Διάλογος για την Κοινωνία

Οκτώβριος 21, 2009

Μ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ & ΣΠ. ΒΟΥΓΙΑΣ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΥΠΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Μ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ & ΣΠ. ΒΟΥΓΙΑΣ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΥΠΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

 

Προς τους κ.κ. Μ. Χρυσοχοΐδη και Σπ. Βούγια

 Κοινοποίηση: κ. Γεώργιο Παπανδρέου, Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και της Κυβέρνησης.

           Χθες, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009 και επί πολλές ώρες της ημέρας, ευάριθμες και εξοπλισμένες με πολεμικά όπλα αστυνομικές δυνάμεις, αποτελούμενες από εκατοντάδες πάνοπλους αστυνομικούς, οι οποίες θύμιζαν κατά τον αριθμό, την εξάρτιση και την δράση στρατό κατοχής, διενήργησαν εκτεταμένες επιχειρήσεις στην περιοχή των Εξαρχείων. Εξευτελιστικοί έλεγχοι με πολίτες οι οποίοι υποχρεώθηκαν να γονατίσουν και να δεχθούν σωματικούς ελέγχους, δεκάδες προσαγωγές πολιτών, οι οποίοι απολάμβαναν τον καφέ, το ποτό ή το αναψυκτικό τους καθήμενοι σε καταστήματα που λειτουργούν με νόμιμη άδεια της αρχής και τούτο με το πρόσχημα της έλλειψης αστυνομικής ταυτότητας. Ουδείς από αυτούς δεν κατηγορήθηκε ή δεν διαπιστώθηκε ότι έχει τελέσει παράνομες πράξεις.

Ελεγχοι από προφανώς καθ’ ύλην και κατά το νόμο αναρμοδίους αστυνομικούς της Υ.Μ.Ε.Τ. έγιναν και εντός καταστημάτων, παρουσιαζόμενοι ψευδεπίγραφα ως υγειονομικοί. Ουδεμία νόμιμη αρμοδιότητα διενέργειας αστυνομικών ελέγχων έχουν τα όργανα των υπηρεσιών αυτών.

          Κ.κ. Χρυσοχοΐδη και Βούγια επειδή μας είναι άγνωστη η επιστημονική σας συγκρότηση και η επαγγελματική σας ιδιότητα σας πληροφορούμε ότι το Σύνταγμα της Ελλάδος στις διατάξεις του για τα ατομικά δικαιώματα και τις σχέσεις κράτους – πολιτών  ορίζει τα ακόλουθα:

α)      Αρθρο 2§1 : 1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

β)      Αρθρο 5§2: Ολοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση … .

γ)         Αρθρο 5§3: Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. 

δ)       Αρθρο 25§1: Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Ολα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους.     

ε)       Αρθρο 25§3: Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.

 

          Το αστικό Σύνταγμα, «σύντροφοι σοσιαλιστές», προστατεύει, έστω ατελώς, τις στοιχειώδεις ανθρώπινες ελευθερίες και τούτο επιτεύχθηκε κατόπιν μακραίωνων και αιματηρών αγώνων των λαών, αρχομένων κατά τα νεότερα ιστορικά έτη από την Γαλλική Επανάσταση και τον Διαφωτισμό. Στην χώρα δε αυτή τα ατομικά δικαιώματα εκπηγάζουν από την αρχαιότητα και τα δημοκρατικά της πολιτεύματα και αποτελούν κεντρικό στοιχείο του ελληνικού πολιτισμού και της πολιτικής παράδοσής μας.

          Ποια δικαιολογία μπορεί να έχει ένας «δημοκράτης σοσιαλιστής» όταν εφαρμόζει νόμους της χούντας για να στερεί την ελευθερία από τους πολίτες υπό το πρόσχημα των δήθεν «εξακριβώσεων» και «προσαγωγών»; Οι «προσαγωγές» κύριοι αποτελούν βίαια στέρηση της προσωπικής ελευθερίας, όπως αυτές και οι εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι αποτελούν προσβολή της τιμής και της προσωπικότητας και προσβολή της αξίας του ανθρώπου .

