Διάλογος για την Κοινωνία

Οκτώβριος 20, 2007

ΦΑΡΜΑΚΑ: Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

 ΦΑΡΜΑΚΑ: Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ (προωθήθηκε παγκοσμίως μέσω του «νέο ΙΝ.ΚΑ.»)
1.       Το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Η εμπορική χρήση του φαρμάκου υποχωρεί και είναι πάντοτε ήσσονος σημασίας έναντι του κοινωνικού του σκοπού και χρήσης.  
2.       Απαντες πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στα φάρμακα και τα φαρμακευτικά μέσα θεραπείας. Η τιμή πώλησης των φαρμάκων πρέπει πάντοτε να παρέχει τη δυνατότητα στους πολίτες της χώρας – καταναλωτές στους οποίους απευθύνεται να μπορούν να το λάβουν για θεραπεία χωρίς να αναλώνουν σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους Η τιμή των φαρμάκων πρέπει να είναι αντίστοιχη με το μέσο ετήσιο εισόδημα των πολιτών κάθε χώρας. Το ποσοστό κέρδους των παραγωγών και εμπόρων φαρμάκων πρέπει να ελέγχεται και να προκαθορίζεται, ούτως ώστε να εξυπηρετείται και να εξασφαλίζεται ο κοινωνικός του χαρακτήρας.  
3.       Το φάρμακο αποτελεί επιστημονικό μέσο και εφεύρεση απευθυνόμενη στο σύνολο των παγκόσμιων κοινωνιών . Σε περίπτωση ανάγκης χρήσης φαρμάκων από σημαντικά τμήματα του πληθυσμού μιας χώρας, όταν οι οικονομικές συνθήκες είναι απαγορευτικές για την χρήση του από μεγάλο μέρος του πληθυσμού, τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας και βιομηχανικής ιδιοκτησίας υποχωρούν έναντι του κοινωνικού συμφέροντος και χαρακτήρα του φαρμάκου. Διεθνής επιτροπή της UNICEF (ή άλλου παγκόσμιου οργανισμού) ορίζει το εφ άπαξ αντίτιμο που πρέπει να καταβληθεί στην εταιρεία παραγωγό ούτως ώστε το φάρμακο να μπορεί να διατεθεί στην συγκεκριμένη αγορά με το ελάχιστο κόστος. Επιτροπή του ελέγχοντος οργανισμού επιβλέπει την ορθή τήρηση των ανωτέρω και απαγορεύει την παράνομη εξαγωγή σε άλλα κράτη. 
4.       Απαγορεύεται η χρήση των φαρμάκων από κράτη και μηχανισμούς εξουσίας για σκοπούς άλλους από αμειγώς ιατρικούς. Ως έκφραση της ανωτέρω αρχής απαγορεύεται το εμπάργκο και κάθε είδους παρεμπόδιση στην προμήθεια και χρήση φαρμάκων. Ουδείς δύναται να παρεμποδίσει ή επηρεάσει με άλλο τρόπο την επάρκεια της αγοράς σε φάρμακα, προκαλώντας έλλειψη αυτών. Σε κάθε περίπτωση πολέμου ή λήψης κάθε είδους μέτρων η επάρκεια σε φάρμακα δεν επιτρέπεται να μειωθεί με κανένα τρόπο και μέσο άμεσο και έμμεσο. Οι παραβάτες τιμωρούνται ποινικά, αστικά και διοικητικά από κρατικά και διεθνή δικαστήρια.  
5.       Το φάρμακο απευθύνεται σε επιστήμονες και ασθενείς. Η διαφήμιση και προώθηση με εξωεπιστημονικά μέσα απαγορεύεται. Οποιος άμεσα ή έμμεσα λαμβάνει δώρα ή οποιεσδήποτε άλλες παροχές προκειμένου να συνταγογραφήσει ή προωθήσει την κατανάλωση κάποιου φαρμάκου τιμωρείται με ειδικό ποινικό αδίκημα. Με την αυτή ποινή και βαρύ πρόστιμο τιμωρείται ο επιχειρηματίας που εισαγάγει στην αγορά και χρησιμοποιεί τέτοιες πρακτικές.   
