Διάλογος για την Κοινωνία

Νοέμβριος 22, 2010

ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ

ΜΝΗΜΟΝΙΑ : ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ

 

Περίμενα καιρό την έκδοση της εισήγησης του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικράτειας) για τις προσφυγές κατά του μνημονίου. Προέβλεπα ότι θα κρίνει πολιτικά και όχι νομικά και αυτό έπραξε.  Το πρόβλημα είναι πως το έπραξε κατά τρόπο που εκθέτει απόλυτα την συντάκτρια της εισήγησης και ουσιαστικά την λειτουργία της «δικαιοσύνης». Για την τελευταία, την «δικαιοσύνη», η «εισήγηση» και η ποιότητά της (εξ όσων ανακοινώθηκαν για το περιεχόμενό της) είναι απολύτως αντίστοιχη με την γενική εικόνα που παρουσιάζει το κράτος αυτό και όλες του οι λειτουργίες. Ας ανατρέξουν σε ομιλίες και θέσεις του σημερινού πρωθυπουργού, σε συνεντεύξεις ανωτάτων δικαστών κλπ, για να καταλάβουν τι εννοώ … .

Η εισήγηση ως έχει, όχι μόνο στοχοποιεί το ΣτΕ ως όργανο, όχι την «δικαιοσύνης» , αλλά της διοίκησης για την πολιτική του ταυτότητα, αλλά καταδεικνύει και πλήρεις τις αδυναμίες ενός άλλου πολιτειακού θεσμού.

Εάν, για παράδειγμα, η εισήγηση κρίνει ότι το μνημόνιο δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση, θα όφειλε επακριβώς να αναφέρει τι είναι κατά την γνώμη της εισηγήτριας. Ποια δηλαδή είναι η ακριβής νομική του φύση και χαρακτήρας. Ξέρετε, είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού οι χαρακτήρες και οι «φύσεις» των συμβάσεων και όφειλε η εισήγηση να μας πει τι τελικά κατά την γνώμη της τι είναι αυτά τα «πρωτόκολλα». Μήπως είναι συμβάσεις ενοχικές μεταξύ ιδιωτών; Μήπως είναι ενοχικές συμβάσεις του κράτους ; άλλες λύσεις – χαρακτηρισμοί που να υφίστανται δεν υπάρχουν και είναι ευνόητο ότι τα μνημόνια από την ώρα που περιέχουν διατάξεις, ρυθμίσεις και δεσμεύσεις κανονιστικού χαρακτήρα (συμφωνίες για μέτρα γενικής εφαρμογής που δεσμεύουν νομοθετικά και εκτελεστικά το κράτος) δεν αποτελούν κανενός τύπου ενοχικές συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου και χαρακτήρα. Αρα και κατά την πάγια νομολογία του ίδιου του ΣτΕ, την θεωρία της επιστήμης και τις αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων,  πρόκειται για συμβάσεις δημόσιου χαρακτήρα και διεθνικής φύσης. Τα υπόλοιπα, όπως και η αίολη επίκληση από την εισήγηση ως επιχειρήματος και νομικής βάσης, της απόφασης του συμβουλίου κορυφής της Ε.Ε., με την οποία οι συμβαλλόμενοι χαρακτήρισαν τις αποφάσεις τους «όχι διεθνή σύμβαση»  είναι πραγματικά προκλητική για κάθε νομικό, αφού το έργο των Δικαστηρίων είναι να διαγνώσουν την φύση και το νομικό χαρακτήρα μιας έννομης σχέσης και όχι να αρκεστούν στο πως την βάφτισαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη.

Τελικά και για να βοηθήσω την αντίκρουση της εισήγησης, ανοίγοντας ένα τρόπο και ένα δρόμο σκέψης βασισμένο στα σφάλματα της εισήγησης, μήπως (κατ’ αυτήν) πρόκειται για τυπικό νόμο, χωρίς καμία αυξημένη – υπερνομοθετική ισχύ (μόνο οι διεθνείς συμβάσεις έχουν τέτοιο χαρακτήρα);  ή μήπως εννοεί η εισήγηση ότι το Δ.Ν.Τ και ο μηχανισμός στήριξης παράγουν πρωτογενώς δίκαιο ; 

 

Ένα ακόμα που θα πρέπει να επισημάνω είναι η παντελής έλλειψη νομικής ακολουθίας, νομικής σκέψης και κυρίως συνείδησης και χρήσης του αξιακού συνταγματικού συστήματος. Το Σύνταγμα περιλαμβάνει διατάξεις με σαφείς αξιακές προσεγγίσεις των κανόνων δικαίου και του σκοπού τους. Στην αξιακή σύγκρουση διατάξεων και κανόνων δικαίου, οι κανόνες δικαίου με ισχυρότερο αξιακό αντικείμενο και περιεχόμενο υπερισχύουν αυτών που έχουν έλασσον αξιολογικό περιεχόμενο και ενδιαφέρον και δεν ενθυμούμαι πουθενά στο Σύνταγμα να προστατεύονται τα «δικαιώματα των δανειστών» … . Ας διαβάσουν το Σύνταγμα οι εφαρμοστές του δικαίου και θα βρουν ποιες είναι οι κορυφαίες αξιακές επιταγές και τα θεμέλια τα ίδια του κράτους και του Συντάγματος.

Όταν βεβαίως η πολιτική υποκαθιστά την «δικαιοσύνη» και η «δικαιοσύνη» αοριστολογεί ως πολιτικός στο μπαλκόνι είναι σαφές ότι το σύστημα δεν λειτουργεί στο ελάχιστο και δεν περιμέναμε τις πολιτικές αοριστίες και τις πολιτικές εκτιμήσεις μιας εισήγησης δικαστού για να τις διαπιστώσουμε. Εάν θέλουν «πολιτικοί» και φθάνουν οι δικαστές να κρίνουν με βάση τις πολιτικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις, τότε να κατέβουν από τα έδρανα και να σταθούν στα μπαλκόνια … . Πολιτικές θα είναι οι απαντήσεις και πολιτικά αποδείχθηκε ο επιζήμιος χαρακτήρας των πολιτικών και οικονομικών μέτρων των μνημονίων. Απέναντι στην ουσιαστική νομική αδυναμία να στηριχθούν τα μνημόνια η χρήση των επιδιώξεων μέτρων και όχι της νομικής τους ταυτότητας, αρτιότητας και νομιμότητας στο πλαίσιο του Συντάγματος, αποδεικνύει ότι ελλείπουν τα επιχειρήματα.  

 

Ουδέν κακόν αμειγές καλού : εάν η πλειοψηφία της ολομέλειας του ΣτΕ ακολουθήσει την εισήγηση και δεν ακυρώσει τελικά τα μνημόνια, ανοίγει πολλούς νομικούς αυτοματισμούς κατάργησης και ακύρωσης των μνημονίων με νέες αιτήσεις.

Δεν θα γράψω περισσότερα, είχα έτοιμο ένα δικόγραφο με αίτημα την ακύρωση των μνημονίων. Μου ζήτησαν από τον Δ.Σ.Α. να περιμένω το δικό τους και το σεβάστηκα. Μετά ταύτα όμως και μετά την έκδοση αποφάσεως του ΣτΕ είναι βέβαιο πως θα κινηθώ με τις ενώσεις καταναλωτών που έχουν ήδη δηλώσει σύμφωνες και τους πολίτες, τους ανθρώπους που θίγονται τα βιοτικά τους αγαθά και ανάγκες.

Τους δικαστές του ΣτΕ τους καλώ να σταθούν στο ύψος τους, σε τέτοιες αποφάσεις μετριέται το ύψος του δικαστή, εκτός εάν θέλουν να αποδείξουν ότι ταυτίζονται όλοι με την πολιτική μετριότητα και αναξιότητα.

 

 

Οκτώβριος 18, 2010

Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» και η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» και η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ αποτελεί μια από τις ελάχιστες λύσεις που μπορούν νομικά να στηρίξουν την μη αποδοχή και την διαγραφή χρεών.

Το πρώτο: η «επανάσταση», αποτελεί το πολιτικό κριτήριο που μπορεί να «πείσει» τους δανειστές, ότι τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα για τα συμφέροντά τους. Είναι αυτό που θα κάνει τους δανειστές να ζητούν την διαπραγμάτευση, αυτοί και όχι η συρόμενη ξενόδουλη κυβέρνηση της «ελληνικής δημοκρατίας».

Το δεύτερο και κυριότερο : η δημιουργία ενός νέου κράτους, απότοκου της «επανάστασης», το οποίο θα διακόψει την λειτουργία και την ύπαρξη του παλαιού και θα αποκηρύξει κάθε δεσμό ή έννοια συνέχειας με το παλαιό, είναι η νομική φόρμουλα που θα μας απαλλάξει από τις δεσμεύσεις και υποτέλειες του επαίσχυντου «μνημονίου». Οσα ζητούν οι δανειστές ας τα λάβουν από το κράτος με το οποίο τα συμφώνησαν … . Στην Ελλάδα το «επαναστατικό» κράτος, που θα έχει άλλη ονομασία και δομές (π.χ. «Δημοκρατία των Ελλήνων» δεν θα αναγνωρίζει καμία συνέχεια, νομική, πολιτική, οικονομική με το παρελθόν και το κράτος που υπέγραψε τις συμβάσεις της δουλείας.

Εχοντας τα παραδείγματα της Γιουγκοσλαβίας, της Σοβιετικής Ενωσης και της Τσεχοσλοβακίας, θέτω τη νομική και μόνο σκέψη στο πλαίσιο της συζήτησης και του προβληματισμού των νομικών, αλλά και όλων των πολιτών.

Είναι βέβαιο ότι η χώρα μας δεν μπορεί να αποπληρώσει τα τεράστια χρέη που δημιούργησαν πολιτικοί και επιχειρηματίες.

Είναι επίσης βέβαιο ότι με τις συμβάσεις υποτέλειας που υπογράφθηκαν οι δανειστές της χώρας μπορούν να ενεργήσουν πολύπλευρα και να κατασχέσουν, εξαγοράσουν, ανταλλάξουν την ίδια την γη, τον αέρα, την θάλασσα της πατρίδας μας. Είναι βέβαιο ότι με τις νομικές δεσμεύσεις που ανέλαβε το κράτος με το όνομα : «Δημοκρατία της Ελλάδος», ακόμα και ιστορικά μνημεία μπορούν να κατασχεθούν και να αποτελέσουν αντικείμενο εκποίησης. Ακόμα και εάν δεν εκποιηθούν, πολυετείς μισθώσεις ή ομολογοποίηση των κερδών από την εκμετάλλευσή τους (έγινε επί Σημίτη) μπορούν να συναφθούν ή να περιέλθουν, αντίστοιχα, στα χέρια των δανειστών μας.

Η λύση λοιπόν για όλους μπορεί να είναι η «ανακατάληψη» της χώρας από τους Ελληνες και η δημιουργία ενός νέου κράτους.

Το ίδιο ισχύει για όλους τους καταχρεωμένους λαούς και η εκτίμησή μου είναι πως η διαδικασία αυτή θα ξεκινήσει από χώρες αμυντικά πιο ασφαλείς, όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία … .

Τα ανωτέρω θέτω όχι ως πρόταση, αλλά ως πιθανή νομική εκδοχή ή δυνατότητα για να ξεφύγουν οι Ελληνες, για να ξεφύγει ο λαός μας από το άθλιο καθεστώς στο οποίο άκων κατά την πλειοψηφία του περιέπεσε.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να τεθούν δύο ζητήματα που θεωρώ σε κάθε πιθανή εξέλιξη κύρια και πρωταρχικά:

Το πρώτο είναι το αναίμακτο της όποιας πιθανής κίνησης. Ο λαός μας πρέπει να δείξει πως ξεκινά μια νέα πορεία πραγματικού αυτή την φορά πολιτισμού. Μια πορεία απόλυτου σεβασμού της αξίας του ανθρώπου και των συνυφασμένων με αυτή δικαιωμάτων. Μια πορεία πραγματικής, ουσιαστικής, αληθινής δημοκρατίας που χτίζεται μέσα από συνθήκες πραγματικής κοινωνικής ενότητας και αξιοποίησης – χειραφέτησης κάθε Ελληνα, κάθε Ελληνίδας σε καθεστώς ισότητας.

Το δεύτερο έχει να κάνει με την ανάδειξη στα αξιώματα της νέας δημοκρατίας ανθρώπων που θα δείξουν το δρόμο για τη νέα πορεία της κοινωνίας. Ανθρώπων που δεν θα προέρχονται από τζάκια και εξουσίες, αλλά από τα ίδια τα σπλάχνα του λαού, θα είναι κομμάτι και ανάσα του.

Τα ανωτέρω μαζί με το πραγματικό της συμφέρον, ως συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας οφείλει να τα σκεφτεί και να τα εννοήσει η καπιταλιστική και μεγαλοαστική τάξη της χώρας.

Οι υπόλοιποι: μικροαστοί, εργαζόμενοι, άνεργοι και νεολαία σε λίγο καιρό δεν θα έχουν τίποτα απολύτως να χάσουν … .

Ιουνίου 11, 2010

LEGALISE IT !!! ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Ο ΜΠΑΦΟΣ (ΧΑΣΙΣ) και άλλα τινά … (Σατιρικόν).

LEGALISE IT !!!

ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Ο ΜΠΑΦΟΣ (ΧΑΣΙΣ) και άλλα τινά … . 

(Σατιρικόν)

Είναι βεβαίως οφθαλμοφανές ότι η κυβέρνηση στερείται προοδευτικών πρωτοβουλιών.

Είναι επίσης κοινή διαπίστωση ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της παραγωγικής οικονομίας και να την προάγει. Η οικονομία φθίνει, η ύφεση αυξάνεται, η ανεργία θερίζει, ο τουρισμός καταστρέφεται, τα έσοδα του κράτους μειώνονται, τα δάνεια αυξάνουν, οι άνθρωποι απελπίζονται, μελαγχολούν, δεν έχουν όρεξη και σθένος, όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο … .

 Μία είναι η λύσις για όλα τα ανωτέρω και άλλα τόσα προβλήματα της χώρας:

ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Ο ΜΠΑΦΟΣ και να φορολογείται κανονικά με Φ.Π.Α. και Ε.Φ.Κ. η εμπορία και χρήση του.

Είναι σαφές ότι η λύση αυτή κατατάσσει την χώρα στις προοδευτικότερες παγκοσμίως, αλλά λύνει και χίλια δυο προβλήματα:

–         Είναι προεκλογική εξαγγελία (θα συμφωνήσει ο Παπανδρέου που επιτέλους θα κάνει κάτι από όσα υποσχέθηκε και για τα οποία ψηφίστηκε από χιλιάδες),

–         φέρνει τεράστια έσοδα και καταπολεμά το παραεμπόριο (θα συμφωνήσει ο Παπακωνσταντίνου),

–         αυξάνει την ανάπτυξη και την παραγωγικότητα της χώρας (θα συμφωνήσει η Κατσέλη),

–         απελευθερώνει την αστυνομία από το έργο και το πάρεργό της, ώστε να συλλάβει επιτέλους όλα τα παπάκια χωρίς κράνος και να κατασχέσει ό,τι κυκλοφορεί σε κουκούλα με το κεφάλι μαζί[1] (θα συμφωνήσει ο Χρυσοχοϊδης),

–         «ηρεμεί» τα παιδιά  και ανοίγει τους ορίζοντές τους (θα συμφωνήσει η Διαμαντοπούλου),

–          είναι υγιέστερο του τσιγάρου (θα συμφωνήσει η Ξενογιαννακοπούλου και ο Γρίβας),

–         βοηθά στην δημιουργία πράσινης ανάπτυξης και πράσινου πλανήτη (θα συμφωνήσει η  Μπιρμπίλη), αναπτύσσει την γεωργία (θα συμφωνήσει η Μπατζελή),

–         βοηθά στην καταπολέμηση της ανεργίας και πλουτίζει τα ασφαλιστικά ταμεία (θα συμφωνήσει ο Λοβέρδος),

–         «φτιάχνει» τους πιλότους και τους λοιπούς διαμαρτυρόμενους στρατευμένους (θα συμφωνήσει ο Βενιζέλος),

–         ενισχύει τις μεταφορές και τη ναυτιλία (θα συμφωνήσει και ο Ρέππας),

–         φέρνει τους κατοίκους των τεράστιων Καλλικράτειων δήμων «πιο κοντά» (θα συμφωνήσει ο Ραγκούσης που έχει το σχετικό πρόβλημα),

–         αναπτύσσει την έμπνευση στις τέχνες, παράγει πολιτισμό, φέρνει τουρισμό (θα συμφωνήσει και ο Γερουλάνος).

–         καλμάρει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού (θα συμφωνήσει το Δ.Ν.Τ., η Ε.Ε. και οι «αγορές»),

Δεν είναι όμως μόνο το άτυπο διευρυμένο με την «τρόϊκα» υπουργικό συμβούλιο που θα συμφωνήσει … . Θα συμφωνήσουν οι παπάδες (μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό), θα συμφωνήσουν οι βιομήχανοι (ευκαιρία για κέρδη), οι έμποροι, οι βιοτέχνες, οι ξενοδόχοι (ευκαιρία για τζίρους), οι αγρότες, οι εργάτες, οι φοιτητές, οι άνεργοι (ο καθένας για τους δικούς του λόγους), θα συμφωνήσουν και οι εκατομμύρια Ελληνες που επί χρόνια τώρα μαστουρώνουν με τα ψέματα και τις μπουρούχες των πολιτικών και των ΜΜΕ.

                                  ΔΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΝ ΜΠΑΦΟ ΣΤΟ ΛΑΟ

           έτσι κι αλλιώς μαστουρωμένους με τα κακής ποιότητας παραμύθια σας, μας έχετε όλους.

Επειδή λοιπόν μπορεί να σας ανοίξει η όρεξη και να πάρετε φόρα στο κοινωνικό και πολιτικό προτσές, μπορείτε επίσης:

– Να νομιμοποιήσετε και την «παραμύθα» (ηρωίνη) καθώς είναι μία εναλλακτική λύση – υποκατάστατο για την πολιτική παραμύθα που είναι ασυγκρίτως πιο βλαβερή και επικίνδυνη.

Να νομιμοποιήσετε τις αμφεταμίνες για να βλέπουμε όνειρα, αλλά και την «σπίντα» για να έχουμε μεγαλύτερη άοκνη παραγωγικότητα και να ανέβει η ανταγωνιστικότητα

– Να νομιμοποιήσετε τα βαρβιτουρικά για να κοιμόμαστε τα βράδια και να μην σκεφτόμαστε τα χάλια μας και να μην ακούμε την εισπρακτική εταιρεία που παίρνει τηλέφωνο και μας ψάχνει

Να νομιμοποιήσετε την κόκα (όχι την κόλα) για να ερχόμαστε στα ίσια μας και να πιάνουμε απόδοση.

Επίσης να γίνεται καθημερινή υποχρεωτική δωρεάν χρήση «έκσταση» για να νοιώθουμε ευεξία και να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας και να ικανοποιούμε τους «συντρόφους» μας (προάγει την κοινωνική συνοχή). 

Περαιτέρω και κοντά σε όλα αυτά, θα πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά την χορήγηση ντόπας σε όλους ανεξαιρέτως τους μοχθούντες και κοπιάζοντες για να αντέχουν την άγρια και σκληρή νεοφιλελεύθερη προπόνηση την οποία μας επιβάλλετε και να είναι έτοιμοι για την «Ελλάδα των ρεκόρ» που χρόνια τώρα προετοιμάζετε. Αφού γεμίσουμε με χρυσά μετάλλια, κοινωνικοποιήστε τον χρυσό για να πληρώσετε τα χρέη … .

Οι σοφές αυτές προοδευτικές πολιτικές επιλογές θα λύσουν και το πρόβλημα της χώρας και των Ελλήνων που οδεύουν προς μετανάστευση. Ενώ ετοιμάζονται να φύγουν για Αμερικές και Ευρώπες, τώρα θα «φύγουν» γενικώς ή θα φύγουν για τον Αγιο Πέτρο και δεν θα χρειάζεται να πληρώνετε επιδόματα και συντάξεις. Παράλληλα, όσοι αντέχουν, δοκιμασμένα πια θα μπορούν να επιβιώσουν στην ζούγκλα του νεοφιλελεύθερου κανιβαλισμού που εξαπλώνεται και κυριαρχεί παντού.