Ποίος σας δίδει το δικαίωμα να τρομοκρατείτε πολίτες, να τους υποβάλλετε σε εξευτελιστικούς ελέγχους, σε ψυχική ταραχή και δοκιμασίες και στην υποχρέωση να λαμβάνουν εξευτελιστικές στάσεις σώματος υπό την απειλή όπλων;

Ποιος σας δίδει το δικαίωμα να ανατρέπετε το πρόγραμμά τους και να διαταράσσετε εν γένει την ηρεμία τους;

Πληροφορούμε εσάς, αλλά και τους Ελληνες πολίτες ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι αντισυνταγματικοί και πλήρως παράνομοι και η ελάχιστη τυπική νομιμοποίησή τους (έστω και κατά τους αυταρχικούς νόμους της χούντας που εφαρμόζονται) προβλέπει συγκεκριμένο πρόσφατο διαπραχθέν αδίκημα στην περιοχή και περιγραφή πολίτη που να ομοιάζει με αυτή του ελεγχόμενου. Τα στοιχεία αυτά οφείλουν να ανακοινώνουν τα αστυνομικά όργανα στον πολίτη που πρέπει να ελέγχεται με κάθε μέτρο σεβασμού προς την προσωπικότητά του και την δημόσια εικόνα του. Ο δε πολίτης, ο οποίος προς αδίκως και αβασίμως δέχεται την προσβολή αυτή του ελέγχου δικαιούται ηθικής αποκαταστάσεως και υλικής αποζημιώσεως για την βλάβη του.

Κε Χρυσοχοϊδη πληροφορούμαστε από τον τύπο, ότι ερωτηθείς για την στρατιωτικού τύπου επιχείρηση, απαντήσατε για «άβατο των Εξαρχείων, το οποίο πρέπει να σταματήσει και να διαλυθεί και πως οι πολίτες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ανέμελοι όπου θέλουν.»    

          Κε Χρυσοχοΐδη, οι χιλιάδες συμπολίτες μας που διαμένουν και κινούνται καθημερινά στην περιοχή των Εξαρχείων αποτελούν περίτρανη απόδειξη του γεγονότος ότι δεν υφίσταται κανένα «άβατο». Αυτοί δε οι πολίτες, οι θαμώνες, είναι συχνότατα ενδεδυμένοι με κοστούμια και γραβάτες, χωρίς κανείς (εκτός των οργάνων σας) να τους ενοχλεί. Εκτός και εάν ενοχλείται η προσφιλής σε εσάς και άλλους «συντρόφους» πλατεία Κολωνακίου και οι θαμώνες της, από την παρακείμενη ύπαρξη πολιτών άλλου «επιπέδου».

          Κ.κ. Χρυσοχοΐδη και Βούγια, πρέπει να αντιληφθείτε ότι οι μέθοδοι και οι αιτιολογίες που χρησιμοποιείτε είναι οι αυτές στην φύση τους με τις αιτιολογίες που χρησιμοποιούν οι Ισραηλινοί για να επιτίθενται και να δολοφονούν αμάχους στην Γάζα και σε άλλα σημεία της Παλαιστίνης, οι Η.Π.Α. και οι λοιπές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να πραγματοποιούν δολοφονικές εκστρατείες, καταλήψεις χωρών και δολοφονίες πολιτών. Σε τίποτα δεν διαφέρουν στην φύση και την αιτιολογία τους.

          Θα πρέπει δε να σας πληροφορήσουμε και πάλι, «αγαπητοί σύντροφοί», ότι τα μέτρα σας φέρουν «προληπτικόν» χαρακτήρα κατά την επιστημονική τους θεώρηση. Κατά την ίδια την επιστήμη του διοικητικού δικαίου τα μέτρα «προληπτικού» χαρακτήρα έναντι των πολιτών, αποτελούν το χαρακτηριστικότερο στοιχείο των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

          Τέλος και κυρίως «σύντροφοι, δημοκράτες και σοσιαλιστές» η παράταξή μας ονομάστηκε και ονομάζεται «δημοκρατική παράταξη» (σε αντιδιαστολή με την «δεξιά») για τους αγώνες της υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των πολιτών, υπέρ των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων: του habeas corpus, του σεβασμού της προσωπικότητας, της ελευθερίας και των ιδεών, της ελευθερίας κίνησης και του συνόλου των δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από τον διεθνή νομικό πολιτισμό, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, φυλής, χρώματος, οικονομικού status και οποιασδήποτε διάκρισης. Στον αντίποδα της δημοκρατικής παράταξης βρισκόταν πάντοτε το κράτος και το παρακράτος των «χωροφυλάκων», της βίας και της τρομοκρατίας έναντι των πολιτών, το κράτος της αυθαιρεσίας και των διακρίσεων. Οι πρακτικές του κράτους της δεξιάς ήταν και παραμένουν αυτές που εφαρμόσατε χθες στην περιοχή των Εξαρχείων και σε τίποτα δεν διαφέρουν. Πληρώσαμε με πολύ αίμα και διώξεις σε αυτή την χώρα την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων κάθε πολίτη για να δεχθούμε τώρα το όνειδος από τέτοιες επιλογές σας.