6.       Οι φαρμακευτικές εταιρείες υποχρεούνται να μην ξοδεύουν για προώθηση των προϊόντων τους περισσότερο από 10% όσων δαπανούν για την έρευνα. Τα χρήματα που ορίζονται ως χρησιμοποιητέα για την προώθηση των φαρμάκων, διαχειρίζονται από δημόσιο οργανισμό με κοινωνική συμμετοχή προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την επιστημονική τεκμηρίωση και αξιολόγηση των φαρμάκων (π.χ, συνέδρια). Τα αποτελέσματα αυτών είναι δημοσιευτέα από τις εταιρείες παραγωγούς. 
7.       Απαγορεύεται η διαφήμιση της χρήσης φαρμάκων και κάθε μέθοδος προώθησης των φαρμάκων εκτός της δημοσίευσης τεκμηριωμένης επιστημονικής μελέτης.  
8.       Απαγορεύεται η προσφορά παροχών στους καταναλωτές με σκοπό την χρήση από αυτούς συγκεκριμένου φαρμάκου (ως πρακτική μάρκετινγκ). Εξαιρετικά επιτρέπεται η ανωτέρω πρακτική υπό την μορφή έκπτωσης σε χρήστες συγκεκριμένου φαρμακευτικού σκευάσματος και εφόσον αυτοί κάνουν χρήση πέραν του εξαμήνου και κατά την σύμφωνη γνώμη του θεράποντος ιατρού αποτελούν μακροχρόνιους ή ισόβιους χρήστες.  
9.       Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές πλήρη πληροφόρηση σχετικά με την επιστημονική τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων της χρήσης κάθε φαρμακευτικού σκευάσματος στις οδηγίες χρήσης του .  Απαγορεύεται η θέση στην κυκλοφορία φαρμάκου χωρίς να έχει διαπιστωθεί με αποδεκτό επιστημονικά τρόπο η αποτελεσματικότητά του και οι τυχόν παρενέργειες αυτού. 
10.     Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές πλήρη και αναλυτική πληροφόρηση σχετικά με την σύσταση του φαρμάκου και τις δραστικές ουσίες του, την τοξικότητα, την δοσολογία και γενικά κάθε απαραίτητη πληροφορία για την ασφαλή χρήση του.  
11.     Οι φαρμακευτικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους καταναλωτές σαφείς και πλήρως κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τις παρενέργειες κάθε  φαρμάκου, μαζί με συμβουλές υπό τον τύπο : εάν νοιώσετε Χ τότε αυτό μπορεί να οφείλεται στο Ψ , συμβουλευτείτε τον Ω ή πράξετε το Υ.  
12.     Σε περίπτωση βλαβών ή και θανάτου στους καταναλωτές από την λήψη φαρμάκων η ευθύνη (ποινική, αστική και διοικητική) περιλαμβάνει κάθε περίπτωση αμέλειας πλην της ελαφράς, εκτός εάν δεν τηρηθούν οι διατάξεις του παρόντος, οπότε η ευθύνη είναι πλήρης και αντικειμενική. Θεσπίζεται μαχητό αποδεικτικό τεκμήριο υπέρ του καταναλωτή εφόσον διαπιστωθεί από την επιστημονική έρευνα ότι η χρήση συγκεκριμένου φαρμάκου προκάλεσε την βλάβη.       
13.     Η επιστημονική έρευνα και η δημιουργία φαρμάκων ιδιαίτερης σπουδαιότητας επιβραβεύεται ηθικά και υλικά με αντίστοιχα σημαντικά χρηματικά ποσά και βραβεία από το κράτος.  
14.     Θεσπίζονται ποινικές, αστικές και διοικητικές κυρώσεις στους παραβάτες των ανωτέρω ανάλογα με την βαρύτητα της πράξεως, τον κίνδυνο που προκαλείται και το οικονομικό συμφέρον του δράστη.       

Blog στο WordPress.com.