Αφού κατά την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και μερικούς άλλους χρειάζεται να «φύγουμε προς τα μπροστά», τότε να «φύγουμε» εγγυημένα. Ετσι κι αλλιώς έθνος φευγάτων καταλήξαμε … . 

 

Να λοιπόν οι λύσεις και, εάν αυτές δεν φτάνουν για την «σωτηρία της πατρίδας», μπορούμε μετά την γη και την θάλασσά μας να αρχίσουμε να πουλάμε και τους ανθρώπους (με Φ.Π.Α., Ε.Φ.Κ., Φ.Κ.Ε., Φ.Α.Υ. και χίλιους δυο άλλους φόρους), ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα των μελών της κυβέρνησης που ως γνήσιοι παθιασμένοι αντιεξουσιαστές τα «έδωσαν» όλα.

Στην πρώτη γραμμή λοιπόν μανάδες, γιαγιάδες και κόρες, «αδελφές» και αδελφοί. Να τα προσφέρουμε όλοι όλα : ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Είναι αληθινός, ρεαλιστικός πολιτικός λόγος, είναι οι λύσεις που σας χρειάζονται και ψάχνατε.

Είναι εφαρμοσμένα όλα τα διδάγματα του κοσμοκράτορα νεοφιλελευθερισμού, οδηγούν στην πρόοδο, την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και ανάγουν σε άλλες σφαίρες τον ελληνικό λαό.

Είναι αυτό που λέγατε προεκλογικά : «πολιτική με κέντρο τον άνθρωπο» … .

Αυτές είναι οι πραγματικές αξίες και ως πραγματικά άξιοι δεν σας μένει τίποτα περισσότερο να κάνετε από το να τις εφαρμόσετε

                              Για την αντιγραφή (από τον εγκέφαλο του μαστουρωμένου Ελληνα)

                                                                                       Δημήτρης Καραμήτσας

              (από το πολιτικά φευγάτο αδελφάκι : http://dialogos-koinonia.forumotion.com/forum.htm )


[1] Εξαιρούνται βεβαίως της κατασχέσεως τα μέλη της ΕΛ.ΑΣ. και άλλων Ν.Π.Δ.Δ. … .

Μαΐου 4, 2010

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ 2 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ 2 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ.

Είναι δεδομένο ότι ο καπιταλισμός, όπως και κάθε κοινωνικό σύστημα, έχει ως σκοπό την διατήρηση και την αναπαραγωγή του. Είναι επίσης δεδομένο ότι ο καπιταλισμός στηρίζεται στην αξιακή εκμετάλλευση ανθρώπων και πραγμάτων και ακολουθεί την αυτή τακτική των προηγουμένων συστημάτων κοινωνικής οργάνωσης (των οποίων αποτελεί απλή εξέλιξη και όχι επαναστατική ανατροπή). Αντιμετωπίζει δηλ. τους ανθρώπους ως αναλώσιμα υλικά για την επίτευξη των σκοπών του, αντί για ελεύθερους και ίσους ανθρώπους.

Η διατήρηση και η αναπαραγωγή του καπιταλισμού γίνεται μέσα από τους ανασχηματισμούς και μετασχηματισμούς του. Τα δομικά στοιχεία του καπιταλισμού το επιτρέπουν, καθώς ο καπιταλισμός είναι σύστημα εκμετάλλευσης των ανθρωπίνων βιοτικών αναγκών. Οι ανθρώπινες βιοτικές ανάγκες πάντοτε υπάρχουν και θα υπάρχουν και ο καπιταλιστής ενδιαφέρεται μόνο για την αξιακή εκμετάλλευσή τους και όχι για τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος και η ανθρωπότητα είναι για τον καπιταλισμό ένας  συντελεστής του οικοδομήματος του κέρδους, ένας στατιστικός δείκτης και ένα χρησιμοποιούμενο μέσο και υποχείριο και είναι χαρακτηριστική η απάνθρωπη αδιαφορία των καπιταλιστών για τους ανθρώπους, όταν αυτοί τίθενται στην ζυγαριά με τα κέρδη.

Όταν ακούτε ένα καπιταλιστή να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους, για την φύση, για την ποιότητα ζωής είναι σαφές ότι αυτό δεν το πράττει απλά και ανθρώπινα, αλλά ότι πάντα πίσω από την σκέψη του βρίσκεται ένας ρεφορμισμός του καπιταλισμού που αποσκοπεί στα κέρδη.

Τα ίδια πράγματα συμβαίνουν και στην χώρα μας και το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να έχουμε εννοήσει, είναι ότι στην χώρα μας, από τον καιρό του Οθωνα μέχρι σήμερα εφαρμόζουμε το αυτό σύστημα: τον καπιταλισμό. Για μία σειρά από λόγους που ανάγονται στην φύση του καπιταλισμού και την κουλτούρα του Ελληνα, όσα βιώνουμε σήμερα είναι αποτελέσματα του καπιταλισμού: της δομικής συστατικής αδιαφορίας του για τους ανθρώπους ως οντότητες, για τις κοινωνίες τους και την λειτουργία τους. Ο καπιταλισμός ενδιαφέρεται ως σύστημα μόνο για ισχύ και ατομικά κέρδη. 

Ακόμα και εάν δεν μας ταιριάζει ως λαό και κουλτούρα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο καπιταλισμός είναι η αιτία των δεινών της χώρας και των Ελλήνων. Εάν λοιπόν ψάχνουμε να βρούμε διεξόδους και λύσεις θα είναι μάταιο, καταστροφικό και εν τέλει βλακώδες να τις αναζητούμε μέσα στον καπιταλισμό και την λειτουργία του.

Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν θίγει, αλλά και ενισχύει την λειτουργία του καπιταλισμού στην χώρα με τις επιλογές της και ουσιαστικά ενισχύει τον μετασχηματισμό του σε ένα ακόμα πιο ακραίο σύστημα εκμετάλλευσης. Αισθάνομαι εγώ και εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες πραγματικά εξαπατημένοι από την κυβέρνηση Παπανδρέου, που μιλούσε για αναδιανομή του πλούτου και συστημική αλλαγή και ήλθε να μετασχηματίσει την στυγνότητα του καπιταλισμού σε ένα ακόμα πιο ζοφερό, άγριο και καταπιεστικό καπιταλιστικό σύστημα/οικοδόμημα. Είναι επίσης μαθηματικά βέβαιο ότι η κυβέρνηση αυτή θα στραφεί προς τους ίδιους ανθρώπους και συμφέροντα και θα τους ενισχύσει από το υστέρημα που εκβιαστικά και τρομοκρατικά στερεί από τους Ελληνες, προκειμένου να «ανασυγκροτήσουν» την χώρα. Όμως η Ελλάδα και κάθε χώρα σε κάθε χρονική και ιστορική περίοδο είναι οι άνθρωποι που ζουν σε αυτή. Εάν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι να τον δημιουργήσουν δεν θα υπήρχε ο Παρθενώνας, ούτε κανένας πολιτισμός, ούτε καμία χώρα, κανένα κράτος. Στους ανθρώπους αυτούς λοιπόν, στους Ελληνες και στις Ελληνίδες, η κυβέρνηση επιβάλλει εξουσιαστικά, να γίνουν ακόμα πιο πολύ υποζύγια, να εξανδραποδιστούν περαιτέρω, όχι βεβαίως για το «καλό της χώρας», αφού οι ίδιοι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες είναι η χώρα τους, αλλά για το «καλό των καπιταλιστών», «επενδυτών» και «επιχειρηματιών».

Αυτά περικλείουν ως περιεχόμενο και σηματοδοτούν τα ιδεολογήματα περί «ανάπτυξης» , «ανταγωνιστικότητας», «προόδου»  και «ελεύθερης αγοράς» που μηρυκάζουν διαρκώς σε όλη την κοινωνία οι καπιταλιστές και τα κυβερνητικά και μη παπαγαλάκια τους. Όλες οι ανωτέρω έννοιες συνοδεύονται εννοιολογικά και ακολουθούνται από την έννοια «καπιταλισμός». Όταν δηλ. μιλάνε για «ανάπτυξη» εννοούν καπιταλιστική ανάπτυξη, καπιταλιστική «πρόοδο» κ.ο.κ. .

Εάν λοιπόν σκεφτούμε ότι και πάλι μέσο των πολιτικών αυτών είναι ο άνθρωπος, ο άνθρωπος υποζύγιο, ανδράποδο και υποχείριο, είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι όλες αυτές οι έννοιες στρέφονται εναντίον μας και για αυτό τον λόγο στρέφονται εναντίον του λαού αυτής της χώρας και οι αντίστοιχες κυβερνητικές πολιτικές, που τις προβάλλουν ως μονόδρομο και ως εθνική ανάγκη.

Ούτε μονόδρομος είναι βέβαια, ούτε εθνική ανάγκη, είναι μόνο καπιταλιστικός μονόδρομος και καπιταλιστική ανάγκη, ανάγκη διατήρησης και επέκτασης του καπιταλισμού, ανάγκη δική τους και όχι του ελληνικού λαού. Πρόκειται αποκλειστικά για καπιταλιστική ανάγκη και καπιταλιστικό μονόδρομο και όχι για ανθρώπινη ανάγκη ή κοινωνικό μονόδρομο. Αυτό εννοούν, απλά δεν το λένε. Υπάρχουν λύσεις, εύκολες, απλές και απτές, που μπορούν να εξασφαλίσουν στους Ελληνες και την παραγωγική αυτάρκεια της κοινωνικής οικονομίας και την ισότητα και την πραγματική πρόοδο, προκοπή και ανάπτυξη και να απελευθερώσουν την χώρα από τα δουλικά δεσμά.

Απλά αυτοί οι πολιτικοί είναι υπηρέτες και συντελεστές ενός συστήματος εκμετάλλευσης που θεωρεί τους ανθρώπους αντικείμενα εκμετάλλευσης και τους κατατάσσει στην ίδια κατηγορία (αν όχι σε κατώτερη) με τα υποζύγια και τις μηχανές.    

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ειδεχθέστατο έγκλημα, ένα έγκλημα κατά των Ελλήνων, ένα έγκλημα κατά των ανθρώπων. Ένα έγκλημα που τελέστηκε με σειρά πράξεων και σε βάθος χρόνου κατά του Ελληνικού λαού. Μια σειρά καπιταλιστικών κακουργημάτων που τέλεσαν οι καπιταλιστές (ημεδαποί και αλλοδαποί) και οι πολιτικοί υφιστάμενοί τους. Με βάση τα δικά τους στατιστικά στοιχεία και την ανάλυση της πραγματικότητας, οι καπιταλιστές έχουν κλέψει από τους Ελληνες πάνω από 2 τρις Ευρώ. Μας έχουν κλέψει την ζωή και το μέλλον μας.

Ας δούμε μερικούς από τους κύριους συντελεστές των ακαταδίωκτων συστημικών κακουργημάτων της τελευταίας εικοσαετίας:

 

α.         Δημόσια έργα και προμήθειες :

–           Θεσμοθετημένη «μίζα» υπέρ κεντρικής πολιτικής σκηνής ύψους 6-7% επί των προϋπολογισμών των μεγάλων έργων και προμηθειών. Αντίστοιχο συνολικό κόστος για τους Ο.Τ.Α. και τις Δ.Ε.Κ.Ο.

–           Μίζα ανώτερου υπαλληλικού προσωπικού μέσου ύψους 5% .

–           Αισχροκερδείς υπερχρεώσεις υλικών, «μελετών» και υπηρεσιών, πιστοποιήσεις για έργα, υλικά και εργασίες που δεν υπήρχαν.

Αποτέλεσμα : κόστος για τον ελληνικό λαό μέσω του προϋπολογισμού σε έργα και προμήθειες τριπλάσιο από χώρες όπως οι Η.Π.Α. , η Μ. Βρετανία, η Γερμανία.

Εκτιμούμενο σύνολο θεσμικώς καλυμμένης και ακαταδίωκτης κλοπής την τελευταία εικοσαετία με βάση τους προϋπολογισμούς κατ’ ελάχιστο 300 δις Ευρώ.

 

β.    Ιδιωτικά έργα και ιδιωτικές προμήθειες και αγορές

Αισχροκερδείς υπερχρεώσεις παντού: στις κατασκευές, στα σουπερμάρκετ, στις υπηρεσίες, στα καύσιμα, σε όλο το φάσμα της ζωής και της οικονομίας.

Μόνο στα καύσιμα με την λεγόμενη απελευθέρωση (έτσι κ. Ανδριανόπουλε …) έχει επέλθει αδικαιολόγητη αισχροκερδής ζημία στον ελληνικό λαό, συντηρητικά υπολογιζόμενη κατά την τελευταία εικοσαετία στο ποσό των 75 δις Ευρώ με βάση την ετήσια κατανάλωση.       

            Οι χώρες που αποκαλούνται PIIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία) δεν είναι τυχαίο ότι είναι οι ίδιες που έχουν τις υψηλότερες πανευρωπαϊκά τιμές στα ράφια του σουπερμάρκετ. Ισως και αυτή να είναι μία από τις βασικές αιτίες της καπιταλιστικής τους καχεξίας, αισχροκέρδεια που παγίως έχουν οι πολυεθνικές και εξαγωγή των ποσών εκτός της χώρας. Με τις συντηρητικότερες των εκτιμήσεων και με βάση τα ετήσια έξοδα των νοικοκυριών για τέτοια προϊόντα το κόστος της αισχροκέρδειας ανέρχεται σε ποσό ανώτερω των 100δις Ευρώ. Εάν υπολογίσουμε και την εσωτερική αισχροκέρδεια το σύνολο ξεπερνά τα 200 δις Ευρώ.

            Στην οικοδομή η αισχροκέρδεια είναι ένα πάγιο φαινόμενο που υπερδιπλασιάζει το κόστος κατασκευής. Μόνο στον τομέα αυτό το κόστος της εικοσαετούς αισχροκέρδειας στην χώρα μας προσεγγίζει τα 40 δις Ευρώ.

γ.         Τράπεζες 

            Το αισχροκερδώς πωλούμενο χρήμα, υπό την ψευδο-αιτιολογία της επισφάλειας, (το ακριβό χρήμα προκαλεί την επισφάλεια λόγο της καχεξίας που επιβάλλει) έχουν προκαλέσει επιβάρυνση υπολογιζόμενης τάξεως 700 δις στην ελληνική οικονομία.

 

δ.         Χρηματιστήριο

            Οι ζημιές από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια και τις χρεοκοπίες εισηγμένων ακρίτως επιχειρήσεων είναι ανυπολόγιστες. Οι συντηρητικότερες των βάσιμων εκτιμήσεων κάνουν λόγο για ζημία άνω των 250 δις Ευρώ.

ε.         Κονδύλια Ε.Ο.Κ. & Ε.Ε.

            Το αντίτιμο της εθνικής υποτέλειας, της εκμετάλλευσης και των παραγωγικών ελλειμμάτων σκορπίστηκε στους πέντε ανέμους. Πάνω από 50% των ευρωπαϊκών κονδυλίων και τουλάχιστον ποσό 50δις Ευρώ διανεμήθηκε μεταξύ πολιτικών και «επιχειρηματιών» και ενθυλακώθηκε από αυτούς με επιχορηγήσεις με προγράμματα «επιμόρφωσης» που γίνονταν στα χαρτιά και μία σειρά εικονικών και άχρηστων «μελετών» και «ερευνών».

            Δεν θα υπεισέλθω σε άλλους τομείς της «οικονομίας του καπιταλισμού» και της αισχροκέρδειας. Με τις συντηρητικότερες των εκτιμήσεων το κόστος του καπιταλισμού για τους Ελληνες πολίτες προσεγγίζει την τελευταία εικοσαετία τα 2 τρις Ευρώ. Από το ποσό αυτό τουλάχιστον το ½ βρίσκεται εκτός της χώρας. Βαρύς ο φόρος της υποτέλειας, βαρύ το τίμημα του «καπιταλισμού» … .

            Το ζήτημα βεβαίως δεν αφορά τα χρήματα, που στην καλύτερη περίπτωση είναι άχρηστα χαρτιά, αλλά το κόστος στην ζωή των Ελλήνων και την ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν και θα βιώσουν.

Οι Ελληνες «πολιτικοί», αυτοί οι κατά πλειοψηφία τυχοδιώκτες, υπηρέτες, οι κατά πλειοψηφία εθνικοί μειοδότες και μετριότητες, όφειλαν να έχουν εμποδίσει την λεηλασία της χώρας και να έχουν σκεφτεί (εάν μπορούν) και προτείνει ουσιαστικές λύσεις για μία πορεία πραγματικής προκοπής, πραγματικής ζωής του λαού, της κοινωνίας και της χώρας. Μόνο το κόστος της ανεξέλεγκτης καπιταλιστικής αισχροκέρδειας για τον ελληνικό λαό (την οποία όφειλαν να ελέγξουν με απλούστατες αυτονόητες ρυθμίσεις) είναι τεράστιο και δυσβάστακτο.  Ολοι οι φανφαρόνοι της πολιτικής, αυτοί που επαίρονται πως αποτελούν τον «πολιτικό κόσμο» της χώρας, θα πρέπει στην καλύτερη για αυτούς περίπτωση να επιστρέψουν στις οικίες τους. Δεν χρειαζόμαστε άλλο τις άθλιες «υπηρεσίες» τους.

Μαζί μπορούμε να οικοδομήσουμε μια πραγματική δημοκρατία, μαζί μπορούμε να προχωρήσουμε στην πραγματική αυτάρκεια, στην κοινωνία της ισότητας, στην κοινωνία των ανθρώπων και όχι των καπιταλιστών. Οφείλουμε να το πράξουμε για τους εαυτούς μας και τις γενιές που έρχονται.

Οι επόμενες κινήσεις των υπηρετών των καπιταλιστών θα είναι να επιβάλλουν στον λαό την χρηματοδότηση των καπιταλιστών με σκοπό την «ανάπτυξη» και το ξεπούλημα της περιουσίας του ελληνικού λαού. Θα είναι η ολοκλήρωση ενός ακόμα μετασχηματισμού του συστήματος. Ο άμεσος στόχος θα πρέπει να είναι να τους εμποδίσουμε. Ο άμεσος στόχος θα πρέπει να είναι το χτίσιμο της πραγματικής κοινωνικής οικονομίας των ίσων ανθρώπων, της αυτάρκειας της χώρας, της εθνικής, κοινωνικής και ατομικής ανεξαρτησίας. Ο στόχος της πραγματικής προκοπής και προόδου, ο στόχος της πραγματικής ζωής.

Απομένει μόνο να καταλάβουμε ποιος είναι ο σκοπός της ίδιας της ζωής μας για να την κάνουμε πραγματικά καλύτερη.

Απρίλιος 30, 2010

INKA προς ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΤΑ 30%

 

                     ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΤΑ 30%

 Σε λίγες ημέρες τα σκληρότερα οικονομικά αντιλαϊκά μέτρα που βίωσε μεταπολεμικά η χώρα θα είναι μια ζοφερή πραγματικότητα.

Επειδή τα μέτρα που ανακοινώθηκαν θίγουν βάναυσα την σφαίρα των βιοτικών αναγκών του λαού της χώρας μας.

Επειδή τα μέτρα οδηγούν στην καταστροφή του κοινωνικού ιστού και στην υφεσιακή καθίζηση της οικονομίας.

Επειδή η πολιτική της οικονομίας χωρίς χρήμα ή με λιγότερο χρήμα μπορεί να δώσει διεξόδους μόνο εάν ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες τους οι πολίτες. 

Επειδή τα μέτρα ως έχουν αποτελούν λαιμητόμο για όλους τους Ελληνες.

Επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι με τα μέτρα αυτά πληρώνει και πάλι ο λαός τις ασύδοτες αισχροκέρδειες των «επενδυτών» και «επιχειρηματιών» και την απίστευτη ανικανότητα του «πολιτικού κόσμου» (για να μην κάνουμε λόγο για σκάνδαλα – κλοπές του δημοσίου χρήματος).