          Τιμήσαμε και τιμούμε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων των πολιτών και τούτο είναι ένα συστατικό στοιχείο της παράταξής μας.

          Κύριοι, δεν έχετε κανένα δικαίωμα να ευτελίζετε και να ακυρώνετε τους αγώνες γενιών και γενιών Ελλήνων, τους αγώνες της γενιάς του 1-1-4, των Λαμπράκηδων, του «γέρου της Δημοκρατίας», τους αγώνες του ΠΑΚ και του αντιδικτατορικού αγώνα, τον αγώνα του Πολυτεχνείου, του ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων δημοκρατικών ανθρώπων  και δυνάμεων της χώρας. Μήπως υπό τις αυτές αιτιολογίες και πρακτικές δεν κινήθηκε κατά της παράταξής μας και κατά των αγωνιστών μας, η δεξιά και η ακροδεξιά ;

Σας απαγορεύουμε τον σταλινισμό και κάθε είδους ολοκληρωτισμό, κύριοι.

Δεν δεχόμαστε ως μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ να εξευτελιζόμαστε από τις πράξεις σας και να καθιστάμεθα αντικείμενο χλεύης, λοιδοριών και ιδεολογικών επιθέσεων για τις πράξεις σας. Δεν δικαιούστε να μας φέρνετε σε αυτή την κοινωνική και πολιτική θέση και εάν δεν μπορείτε να το εννοήσετε παραιτηθείτε πάραυτα.  Ούτε βεβαίως μπορούμε να ανεχθούμε συμπεριφορές σας που ακυρώνουν τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών, προσβάλουν τις αξίες μας και την παράταξή μας, την ευτελίζουν και θέτουν θρυαλλίδες για την επανάληψη γεγονότων, όπως αυτά του περασμένου Δεκεμβρίου.    

          Κύριοι, οι ενέργειές σας είναι απολύτως αντίθετες με της αρχές της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού και ευθέως αντίθετες με τις καταστατικές αρχές του ΠΑΣΟΚ.

          Κύριοι τίθεστε αυτομάτως με τις ενέργειές σας υπό δημοκρατική αμφισβήτηση και επιτήρηση και επί επαναλήψει θα τεθείτε αυτομάτως και εκτός της δημοκρατικής σοσιαλιστικής παρατάξεως.

          Το γεγονός ότι η πρώτη επιλογή σας ως νέοι υπουργοί μιας νέας κυβέρνησης ήταν οι στρατιωτικού τύπου βίαιες προληπτικές επιδρομές κατά πολιτών με μοναδική αιτιολογία και λόγο τον τόπο, όπου ευρίσκονταν (αντί π.χ. να ρυθμίσετε τα αρύθμιστα και ρυπογόνα φανάρια κυκλοφορίας στις μεγαλουπόλεις ή να στραφείτε στην δίωξη του κοινού εγκλήματος) φανερώνει τις θέσεις και τις προθέσεις σας. Ποία σχέση μπορούν να έχουν οι ενέργειές σας και η κρατική τρομοκρατία με την δημοκρατική παράταξη; Με ποιο δικαίωμα και με ποια πολιτική νομιμότητα σύρονται οι πολίτες ή υποχρεώνονται υπό την απειλή όπλων να γονατίζουν; Τι συμβολίζει η μόνιμη και επί έτη παρουσία σε κεντρικότατα σημεία των Αθηνών και μακράν των Εξαρχείων, δεκάδων αστυνομικών οπλισμένων με πολεμικά αυτόματα όπλα; Μήπως είναι επίδειξη ισχύος του ανασφαλούς κράτους και όσων αυτών πρεσβεύει; Ποια είναι η εικόνα της πόλεως των Αθηνών; Μήπως πρόκειται περί πόλεως εν καταλείψει ή διατελούσας υπό στρατιωτικό νόμο;

