδηγήσουν σε ελάχιστο χρόνο σε θεαματικά θετικά αποτελέσματα για την ελληνική κοινωνία και τους Ελληνες.

Παραμένει το ζήτημα των μελετών, που δημιουργεί απαγορευτικούς όρους και συνθήκες για τους πολλούς. Εδώ τίθεται σαφές το θέμα της δημόσιας διοίκησης και του ρόλου της. 

Για να προβούμε επιτέλους στην ουσιαστικά αλλαγή του χαρακτήρα, του ρόλου και της κατεύθυνσης της δημόσιας διοίκησης,οι το δημόσιο και οι υπηρεσίες του οφείλουν :

– Να προ-χωροθετήσουν τον τόπο στον οποίο επιτρέπονται  επενδύσεις (ανάλογα με το είδος.)

– Να εκπονήσουν σχέδια και μελέτες για την εγκατάσταση, οργάνωση και λειτουργία κάθε είδους επένδυσης.

– Να εκπονήσουν παράλληλα με τις μελέτες και αντίστοιχα κοστολόγια υλικών και υπηρεσιών για κάθε επένδυση.

– Να λειτουργούν συμβουλευτικά σε κάθε πρόταση, προτείνοντας πάντα τυχόν τροποποιήσεις.

 

Τέλος, για την ουσιαστική εμπέδωση της δημοκρατίας και την επιτυχία κάθε εγχειρήματος αναγκαία είναι και η κοινωνική συμμετοχή και πρόταση στα ανωτέρω. Μέσα λοιπόν από ευρύτερες δημοκρατικά εκλεγμένες ανεξάρτητες αρχές θα μπορεί να υπάρχει όχι μόνο ο δημόσιος ανοικτός έλεγχος όλων των ανωτέρω πράξεων και προτάσεων (εννοώ βεβαίως και του δημοσίου), αλλά ακόμα και η παραγωγική πρόταση επενδύσεων ως έκφραση των κοινωνικών και παραγωγικών αναγκών σε κάθε περιοχή και η ουσιαστική εγκριτική λειτουργία των προτάσεων, ως και η γενικότερη κίνηση και αρμοδιότητα επί του θέματος.

Είναι σαφές ότι οι ρεμούλες και οι διασπαθίσεις του δημοσίου χρήματος όλων μας πρέπει να σταματήσουν. Οι αισχρές και ζημιογόνες πολιτικές που ακολουθήθηκαν πρέπει οριστικά να σταματήσουν.  

            Με απλές, αλλά ουσιαστικές και δίκαιες ριζοσπαστικές αποφάσεις και λειτουργία των θεσμών σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος μπορούμε να προχωρήσουμε στο μέλλον, σε ένα μέλλον που θα ανήκει σε όλους.

Διαφορετικά καμία επιδότηση να μην δοθεί και σε κανένα και ας χρησιμοποιηθούν τα δισεκατομμύρια της διαφθοράς και της ανισότητας υπέρ της παιδείας και της υγείας του ελληνικού λαού, άλλωστε το θέμα αφορά χρήματα από το υστέρημα του ίδιου του ελληνικού λαού … . 

Η συζήτηση για το θέμα στο http://dialogos-koinonia.forumotion.com/forum.htm

 

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Δημήτρης Καραμήτσας

Δεκέμβριος 19, 2008

ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

         ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ  !!!

 

Οι Ελληνες πολίτες, οι Ελληνες καταναλωτές βρίσκονται μπροστά σε μία νέα προσπάθεια να «προστατευτεί»  η επιτροπή ανταγωνισμού, για όσα πράττει και για όσα δεν πράττει. Αντί η κυβέρνηση να αικίσει την επιτροπή ανταγωνισμού για τις παραλήψεις της, αντί να την επιβάλλει την υποχρέωση ουσιαστική δράσης, έρχεται να της χαρίσει ένα οιονεί ακαταδίωκτο. Ετσι η αδράνεια, η αμέλεια, ο ενδεχόμενος δόλος για πράξεις και παραλείψεις της, τίθενται στην σφαίρα του ακαταδίωκτου ποινικά και αστικά. Περισσεύουν οι αιτιολογίες και οι δικαιολογίες. Πλέον τα «δεν πρόλαβα», «δεν κατάλαβα», «δεν το πρόσεξα», θα αποτελούν επαρκείς αιτιολογίες για τις παραλείψεις και τις πράξεις της επιτροπής ανταγωνισμού !!!.

            Τελικά ο αποτυχημένος ελληνικός και παγκόσμιος νέο-φιλελευθερισμός δεν μπορεί να κρατήσει ούτε τα προσχήματα. Το δομικό του στοιχείο, ίσως και η αιτία της εφεύρεσης του ιδεολογήματος της ελεύθερης αγοράς, θα μπορούν πλέον να δράσουν με χαλαρότερους ελέγχους, εφόσον η αμελής αδράνεια ελέγχου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού μεταβάλλεται σε νόμιμη πράξη !!!.   

 

Η κυβέρνηση θεσπίζει «το ακαταδίωκτο και την έλλειψη αστικής ευθύνης των μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του προσωπικού των υπηρεσιών της Γενική Διεύθυνσης Ανταγωνισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ούτως ώστε αυτά να επιτελούνται κατά τρόπο απερίσπαστο», όπως αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου.