Επειδή υπολογίσαμε ότι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ότι θα ληφθούν, προκαλούν κατ’ ελάχιστο και σύμφωνα με την δική μας εκτίμηση μείωση 30% στα κόστη παραγωγής και υπηρεσιών 

και προκειμένου να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη, σεβασμός της αξίας των ανθρώπων και της προσωπικότητάς τους που θίγεται άμεσα και βάναυσα, αλλά και να μην μετατραπούν τα μέτρα σε μονομερές όργιο κερδοσκοπίας των κύρια υπεύθυνων για την κρίση, δηλ. της οικονομικής ολιγαρχίας και εις βάρος και πάλι του ελληνικού λαού.

 ΖΗΤΟΥΜΕ & ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ως πολίτες αυτής της χώρας, ΟΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ (που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχατε λάβει)

ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΕ ΑΜΕΣΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΜΕΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΣΤΟ 30%

 ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ & ΤΟ ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΗΘΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ & ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ.

 Μην επικαλεστείτε πάλι την «ελεύθερη αγορά» για να μην λάβετε το μέτρο: Η ίδια η «ελεύθερη αγορά» επιβάλλει την μη παρέμβαση του κράτους στον καθορισμό της αμοιβής των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Αφού «παρεμβαίνετε» λοιπόν στις αποδοχές των εργαζομένων, οφείλετε να παρέμβετε και στις τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς το νομοθετικό πλαίσιο και η κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» που επικαλείστε καθιστούν νόμιμη και πολιτικά επιβεβλημένη την υλοποίηση του αιτήματός μας. 

ΠΑΡΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Οκτώβριος 21, 2009

ΝΕΟ ΙΝΚΑ : 2ο ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ

 

Τετάρτη 14.10. 2009

 

Δελτίο Τύπου

Θέμα :Πετρέλαιο Θέρμανσης

 Με το, από 13/10/2009, δελτίο τύπου θίξαμε το ζήτημα της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, αναλύσαμε και αποδείξαμε γιατί η τιμή του δεν πρέπει να είναι ανώτερη των 0,50 Ευρώ ανά λίτρο.

Θέσαμε το όριο της αισχροκέρδειας στα 0,52 Ευρώ ανά λίτρο.

 Εν τω μεταξύ, ο υφυπουργός κ. Μανιάτης πραγματοποιούσε συνάντηση με φορείς της αγοράς. Το αποτέλεσμα που ανακοινώθηκε είναι ότι οι τιμές θα κυμανθούν μεταξύ 0,52 και 0,58 Ευρώ το λίτρο. Δηλαδή πάνω από το όριο της αισχροκέρδειας και πολύ πάνω από την μέγιστη εύλογη τιμή.

 Αυτές τις τιμές δεν θα τις δεχτούμε, αυτές τις τιμές θα τις χτυπήσουμε και θα τις προσβάλλουμε.

Η κοινωνία θα αυτοπροστατευτεί με μηνύσεις και με αγωγές (ακόμα και με μποϋκοτάζ εάν χρειαστεί).

 Εμείς θα προστατεύσουμε και το ατομικό συμφέρον του πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Γιατί είναι θέμα και δημοσίου συμφέροντος, έντονα και άμεσα είναι θέμα του φορολογούμενου πολίτη και του κράτους του.

 Αναρωτιόμαστε:

Πόσα χρήματα παραπάνω θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι πολίτες ;

Πόσα εκατομμύρια λίτρα θα βάλει το δημόσιο : νοσοκομεία, σχολεία, παιδικοί σταθμοί, γήπεδα, γυμναστήρια, υπουργεία, υπηρεσίες, δήμοι, νομαρχίες κλπ … .

Βγάλτε τον λογαριασμό της αισχροκέρδειας που τον πληρώνουμε όλοι !!!.

 Δεν θα το επιτρέψουμε σε κανένα, εμείς οι ίδιοι οι πολίτες θα προστατεύσουμε το κράτος μας.

 Παρεμπιπτόντως : Οι ενώσεις καταναλωτών πρέπει να έχουν οπωσδήποτε θέση σε τέτοιες επαφές και συναντήσεις. Εάν θέλει η νέα κυβέρνηση να αξιώσει το καταναλωτικό κίνημα, που είναι κίνημα της κοινωνίας της ίδιας, οφείλει να καλεί σε κάθε τέτοια συνάντηση τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών και τουλάχιστον τις μεγάλες οργανώσεις και κοινούς εκπροσώπους των μικρότερων. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα ακολουθήσει την πεπατημένη της προηγούμενης και θα ανοίξει την πόρτα της κοινωνίας σε τέτοιες επαφές, αυτό επιβάλλει κατ’ ελάχιστο η συμμετοχική δημοκρατία. Το ζητούμε άμεσα.

 ΟΔΗΓΙΕΣ : ΑΣ ΛΑΒΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ

Εμείς οι ίδιοι οι πολίτες καταναλωτές οφείλουμε να αυτοπροστατευτούμε στις συναλλαγές μας.

Ας κατέβουμε επιτέλους στην δεξαμενή πετρελαίου, δύο και περισσότεροι ένοικοι μαζί.

Ας πάρουμε ένα μέτρο και ας μετρήσουμε τις εξωτερικές διαστάσεις της δεξαμενής.

Γράφουμε σε ένα χαρτί τις διαστάσεις αυτές: Μήκος Χ Υψος Χ Πλάτος. (π.χ. Μ 1,20 Χ Υ 1,10 Χ Β 0,80) Ο πολλαπλασιασμός αυτών των τριών μετρήσεων μας δίνει την χωρητικότητα της δεξαμενής μας: πόσα λίτρα μπορεί να χωρέσει ( στο παράδειγμα  = 1,056 δηλ. 1.056 λίτρα):

Παίρνουμε μία στεγνή ίσια ξύλινη βέργα ή μια σιδερένια και την βάζουμε μέσα στην δεξαμενή κάθετα (ίσια) και μέχρι να ακουμπήσει στον πυθμένα (πάτο) της δεξαμενής, προσέχοντας να μην προκαλέσουμε κυματισμό (αλλιώς την σκουπίζουμε και το ξανακάνουμε). Μετράμε με το μέτρο πόσα εκατοστά είναι βρεγμένη. Γράφουμε την μέτρηση. Ξανακάνουμε τον πολλαπλασιασμό Μήκος Χ Υψος Χ Πλάτος, βάζοντας στην θέση του ύψους την μέτρηση που βρήκαμε με την βέργα (στο παράδειγμα Μ 1,20 Χ Υ 1,10 Χ Π 0,80 βάζουμε Μ 1,20 Χ Υ 0,20 Χ Π 0,80). Το αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού είναι τα λίτρα πετρελαίου που έχει μέσα η δεξαμενή μας (στο παράδειγμα 0,192 ήτοι 192 λίτρα).

Είναι καλύτερο να γράψουμε σε ένα χαρτί το αποτέλεσμα.

 Στην συνέχεια συντάσσουμε ή συμπληρώνουμε το εξής έγγραφο:

 ΕΓΓΡΑΦΟ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ – ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ

 

Στ … σήμερα  …./…/200. εμείς οι ( ή ο) …. ………………………………………… . ………………………………………………………………….…. (ονοματεπώνυμο) κάτοικοι της πολυκατοικίας που βρίσκεται στ……………………………, οδός ……………….., αρ. .. , προβήκαμε σε μέτρηση του όγκου της δεξαμενής πετρελαίου.

Ευρέθηκε ότι η δεξαμενή έχει διαστάσεις  : Μήκος …… , Υψος ……., Πλάτος ………, ήτοι συνολική χωρητικότητα ………. λίτρα.

Εν συνεχεία, προχωρήσαμε στην μέτρηση του περιεχομένου της με ίσια ράβδο και βρέθηκε ότι το περιεχόμενο της ήταν  …..… εκατοστά , δηλ. λίτρα  …..….. .

Την ………………, προσήλθε ο …………………………………………………, κάτοικος ………………………….………….., υπάλληλος της επιχείρησης …………………………………………. με το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας …………….. βυτίο (μάρκα ……………., τύπος ……….. ) προκειμένου να προβούμε σε προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης  ………….  λίτρων.

Προχωρήσαμε σε μέτρηση του περιεχομένου και των διαστάσεων της δεξαμενής ενώπιον του και βρέθηκε ότι το περιεχόμενο αυτής είναι ……….. λίτρα.

Στην συνέχεια ελέγξαμε τον μετρητή της αντλίας του βυτίου, ο οποίος είχε την ένδειξη ……………… (αριθμός).

Ακολούθησε η μεταφορά του πετρελαίου στην δεξαμενή.

Το πετρέλαιο είχε χρώμα …………………. . (το κανονικό πετρέλαιο θέρμανσης έχει χρώμα κόκκινο διαυγές)

Ελέγξαμε τον μετρητή της αντλίας του βυτίου,  ο οποίος είχε ένδειξη …………… .

Στην συνέχεια ενώπιον του μετρήσαμε το περιεχόμενο της δεξαμενής με την ίδια ράβδο και βρέθηκε ότι αυτή είχε περιεχόμενο ………………. λίτρα (Μήκος …….. Χ Υψος ……. Χ Πλάτος ………). Στις διαστάσεις μήκος και πλάτος χρησιμοποιήσαμε τις ήδη ευρεθείσες διαστάσεις και το ύψος της ράβδου που ήταν βρεγμένο ήταν ………. εκατοστά.      

Ο αριθμός αυτός συμφωνεί με τα λίτρα που παραγγείλαμε  ΝΑΙ            ΟΧΙ

Εάν όχι, η διαφορά είναι …………….. λίτρα (+ ή -)

Ο αριθμός αυτός συμφωνεί με την ένδειξη στην αντλία        ΝΑΙ           ΟΧΙ

Εάν όχι, η διαφορά είναι ……………. (+ ή -)

 

                                                                 …………………. (τόπος) …/…/……

 

 Ο διενεργήσας την παράδοση                                     Για την πολυκατοικία                                            

  

Υπογράφουν και οι δύο και κρατάμε το έγγραφο.

Εάν υπάρχουν διαφορές επικοινωνούμε με τον Δήμο ή τη Νομαρχία της περιοχής μας και ζητούμε να έλθουν αρμόδιοι υπάλληλοι και δεν πληρώνουμε ποτέ παραπάνω λίτρα.

Το έγγραφο αυτό αποτελεί απόδειξη για όλα και το δημοσιεύουμε ως συνημμένο.

Eάν ο υπολογισμός κέρδους και κόστους άντλησης μέχρι την έξοδο από το διυλιστήριο  είναι 0,37 ευρώ, πόσο θέλει πια η αγορά για να κερδίσει;

 Κάνουμε πράξη και θωρακίζουμε την προστασία του καταναλωτή.

Θα παρέμβουμε δυναμικά με όλα τα νόμιμα μέσα για να αποτρέψουμε την αισχροκέρδεια εις βάρος όλων μας.

 

ΝΕΟ ΙΝΚΑ : ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Αθήνα  13.10.2009 

 

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ : ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΤΙΜΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 0,52 ΤΟ ΛΙΤΡΟ

                              ΣΤΑ 0,50 ΛΕΠΤΑ Η ΕΥΛΟΓΗ ΤΙΜΗ

 

Πέρυσι τέτοια εποχή, δηλ. στα μέσα Οκτωβρίου 2008, η τιμή πώλησης του πετρελαίου θέρμανσης από τα Ελληνικά Διυλιστήρια ήταν 480 και πλέον Ευρώ ο τόνος (0,48 το λίτρο)[1].

Την ίδια εποχή (μέσα Οκτωβρίου 2008) οι εμπορικές εταιρείες πωλούσαν και παρέδιδαν στον καταναλωτή το πετρέλαιο θέρμανσης προς 680 Ευρώ τον τόνο (0,68 το λίτρο)[2].

Υπήρχε δηλαδή προσαύξηση τιμής στο εμπόριο της τάξης του 40%.

 

Φέτος η τιμή πώλησης του πετρελαίου θέρμανσης από τα ΕΛΠΕ είναι 355 Ευρώ ο τόνος (0,35 το λίτρο)[3].

 

Σε ποια τιμή πρέπει λοιπόν να πωλείται και να παραδίδεται στον καταναλωτή το πετρέλαιο θέρμανσης;

 

Το αποτέλεσμα προκύπτει από μία απλή μαθηματική πράξη : 355 Ευρώ ο τόνος  + 40 % = 497 Ευρώ ο τόνος ή 0,497 το λίτρο.

 

Οτιδήποτε συνεπώς πάνω από τα 0,50 ή έστω τα 0,52 λεπτά θα θεωρηθεί ότι αποτελεί ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ.

 

Όταν ο Γ.Γ. της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας βγαίνει και προβλέπει τιμή πετρελαίου θέρμανσης γύρω στα 0,65 λεπτά το λίτρο, που στηρίζεται και ποιον αλήθεια ρόλο επιτελεί ;

Δεν θυμόμαστε να έχει προβεί σε αντίστοιχες ενέργειες για άλλα αγαθά στο παρελθόν.

Όταν διάφοροι παράγοντες της αγοράς  βγαίνουν κατόπιν και υποστηρίζουν τα αυτά, γιατί προβοκάρουν στους καταναλωτές υψηλότατες, αδικαιολόγητες και αισχροκερδείς τιμές; Είναι σαφές ότι θέλουν να ανεβάσουν τα κέρδη τους εις βάρος των πολιτών, εις βάρος των καταναλωτών ;

 

Πέρυσι, βρεθήκαμε στην δυσάρεστη θέση να καταθέσουμε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου συμπολίτη μας για τις αισχροκερδείς τιμές των πετρελαιοειδών. Από την κατάθεση της μηνυτήριας αναφοράς και μετά οι τιμές των καυσίμων άρχισαν να πέφτουν.

Φέτος, δεν θα θέλαμε να βρεθούμε στην ίδια δυσάρεστη θέση, αλλά εάν μας αναγκάσουν σίγουρα θα το κάνουμε.

Να γνωρίζουν ότι παρακολουθούμε καθημερινά την διεθνή και ημεδαπή εμπορική δραστηριότητα. Να γνωρίζουν ότι καταγράφουμε και ότι έχουμε αναλύσει με μαθηματικά μοντέλα όλα τα επιμέρους στοιχεία των τιμών.

Σήμερα δεν κάνουμε λόγο ούτε για την γενική αισχροκέρδεια στον κλάδο, ούτε για τα καρτέλ που δρουν, ούτε για τις υπόλοιπες καχεξίες της «αγοράς», ούτε για το γεγονός ότι έχουμε πάγια το ακριβότερο πετρέλαιο σε όλη την Ευρώπη.

Σήμερα μιλάμε για κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο και απτό.

 

 

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε με τον νομικό μας σύμβουλο Δημήτρη Καραμήτσα 6936000836. 

 

 


[1] Πηγή ΕΛ.ΠΕ.

[2] Πηγή ΕΚΟ. Τιμή παραδοτέου πετρελαίου και μάλιστα ενισχυμένου με καταλύτη.

[3] Πηγή ΕΛ.ΠΕ.

ΝΕΟ ΙΝΚΑ: ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ & ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ & ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ & ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΩΝ  ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ & ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ

 

Κάθε καλόπιστος πολίτης αυτής της χώρας θα περίμενε ότι τα πολιτικά κόμματα έχουν άμεση, συνεχή και διαρκή επαφή με τις ενώσεις καταναλωτών (τουλάχιστον όλες τις μεγάλες) προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις και να συζητήσουν προτάσεις για τα ζητήματα και τα άμεσα προβλήματα που αφορούν τους καταναλωτές, δηλ. το σύνολο των πολιτών της χώρας.

Οποιος πίστευε ή πιστεύει κάτι τέτοιο ήλθε η ώρα να διαψευστεί … .

Ισως τα πολιτικά κόμματα και τα πρόσωπα που τα στελεχώνουν να είχαν εννοήσει τις ενώσεις καταναλωτών ως φερέφωνά τους ή ως εξαρτώμενα της εκάστοτε κυβέρνησης.

Εμείς, ως η πολυαριθμότερη ένωση καταναλωτών της χώρας, η αρχαιότερη και μεγαλύτερη σε εμπειρίες – άμεση συνέχεια του σωματείου ΙΝ.ΚΑ. – του πρώτου σωματείου που ασχολήθηκε στην χώρα με τα ζητήματα των καταναλωτών διεκδικήσαμε και διεκδικούμε έναν άλλο, ένα  πραγματικό κινηματικό ρόλο με την συνεχή ανάδειξη θεμάτων και την κατάθεση προτάσεων – λύσεων για την κοινωνία μας.

Την οργάνωσή μας, με τα δεκάδες χιλιάδες εγγεγραμμένα μέλη, με τους χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται ενεργά δίπλα της και τα εκατομμύρια των Ελλήνων που εκφράζονται μέσα από τους αγώνες της, δεν την κάλεσαν ούτε οι πολιτικοί αρχηγοί, ούτε τα πολιτικά κόμματα για να συζητήσουν τα καίρια ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

Όπως είδαμε μάλιστα κατά την τελευταία περίοδο ούτε με άλλες ενώσεις καταναλωτών υπήρξαν συναντήσεις (εκτός εάν κρατούνται εκατέρωθεν μυστικές).  

Αντί αυτού, του εύλογου και κοινωνικά αναγκαίου και χρήσιμου, παρακολουθήσαμε και παρακολουθούμε μία σειρά συνεχών συναντήσεων των αρχηγών των κομμάτων και των επιτελείων τους με «εκπροσώπους της αγοράς». Βέβαια στο κοινωνικό πεδίο είναι θεμιτή και αναγκαία και η συνάντηση με οργανώσεις της «αγοράς» και η ακρόαση των αιτημάτων του – ακόμα και εάν αυτές αποτελούν στην πραγματικότητα επαγγελματικές συντεχνίες – αλλά ακόμα περισσότερο αναγκαία και σίγουρα επιβεβλημένη είναι η συνάντηση και η επαφή με την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών – καταναλωτών και η δική της ακρόαση. Η ακρόαση των θέσεων, των αναγκών και των αιτημάτων της κοινωνικής πλειοψηφίας μέσα από την (έστω κοινή) επαφή με τις ενώσεις καταναλωτών δεν υπήρξε.  

Αρκετά χρόνια τώρα και από όλα τα πολιτικά κόμματα ακούμε τα πιο θερμά  λόγια για την «κοινωνία των πολιτών», την κοινωνική αυτό-οργάνωση  και την συμμετοχική δημοκρατία. Δυστυχώς αποδεικνύονται λόγια κενά ουσίας και ασυνεπή πολιτικά τσιτάτα.

Εις μάτην αναμέναμε να ενδιαφερθούν τα πολιτικά κόμματα για να ακούσουν τις απόψεις, τις θέσεις, τις προτάσεις της οργανωμένης πλειοψηφίας των πολιτών καταναλωτών, αυτά και οι αρχηγοί τους προτίμησαν τις συνεχείς συναντήσεις με τους εκπροσώπους της κοινωνικής μειοψηφίας της αγοράς. Και βέβαια, οι τελευταίοι, «οι εκπρόσωποι της αγοράς»  έθεσαν και θέτουν και πάλι τα αιτήματα για ενίσχυσή τους, για περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, για αύξηση των κερδών τους … .Ομως όλα αυτά συναποτελούν ένα βαρύ λογαριασμό για την κοινωνία.  Εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε για την όποια υλοποίηση των όποιων αιτημάτων της «αγοράς» και δεν ακούσαμε τίποτα εδώ και ημέρες για την ακρίβεια που κάνει την χώρα μας την ακριβότερη της Ευρώπης, την αισχροκέρδεια, την κάκιστη επικίνδυνη ποιότητα αγαθών και υπηρεσιών, την εκμετάλλευση της ανάγκης των πολιτών – καταναλωτών, για την δίκαιη αμοιβή, για αξιοπρεπή εργασία. Δεν ακούσαμε τίποτα που να εξυπηρετεί άμεσα τις βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων που συγκροτούν την ελληνική κοινωνία, ούτε ακούσαμε να πιέζονται οι εκπρόσωποι της αγοράς για όλα αυτά και δεκάδες άλλα άμεσα ζητήματα συμπεριφοράς τους, που προκαλούν το κοινό αίσθημα και ζημιώνουν την κοινωνία μας, όντας πραγματικά καθημερινά προβλήματα αυτής της κοινωνίας και αυτής της χώρας.