          Επαναλαμβάνουμε και αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία μας προειδοποίηση, βρίσκεστε ήδη υπό δημοκρατική πολιτική αμφισβήτηση και επιτήρηση και δεν θα ανεχθούμε ως ελεύθεροι πολίτες και ως δημοκράτες σοσιαλιστές καμία παρέκκλιση από τις αρχές μας και κανένα νέο όνειδος από την συμπεριφορά και τις εντολές σας. Εμείς θα σας απομακρύνουμε από την παράταξη και από την ίδια την εξουσία που σας δώσαμε ως κοινωνία.

 

Υ.Γ.  Σύντροφε πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ , εσύ ο εγγονός του Γέρου της Δημοκρατίας, εσύ που έζησες την αστυνομική τρομοκρατία από παιδί, εσύ που είδες τις διώξεις και τις εξορίες, εσύ ο γιός του Ανδρέα είναι δυνατόν να ανέχεσαι την επιβολή αστυνομικής βίας, την κατάλυση και καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, για τις οποίες επί δεκαετίες αγωνίστηκε και αγωνίζεται η παράταξή μας και είναι η ειδοποιός διαφορά της από την παράταξη της κρατικής βίας, της καταστολής και του παρακράτους;

          Ζητούμε την λήψη άμεσων μέτρων  

 

                                                                       Μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ

 

Ιανουαρίου 9, 2009

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ … ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ … ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

      

 

Δεν είμαι οπαδός του καπιταλισμού, ούτε του συστήματος που αυτός έχει επιβάλλει σε όλο τον πλανήτη.

Είμαι οπαδός και θιασώτης ενός εντελώς άλλου συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, ενός συστήματος που θεωρεί ως κεντρική αξία του τον άνθρωπο και υποκαθιστά σε όλα τα επίπεδα την αμεσότητα στην σχέση ανθρώπων και βιοτικών αναγκών – αγαθών, χωρίς την παρεμβολή του συστήματος των αξιών και των υπεραξιών, που τελικά καθορίζουν αυτές την παγκόσμια ζωή και δράση και ζωή σε κάθε επίπεδο. 

Δεν θέλω να θεραπεύσω το πολύεδρο πυραμιδοειδές σχήμα της παγκόσμιας τάξης ή καλύτερα ολιγαρχικής αταξίας. Θέλω να συμβάλλω στην κατάλυσή του και στην δημιουργία κοινωνιών ζωής και αλληλεγγύης, που θα κινούνται αλληλένδετα και ισόρροπα στον χρόνο και στην φύση, εξυπηρετώντας τις ανθρώπινες ανάγκες και μόνο αυτές.

Στο υπάρχον σύστημα τίποτα δεν καθορίζεται με γνώμονα και κυρίαρχο στοιχείο τον άνθρωπο και τις ανάγκες της φύσης του. Ο άνθρωπος αποτελεί ξεκάθαρα δευτερεύον ή τριτεύον στοιχείο με κυρίαρχο στοιχείο αυτό της ύπαρξης και της δημιουργίας αξιών και υπεραξιών.

Εάν το καλοσκεφτείτε, η κίνηση της ανθρώπινης ζωής και των κοινωνιών γίνεται γύρω από αξίες, γύρω από κερδοφορίες, γύρω από τεχνητά μεγέθη και κατευθύνσεις που ελάχιστοι ορίζουν και δισεκατομμύρια άνθρωποι υποχρεώνονται να ακολουθούν.

Πραγματικά το τι θα παραχθεί στον πλανήτη, το εάν θα μπορέσει να επιβιώσει ο παραγωγός του ή εάν το παραγόμενο του παρέχει μια έστω ελάχιστη δυνατότητα βιοτικής επάρκειας, αλλά και το ποίος θα καταναλώσει, τι θα καταναλώσει, με ποιο τίμημα και με πόση προσωπική προσπάθεια και κόπο – ανάλωση της ζωής του – είναι αποκλειστικό ζήτημα και προνόμιο ελαχίστων προσώπων που ελέγχουν τις «αγορές».    