Η σχετική διάταξη προβλέπει ότι όλοι οι λειτουργοί της Επιτροπής «δεν διώκονται ποινικώς και δεν υπέχουν αστική ευθύνη έναντι οποιουδήποτε, για πράξεις ή παραλείψεις εντός των πλαισίων των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 703/1977, εκτός αν ενήργησαν εκ δόλου» !!!.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ

Οι διατάξεις των άρθρων 4§§1 κ’ 2 του Συντάγματος προβλέπουν ότι : «1. Οι Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Οι Ελληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.» . Είναι η περίφημη αρχή της ισότητας, εκ των βασικών θεμελίων του πολιτεύματος και του κοινωνικού και νομικού πολιτισμού. Θεμέλιο της ίδιας της δημοκρατίας, που δεν σηκώνει παρεκκλίσεις.. Αξίζει να επισημάνω ότι κατά τα νομολογιακά δεδομένα είναι η βασική αιτία κήρυξης αντισυνταγματικότητας κάποιων διατάξεων ή πρακτικών. Δεν θα επεκταθώ σε περαιτέρω θεμελίωση του παρανόμου χαρακτήρα της προς ψήφιση διάταξης (άρθρα 1, 2 και 7 Οικουμενικής Διακη΄ρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ,  άρθρο 1 ΕΣΔΑ, άρθρο 20 Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., άρθρο 26 Διεθνούς Συμφώνου για τα ατοικά και πολιτικά δικαιώματα), ούτε σε περαιτέρω νομική ανάλυση.   

 Ενα από τα βασικά σημεία απαρέγκλιτης εφαρμογής της αρχής της ισότητας είναι ο ποινικός νόμος. Εκεί διακρίσεις και εκπτώσεις δεν χωρούν υπό οιανδήποτε έννοια. Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι με την πιο πάνω διάταξη επιδιώκεται κάποιοι Ελληνες να μην είναι ίσοι απέναντι του ποινικού και του αστικού νόμου και να είναι οιονεί ακαταδίωκτοι καθώς εξαιρείται η απαξία της πράξεώς τους, από τον ποινικό κολασμό και την αστική ευθύνη.  

Είναι σαφές ότι η διάταξη είναι ευθέως αντισυνταγματική και παράνομη και ως θέμα εξετάσεων θα το απαντούσε με ευκολία, όχι μόνο ο πρωτοετής φοιτητής νομικής, αλλά και μη νομικοί.

            Περαιτέρω, η εισαγωγή της προκαλεί ευρύτατη νομική αταξία και ανοίγει την κερκόπορτα («παράθυρο») και για το ακαταδίωκτο μίας σειράς άλλων προσώπων ή κατηγορουμένων.   

            Για εμένα είναι σχεδόν βέβαιο ότι η διάταξη θα χαρακτηριστεί αντισυνταγματική από τους εφαρμοστές του δικαίου στην 1η επαφή τους με αυτή.

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

 

Πρώτα από όλα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σε όσους πιστεύουν στην μεταφυσική του νόμου. Οι νόμοι όμως στην πραγματικότητα κατασκευάζονται από συγκεκριμένους φορείς της εξουσίας για να εξυπηρετήσουν κάποιους ή κάποιες καταστάσεις και όχι πάντα το κοινωνικό σύνολο. Είναι σαφές ότι εδώ το νομοσχέδιο περιλαμβάνει αυτή την διάταξη προκειμένου να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις. Να απαλλάξει συγκεκριμένους ανθρώπους από τις πιθανές ευθύνες τους.

Πως θα σας φαινόταν, εάν αύριο οι υπουργοί, οι τραπεζίτες ή κάποιοι άλλο ισχυροί κηρύσσονταν ακαταδίωκτοι ;  

Στην πραγματικότητα το μεγάλο πρόβλημα το έχει προκαλέσει η μήνυση του Ν.ΙΝΚΑ για το πετρέλαιο. Δεν θα πούμε περισσότερα διότι είμαστε παράγοντες της δίκης.

Σκεφτείτε όμως πως και γιατί, με ποιό σκεπτικό και με ποια αιτιολογία οι υπουργοί Ανάπτυξης και Οικονομίας εισάγουν την ακραία αντισυνταγματική ρύθμιση αυτή;

Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι κάποιοι τους κρατούν δέσμιους;

Θα μπορούσε κάποιος να καταλογίσει πρόθεση στην κίνηση αυτή;

Η λύση είναι απλή … εάν υπάρχει πρόθεση το ζήτημα του πως κατατέθηκε η προς ψήφιση διάταξη πρέπει να διερευνηθεί εις βάθος ακόμα και δικαστικά. Εάν δεν υπάρχει πρόθεση πρόκειται για απόδειξη απαράδεκτης άγνοιας που δεν συγχωρείται για πρόσωπα που ασκούν κορυφαία πολιτειακά αξιώματα.

Οφείλουν αν μη τι άλλο, να καταδικαστούν πολιτικά και να παραιτηθούν.

Πρόκειται για τεράστιο και κορυφαίο ολίσθημα που θίγει τον πυρήνα του πολιτεύματος και το καθιστά εν δυνάμει έρμαιο των συμφερόντων.

Οι πολίτες οφείλουν πλέον να αντιδράσουν από μόνοι τους μπροστά στην συνταγματική εκτροπή, να υπερασπιστούν την ισότητα.

Εμείς ως ένωση καταναλωτών τους καλούμε να οργανωθούν.    

 

                                                                                            

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.