Τα θέματα αυτά είναι σχεδόν παντελώς απόντα ακόμα και από την προεκλογική ατζέντα των πολιτικών, λες και δεν αποτελούν κορυφαία, φλέγοντα και άμεσα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

 

Βέβαια όλη αυτή η συμπεριφορά των πολιτικών κομμάτων, ελπίζουμε να μην έχει την σημειολογία της, ελπίζουμε να μην εννοείται από όλα αυτά ότι μόνο για την «αγορά», την οργανωμένη αυτή μειοψηφία, υφίσταται το ενδιαφέρον των πολιτικών προσώπων. Ελπίζουμε να είναι απλά μια παράλειψή τους (συνηθισμένους μας έχουν εμάς τους πολίτες σε συνεχείς παραλείψεις) και όχι έμπρακτη εκδήλωση μιας θεώρησης που θέλει την υπόλοιπη κοινωνία, την κοινωνική πλειοψηφία μια άμορφη μάζα χωρίς αξία και λόγο. Οσοι νομίζουν το τελευταίο σίγουρα θα βρεθούν σύντομα προ οδυνηρών εκπλήξεων. 

Όπως και να έχει το πράγμα μέχρι σήμερα οι πολιτικοί έχουν αγνοήσει και έχουν παραλείψει τα ανωτέρω και έστω και με τον τρόπο αυτό τους το υπενθυμίζουμε, μήπως τελικά και αποδειχθεί παράληψή τους το ότι δεν κάλεσαν τους εκπροσώπους των ενώσεων καταναλωτών σε κοινή συνάντηση για να καταθέσουν τα αιτήματα της «κοινωνίας των πολιτών» !!!.

Επειδή κύλησε επαρκής χρόνος και επειδή βρισκόμαστε μερικές ημέρες πριν τις εκλογές είναι ευνόητο ότι εμείς οφείλουμε να καταδείξουμε τις ανωτέρω ασυνέπειες και να θέσουμε ξανά μερικά από τα πλέον φλέγοντα  προβλήματα και ζητήματα που απασχολούν τους Ελληνες και τις Ελληνίδες μαζί με τις προτάσεις μας για την δίκαιη κοινωνικά επίλυσή τους, επικεντρώνοντας στο διαλυτικό για την κοινωνία και απαράδεκτο για τους ανθρώπους φαινόμενο της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας.

 

ΑΚΡΙΒΕΙΑ – ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ

 

          Η απαγόρευση και ο κολασμός της αισχροκέρδειας επιτακτική κοινωνική αναγκαιότητα και άμεση επιταγή της αρχής των μη παραβίασης των χρηστών ηθών και της απαγόρευσης της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος και ως τέτοια απαγορεύεται όχι μόνο από τον κοινό νόμο (άρθρα 179, 281 ΑΚ) αλλά και από το ίδιο το Σύνταγμα (25§3).

          Το Γερμανικό ακυρωτικό Δικαστήριο (και το Ολλανδικό), ο αντίστοιχος Αρειος Πάγος, έχουν κρίνει ότι όταν το κέρδος ξεπερνά σε ποσοστό το 50% πρόκειται για δικαιοπραξία αισχροκερδή, άρα απαγορευμένη και άκυρη.

Μετά από πολυετείς αγώνες μας και στο πλαίσιο μηνυτήριας αναφοράς μας για τις τιμές των καυσίμων, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με την υπ’ αριθμ. 4209/3-12-2008 γνωμοδότησή του δέχθηκε ότι δικαιοπραξία με κέρδος ανώτερο του 50% είναι αισχροκερδής .

Τα πολιτικά κόμματα τι θα πράξουν ; η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές δεσμεύεται να ακολουθήσει όσα κρίνει η δικαιοσύνη; θα ρυθμιστεί επιτέλους νομοθετικά το τι είναι απαγορευμένη αισχροκέρδεια για να προστατευτεί ο πολίτης  και η κοινωνία ;  

Θα ρυθμιστεί επιτέλους κατά τρόπο κοινωνικά δίκαιο η δραστηριότητα της «αγοράς», έστω με τον καθορισμό ακραίων ορίων και κανόνων υπεύθυνης κοινωνικά συμπεριφοράς; 

 

 

Εχουμε  προτείνει και ξαναπροτείνουμε:

 

α. Το νομοθετικό καθορισμό του περιεχομένου της αισχροκέρδειας στην αγορά, σε ποσοστό επιτρεπόμενου καθαρού κέρδους για κάθε τύπο δικαιοπραξίας και με ανώτατο όριο το πιο πάνω, το 50% (τούτο δεν αποτελεί διατίμηση και είναι συμβατό με τις υπάρχουσες διατάξεις του ημεδαπού και διεθνούς δικαίου ως απορρέον από την αρχή της απαγόρευσης της κατάχρησης δικαιώματος).

Πρέπει για λόγους κοινωνικής προστασίας να καθοριστεί με νόμο το ανώτατο ποσοστό καθαρού κέρδους σε κάθε δικαιοπραξία, πέραν του οποίου η δικαιοπραξία είναι άκυρη και ο διενεργών αυτή να διώκεται ποινικά, αστικά και διοικητικά. 

Δεν μπορεί να γίνεται κατάχρηση καμίας «ελευθερίας» κανενός, εις βάρος των άλλων, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και της ατομικής υπόστασης του ανθρώπου. 

 

β.       Ελάχιστη επιτρεπόμενη τιμή πώλησης του προϊόντος του μόχθου του κάθε παραγωγού. Τιμή τέτοια που να καλύπτει αντικειμενικά τις δαπάνες και τον κόπο του και να του δίνει την δυνατότητα να ζήσει και να συνεχίσει να παράγει.

Ο ορισμός της ανώτατης τελικής λιανικής τιμής του προϊόντος να γίνεται με βάση την ελάχιστη τιμή παραγωγού επί ένα συντελεστή κέρδους και να γνωστοποιείται σε όλους. Οι τιμές πέραν των ανωτέρω χαρακτηρίζονται αισχροκερδείς, απαγορεύονται  και επισύρουν κυρώσεις.     

 

γ. Ενοίκια

Κανένα ενοίκιο κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης δεν μπορεί να είναι ετησίως ανώτερο από ποσοστό της αντικειμενικής αξίας του μισθίου. Το ποσοστό αυτό να το ορίζει ο νόμος.

Μίσθωμα μεγαλύτερο του ανωτέρω χαρακτηρίζεται αισχροκερδές και είναι άκυρο.

 

δ. Φ.Π.Α.

 

          Δεν μπορεί οι ανάγκες της ζωής να φορολογούνται το ίδιο με την πολυτέλεια και την επίδειξη πλούτου.

 

–        Ζητάμε κατάργηση του Φ.Π.Α. για τα αγαθά άμεσης βιοτικής ανάγκης (π.χ. ψωμί, γάλα).

–        Ζητάμε μείωση του Φ.Π.Α. για σειρά αγαθών που στηρίζουν τις άμεσες βιοτικές ανάγκες (π.χ. ελαιόλαδο, λαχανικά, φρούτα)

–        Ισοστάθμιση της απώλειας με αύξηση του Φ.Π.Α. στα είδη πολυτελείας (π.χ. αξεσουάρ, καλλυντικά, κοσμήματα).

 

ε. ΔΕΚΟ /παροχές κοινής ωφέλειας

 

Πάγωμα των αυξήσεων, μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος από την ΔΕΗ με τα εκατοντάδες εκατομμύρια κέρδη εις βάρος του ελληνικού λαού.

 

Καμία αύξηση δεν επιτρέπεται να είναι ανώτερη από τον επίσημο δείκτη τιμών καταναλωτή ή το ποσοστό αύξησης της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., εάν αυτό είναι μικρότερο του Δ.Τ.Κ. .

 

στ. Τράπεζες – δανεισμός.

 

Ανάμεσα στα δεκάδες θέματα και προτάσεις που έχουμε θέσει επιλέγουμε: 

Νομοθετική καθιέρωση της τραπεζικής αισχροκέρδειας.

Κανένα δάνειο που χορηγεί τράπεζα και με οιονδήποτε τρόπο δεν μπορεί να έχει συνολικό επιτόκιο μεγαλύτερο από το διπλάσιο του επιτοκίου χορηγήσεων της Ε.Κ.Τ. .

Το περιθώριο τραπεζικού κέρδους είναι μεγάλο και πέραν τούτου η σύμβαση χαρακτηρίζεται αισχροκερδής.

Να απαγορευθεί να ξεπερνούν οι κάθε είδους τόκοι το ποσό του κεφαλαίου με πρόβλεψη για περαιτέρω μείωση στο 50% του κεφαλαίου.

Να ρυθμιστούν τα δάνεια όσων δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν, χωρίς να θίγεται στο ελάχιστο το ακατάσχετο του μισθού.

          Να παγώσουν τα χρέη και να υπάρξει πλήρης διαφάνεια στις τραπεζικές συναλλαγές και συμβάσεις.

          Να θεσπιστεί εθνικό πρότυπο σύμβασης δανείου  και πιστωτικής κάρτας που να περιέχει αυτό τους ελάχιστους νόμιμους όρους, για να καταργηθούν τα ψιλά γράμματα και οι ακατανόητοι και αισχροκερδείς συμβατικοί όροι που επιβάλλουν οι τράπεζες.

          Να περιοριστούν τα δικαιώματα μονομερούς καταγγελίας εκ μέρους των τραπεζών, να θεσπιστεί η δυνατότητα του δανειολήπτη για επαναδιαπραγμάτευση και επανακαθορισμό του τρόπου πληρωμής, να αλλάξει το ασφυκτικό για τους οφειλέτες νομικό πλαίσιο.

          Να καταργηθεί ο «Τειρεσίας» και σε κάθε περίπτωση και άμεσα να καταργηθεί σειρά από κατηγορίες που εντάσσονται σε αυτόν, καθώς και να απαγορευτεί η χρήση του από κάθε τραπεζικό υπάλληλο για να προστατευτούν τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών.

 

ζ.       Μείωση των τιμών στα αγαθά, τις υπηρεσίες και την ενέργεια σε ίσο ποσοστό με την μείωση στις διεθνείς τιμές και στο κόστος παραγωγής.

          Οι τιμές στις πρώτες ύλες έπεσαν δραματικά, αλλά τα προϊόντα στα ράφια παραμένουν ψηλά και αυξάνονται συνεχώς.

Παρακολούθηση των ευρωπαϊκών τιμών, έλεγχος και ποινικός κολασμός για όσους πωλούν ακριβότερα.

 

η.       Θέσπιση ενδεικτικών προτεινόμενων δίκαιων τιμών από το κράτος για όλα τα αγαθά άμεσης κατανάλωσης που αφορούν και στηρίζουν άμεσα την ζωή των ανθρώπων.

Ας είναι οι τιμές που το κράτος θεωρεί δίκαιες και ικανές για την επιβίωση των ανθρώπων.

 

θ.       Έκδοση υπουργικής απόφασης ώστε να δημοσιεύονται υποχρεωτικά στο διαδίκτυο με ευθύνη των σούπερ-μάρκετς όλες τους οι τιμές, σε όλα τους τα προϊόντα, ώστε να μπορεί να διευκολυνθεί ο καταναλωτής στην ενημέρωση και την επιλογή του και να καθίσταται ευχερέστερος ο έλεγχος τιμών.

Για τις εταιρείες αυτό δεν είναι παρά μόνο το πάτημα ενός πλήκτρου στο κεντρικό τους λογιστήριο.

Για τους  πολίτες καταναλωτές είναι κέρδος πολλών ωρών και χρημάτων.

Για όσους πιστεύουν στον υγιή ανταγωνισμό είναι ένα βήμα διαφάνειας και ουσίας. 

           Εκπροσωπώντας και εκφράζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας υπενθυμίζουμε στα πολιτικά κόμματα τις αναγκαιότητες αυτές για την προστασία των ανθρώπων, των πολιτών της χώρας αυτής.Θελουμε να πιστεύουμε ότι θα διορθώσουν άμεσα τις παραλήψεις τους.

          Προς το παρόν και ανακοινώνοντας τα πιο πάνω, καλούμε τα Μ.Μ.Ε. να ενημερώσουν για τις θέσεις μας αυτές τους συμπολίτες μας.

          Καλούμε επίσης τους ελεύθερους ανθρώπους των bloggs να αναρτήσουν το πιο πάνω κείμενο και όπου το βλέπουν να το αναπαράγουν, μαζικά, ελεύθερα και αθρόα.

          Καλούμε επίσης τον υπέροχο ελληνικό λαό να κάνει μόνιμο αίτημά του τις πιο πάνω προτάσεις μας και να θέσει και τις δικές του ελεύθερα, χρησιμοποιώντας κάθε νόμιμο μέσο και τρόπο.

Οι άνθρωποι μπορούν και πρέπει να ορίζουν την κοινωνία τους και τις τύχες τους.

 

 

                                ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ Ν. ΙΝΚΑ

ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ: ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ & ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ: ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ & ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

 

Α.      ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Πέρυσι τον Σεπτέμβριο στην Δ.Ε.Θ. ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εντυπώσεις κάνοντας λόγο για αναδιανομή του παραγόμενου προϊόντος της χώρας (ως εισοδήματος). Πέραν του γεγονότος ότι η αναδιανομή αυτή είναι αναγκαία για το άπλωμα της κοινωνικής δυνατότητας πρόσβασης και χρήσης βιοτικών αγαθών και όσα θετικά αυτή συνεπάγεται για τους συμπολίτες και συγκοινωνούς μας, αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας μας (και αφήνοντας κατά μέρος την κριτική μου που ξεκινά από την βούλησή μου ενδυνάμωση της προσπάθειας ενός ευρύτερου κοινωνικού μετασχηματισμού με σοσιαλιστική βάση) οι θέσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήταν ιδιαίτερα θετικές, ουσιαστικά αναγκαίες και εν κατακλείδι κοινωνικά δίκαιες με δεδομένη την βίαιη και τεράστια μετακίνηση πόρων και αφαίμαξη της πλειοψηφίας της κοινωνίας υπέρ των οικονομικά ισχυρότερων.

Αλλωστε και στην πραγματικότητα το παραγόμενο μίας κοινωνίας οργανωμένης σε κράτος είναι πάντοτε συγκεκριμένο και ορισμένο. Εννοιες όπως αυτή του «κέρδους» σημαίνουν την μετακίνηση μέρους αυτού του παραγόμενου (ως οικονομικό αποτέλεσμα) από κάποιους σε κάποιον άλλο. Ετσι και ως παράδειγμα, τα κέρδη των τραπεζιτών  δεν έρχονται «ουρανόθεν», αλλά από το παραγόμενο των κατοίκων αυτού του τόπου, στους οποίους βεβαίως προκαλούν αντίστοιχη ζημία (η έννοια κέρδος έχει μαθηματικό πρόσημο και δεν είναι ουδέτερη). Συνεπώς το να δίδεται μέσα σε ένα σύνολο, όπως αυτό της ελληνικής οικονομίας – κοινωνίας, η δυνατότητα σε κάποιους να πραγματοποιούν κέρδη σημαίνει ότι αντίστοιχα σε κάποιους επιβάλλονται ζημίες. Αντίστοιχα, η ανεξέλεγκτη αισχροκερδής δράση των τραπεζιτών και σειράς άλλων «επιχειρηματιών» δημιούργησε ζημίες και ελλείμματα σε άλλους τομείς της οικονομίας (όπως τούτο κατάδηλα αποδεικνύεται από τους ατομικούς οικονομικούς δείκτες και τους δείκτες υποσυνόλων της οικονομίας).

 

Β.      Η ΑΙΣΡΟΚΕΡΔΕΙΑ   

Αφήνοντας νομοθετικά ελεύθερη και ασύδοτη την αισχροκέρδεια των ισχυρών, αλλά και απάντων των μετεχόντων στην αγορά (για να μην εισέλθω στην θεώρηση της νομοθετικής και άλλης ενίσχυσης ή ακόμα και επιβολής της) δημιουργούμε όχι μόνο πανίσχυρα πρόσωπα, αλλά και πανίσχυρα οικονομικά υποσύνολα, τα οποία πιέζουν τα υπόλοιπα και καταργούν κάθε έννοια οικονομικής και πολιτικής ισορροπίας (με τα αντίστοιχα αυτονόητα αποτελέσματα που βιώνουμε σε κάθε επίπεδο και έκφανση της κοινωνίας και της λειτουργίας της)[1].  Σε καθαρά ατομικό επίπεδο και όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση άμεσων βιοτικών αναγκών του ανθρώπου, η άφεση στην αισχροκέρδεια του μηχανισμού προμήθειας αυτών (της «αγοράς» δηλ.) δημιουργεί τεράστια και αδικαιολόγητα ελλείμματα και ζημίες στους ανθρώπους και στις κοινωνίες. Τα ελλείμματα αυτά δεν μεταφράζονται μόνο σε συνέπειες στο οικονομικό επίπεδο και πεδίο, αλλά στην ουσία επηρεάζουν το «ποιόν» των ανθρώπων και των κοινωνιών[2].

Πέρα λοιπόν από την εγκαθίδρυση και εφαρμογή ενός άλλου συστήματος οργάνωσης της κοινωνίας βασισμένου στις ανάγκες του ανθρώπου, θα πρέπει στο ζοφερό παρόν να καταπολεμηθεί η αισχροκέρδεια και τα μη στηριζόμενα σε τίποτα το πραγματικά ουσιώδες υπερκέρδη κάποιων, ώστε να καταπολεμηθούν οι ανισότητες και οι συνολικές ανισορροπίες και ελλείμματα που αυτή προκαλεί (όλα άγουν στην κοινωνική διάλυση και την πλήρη αποδημοκρατικοποίηση των κοινωνιών). Η καταπολέμηση της αισχροκέρδειας σημαίνει, σηματοδοτεί, προκαλεί μία πρώτη αναγκαία αναδιανομή των εισοδημάτων. Το μόνο ασφαλές και βέβαιο όπλο των κοινωνιών για τον σκοπό αυτό είναι η επιβολή νομοθετικών ρυθμίσεων. Είτε ατομικά, είτε ως νομικός, είτε μέσα από τις τάξεις του ΙΝ.ΚΑ. επί σειρά ετών γράφω, λέω και πιέζω για τη νομική συγκεκριμενοποίηση της έννοιας της αισχροκέρδειας (η έννοια παραμένει νομοθετικά αόριστη) και την επιβολή περαιτέρω απαγορεύσεων και ποινών για αυτή. Το 1ο μεγάλο κέρδος από την προσπάθεια αυτή (που ήταν και προσπάθεια πολλών συμμετόχων στην θέση αυτή) ήλθε στα τέλη του περασμένου έτους, όταν κατόπιν μηνύσεως του ΙΝ.ΚΑ. (Ν. ΙΝ.ΚΑ.) προκλήθηκε γνωμοδότηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στην οποία ορίστηκε ότι δικαιοπραξίες με ποσοστό κέρδους άνω του 50% είναι αισχροκερδείς (το ποσοστό αυτό είχαμε ορίσει ως στόχο λόγω της σχετικής νομολογίας του Γερμανικού Ακυρωτικού Δικαστηρίου). Στο πλαίσιο λοιπόν της αναδιανομής των εισοδημάτων και της προστασίας τους, είναι αναγκαία η ως άνω δράση και θέσπιση κανόνων που θα ορίζουν και θα παρεμποδίζουν την αισχροκέρδεια και ήδη έχει γίνει το πρώτο σημαντικό και ουσιαστικό βήμα.