Η παρέμβαση και ο κυρίαρχος ρόλος της «αγοράς» στο παγκόσμιο κοινωνικό γίγνεσθαι έρχεται να αποτελέσει με σαφήνεια την κυρίαρχη προβληματική που αφορά τον πλανήτη και δημιουργεί όλα τα προβλήματα. Από την έλλειψη στοιχειωδών για την ζωή βιοτικών αναγκών μέχρι τους πολέμους και τον θάνατο των ανθρώπων  και του περιβάλλοντος του πλανήτη.

Σήμερα, και υπό το πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού εδώ και αρκετές δεκαετίες, οι ελέγχοντες τις «αγορές» έχουν παύσει να αποτελούν τμήματα ενός κοινωνικού συνόλου, οργανωμένου σε «πολιτείες». Εχει παύσει η αγορά να αποτελεί έστω κοινωνικό μηχανισμό προμήθειας βιοτικών αγαθών και κάλυψης αναγκών και έχουν εκφύγει οι χειριστές και κάτοχοί της από το πλαίσιο ρύθμισης του κοινωνικού συνόλου, λειτουργώντας  σε πλαίσια λειτουργίας που οι ίδιοι επινοούν και συγκροτούν με γνώμονα το οικονομικό κέρδος και την ισχύ τους. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο που συνοψίζεται στον όρο «ελευθερία της αγοράς», που στην ουσία είναι ο νόμος της επιβολής της εξουσιαστικής ασυδοσίας κάποιων πάνω στο σύνολο του πλανήτη.

 Όμως,  όπως έχω ξαναγράψει, το κέρδος δεν αποτελεί εξώκοσμη προσθήκη που έρχεται από το διάστημα, δεν είναι «μάννα εξ ουρανού», αλλά μόνο μεγαλύτερο μερίδιο από την πίττα του παγκοσμίως παραγόμενου προϊόντος. Το κέρδος συνεπώς κάποιων, δηλ. της ίδιας της «αγοράς» αποτελεί στην πραγματικότητα απότοκο της κυριαρχίας της αγοράς επί του ανθρώπου – παραγωγού και του ανθρώπου – αναλωτή. Αυτοί συμπιέζονται και χάνουν, ζημιώνονται πολύπλευρα και ουσιαστικά, προκειμένου να καταγράψει περαιτέρω  κέρδη η «αγορά». Η «αγορεξουσία» συνεπώς έρχεται να ορίσει τα του πλανήτη, των κρατών, τα των κοινωνιών και τα των ανθρώπων, με κύριο εκφραστή αυτής της εξουσίας, το κατεξοχήν άχρηστο για τις κοινωνίες επιμέρους κοινωνικό μόρφωμα: τις τράπεζες.

Στην κοινωνική κυριαρχία των αγορών, οφείλεται η επικυριαρχία των τραπεζών, στην ούτως ή άλλων απαράδεκτη πυραμίδα κρατών, λαών και ανθρώπων που έχει στηθεί στον πλανήτη.  

Στην πραγματικότητα για μία άλλη κοινωνία και για μία πραγματικά ανθρώπινη ζωή, ούτε οι τράπεζες χρειάζονται, ούτε οι αγορές, όπως λειτουργούν σήμερα, ούτε καν χρειάζεται η τεράστια θετική και αρνητική ανθρώπινη ανάλωση στον τομέα της αγοράς.

Τι εννοώ; ότι η δυναμικότητα, η παραγωγικότητα, η ίδια η ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, αντί να χρησιμοποιείται από τις κοινωνίες στην παραγωγή αγαθών, χρησιμοποιείται και κατευθύνεται στην «αγορά». Εκεί, όχι μόνο, υφίσταται αξιακή συγκρότηση και επιλογή της πορείας ανθρωπίνων όντων, αλλά και σπαταλούνται, αναλώνονται δυνάμεις και ζωές, σε άνοα και ανούσια, καταστροφικά παιχνίδια, όπως αυτό του ανταγωνισμού. Ετσι, ένα τεράστιο μέρος της παγκόσμιας δυναμικότητας αντί να παράγει,  κατασπαταλείται και αναλώνεται στο να κάνει τους άλλους φτωχότερους, πιο αδύναμους ή έστω στην παροχή υπηρεσιών που σχετίζονται άμεσα με την παγκόσμια πυραμίδα ισχύος και σκοπεύουν στην άνοδο κατά μερικά σκαλιά και στην αποκαθήλωση άλλων.  Η ίδια η πυραμίδα δεν είναι στατική και μόνιμη αλλά συνεχώς επιδιώκεται ο εμπλουτισμός της. Ακόμα περισσότερα εκατομμύρια εξαρτημένοι στην βάση της και λίγοι περισσότεροι σε κάποια σκαλιά, αυτό ήταν η «πρόοδος» του καπιταλισμού. Πλέον το σχήμα και οι δυνατότητές του κορέστηκαν, οι μηχανικές ισορροπίες ανατράπηκαν, καθώς κάποιοι στα ψηλά πατώματα ένοιωσαν ότι μπορούν να απαλλαχθούν από αυτούς που τους στηρίζουν στις πιο κάτω βαθμίδες, άλλοι θέλησαν να τους πιέσουν υπέρμετρα και άλλοι που στέκονται ακόμα πιο ψηλά έννοιωθαν ή νοιώθουν πως δεν χρειάζονται περαιτέρω υποστήριξη και εκατομμύρια άνθρωποι πετιούνται ή είναι έτοιμοι να πεταχτούν έξω, μακριά από την πυραμίδα ως άχρηστα υλικά.       