Είναι σαφές ότι ο συγκεκριμένο ορισμός της έννοιας της αισχροκέρδειας με τον καθορισμό ανωτάτου επιτρεπτού ποσοστού κέρδους δεν προσκρούει σε καμία διάταξη με την οποία θεσπίζεται η (φιλελεύθερη και καταστροφική) έννοια της «ελευθερίας της αγοράς» και κυρίως δεν αποτελεί μέτρο διατίμησης, καθώς δεν ορίζει συγκεκριμένη ανώτατη τιμή. Αντίθετα και βασιζόμενός στην ευρύτατη έννοια της απαγόρευσης της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος (με βάση και θεμέλιο την οποία συγκροτήθηκαν όλα τα σύγχρονα δυτικά κράτη) ο ορισμός και η απαγόρευση της αισχροκέρδειας αποτελούν μέτρα, όχι μόνο αναγκαία για την συνοχή της κοινωνίας, αλλά και μη δυνάμενα να πολεμηθούν με νομικά ή πολιτικά μέσα. Θα μπορούσε δε να πειστεί ακόμα και ο τελευταίος οπαδός του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού ότι ακόμα και με τα δικά του καταστροφικά για τους ανθρώπους, τις κοινωνίες τους και τον πλανήτη, θέσφατα, ο σαφής ορισμός της αισχροκέρδειας ευνοεί και προάγει τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων (αλλως πως μια υγιής κατά τον σκοπό της επιχείρηση να ανταγωνιστεί αυτόν που αισχροκερδεί … 😉 .          

          Στο πλαίσιο αυτό έχει εκπονηθεί και είναι έτοιμο ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, που προστατεύει και τον παραγωγό, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία από το φαινόμενο της αισχροκέρδειας. Ως ολοκλήρωμα, το σχέδιο πάταξης της αισχροκέρδειας είναι έτοιμο και περιμένει εφαρμογή, έστω και πειραματική.

         

Γ.      Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ   

Η πάταξη της αισχροκέρδειας είναι συνεπώς η μία βασική παράμετρος της αναδιανομής των εισοδημάτων . Η άλλη βασική παράμετρος είναι η φορολόγηση και οι δυνατότητες που παρέχει αυτή σε μία οργανωμένη σε κράτος κοινωνία.

          Η κυβέρνηση της Ν.Δ. στην Ελλάδα και αντίστοιχες κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, είτε με βάση τα ιδεολογήματα του νεοφιλελευθερισμού, είτε με σχέσεις υποτέλειας και υπαλληλίας, είτε εκβιαζόμενες, είτε για χίλιους δυο άλλους ποταπούς λόγους, μεταχειρίστηκαν την φορολογία προκειμένου να αναδιανείμουν το παραγόμενο των κρατών τους υπέρ των ισχυρών. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών στα υπερκέρδη, (η «αφορολόγητη αισχροκέρδεια», όπως την ονόμασα)  η κατάργηση φόρων που αφορούν τις μεγάλες περιουσίες, η συνέχιση ή θέσπιση νέων αφορολόγητων εισοδημάτων και δράσεων και αντίστοιχα η άγρια, άνιση (ακόμα και «ίση)  φορολόγηση των πιο αδύναμων επέφερε μία επιπλέον ανισοτική διάσταση εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας και δημιούργησε για τους ισχυρούς περαιτέρω δυνατότητες επιβολής επί της κοινωνίας και των ανθρώπων που την συναπαρτίζουν (ακόμα και με την πολλαπλή εκμετάλλευση των υπερκερδών τους έναντι των ανήμπορων ζημιούμενων). Η πορεία λοιπόν της επαναφοράς δια της αναδιανομής είναι αναγκαία, διότι άλλως θίγονται ουσιώδη δικαιώματα των ανθρώπων, η ίδια η συνοχή του κοινωνικού ιστού, ακόμα και η νομική και πολιτική έννοια της ισότητας των ανθρώπων.

          Η θέσπιση φορολογίας με ίσο συντελεστή για όλους, είναι ευνόητο και προκύπτει μέσα από κάθε μαθηματική πράξη, ότι απλώς έρχεται να φέρει έσοδα, χωρίς όμως να θίγει στο ελάχιστο το Status Quo στο οποίο χρονικά επιβάλλεται. Οι ίσοι συντελεστές φορολόγησης αποτελούν μία πράξη συντήρησης των δεδομένων και όχι αναδιανομής και μετατροπής τους. Εάν το αποτέλεσμα μιας φορολόγησης είναι το σύνολο μιας πρόσθεσης και η εφαρμογή της είναι το αποτέλεσμα μιας διαίρεσης (πχ. 1.000 : 1%) η εσωτερική σχέση των συντελεστών – αριθμών ουδόλως μετατρέπεται εάν εφαρμόσουμε για όλους τον αυτό διαιρέτη. Ετσι € 1.000.000 (ο πλούσιος) προς € 1.000 (ο φτωχός) = 1.000/1 . Μετά την φορολογία με 10 % (π.χ.) απομένει ο μεν πλούσιος με € 900.000, ο δε φτωχός με € 900, διατηρούμενης της σχέσης 1.000/1. Είναι σαφές ότι πρόκειται για συντήρηση και άκρως συντηρητική πολιτική και όχι για αναδιανομή.

          Θα πουν κάποιοι μικρόνοοι ότι το κράτος μπορεί να αξιοποιήσει τα 100.000 Ευρώ που παίρνει από τον πλούσιο υπέρ του φτωχού. Τούτο είναι παντελώς αβάσιμο στις ημέρες μας και υπό το υπάρχον πολιτικό και νομικό πλαίσιο. Ο πλούσιος, επικαλούμενος την αρχή της ισότητας (ακόμα και ερμηνεύοντας κατά το δοκούν την αρχή της αναλογίας) θα έλθει να διεκδικήσει και να λάβει το αντίστοιχο μερίδιο. Εάν δε πρόκειται για διάθεση χρημάτων για κάποια ανοικτή στους ιδιώτες επενδυτική προσπάθεια, θα έλθει ο ίδιος να καρπωθεί και να κερδοσκοπήσει από το αποτέλεσμα της επενδυτικής  δράσης. Ετσι ανακυκλώνεται το χρήμα, διατηρούνται τα ολιγαρχικά δεδομένα και συντηρείται το κοινωνικό κατεστημένο ανισότητας. Στοχαστείτε εάν μπορεί ο οιοσδήποτε «φτωχός» να «ανταγωνιστεί» (και δη με νόμιμα μέσα) σε κάθε ατομικό ή κοινωνικό επίπεδο τον πλούσιο του παραδείγματος. Στην πραγματικότητα δεν έχει παρά να ελάχιστες συγκριτικά δυνατότητες σε κάθε ατομικό και κοινωνικό πεδίο και επίπεδο. Αυτή είναι με σαφήνεια η έννοια της «συντήρησης» σε κάθε κοινωνικό επίπεδο και η εξάρτηση της χώρας από ολιγαρχίες που εδραιώνουν ολοένα την θέση τους και δημιουργούν καθεστώτα ανισότητας.

          Παράλληλα, είναι ευνόητο και κάτι άλλο, ότι ο φτωχός με τα 900 Ευρώ δεν μπορεί να καλύψει τις βιοτικές του ανάγκες και καθίσταται ανασφαλές, ανολοκλήρωτο, άνισο και πρόθυμο για εκμετάλλευση έρμαιο. Με πολίτες σε τέτοια δεινή θέση δεν χτίζονται κοινωνίες δημοκρατίες και πραγματικής ανθρώπινης προόδου, αλλά ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Αντίθετα, ο πλούσιος με τις 900.000 Ευρώ όχι μόνο υπερκαλύπτει τις βιοτικές του ανάγκες, αλλά δημιουργεί και αποκτά ιδιαίτερα και εξαιρετικά χαρακτηριστικά που οδηγούν στην πλήρη κοινωνική ανισότητα και στις διακρίσεις (δείτε π.χ. τους δείκτες απόστασης μεταξύ πλουσίων και φτωχών).

          Το θέμα και τα αποτελέσματα, καθώς και οι άμεσες πρακτικές λύσεις έχουν ήδη αναλυθεί ευρύτερα και δεν θέλω να ξεστρατεύω από το συγκεκριμένο θέμα. Μία λύση αναδιανομής σε φορολογικό επίπεδο, η οποία θα ανατρέπει τα κοινωνικά δεδομένα και θα άγει προς την ισότητα, επιβάλλει την διαμόρφωση φορολογικών συντελεστών, ούτως ώστε να μην καταβάλλει φόρο όποιος λαμβάνει αμοιβές ή εν γένει έσοδα ίσα με τις βιοτικές του ανάγκες (το ποσό δύναται να οριστεί) και να φορολογούνται με αυξανόμενους συντελεστές τα πέραν των βιοτικών αναγκών εισοδήματα, ώστε ένα σημαντικό κομμάτι από το κέρδος που εξάγουν οι οικονομικά ισχυροί από την ίδια την κοινωνία στην οποία βιώνουν και την οποία εκμεταλλεύονται, να επιστρέφει σε αυτή για να εξισορροπούνται κάπως οι ανισότητες.

          Παράλληλα, μηχανισμοί τους οποίους έχω εξηγήσει και προτείνει, θα διασφαλίζουν την διάθεση της φορολογίας και θα φέρνουν το ολοένα και μεγαλύτερο πλάτεμα της οικονομικής βάσης. Π.χ. το πλάτεμα των συντελεστών της οικονομίας, η ενεργός κοινωνική συμμετοχή, το πλάτεμα της γνώσης καθιστούν μια κοινωνία ισχυρή απέναντι στον ωμό εκβιασμό του Χ οικονομικού παράγοντα ότι θα μεταφέρει τις επιχειρήσεις του σε άλλη χώρα ή θα τις κλείσει. Μια τέτοια κοινωνία θα είναι αρκετά ισχυρή και ικανή να τον αντικαταστήσει άμεσα με δράσεις βασισμένες στην γνώση και στην κοινωνική συμμετοχή και συναπόφαση.

          Βεβαίως, το μοντέλο αυτό, ακόμα και εάν είναι προτιμότερο από το μοντέλο της ίσης φορολογίας – συντήρησης, μπορεί κάλλιστα να άγει σε ένα φαύλο κύκλο, σε νέες συντηρήσεις, αφού δεν θίγει το μοντέλο πυραμίδας στην οργάνωση της κοινωνίας, δεν καταργεί τις ανισότητες, την ανισωτική οργάνωση των μηχανισμών της κοινωνίας, αλλά απλά μειώνει τις αποστάσεις, χωρίς να είναι βέβαιη η εις επ’ άπειρον διατηρησιμότητά του και η πρόοδος της μείωσης των αποστάσεων, ώστε να αχθούμε τελικά σε ισότητα.

          Μέσα από συνδυασμένες δράσεις, μέσα από το πλάτεμα σειράς διαδικασιών (έχω προτείνει νομίζω αρκετές), μέσα από τον σοσιαλισμό που αυτές περικλείουν (ακόμα και εάν φοβούμαστε να εκστομίσουμε την λέξη για να μην στοχοποιηθούμε από τις ολιγαρχίες) μπορούμε να αχθούμε στο μέλλον σε άλλες μορφές κοινωνικής οργάνωσης, που θα εννοήσουν ευκολότερα την σημασία των βιοτικών αναγκών και την ανάγκη απελευθέρωσης των ανθρώπων από τα άγχη της. Εκεί επάνω μπορούμε να δημιουργήσουμε πραγματική γνώση και επίγνωση (επιστήμη) και να χτίσουμε μια νέα ανθρωπότητα.

          Οπωσδήποτε, εν προκειμένω, είναι αναγκαία η αναδιανομή του παραγόμενου προϊόντος – πλούτου και η προστασία της, ως προστασία ακόμα και της κάλυψης των ανθρώπινων βιοτικών αναγκών και αυτή στο πεδίο που εξετάστηκε δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με τις ανωτέρω παραμέτρους και φορολογικά μόνο με την κλιμακωτή και όχι ίση φορολόγηση των εν γένει εισοδημάτων (π.χ. των συνολικών ετήσιων κερδών από τις μεταβιβάσεις μετοχών).

         

          Τέλος, ποτέ να μην ξεχνάμε στις σκέψεις και στους στοχασμούς μας, ότι το χρήμα είναι τεχνητό μέσο και μέτρο που έχει αξία όσο αναφέρεται σε πραγματικά αγαθά και ανάγκες. Εάν έχεις 1.000.000 Ευρώ σε ένα έρημο νησί σου είναι πραγματικά άχρηστα (σκεφτείτε τον έρημο πλανήτη) ή εάν η τιμή ενός κιλού του ψωμιού (η τιμή διαφέρει από την πραγματική ανθρώπινη αξία) οριστεί στο 1.100.000 Ευρώ, τότε λιμοκτονείς και πεθαίνεις από την πείνα. Δεν πρέπει λοιπόν να παρασυρόμαστε στο παιχνίδι των αριθμητικών αξιών που ετεροκαθορίζονται, αλλά πρώτα από όλα να αναφερόμαστε και να μεριμνούμε για την αξία του ανθρώπου και την πραγματική αξία που έχουν τα αγαθά για αυτόν ως ανάγκη ανάλωσης. Ετσι ξεφεύγουμε και από την λογική και από την επικίνδυνη ουσία των επιδιώξεων όσων κατέχουν και εμπορεύονται το χρήμα. Τα υπόλοιπα, αν και τα έχω ήδη γράψει, τα αφήνω κενά για να προκαλέσω την αυτόνομη σκέψη.

          Προς το παρόν, ας δούμε την ανάγκη αναδιανομής και την άμεση κοινωνική αξία της.              

         

 


[1] Είναι βεβαίως ευνόητο και σαφές ότι ο καπιταλισμός ως σύστημα ανισοτήτων και ανισορροπιών ευνοεί και ουσιαστικά στηρίζεται και προκαλεί τις ανισότητες αυτές, ώστε να τις εκμεταλλευτεί, ακόμα και να εκμεταλλευτεί τις διορθώσεις τους.  

[2] Αυτό σας αφήνω να το αναλογιστείτε μόνοι σας.

Μαρτίου 13, 2009

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ Ν.ΙΝΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ, ΑΓΓΛΙΑ Α’ ΜΕΡΟΣ

ΠΟΙΟΙ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ …  ΠΟΙΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΦΤΩΧΟΥΣ

                                                                                                                 – Ι –

 Α. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ

 Υπήρχε και υπάρχει διάχυτη στην κοινωνία μας η αίσθηση ότι τα αγαθά πωλούνται  ακριβά, πωλούνται ακριβότερα ακόμα και από χώρες που χαρακτηρίζονται «ακριβές».

Πριν από πολλούς μήνες η κυβέρνηση δια του υπουργού ανάπτυξης, μετά από κάποιες δημοσιογραφικές έρευνες, ανακοίνωσε εκδίδοντας σχετική υπουργική απόφαση, ότι θα ληφθούν μέτρα εναντίον όσων εταιρειών πωλούν στην Ελλάδα ακριβότερα τα προϊόντα τους από ότι στο εξωτερικό.

Περιμέναμε πολλούς μήνες και δεν είδαμε καμιά κυβερνητική πρωτοβουλία … .

Εμείς ΠΡΑΞΑΜΕ, πήραμε τις τιμές εκατοντάδων προϊόντων από μεγάλους ομίλους ελληνικών σουπερμάρκετ και ψάξαμε στην Ευρώπη. Ευχαριστούμε όσους μετείχαν, συνεχίζουν να μετέχουν ή θα μετάσχουν στο μέλλον εθελοντικά στην έρευνα αυτή. Περιμένουμε την συμμετοχή τους.

Πήραμε στοιχεία από αντίστοιχα, μεγάλα σουπερμάρκετ, μιας χώρας όπου ο μέσος μισθός είναι σχεδόν διπλάσιος της Ελλάδας, για να μην υπάρξει το επιχείρημα ότι οι τιμές διαμορφώνονται ανάλογα με την δυνατότητα κατανάλωσης.

Πήραμε επίσης στοιχεία από μία χώρα που είναι νησιωτική και αποκομμένη από την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει δηλαδή ειδικό κόστος μεταφοράς για να μην υπάρξει το επιχείρημα του κόστους μεταφοράς. Εάν κάποιοι παραταύτα το προτείνουν να ξέρουν ότι η απάντηση είναι έτοιμη, με βάση τις ίδιες τις δικές τους πρακτικές. Ξέρουμε και που παράγονται/συσκευάζονται τα προϊόντα και το περίεργο είναι πως σε κάποιες κατηγορίες μεταφερόμενων προϊόντων οι διαφορές είναι μικρότερες.

Αντικείμενο της έρευνάς μας ήταν τιμές προϊόντων πολυεθνικών εταιρειών σε μεγάλα σουπερμάρκετς της Μ. Βρετανίας, προϊόντων που βρίσκουμε και στην Ελλάδα.

Σκοπός της έρευνας ήταν και είναι να καταδείξει τις διαφορές τιμών, να συνειδητοποιήσουν οι κάτοικοι της χώρας μας τι συμβαίνει και επιτέλους οι αρμόδιοι να πράξουν το καθήκον τους. Κάθε εβδομάδα θα δημοσιεύουμε βγάζουμε και ένα κομμάτι της έρευνάς μας που αφορά πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης. Ελπίζουμε ότι σύντομα θα μπορούμε να δημοσιεύουμε περισσότερα κομμάτια ανά εβδομάδα.

 Η έρευνα περιλαμβάνει και την ταυτόχρονη συγκριτική έρευνα της τιμής προϊόντων σε περισσότερες από μία χώρες της Ευρώπης.

 Με την δημοσιοποίηση της έρευνας καλούμε την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να πράξει όσα οφείλει για την προστασία των Ελλήνων. Δικαιολογίες δεν χωρούν. Η ευθύνη παραμένει δική της, όπως ήταν μέχρι σήμερα.

Καλούμε τους εισαγγελείς του ελληνικού λαού να πράξουν το καθήκον τους.

Περιμένουμε την συμμόρφωση των εμπλεκομένων στην διαμόρφωση αυτών των τιμών.

Εάν κάποιος Εισαγγελικός λειτουργός δεν επέμβει αυτεπάγγελτα για να ερευνήσει το θέμα και από την τυχόν ποινική του διάσταση, μετά την πάροδο ενός μηνός θα το πράξουμε εμείς, προκαλώντας με μηνυτήρια αναφορά μας κατά παντός υπευθύνου την έρευνα της ποινικής διάστασής της υπόθεσης έναντι παντός υπευθύνου όσο ψηλά και εάν στέκει στην ιεραρχία.

Ζητούμε από τους εμπλεκόμενους φορείς (παραγωγούς, μεσάζοντες, καταστήματα λιανικής) να δώσουν εξηγήσεις για το τι φταίει και να μειώσουν άμεσα τις τιμές.

Να είναι βέβαιοι όλοι ότι εμείς από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε και θα πράξουμε όσα είναι απαραίτητα για να προστατεύσουμε τους συμπολίτες μας και τις οικογένειές τους από όσα συμβαίνουν.

Μελετήσαμε, επίσης, την γενική εικόνα της τιμής των προϊόντων, πόσο ακριβός είναι ο σχετικός τομέας της αγοράς. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Στην καλύτερη περίπτωση τα αγαθά έχουν παραπλήσιες τιμές. 

Αυτό που ανακοινώνουμε από σήμερα είναι πως οι τιμές των προϊόντων στην Ελλάδα, αποτελούν πραγματικά ντροπή.

Είμαστε μάλλον η ακριβότερη χώρα της Ευρώπης, η ζωή στην Ελλάδα είναι από τις πιο δύσκολες.

Φροντίσαμε να βρούμε και να συγκρίνουμε κατά βάση ακριβώς τα ίδια προϊόντα για να μην μπορεί να υπάρξει επιχείρημα διαφοροποίησης του προϊόντος. Είναι σύνηθες το φαινόμενο οι πολυεθνικές εταιρείες να αλλάζουν συσκευασίες και ονόματα, ενώ το προϊόν είναι το ίδιο. Οπου υπάρχει απλή αντιστοιχία αυτό το επισημαίνουμε.

 Προϊόντα πολλών εταιρειών που κυκλοφορούν στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στην Μ. Βρετανία. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εταιρείες αυτές δεν ακολουθούν αντίστοιχες πρακτικές ή τις ίδιες πρακτικές. Τα προϊόντα αυτά τα βρήκαμε σε άλλες χώρες της Ευρώπης και θα τις δημοσιεύσουμε.

Αλλωστε, με βάση τα ανωτέρω στοιχεία και την γενική εικόνα των τιμών σε ένα είδος ή τομέα της αγοράς, μπορεί κανείς εύκολα να αντιστοιχήσει τις τιμές και να καταλάβει ότι ακόμα και σε άλλα προϊόντα, της ίδιας ή άλλων εταιρειών, που δεν βρέθηκαν ακριβώς τα ίδια ή της αντίστοιχης φίρμας, υπάρχει γενική υπερχρέωση στην Ελληνική αγορά.

Την έρευνα την αφιερώνουμε στον ελληνικό λαό, σε εμάς τους ίδιους που είμαστε παιδία του, τμήματα του.  

Σήμερα παρουσιάζουμε μια σειρά από εντυπωσιακά στοιχεία της έρευνας που είναι σε εξέλιξη και δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει (αυτό το εγγυόμαστε σε όσους νομίζουν ότι πρόκειται για θύελλα που θα περάσει).

          Οσοι καταλαβαίνουν την σημασία της έρευνας, ας αποτανθούν στο Ν. ΙΝΚΑ για να βοηθήσουν, να στηρίξουν τον διαρκή έλεγχο. Αυτόν που άλλοι όφειλαν να κάνουν … .

          Ας αρχίσουμε, για να καταλάβουν οι Ελληνες  ποιοι τους κάνουν ακόμα πιο φτωχούς και αδύναμους.

Ας αρχίσουμε για τα καταλάβουν όλοι οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι ότι η ζωή στην Ελλάδα έχει γίνει αφόρητη, ότι δεν αρκούν τα ευχολόγια και οι παροτρύνσεις, δεν αρκεί η αποχή και η σιωπή, αυτή όταν εξακολουθεί γίνεται ταυτόχρονα ένοχη.

Κάποιοι κάνουν τους Ελληνες ακόμα πιο φτωχούς και αυτό θα σταματήσει. Θα σταματήσει από σήμερα !!!. 

 

Β.      Πέραν των ανωτέρω επισημαίνουμε για τον σκοπό της έρευνας ότι :

1.       Οι τιμές είναι ελεγμένες και υπάρχει μη δυνάμενο να διαψευστεί αρχείο και αποδεικτικό υλικό.

2.       Ο ελάχιστος (μεικτός) μηνιαίος μισθός του εργαζομένου στην Μ. Βρετανία είναι 1.222,5 Ευρώ. Στην Ελλάδα είναι 680 Ευρώ (στοιχεία τελών 2008, πηγή Eurostat). Η σχέση είναι περίπου 12,2 προς 6,8. Η διαφορά των μέσων μισθών είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ακόμα μεγαλύτερη.  

3.       Οι ισοτιμίες προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αναφέρονται στην ημέρα ολοκλήρωσης της κάθε έρευνας,         

                                                                                                                   – ΙΙ –

Ακολουθεί ο πίνακας ανά κατηγορία προϊόντων

 

Α. ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ : ΒΡΕΦΙΚΑ ΕΙΔΗ

Αρχίζουμε με την άκρως ευαίσθητη αυτή κατηγορία, που αφορά το μεγάλωμα ενός μωρού. Ένα κομμάτι εξαιρετικά ευαίσθητο για όλους. Μαζί με τα υπόλοιπα θλιβερά που συμβαίνουν στην χώρα μας το δημογραφικό πρόβλημα είναι φλέγον και προκαλείται και από το κόστος ζωής.

 

ΠΡΟΪΟΝ

Τιμή Ελλάδας

Τιμή Μ. Βρεταννίας

[1]

 

PAMPERS  4 EASY- UP 22 τμ.

10,60

6,46

PAMPERS  5 EASY- UP 20 τμ.

10,60

6,46

PAMPERS  6 EASY- UP 16 τμ.

10,60

6,46

PAMPERS  3 ACTIVE FIT 60 τμ.

19,80

9,70

PAMPERS  4 ACTIVE FIT 46 τμ.

19,80

9,70

PAMPERS  5 ACTIVE FIT 38 τμ.

19,80

9,70

MILUPA APTAMIL (βρεφικό γάλα) 2, 3  συσκ. 900 γραμ.

19,25

8,62

PAMPERS Μωρομάντηλα Naturals 63 τεμ.

3,00

2,10

PAMPERS Μωρομάντηλα Baby Fresh 72 τεμ.

3,00

2,10

PAMPERS Μωρομάντηλα Sensitive 63 τεμ.

3,00

2,10

ΚANDOO Υγρά Μαντηλάκια 55 τεμ. Ανταλλακτικό

2,62

1,08

JOHNSON’s BABY SHAMPOO Regular 300 ml.

2,63

1,97

JOHNSON’s BABY BATH 750 ml

4,21

3,68

JOHNSON’s BABY Moisturising BATH 500 ml.

4,20   

2,73

JOHNSON’s BABY TOP to TOE Σαμπουάν + Αφρόλουτρο 300 ml

3,67

2,73 τα 500 ml

JOHNSON’s BABY Soothing Naturals Lotion 250 ml

3,86

2,59

JOHNSON’s BABY Bedtime Lotion 300 ml

 3,93

2,57

JOHNSON BABY SOOTH NATURAL BATH 400ML

4,20

2,92

ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΟ JOHNSON BABY BEDTIME BATH 300ml.

3,60

2,53 (500 ml)

ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΟ JOHNSON BEDTIME WASH 300ML

3,98

2,62 (400 ml)

JOHNSON BABY NATURAL CREAM 100ML

3,57

1,89

 

 

 

 

 

Επισημάνσεις επί του πίνακα:

1. Η τιμοληψία έγινε στις 12/3/2009.

2. Η ληφθείσα ισοτιμία Ευρώ / Αγγλικής λίρας είναι η διδόμενη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

3. Δεν βρέθηκαν στα 4 μεγάλα Βρετανικά Σ/Μ της έρευνας οι υπόλοιπες εταιρείες που αντίστοιχα υπάρχουν  προϊόντα τους στα ράφια των Ελληνικών Σουπερμάρκετς.  Εάν κάποιος μπορεί να μας δώσει στοιχεία είμαστε έτοιμοι να τα ελέγξουμε και να τα δημοσιεύσουμε. Η σύγκριση των υπαρχόντων τιμών δείχνει ότι οι καταναλωτές δεν μπορούν με καμία βεβαιότητα να θεωρήσουν πως οι λοιπές εταιρείες δεν έχουν την ίδια πρακτική.

 

Σύγκριση κάποιων βασικών δεδομένων από τιμές

Ένα βρέφος 7 μηνών έχει βάρος περί τα 10 κιλά. Χρειάζεται περί τις 6 πάνες καθημερινά και περί τα 900 γραμ. γάλα σε σκόνη κάθε 6 ημέρες. Ας υπολογίσουμε τώρα το βασικό κόστος ανά μήνα.

Ελλάδα :

– 4 μεγάλα πακέτα πάνες νο 4, δηλ. 19,80 Χ 4 = 79,2 Ευρώ

– 5 κουτιά γάλα, 19,25 Χ 5 = 96,25 Ευρώ

– 7 πακέτα μωρομάντηλα Χ 3,00 = 21 Ευρώ

– 1 μικρό σαμπουάν, ένα αφρόλουτρο, δύο λοσιόν, τρεις κρέμες, 2,63 + 4,20 + (3,86 Χ 2) + (3,57 Χ 3)  = 25,63 Ευρώ

 

Σύνολο των κόστους ανωτέρω βασικών αγαθών = 221,71 Ευρώ δηλαδή περίπου το 1/3 του ελάχιστου μεικτού μηνιαίου μισθού ενός εργαζομένου.

Τα ίδια αγαθά στη Μ. Βρετανία κοστίζουν 112,15 Ευρώ !!!. Τα μισά χρήματα !!!.

Σε σχέση με τον μισθό; Στη Μ. Βρετανία τα έξοδα αυτά αποτελούν το 1/10 του ελάχιστου μηνιαίου μισθού. 

Υπογεννητικότητα; Δημογραφικό πρόβλημα ; Φτώχεια ; Τις απαντήσεις τις λάβατε. Μήπως κανείς από εμάς θέλει να αποκτήσει παιδιά ; Θα πρέπει να περάσει από το ταμείο των πολυεθνικών και να πληρώσει !!!

Είναι αδιανόητο, είναι τεράστια ντροπή για όλους.

Οι ενέργειες για να σταματήσει αυτή η ντροπή ξεκινούν.

 

Β. ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ & ΥΓΙΕΙΝΗΣ   

Θέτουμε δεύτερη την κατηγορία αυτή, γιατί σε αυτά τα προϊόντα δραστηριοποιούνται πολλές πολυεθνικές εταιρείες και η τυποποίησή τους διευκολύνει την έρευνα. Πρόκειται για ακριβώς τα ίδια προϊόντα. Οι τιμές ; μήπως περιμένατε να είναι οι ίδιες ; μήπως καλύτερες ; 

 

ΠΡΟΪΟΝ

Τ. ΕΛΛΑΔΑΣ

Τ. Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

Σαμπουάν Head&shoulders Citrus fresh 400ml

4,62

4,04

Σαμπουάν Timotei 400ml με μέλι, κεράσι κ.α.

3,40

2,61

Σαμπουάν Gliss color protect 400ml

4,61

2,17 τα 250 ml

Σαμπουάν Gliss liquid silk 400ml

4,61

2,17 τα 250 ml

Conditioner Gliss color protect 250ml

2,80

2,17  τα 200 ml

Conditioner Gliss total repair 250ml

3,80

2,17  τα 200 ml

Conditioner Gliss liquid silk 250ml

2,80

2,17  τα 200 ml

Σαμπουάν Wash&Go Sport 400ml

3,74

1,89 τα 300 ml

Σαμπουάν Wash&Go κατά πιτυρίδας 400ml

3,94

1,89 τα 300 ml

Σαμπουάν Wash&Go κανον. μαλλιά 400ml

3,74

1,89 τα 300 ml

Σαμπουάν Herbal Essences ευαίσθητο δέρμα 400 ml

4,62

3,68

Σαμπουάν Herbal Essences ξηρά μαλ. 400 ml

3,96

3,61

Σαμπουάν Herbal Essences καν/λιπαρά 400 ml

3,96

3,61

Σαμπουάν Herbal Essences κανονικά 400 ml

3,96

3,61

Σαμπουάν Pantene Pro-v φιλαριστά μαλ.

4,76

3,53

Σαμπουάν Dove pro-age 300ml

3,36

2,68 τα 250ml

Σαπούνι Dove Cream Bar 100γρ.

0,87

1,04 τα δύο

Σαπούνι Dove Fresh Touch 100γρ

0,87

1,43 τα δύο

Κρεμοσάπουνο Dove Cream liquid soap με αντλία 250ml

2,15

1,99

Αποσμητικό Dove spray Wildrose 150ml

4,50

3,35

Αποσμητικό Dove roll-on Wildrose 50ml

4,45

2,79

Αποσμητικό Dove spray Invisible 150ml

3,54

1,97

Αποσμητικό Dove roll-on Invisible 50ml

3,61

2,00

Σαμπουάν Fructis Κανονικά 400ml

4,94

3,03

Σαμπουάν Fructis Ξηρά/ταλαιπωρημένα 400ml

4,55

3,03

Σαμπουάν Fructis 2σε 1 Κανονικά 400ml

4,55

3,03

Σαμπουάν Fructis Color Resist 400ml

4,55

3,03

Gel Fructis hard glue  150ml

5,45

3,14

Gel Fructis Wet Look 150ml

5,45

3,14

Αποσμητικό Palmolive invisible dry spray 150ml

3,40

2,05

Αφρόλουτρο Palmolive SPA-steam  shower 750ml

5,16

1,88 τα 500 ml

Αφρόλουτρο Palmolive SPA ενυδατικό shower 750ml

5,16

1,88 τα 500 ml

Αφρόλουτρο Palmolive SPA steam shower  250ml

2,78

1,12

Αφρόλουτρο Palmolive SPA Massage  250ml

2,78

1,12

Αφρόλουτρο Palmolive Μέλι και Γάλα 750ml

5,16

2,18

Αφρόλουτρο Palmolive Αμύγδαλο 750ml

5,16

2,18

Αφρός Ξυρίσματος Palmolive classic 200 ml

2,57

0,87

Αφρός Ξυρίσματος Palmolive sensitive 200 ml

2,57

1,20

Κρεμοσάπουνο Palmolive Milk & Honey με αντλία 500ml

2,48

2,23

Κρεμοσάπουνο Palmolive Αντιβακτηριδιακό με αντλία 300 ml

1,79

1,12

Κρεμοσάπουνο Palmolive Θάλασσα με αντλία 300 ml

2,02

1,84

Σαπούνι Palmolive Μέλι & Γάλα 100 gr

0,61

1,81 τα τέσσερα

Αποσμητικό Sanex Roll-on Micro Talk

3,55

1,49

Αφρόλουτρο Sanex for men Dermo Active Gel  500ml

4,34

2,94

Αφρόλουτρο Sanex for men Shower and Shampoo  500ml

4,49

2,94

Αφρoντους Sanex Dermo – Moisturizing 750ml  

5,50

2,94

Αφρoντους Sanex Dermo – Moisturizing 750ml

5,50

2,94

NIVEA Αφρός Ξυρίσματος Gel 200 ml

4,00

3,27

Μαντηλάκια NIVEA Visage ξηρές επιδερμίδες

4,49

3,59

Αποσμητικό NIVEA Deo Roll-on silver protect 50ml

3,78

2,63

Αποσμητικό NIVEA Deo Spray silver protect 50ml

3,78

3,30

Αποσμητικό NIVEA Fresh Roll-on for men 50ml

3,35

2,56

Αποσμητικό NIVEA Fresh Roll-on for women 50ml

3,35

2,56

Αφρόλουτρο NIVEA Bath Cashmere Moment 500ml

4,69

2,94

Αφρόλουτρο NIVEA Bath Cream Soft 500ml

4,69

2,06 τα 250ml

ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΟ DOVE SUPREME SATEN 500ml

5,16

2,31

Αφρoντους Sanex Dermo – Moisturizing 750ml  

5,50

2,06 τα 250ml

Αφρoντους Sanex Dermo – Moisturizing 750ml

5,50

2,94

Κρέμα Αντιρυτιδική Ματιών NIVEA Visage Q10

13,54

10,94

Γαλάκτωμα καθαρισμού NIVEA Visage Q10 200 ml

5,82

5,64

Στοματικό Διάλυμα Listerine Cool Citrus 500ml

6,50

3,82

Στοματικό Διάλυμα Listerine Cool Mint 500ml  

6,44

3,22

Στοματικό Διάλυμα PLAX Sensitive 500ml 

5,40

4,24

Στοματικό Διάλυμα PLAX White 500ml  

5,45

4,17

Στοματικό Διάλυμα PLAX Κόκκινο 500ml  

5,45

3,28

Βαφή Μαλλιών Casting No 34 Καστανό Ανοιχτό 40ml 

9,90

4,12

Βαφή Μαλλιών Casting No 14 Καστανό Σκούρο 40ml 

9,90

4,12

Βαφή Μαλλιών Casting No 10 Βαθύ Μελαχρινό 40ml 

9,90

4,12

Βαφή Μαλλιών Casting No 24 Καστανό 40ml 

9,90

4,12

Σερβιέτα Always Normal Ultra Plus 14 τεμ.

2,68

1,86 τα 12 τεμ.

Σερβιέτα Always Ultra Night Jumbo Pack 20 τεμ. 

4,99

3,34

Σερβιέτα Always Silk Ultra Normal Plus 12 τεμ.    

2,56

1,86

Σερβιετάκι Carefree Cotton Breath 34 τεμ.

2,47

1,95

Σερβιετάκι Carefree Flexiform White 30 τεμ.  

2,37

1,95

Βαμβάκι 200 γρ.  

0,99

0,76

Βαμβάκι Nτεμακιγιάζ του Σ/Μ 70 τεμ.  

0,79

0,60 τα 100 τεμ.

Wella Flex Hair Spray Λάμψη & Κράτημα 250ml

4,50

2,70

Wella Flex Mousse Κανονικό Κράτημα 200ml

4,50

2,70

Wella Flex Mousse Λάμψη & Ογκο 200ml

5,52

3,25

Wella Flex Spray Κανονικό Κράτημα 250ml

4,50

2,70

Wella Flex Spray Δυνατό Βαμμένα Μαλλιά  250ml

5,52

2,70

Οδοντόκρεμα Colgate Sensitive 75ml

2,78

2,47

Οδοντόκρεμα Colgate Max Fresh Live Lime 75ml

2,78

2,72 τα 100 ml

Οδοντόκρεμα Colgate Max Fresh Cool Mint 75ml

2,78

2,72 τα 100 ml

Οδοντόκρεμα Colgate Max Fresh Clean Mint 75ml

2,78

2,72 τα 100 ml

Οδοντόκρεμα Colgate Sensation Whitening 75ml

2,78

2,27

Οδοντόκρεμα Aquafresh Isoactive 100ml

4,15

3,27

Οδοντόκρεμα Aquafresh Fresh & Milty 75ml

2,20

1,06

Οδοντόκρεμα Crest Complete Extra Whitening 100ml

2,68

1,51

LUX Shower Gel  250 ml

2,42

1,59

 

 

 

Ξυριστική μηχανή Gillette Fusion + 2 ανταλ.

9,98

8,39

Ξυριστική μηχανή Gillette Blue II plus sensitive 5 τεμ..

2,89

3,24 τα 10 τεμάχια

Ξυριστική μηχανή Gillette Blue II plus απλή 5 τεμ..

2,18

3,37 τα 10 τεμάχια

Ξυριστική μηχανή BIC απλή (1 λεπίδα) 10 τεμ.

2,10

1,03

Ξυριστική μηχανή BIC Comfort 2   τα 5 τεμ..

2,40

2,93 τα 10 τεμάχια

Ξυριστική μηχανή BIC twin lady   τα 5 τεμ

2,08

1,63 τα 6 τεμάχια

Ξυριστική μηχανή (γυναικεία) BIC soleil twin lady   4 τεμ.

5,09

4,14

Ξυριστική μηχανή Wilkinson intuition + 2 λεπίδες

8,15

5,46 χωρίς λεπίδες

Ξυριστική μηχανή Wilkinson Quattro women  

5,95

5,44

Ξυριστική μηχανή Wilkinson Xtreme3 beauty 4 τεμ.

5,64

3,64

NIVEA Αφρός Ξυρίσματος Gel Sensitive 200

3,76

3,27

Gel Ξυρίσματος Gillette series Gel sensitive 200 ml

4,16

2,94

Αφρός Ξυρίσματος Gillette series sensitive 250 ml

2,96

2.23

Κρεμοσάπουνο Dettol με αντλία

3,00

2,23

Σαπούνι Αντιβακτηριδιακό  Dettol 125  γραμ.

1,06

0,75

 

 

 

 

 

[Η τιμοληψία έγινε στο διάστημα 15-28 Φεβρουαρίου του 2009. Η ισοτιμία Αγγλικής λίρας/Ευρώ  (0,89310) λήφθηκε από την Ε.Κ.Τ. στις 27/2/2009.]

 

Όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, η γενική εικόνα των τιμών στα ανωτέρω προϊόντα είναι απογοητευτική. Η ζωή είναι πολύ δύσκολη στην Ελλάδα. Η καθαριότητα και η ατομική υγιεινή στην Ελλάδα είναι ακριβή υπόθεση.   Κάποιοι αποφάσισαν ότι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες πρέπει να μην μπορούν να καθαριστούν … .

Και πάλι κάποιες εταιρείες και κάποια προϊόντα δεν βρέθηκαν ή δεν βρέθηκαν τα ίδια. Δεν αλλάζει κάτι ουσιαστικό. Οι πολυεθνικές και το σύνολο των εμπλεκομένων που φέρουν την ευθύνη για αυτή την κατάσταση πρέπει να αντιληφθούν ότι όσα ήξεραν τελείωσαν. Αρκετά κέρδισαν.