 

Για μία άλλη ανθρώπινη ζωή χρειάζεται η αποκατάσταση της ευθείας γραμμής μεταξύ ανθρώπου και αγαθού: ο άνθρωπος να ορίζει την παραγωγή των αγαθών (υλικών και άυλων) που είτε είναι είτε κρίνει ως βιοτικά και παράγει μέσα από μία συνολική προσπάθεια. Ο ίδιος ο άνθρωπος, χωρίς την παρέμβαση του αξιακού και υπεραξιακού στοιχείου της αγοράς, να αναλώνει με πραγματική ισότητα τα παραγόμενα αγαθά. Αυτά που ο ίδιος και οι κοινωνίες του, σε συνθήκες πολιτικής και ουσιαστικής ισότητας αποφασίζουν πως είναι αναγκαίο να παραχθούν.

Αναγκαίος όρος για αυτό είναι ένα κοινωνικό, απόλυτα και άμεσα δημοκρατικό κράτος στρατηγείο. Ένα κράτος που δεν έχει εσωτερική εξουσία επιβολής αλλά συνιστά και αποτελεί μια «πολιτεία» της δημοκρατικής ίσης συγκρότησης της κοινωνίας, το εκτελέστικό χέρι μιας κοινωνίας που αυτή προτείνει και αποφασίζει άμεσα και χωρίς αντιπροσώπους και γραφειοκρατίες.

Στο ίδιο πλαίσιο, αποδεσμεύονται ανθρώπινες δυνάμεις από την «αγορά» και απασχολούνται στην παραγωγή.

Ποια είναι η πραγματική και πρακτική διάσταση και λειτουργία της κοινωνικής πορείας αυτής είναι εύκολο να εξαχθεί.

Ο μόνος ουσιαστικά απαρέγκλητος νόμος των ανθρώπων είναι οι βιοτικές ανάγκες, υλικές και άυλες, που βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση από την ζωή (την φύση του ανθρώπου ως εμβίου όντος) και την κοινωνική συμβίωση, την κοινή προσπάθεια.

Η επιστήμη μπορεί σήμερα να μας βοηθήσει να μετρήσουμε τις βιοτικές ανάγκες που σχετίζονται με την ζωή του ανθρώπου και η ίδια η κοινωνία σε ένα δεύτερο στάδιο: το πολιτικό, μπορεί με την δημοκρατική ισότητα να προτείνει και άλλες ανάγκες ως αναγκαίες βιοτικές για το επίπεδο ζωής.

Ο προγραμματισμός της κοινωνίας λοιπόν συγκεντρώνεται στην παραγωγή των αγαθών που συγκροτούν τις πιο πάνω ανάγκες, που τις καλύπτουν και τις θεωρούν απαραίτητο αυτονόητο και δικαίωμα κάθε ανθρώπου που γεννιέται και μετέχει στην κοινωνική προσπάθεια. Τα παραγόμενα απλώς διανέμονται σε κάθε άνθρωπο και δεν αποτελούν τμήμα ή προνόμιο της ζούγκλας της αγοράς.