Οι καταναλωτές και οι ενώσεις τους ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε.

 Γ. ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΑ ΠΙΑΤΩΝ

Κλείνουμε την σημερινή παρουσίαση με κάτι πιο ανώδυνο και χαλαρό. Όχι από την άποψη διαφοράς τιμής (εκεί τα πράγματα δεν αλλάζουν), αλλά από την άποψη του όγκου.

 

ΠΡΟΪΟΝ

Τ. ΕΛΛΑΔΑΣ

Τ. Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

Fairy Ultra Caps λεμόνι 30 τμχ.

9,99

7,59

Fairy Ultra Caps κανονικό 15 τμχ

5,49

3,92

Fairy Ultra Caps λεμόνι 15 τμχ

5,49

3,92

Fairy Apple Blossom 500 ml

1,57

1,09

 

[Η τιμοληψία έγινε στο διάστημα 15-28 Φεβρουαρίου του 2009. Η ισοτιμία Αγγλικής λίρας/Ευρώ  (0,89310) λήφθηκε από την Ε.Κ.Τ. στις 27/2/2009.]

 

Το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν, άλλα προϊόντα οφείλεται σε διαφορετική ονομασία και στην ύπαρξη προϊόντων ελληνικής παραγωγής.

Η γενική εικόνα όλων των προϊόντων των πολυεθνικών στον τομέα αποδεικνύει διαφορά τιμών που φτάνει στο 50%.

                                                                                                           – ΙΙΙ –

 Κλείνοντας την παρουσίαση του πρώτου τμήματος της έρευνας αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι αποτελούμε θύματα. Η ασυδοσία που καλλιεργείται από τα διάφορα ψευδο-ιδεολογήματα σκοτώνει την ζωή των Ελλήνων. Θαρρώ πως είναι πολλοί μεταξύ μας αυτοί που δεν θα το επιτρέψουν, που θα το σταματήσουν. Τόσοι πολλοί που η δύναμή τους θα κατανικήσει την ισχύ των όποιων ολιγαρχιών.

Την ερχόμενη εβδομάδα θα δημοσιεύσουμε τις τιμές στα είδη διατροφής. Μην περιμένετε, μην κρατάτε την πίκρα σας σιωπηλή. Μιλήστε, συζητείστε, απαιτείστε.

Εμείς που γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της έρευνας δεν μπορούμε να συγκρατίσουμε την οργή μας.

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΙΓΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΦΤΩΧΟΥΣ            

 

  


[1] Ολες οι συσκευασίες PAMPERS υπάρχουν και στις δύο χώρες. Στην Ελλάδα οι μικρές συσκευασίες έχουν όλες 10,60  Ευρώ και οι μεγάλες 19,80 Ευρώ. Στην Μ. Βρετανία οι αντίστοιχες τιμές είναι 6,46 Ευρώ για τις μικρές και 9,70 Ευρώ για τις μεγάλες !!!.

Φεβρουαρίου 17, 2009

ΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ : ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

ΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ : ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Το να ισχυρίζεται κάποιος ότι οι ενώσεις καταναλωτών δεν κάνουν την δουλεία τους και να τους καταλογίζει ευθύνες, είναι σαν να αναζητεί ευθύνες από την διοίκηση του «Αστέρα Κάτω Αστεροχωρίου» γιατί η ομάδα δεν αποδίδει καλό ποδόσφαιρο και μάλιστα να το κάνει αυτό χωρίς να είναι μέλος του σωματείου !!!.

Να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες …  

Α. Οι ενώσεις καταναλωτών είναι σωματεία πολιτών.

Οι ενώσεις καταναλωτών δεν είναι τίποτε άλλο από σωματεία πολιτών.Δεν είναι ούτε δημόσιες υπηρεσίες, ούτε κρατικές αρχές ή φορείς κρατικής εξουσίας. Αυτό πρέπει όλοι να το κατανοήσουμε. Είναι κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι πολίτες που ενώθηκαν για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους ως καταναλωτές.

 Β. Οι ενώσεις καταναλωτών έχουν ελάχιστα δικαιώματα.

 Ο Ν. 2251/1994 περιορίζει τα δικαιώματα των ενώσεων καταναλωτών σε δύο.

α. Το δικαίωμα ενημέρωσης από τις δημόσιες αρχές. Το ίδιο δικαίωμα βέβαια έχει κάθε πολίτης και κάθε σωματείο. Κατά συνέπεια δεν έχουν κάποια δραστική δυνατότητα, πέραν της δυνατότητας που έχουμε όλοι ως πολίτες ή ως ενώσεις προσώπων.

β. Το δικαίωμα άσκησης συλλογικής αγωγής κατά των προμηθευτών για να παραλείψουν κάποια παράνομη συμπεριφορά. Είναι το δικαίωμα να ασκήσει το σωματείο – ένωση καταναλωτών αγωγή με την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας για να παύσει κάποιος προμηθευτής συμπεριφορές που αντίκεινται στο νόμο. Η μόνη διαφοροποίηση από τον κοινό πολίτη ή το κοινό σωματείο είναι η ειδική διαδικασία εκδίκασης. Στην πραγματικότητα, κάθε πολίτης και κάθε σωματείο μπορεί να ασκήσει αντίστοιχη αγωγή.

Κατά συνέπεια, δεν μπορούμε να μιλάμε για κάποια ιδιαίτερη νομική μεταχείριση. Ο νόμος δεν απονέμει στην πραγματικότητα, κάποιες ειδικές αρμοδιότητες και δυνατότητες στις ενώσεις καταναλωτών.

 Γ. Οι ενώσεις καταναλωτών που μάχονται είναι οχληρές για τις κυβερνήσεις και τα συμφέροντα. Σκοπός τους να τις ελέγξουν.

 Δεν θα αναφερθώ εκτενώς στο Ν. ΙΝΚΑ και στον διωγμό που υφίσταται από την νυν κυβέρνηση γιατί αποφάσισε να τηρήσει εντελώς αδέσμευτη και ακηδεμόνευτη γραμμή. Η κυβέρνηση διώκει συστηματικά και με ιταμό τρόπο το Ν. ΙΝΚΑ, αλλά αυτό συνεχίζει στον δρόμο του αγώνα και της αξιοπιστίας.

Είναι σαφές ότι οι δυναμικές ενώσεις καταναλωτών στρέφονται αναγκαστικά και κατά του κράτους και της εκάστοτε κυβέρνησης. Αλλωστε, τα όργανα του κράτους επανειλημμένα έχουν καταληφθεί λειτουργούν υπέρ των ατομικών συμφερόντων των ισχυρών του συστήματος.

Το νομικό πλαίσιο που ισχύει, όχι μόνο στερεί τις ενώσεις καταναλωτών από πόρους, αλλά και τις κάνει να εξαρτώνται αναγκαστικά από τους προμηθευτές. Ο νεοεισαχθείς θεσμός της «πιστοποίησης» όχι μόνο είναι αντισυνταγματικός, αλλά στις επιτροπές αυτές μετέχουν και αποφασίζουν εκπρόσωποι των προμηθευτών !!! και υπάλληλοι του κράτους (αυτοί συγκροτούν και πλειοψηφία !!!). Άλλες αδιανόητες ρυθμίσεις είναι αυτές της έδρας, όπου απαγορεύεται ένα μέλος του σωματείου να έχει κοινή έδρα με το σωματείο, η υποχρέωση ποινικού μητρώου κ.α.

Μην ξεχνάμε ποτέ ότι πρόκειται για σωματεία πολιτών !!!.

Σε σχέση με το ευρωπαϊκό δίκαιο αναφέρω ότι επιχειρήθηκε πρόσφατα η πλήρης εναρμόνιση. Ευτυχώς δεν έχει περάσει … . . Μέχρι σήμερα τα κράτη μέλη όφειλαν την ελάχιστη εναρμόνιση, δηλαδή να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους στους όρους που επιβάλλει το δίκαιο της Ε.Ε. . Ετσι σε σειρά κρατών έχει επιτευχθεί να υπάρχουν περαιτέρω, επιπρόσθετες δυνατότητες για τους καταναλωτές και τις ενώσεις τους.  Η συνολική εναρμόνιση, όπως προτάθηκε, αφαιρεί το σύνολο των πρόσθετων δικαιωμάτων που παρέχουν οι εθνικές νομοθεσίες. Μην ξεχνάμε ότι κάποιοι ευρωπαίοι πανεπιστημιακοί, προφανώς υπάλληλοι των συμφερόντων των ολιγαρχών, στρέφονται εσχάτως ακόμα και κατά του δικαιώματος της συλλογικής αγωγής !!!.

 Δ. Ποιο «κίνημα»; Με ποιόν στόχο;

           Είναι σαφές ότι το λεγόμενο καταναλωτικό κίνημα έχει μεγάλη σημασία για την λειτουργία της καπιταλιστικής κοινωνίας, όσο αυτή υπάρχει. Η σύνδεσή του με τα άλλα κινήματα είναι αναγκαία, αλλά αναγκαία είναι και η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι όσα κερδίζει π.χ. το συνδικαλιστικό κίνημα σε επίπεδο αποδοχών, μπορούν να εξανεμιστούν στην φάση της κατανάλωσης. Αυτό επιτάσσει ένα καταναλωτικό κίνημα με σαφείς κινηματικούς στόχους. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει … .

Την άποψή μου και τις θέσεις για τους στόχους ενός πραγματικού καταναλωτικού κινήματος, που ουσιαστικά αναφέρονται και στον κοινωνικό μετασχηματισμό, έχω εκθέσει στο  ΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ : ΕΝΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ https://dialogoskoinonia.wordpress.com/page/2/

 Ε. Οι ενώσεις καταναλωτών έχουν τις δικές τους παθογένειες.

 Προσκολλημένες στην εκάστοτε κυβερνητική εξουσία και στα κόμματα, εξαρτημένες, αποδέκτες περίεργων κρατικών χρηματοδοτήσεων πέραν των προβλεπόμενων για όλες τις ενώσεις καταναλωτών, προσωποπαγείς, επαγγελματικές με ατομικού χαρακτήρα κίνητρα, έλλειψη οργάνωσης, ανύπαρκτες  … . Είναι μόνο μερικές από τις παθογένειες που εμφανίζουν οι ελληνικές ενώσεις καταναλωτών.

Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω στις παθογένειες, θα μιλήσω για τις λύσεις.

 ΣΤ. Η λύση είναι η Δημοκρατία της Συμμετοχής.

 Είναι ευνόητο, πως μόνο η ενεργός συμμετοχή των πολιτών στα δρώμενα και στις αποφάσεις των ενώσεων καταναλωτών, μπορεί να αποτελέσει ουσιαστική διέξοδο και λύση για τα εγγενή και εξωγενή προβλήματα των ενώσεων καταναλωτών.

Το Ν. ΙΝΚΑ, για παράδειγμα,  έχει κάνει ανοικτά τα Δ.Σ. στα μέλη του, που μπορούν να τα παρακολουθήσουν, να προτείνουν, να εκφράσουν τις θέσεις τους. Εχει επίσης προτείνει την συγκρότηση αυτόνομων επιτροπών περιοχής … .

Όμως, ο αγώνας της δημοκρατικής αξιοπιστίας και συμμετοχής είναι ακόμα μακρύς και μεγάλος, ίσως η κατανόηση του τι είναι οι ενώσεις καταναλωτών και η αξία της ενεργού συμμετοχής να βοηθήσει προς την κατεύθυνση της δημιουργίας πραγματικά ισχυρών ενώσεων καταναλωτών που θα εκφράζουν απόλυτα δημοκρατικά την κοινωνία και θα επιβάλλουν την βούληση της.

Ιανουαρίου 22, 2009

«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

Είναι η τοποθέτησή μου εκ μέρους του ν. ΙΝΚΑ σε μία ημερίδα …

«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

 

Τι είναι και από που προέρχεται το «ψευδο-ιδεολόγημα».

 

Ο αποκαλούμενος «ελεύθερος ανταγωνισμός» και η «ελευθερία της αγοράς» αποτελούν εκφάνσεις και πυλώνες εφαρμογής των αρχών και πολιτικών του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και αναγκαίους όρους της «παγκοσμιοποίησης» της οικονομίας.

 

Ο νεο-φιλελευθερισμός ως 2η ιστορικά έκφανση της αρχής laissez faire – laissez passer είναι σαφές πως δεν προέρχεται από τις κοινωνίες, ούτε έχει ως άμεσο στόχο την εξυπηρέτηση των ανθρώπων και των βιοτικών τους αναγκών. Ο νέο-φιλελευθερισμός ως θεωρία δεν προέρχεται από τους λαούς και τις κοινωνίες, δεν συνιστά πολιτικό κίνημα κοινωνικού χαρακτήρα και προέλευσης. Η προέλευσή του νέο-φιλελευθερισμού είναι σαφές πως εκπηγάζει από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και τις ελεγχόμενες συντηρητικές κυβερνήσεις των κρατών της έδρας τους. Ως περιεχόμενο και πρώτιστο κεντρικό στόχο έχει το να εξυπηρετήσει την διεύρυνση των δυνατοτήτων των κεφαλαιούχων να νέμονται, να ελέγχουν και να εκμεταλλεύονται κερδοσκοπικά ολοένα και μεγαλύτερο μέρος από τα αγαθά στον πλανήτη, ελέγχοντας έτσι και το παγκόσμιο περιβάλλον και γίγνεσθαι.

Ενταγμένος στο πλαίσιο του καπιταλισμού και του νέο-φιλελευθερισμού, είναι σαφές ότι ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» έχει ως στόχο τον παραγωγικό και εμπορικό έλεγχο των αγαθών στον πλανήτη και την ρύθμιση των κερδών από τον έλεγχο και την εκμετάλλευσή τους. Κατά συνέπεια ούτε από τις κοινωνίες προέρχεται, ούτε τις ανάγκες τους ως ανάγκες ανθρώπων, επιδιώκει άμεσα να εξυπηρετήσει.

Ο ελεύθερος ανταγωνισμός έχει ως δεδομένο εφαρμογής του, την απάλειψη κάθε δυνατότητας προστασίας με τοπικό κρατικό χαρακτήρα και περιεχόμενο. Παράλληλα και ως ελευθερία αγορών και κίνησης κεφαλαίων, έχει ως στόχο και κατάφερε επίσης την διαμόρφωση ενός ιδιαίτερου μηχανισμού παραγωγής κανόνων έξω από τις δυνατότητες και τον έλεγχο κρατών και Πολιτειών. Εν ολίγοις, το διεθνές πολυεθνικό κεφάλαιο πέτυχε να διαμορφώνει μόνο του τους δικούς του κανόνες και θεσμούς (τους αποκληθέντες νόμους, κανόνες και θεσμούς της «αγοράς») έξω από το πεδίο νομικής κυριαρχικής ρύθμισης των κρατών. Δημιούργησε δηλαδή ένα ιδιότυπο οιονεί κρατικό μόρφωμα που λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες και με ελάχιστη δυνατότητα κρατικής ρύθμισής του, ακόμα και για την προστασία κοινωνιών και ανθρώπων. Ετσι, υπό καθεστώς νομικής και πρακτικής αυτονομίας καταλήξαμε και στην επιβολή του κανόνα της απληστίας που χαρακτήρισε και προκάλεσε τα εν εξελίξει ζοφερά γεγονότα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Περαιτέρω, το ιδεολόγημα επέβαλλε με σκόπιμες και ψευδεπίγραφες πολιτικές την ιδιωτικοποίηση κάθε τομέα της οικονομίας. Τα ορισθέντα ως δημόσια, κοινά αγαθά και υπηρεσίες ιδιωτικοποιήθηκαν και ιδιωτικοποιούνται με ταχύτατους ρυθμούς. Χάνουν τον δημόσιο ή κοινωνικό τους χαρακτήρα και μετατρέπονται σε αντικείμενα πλουτισμού της ίδια οικονομικής ολιγαρχίας, η οποία αναλαμβάνει την «αξιοποίησή» τους και θέτει την χρήση και την απόλαυσή τους υπό την αίρεση του κέρδους .  

  

Ποιο είναι όμως το οικονομικό λειτουργικό περιεχόμενο του «ελεύθερου ανταγωνισμού».

 

Είναι γνωστό και πρέπει να καταστεί αυτονόητο ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός σκοπεύει στην υπέρβαση κάθε κρατικού μορφώματος και κανόνος προστασίας των εσωτερικών αγορών, αλλά και των ίδιων των κοινωνικών παραγωγικών δομών (στην πραγματικότητα της σύστασης των ίδιων των κοινωνιών), προκειμένου να εισέλθει σε αυτές και να αποκτήσει μερίδιο αγοράς, επιβάλλοντας τα προϊόντα του ακόμα και την καταναλωτική κουλτούρα του σε κάθε επίπεδο. Ως θεωρία οικονομικού επεκτατισμού εξαρτά την δύναμή του από την δύναμη των κεφαλαίων και αυτό προσπαθεί να επιβάλλει. Για τον λόγο αυτό και αυτό-αποκαλείται «ελεύθερος», διότι το μόνο που υπάρχει κατά το θεώρημά του είναι η ισχύς των ελεύθερα κινουμένων κεφαλαίων και τούτο αποτελεί τον κεντρικό του στόχο. Σκοπεύοντας στις αγορές, ο σκοπός των «ανταγωνιζομένων επιχειρήσεων» δεν είναι άλλος από την επικράτηση στην αγορά για την δημιουργία μεγαλυτέρων δυνατοτήτων ελέγχου και κερδών. Η «επικράτηση» αυτή έχει ως αναγκαίο περιεχόμενο την ανταγωνιστική επικράτηση επί των λοιπών  επιχειρηματικών και παραγωγικών μορφωμάτων μορφωμάτων, με αποτέλεσμα το κλείσιμο ή την εξαγορά τους. Ο σκοπός συνεπώς των «ανταγωνιζόμενων» επιχειρήσεων είναι η επικράτηση στην αγορά και επικράτηση σημαίνει τον περιορισμό – ήττα των ανταγωνιστών.

Κατά συνέπεια το φαινόμενο της συγκέντρωσης ολοένα και μεγαλυτέρου μέρους και μεριδίου αγοράς σε ολοένα και λιγότερες επιχειρήσεις δεν είναι τυχαίο, αλλά ουσιαστικά είναι δομικό στοιχείο της θεωρίας του «ελεύθερου ανταγωνισμού» και στόχος μιας επιχείρησης που δρα στο πλαίσιο αυτό. Είναι ακολούθως αβάσιμο να υποστηρίζει κανείς ότι με το θεώρημα αυτό θα υπάρξουν πολλές επιχειρήσεις και ότι τελικά ο «ανταγωνισμός» τους θα αποβεί υπέρ του καταναλωτή λόγω αύξησης της ποιότητας και μείωσης των τιμών. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο ευκαιριακά και σε κάποια ελάχιστη φάση της λειτουργίας. Αργά ή γρήγορα κάποιος θα κυριαρχήσει, αφού για αυτό αγωνίζεται και σε αυτό αποσκοπεί. Αυτός τελικά και θα ορίσει το αντίτιμο, το κέρδος, όποιο και εάν τελικά είναι αυτό, για να κορέσει την ανάγκη του σε κερδοφορία (εάν τελικά αυτή μπορεί να κορεστεί). Παραδίδοντας όμως οικονομίες και κοινωνίες στις ορέξεις συγκεκριμένων ατομικοτήτων, συγκεκριμένων ατομικών κατακτητών, τι αλήθεια μπορούμε να περιμένουμε ως άνθρωποι και κοινωνίες ; να παρακαλούμε για οίκτο;

 Η λειτουργία του «ελεύθερου ανταγωνισμού» στο παγκόσμιο και στο ημεδαπό περιβάλλον αποδεικνύει τα ανωτέρω τοις πράγμασι και επιβεβαιώνει πρακτικά την θεωρητική του ανάλυση. Ολοένα και περισσότερα σε ολοένα και λιγότερους και αυτό δεν είναι απλά μια κατάσταση που επιβεβαιώνεται από την θεώρηση της «αγοράς» και μόνο, είναι μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται από την ίδια την κατάσταση στις κοινωνίες. Τα χάσματα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αυξάνουν και οι κοινωνίες κλασμάτων αποτελούν πλέον πραγματικό γεγονός. Είναι και αυτό ένα άμεσο συνεπαγόμενο του «ελευθέρου ανταγωνισμού», ο οποίος κάλλιστα θα μπορούσε να αποκληθεί ως οικονομική κεφαλαιοκρατική τρομοκρατία επί των κοινωνιών και των ανθρώπων.