Η αγορά ως μηχανισμός προμήθειας υποκαθίσταται από ένα σύστημα διανομής των αγαθών, που μπορεί να φθάσει να γίνει ακόμα και αυτόματο – ηλεκτρονικό. Ετσι ακόμα περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μετάσχουν στο παραγωγικό γίγνεσθαι και οι ώρες της αναγκαίας για τον άνθρωπο εργασίας να γίνουν ακόμα λιγότερες.

Αναλογιστείτε το τι συμβαίνει σήμερα και θα καταλάβετε το πόσες ανθρώπινες δυναμικές, το πόση πραγματική ζωή μπορεί να ξεπηδήσει μέσα από την θεώρηση αυτή. 

Στις ίδιες τις επιλογές, η βούληση των ανθρώπων λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη για τον τομέα απασχόλησης – εργασίας, αλλά τελικά, όταν παρουσιάζεται πρόβλημα σε ατομικό επίπεδο ακολουθεί μια δημοκρατική απόφαση της κοινωνίας που πρέπει να δίνει πάντα δικαίωμα εναλλακτικής επιλογής.

Σκεφτείτε σήμερα πόσο υποβαθμισμένη είναι η ανθρώπινη ζωή από την παραγωγή με βάση και σκοπό την κερδοσκοπία έως την οικονομίστικη και  ανταγωνιστική θεώρηση των πάντων.

Ο ίδιος ο πλανήτης βιώνει την υπερεκμετάλλευση των φυσικών του πόρων, από την ατμόσφαιρα και το οξυγόνο της, έως τις θάλασσες που κατάντησαν σκουπιδοτενεκές της παγκόσμιας φρενίτιδας και το έδαφος και το υπέδαφος. Από την υπερπαραγωγή άχρηστων προϊόντων σκουπιδιών και την υπερκατανάλωση μέχρι την ανταγωνιστική κατασκευή θελκτικών συσκευασιών που αποτελούν σκουπίδια που μολύνουν πάγια τον πλανήτη και επιβάλλουν την ανάλωση ανθρώπων και ενέργειας  για την διαχείρισή τους.

Εάν κάποιος ξεφύγει λίγο από την τρελή φρενίτιδα του καπιταλιστικού εξουσιαστικού κόσμου και σκεφθεί πόσο διαφορετικός μπορεί να γίνει ο κόσμος μας σε κάθε επίπεδο, με την αντικατάσταση της αξιακής θεώρησης των αγαθών από την βιοτική θεώρησή τους μπορεί εύκολα να κρίνει και να επιλέξει.

Απλά, το άγνωστο ίσως να προκαλεί φόβο, απλά το βήμα ίσως να προϋποθέτει μια αλληλέγγυα κίνηση όλων των ανθρώπων στον πλανήτη προς μία άλλη συνολική θεώρηση της ανθρωπότητας και της πορείας του ανθρώπου. Όμως στην πραγματικότητα τίποτα δεν είναι άγνωστο και αβέβαιο, τίποτα δεν είναι τόσο φρικτό όσο το σήμερα.

Ας πέσει όμως σήμερα η 1η σπορά … ας αρχίσει να γίνεται κτήμα της ανθρωπότητας, πως το να εκφύγει από την άθλια πυραμίδα του σήμερα, είναι όχι μόνο εφικτό, αλλά και εξαιρετικά εύκολο.

Ο σημερινός κόσμος δεν είναι κόσμος όλων των ανθρώπων, αλλά κόσμος των λίγων, κόσμος του άδικου θανάτου και του ευτελισμού της ανθρώπινης ζωής.

Το ίδιο το σύστημα που χτίστηκε για να εξυπηρετεί τον καπιταλισμό πρέπει να αποδομηθεί. Κρατώντας από τα υλικά της πυραμίδας του, μόνο όσα συμβαδίζουν ή είναι συμβατά με το όραμά και τον στόχο μας, μπορούμε να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε ένα κόσμο ζωής, ένα κόσμο με ανθρώπινο παρόν και μέλλον.

 

 

Υ.Γ.    Οσοι έχουν διαβάσει άλλα κείμενά μου ξέρουν και τις άμεσες πολιτικές λύσεις που προτείνω για να τεθεί σε πρακτική εκκίνηση και εφαρμογή η πορεία προς την «κοινωνία του ανθρώπου».

Οσοι θέλουν να θίξουν επιμέρους ζητήματα ή να θέσουν ερωτήματα είναι ευπρόσδεκτοι και προφανώς χρήσιμοι.    

  

Blog στο WordPress.com.