  

Είναι βεβαίως σχεδόν πανεύκολο για μία μεγάλη πολυεθνική επιχείρηση να επικρατήσει σε μία αγορά έναντι των τοπικών ανταγωνιστών της, αφού υπερέχει όχι μόνο σε δομές, αλλά κυρίως ποσοτικές δυνατότητες, λόγω της ύπαρξης σε αυτή μεγάλων δυνατοτήτων χρήσης κεφαλαίων. Είναι συνεπώς καθαρό ψευδο-ιδεολόγημα το να θεωρούμε «ελεύθερο ανταγωνισμό» αυτόν μεταξύ μιας μεγάλης πολυεθνικής και ενός μικρού, μεσαίου ή μεγάλου τοπικού επιχειρηματικού μορφώματος. Όπως έχουμε επανειλημμένα τονίσει χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός και ισότητα αγώνα μεταξύ ενός Zastava 1.000 κ.ε. και μιας Ferrari 5.000 κ.ε. . Ο αγώνας είναι εκ των προτέρων άνισος και φτιάχτηκε για να είναι άνισος. Αυτά που υποστηρίζουν οι οπαδοί του θεωρήματος είναι πραγματικά θεωρήματα για γέλια. Ισες δυνατότητες δεν μπορούν να υπάρξουν και είναι κατάδηλο ότι το ψευδο-θεώρημα φτιάχθηκε για να εξυπηρετήσει τους ήδη ισχυρούς, να τους κάνει ισχυρότερους και να παγιώσει την ανεμπόδιστη κυριαρχία τους σε όλο τον πλανήτη. Οι τυχόν εξαιρέσεις όχι μόνο επιβεβαιώνουν την ύπαρξη κανόνα, αλλά και ανήκουν στην σφαίρα των διδακτικών μύθων, όπως οι μύθοι του Αισώπου. 

 

Η κοινωνική διάσταση του «ελεύθερου» ανταγωνισμού.

 

Είναι σαφές ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός έχει σαφή απήχηση και αντίκτυπο στην κοινωνία.

Θα επικεντρωθούμε σήμερα σε τρία κύρια στοιχεία, καθώς για τις συνολικές κοινωνιολογικές αναλύσεις μας, θα πρέπει να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο

.

α.         Ο ελεύθερος ανταγωνισμός έχει ως περιεχόμενο και επιβάλλει σχαστικές κοινωνικά διδαχές και τάσεις. Ο εργαζόμενοι δύο ανταγωνιζόμενων επιχειρήσεων είναι αναγκαστικά αντίπαλοι, οι απαιτήσεις του ανταγωνισμού όχι μόνο τους εξοντώνουν στο πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων (εργάζονται περισσότερο με λιγότερη αμοιβή), αλλά και τους καθιστούν άμεσα αντιπάλους μεταξύ τους. Στο ανταγωνιστικό πλαίσιο στόχος είναι να νικηθεί  και να κλείσει ο αντίπαλος, με αποτέλεσμα την απώλεια της εργασιακής θέσης για μία μεγάλη σειρά εργαζομένων. Είναι πρόδηλη η αντικοινωνικότητα και η αντιπαλότητα που αναπτύσσεται και αποτελεί κοινωνική διδαχή από το περιεχόμενο του ανταγωνισμού. Ο ίδιος ο ανταγωνισμός επιβάλει σε κάθε ανθρώπινη δράση και σχέση ένα επιθετικό και αντικοινωνικό περιεχόμενο. Περισσότερη δουλειά, μικρότερες αμοιβές, ατομισμός, αντιπαλότητα, χρήση διαβολών και αθέμιτων μέσων σε προσωπικό επίπεδο είναι μερικά μόνο από τα άμεσα αποτελέσματα που επιφέρει ως θεωρία και πράξη στον άνθρωπο και στην κοινωνική ζωή του. Δεν πρέπει κανείς να απορεί για την αιτία της σημερινής ποιότητας της ζωής του, για την αλλοτρίωση και την επιθετική αντίληψη περί ετεροτήτων. Είναι όλα αποτελέσματα του παράλογου αντικοινωνικού και αντιανθρώπινου συστήματος. 

 

β.         Ο ανταγωνισμός όμως και οι καπιταλιστικές δομές που στηρίζει και εξυπηρετεί επιβάλλουν την αντικειμενοποίηση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος παύει να αποτελεί αξιακή οντότητα με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αλλά μετατρέπεται σε γρανάζι μιας μηχανής παραγωγής, στην οποία δοκιμάζεται καθημερινά η βιολογική και ψυχική αντοχή του. Ο ίδιος ο καπιταλισμός και ο ανταγωνισμός μετατρέπουν την ζωή του ανθρώπου σε ένα διαρκές κυνηγητό, σε μία απάνθρωπη διαδικασία παραγωγής, όπου δεν υπάρχει πραγματική ζωή. Ταυτόχρονα με την αποδόμηση των κοινωνικών και παραγωγικών ιστών ο άνθρωπος νοιώθει έρμαιο των καταστάσεων, καθώς οι θεωρίες του μοντέρνου και του μεταμοντέρνου διαδέχονται σε παρακμιακή πρόθεση η μία την άλλη. Η κρίση των αξιών, η κρίση αυτοπεποίθησης, η αρνητική ψυχική διάθεση των ανθρώπων, η ρευστοποίηση και αξιακή τιμολόγηση του ανθρώπου κατά το «έχειν», η συνολική απαξίωση της οντότητας του ανθρώπου, είναι μερικά μόνο από τα απότοκα τα λειτουργίας του «ελευθέρου ανταγωνισμού».

   

 Η θεωρία συνεπώς του ελεύθερου ανταγωνισμού είναι πραγματικά αντιανθρώπινη και αντικοινωνική. Η ίδια η ανταγωνιστική ανάλωση ανθρώπων, δυνάμεων και δυνατοτήτων δημιουργεί ένα μειωτικό αποτέλεσμα και μία τεράστια σπατάλη δυνάμεων και ανθρώπων για τον αλληλοανταγωνιζόμενο επί κέρδει πλανήτη. 

 

γ.         Βλέποντας τον πλανήτη ως παραγωγικό σύνολο, με την ρεαλιστική ματιά που θέλει την παραγωγή ως ένα πεπερασμένο και δυνάμενο να οριστεί σύνολο είναι εύκολο να διαπιστώσουμε την συνολική διάσταση των επιδιώξεων των «ελευθέρως ανταγωνιζομένων» επιχειρήσεων. Νευρώνα και δομικό στοιχείο του κοινωνικού μηχανισμού που αποκαλείται «αγορά» και αποσκοπεί στην επί κέρδει εκμετάλλευση – κάλυψη των βιοτικών ανθρωπίνων αναγκών, υλικών και ψυχικών, πραγματικά βιολογικών και επιπλάστων, αποτελεί η έννοια του κέρδους. Το κέρδος δεν είναι έννοια ουδέτερη, αλλά έννοια με χαρακτηριστικό το πρόσημο σύν (+). Το κέρδος επίσης δεν είναι έννοια μεταφυσική, δεν έρχεται από τον ουρανό και έξω από το γήινο γίγνεσθαι. Για να υπάρχει «συν» κάτι άλλο θα πρέπει να είναι «μείον» και επειδή όλα αυτά βρίσκονται στην γήινη σφαίρα, γήινα και κομμάτια της ανθρώπινης παραγωγικής σφαίρας είναι όλα. Στην ουσία, στην πραγματικότητα, το κέρδος κάποιων είναι ζημία κάποιων άλλων, Κάποιοι παίρνουν περισσότερα και κάποιοι λιγότερα από το παγκοσμίως παραγόμενο. Ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» έρχεται να θεσμίσει την δυνατότητα κάποιων ισχυρών να κατέχουν ελεύθερα ολοένα και πιο διευρυμένα μερίδια από το παγκοσμίως παραγόμενο προϊόν, ορίζοντας οι ίδιοι, όχι μόνο την έννοια των βιοτικών αναγκών, αλλά και θεμελιακές αξίες, το τι είναι «καλό» και το τι είναι «κακό».

Αποτέλεσμα του κέρδους των λίγων είναι συνήθως η ζημία των πολλών και μην απορείτε για την διεύρυνση του αριθμού των φτωχών ή υποσιτιζόμενων του πλανήτη. Όλα είναι αποτέλεσμα των τακτικών του «ελευθέρου ανταγωνισμού» που δρα στο παγκοσμιοποιήμενο περιβάλλον, καταπιέζοντας, τρομοκρατώντας, απαξιώνοντας τοπικές παραγωγές για να επιβάλλει χωρίς κανένα κόλλημα, «ελεύθερα» τα προϊόντα του, αλλά και για να τις ελέγξει απόλυτα και σε κάθε επίπεδο: άνθρωπος, αξίες, εργασία, παραγωγικές δομές, κοινωνικές δομές, πολιτικές δομές.

Δεν θα αναφερθούμε εκτενώς στις πολιτικές ντάμπινγκ. Επιχαίρουν οι θιασώτες του «ελευθέρου ανταγωνισμού» για τις φθηνές τιμές που μπορούν να βρουν σε κάποια είδη. Κάποιος, έκανε λόγο για το παντελόνι τζην των πέντε Ευρώ που βρήκε σε κάποια πολυεθνική αλυσίδα. Επιχαίρει και νοιώθει δικαιωμένος, αλλά εάν συλλάβει σφαιρικά την πραγματικότητα θα εννοήσει ότι ο «ανταγωνισμός» είναι η πλήρης κοινωνική διαστροφή, είναι η θεωρία της κοινωνικής διάλυσης, η θεοποίηση της εκμετάλλευσης. Ακόμα και υπό την θεώρηση της επιτυχίας των προσδοκιών του, υπάρχουν πάντα χαμένοι, υπάρχουν πάντα άνθρωποι που χρεώνονται τον ανταγωνισμό. Δεν είναι μόνο όσοι χάνουν την μάχη του ανταγωνισμού. Ακόμα και στην πλευρά των νικητών τα θύματα αποτελούν ένα τεράστιο πλήθος.

Στο παράδειγμα του τζήν παντελονιού που πωλείται προς 5 Ευρώ σε μεγάλη πολυεθνική αλυσίδα και φέρεται ως παράδειγμα επιτυχίας του «ανταγωνισμού» πρέπει να σκεφτούμε:


– Οτι ο καλλιεργητής του βαμβακιού εργάστηκε χωρίς κέρδος, μπορεί και με ζημιά και σύντομα δεν θα μπορεί να καλύψει τις βιοτικές του ανάγκες, πιθανότατα θα γίνει φθηνός εργάτης μεταναστεύοντας στον τόπο του ή σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη, όπου και πάλι θα εργαστεί σε συνθήκες χαμηλής αμοιβής. Σύντομα η γή του θα ανήκει σε κάποιους ισχυρούς.

 Οτι ο κατασκευαστής του πανιού επίσης δεν είχε κέρδος για την εργασία του και αυτός οδεύει προς την εξαφάνιση και σε λίγο θα γίνει εργάτης στην μεγάλη βιομηχανία που θα ιδρύσει ο «ανταγωνιστής» του κάτοχος κεφαλαίων.
 Οτι οι εργαζόμενοι όλων (και του τελικού προμηθευτή) επίσης εργάζονται με μηδενικές αμοιβές, που συχνά πυκνά συγκρίνονται ανταγωνιστικά με ήδη αλωμένες, καταστραμμένες οικονομίες.

– Οτι είναι αμφίβολης ποιότητας το παραγόμενο που προμηθεύεται ο καταναλωτής, ίσως και επικίνδυνο (σκεφτείτε π.χ. με τι χρώματα βάφεται …).
Μην ψάχνουμε συνεπώς στην μεταφυσική για την εξήγηση των φαινομένων των καιρών, για τις συμπεριφορές των ανθρώπων, ο ίδιος ο ανταγωνισμός προσφέρει στον καθένα τις εξηγήσεις.

Είναι σαφές συνεπώς ότι ο ανταγωνισμός, ακόμα και στην εξαίρεση από τον κανόνα της δημιουργίας ολιγοπωλίων και καρτέλ, είναι αντικοινωνικός και αντιανθρώπινος και υπό την ανωτέρω διάστασή του και αποτελεί μια καταπιεστική για τους ανθρώπους διαδικασία. Εάν θέλουμε να μιλάμε για κοινωνική τοξικότητα και διάβρωση, το προϊόν που αποκαλείται «ελεύθερου ανταγωνισμός» είναι η αιτία. Το μόνο που μένει να κάνουμε είναι να τον επιστρέψουμε ως αζήτητο και ανεπιθύμητο στους δημιουργούς του.  

 

Η πορεία του ελεύθερου ανταγωνισμού στην Ευρώπη

 

Με την θεσμική τοποθέτηση της συνθήκης του Μάαστριχτ, εφαρμόζεται στην Ε.Ε. από την 1/1/1993, ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» ως μέθοδος λειτουργίας και ρύθμισης της αγοράς. Τα επιμέρους χαρακτηριστικά του που ήλθαν να αποκαθηλώσουν το εφαρμοσθέν επί δεκαετίες σύστημα κρατικής παρέμβασης στην λειτουργία της αγοράς, είναι σε όλους γνωστά και δεν υφίσταται ο χρόνος επιμέρους ανάλυσής τους, θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι ως σύστημα ο ελεύθερος ανταγωνισμός δεν αναπτύσσει συνεκτικές και συνεργατικές για την κοινωνία τάσεις, αλλά a priori έχει ως περιεχόμενο σχαστικές κοινωνικά τάσεις, ανταγωνιστικού περιεχομένου. 

            Ο «ελεύθερος ανταγωνισμός», μετά από μία τουλάχιστον δεκαετία πλήρους εφαρμογής, δεν πείθει για τα αποτελέσματά του, τα οποία ιδίως στις μικρότερες χώρες μέλη, είναι συνολικά περισσότερο αρνητικά και έχουν προκαλέσει κοινωνική αναταραχή και αντιδράσεις.

            Είναι πρώτα από όλα σαφές, ότι στις μικρές χώρες το εύρος των αγορών είναι αντίστοιχα μικρό, γεγονός που δεν επιτρέπει την λειτουργία πολλών ανταγωνιζόμενων επιχειρήσεων και την δημιουργία συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού. Δεν χωρούν πολλές επιχειρήσεις σε κάθε τομέα της οικονομίας και σύντομα δημιουργούνται ολιγοπώλια και εταιρείες leader σε κάθε τομέα. Αντίστοιχα, το φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί, με βάση και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, είναι η δημιουργία και δράση πανευρωπαϊκών ομίλων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ελέγχουν, φανερά ή κεκαλυμμένα, ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα κάθε αγοράς. Τα μεγάλα οικονομικά και παραγωγικά μεγέθη υπερισχύουν και επικρατούν ανταγωνιστικά των μικρών, αλλά και αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα για κάθε νέα ανταγωνιστική επένδυση από τρίτους. Είναι επίσης σαφές ότι στις χώρες του μεγέθους της Ελλάδας, οι επιτροπές κεφαλαιαγοράς και ελέγχου των μονοπωλίων, είναι ιδιαίτερα σκεπτικές και επιφυλακτικές στην αντιμονοπωλιακή και αντιολιγοπωλιακή λειτουργία τους, καθώς τούτο θα επιφέρει εξάρθρωση και αποδόμηση των δεδομένων αγορών. Τούτο θα αποβεί και σε βάρος του καταναλωτή με την αυτονόητη απώλεια της επάρκειας των προϊόντων στην αγορά ή την μετακύληση του κόστους αναπροσαρμογής ή των προστίμων στον τελικό καταναλωτή.

            Είναι σαφές ότι οι ανωτέρω συνθήκες, πέραν του οικονομικού επεκτατισμού που είναι αντίθετος με την ευρωπαϊκή ιδέα, βλάπτουν εν τέλει τους καταναλωτές στις χώρες αυτές, καθώς καθίστανται δέσμιοι, των φαινομένων αυτών και της άτυπης – πλην υπαρκτής και δυσχερώς ελέγξιμης – δημιουργίας καρτέλς και ομάδων συμφερόντων, που καθορίζουν το επίπεδο και το περιεχόμενο του ανταγωνισμού σε στενά πλαίσια και προς το συμφέρον των ίδιων των εταιρειών.

            Αντίστοιχα, οι γιγαντισμοί των εταιρικών μορφωμάτων, δημιουργούν φαινόμενα διάβρωσης των πολιτικών κρατικών θεσμών και των δυνατοτήτων ενός μικρού κράτους να επέμβει δραστικά στην πάταξη ακόμα και εμφανών φαινομένων αισχροκέρδειας.

            Είναι σαφές και θα μπορούσαν πάνω σε αυτό να γραφτούν πάρα πολλά επιχειρήματα, ότι ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» έχει ειδικά στις μικρές χώρες αποβεί αρνητικός για τους καταναλωτές, δημιουργεί σχαστικές κοινωνικά τάσεις και ανεπάρκεια των θεσμών ελέγχου του από τις πολιτικές δυνάμεις και τα κράτη.

            Η πρακτική αποδεικνύει και αυτή την αβασιμότητα και τον προσχηματικό χαρακτήρα των ψευδο-ιδεολογημάτων,

            Για να φέρω μερικά παραδείγματα, σε χώρες όπως η Ελλάδα δεν είναι δυνατή και βιώσιμη η δημιουργία και λειτουργία 10 ανταγωνιζομένων διυλιστηρίων πετρελαίου.

Αντίστοιχα, παρά την ύπαρξη 40 περίπου τραπεζών, οι αποκλίσεις και οι διακυμάνσεις των όρων δανεισμού ή κατάθεσης είναι από μηδενική ως συνολικά απειροελάχιστη.

            Τα αυτά ισχύουν σε παγκόσμιο επίπεδο κα ακόμα και σε μεγάλα κράτη οι πραγματικά κυρίαρχες εταιρείες σε κάθε τομέα είναι ελάχιστες. Τούτο αποτελεί άλλωστε και δικό τους στόχο, στόχο του ανταγωνισμού που προπαγανδίζουν και επιβάλλουν.

 

Ουσιαστικά κανένα από τα θεωρήματα του «ανταγωνισμού» δεν στέκει και δεν έχει πραγματικά κοινωνική διάσταση και τούτο είναι άμεσο αποτέλεσμα του κατασκευασμένου απολύτου ψεύδους που τα έχει προκαλέσει, γεννήσει και επιβάλλει. Εάν είναι δυνατόν να θεωρήσει κάποιος νοήμον άνθρωπος ότι ο ο πόλεμος, η μάχη, η επιθετική συμπεριφορά μεταξύ δύο ή περισσοτέρων εταιρειών θα κάνει τον κόσμο μας καλύτερο. Εν τέλει όποιος «επιβιώσει» θα επιβάλλει τους δικούς του κανόνες, αλλά το κόστος –ακόμα και κανένας να μην επιβιώσει από τον ανταγωνισμό – πάλι οι ίδιες οι κοινωνίες θα το πληρώσουν, εν είδει απωλειών σε ανθρώπους, δυνατότητες και με ολοένα αυξανόμενες εξαρτήσεις.

 

Ο ίδιος ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» προσβλέπει στην επικράτηση λίγων και ισχυρών, προσβλέπει στην παγίωση του status qvo, ως αυτό είχε κατά την γέννηση του φαινομένου. Εάν κοιτάξει κανείς τον παγκόσμιο χάρτη των ισχυρών πολυεθνικών εταιρειών ως είχε στην δεκαετία του 1980, θα διαπιστώσει πως οι ίδιες πολυεθνικές εταιρείες υφίστανται κατά βάση στον παγκόσμιο χάρτη και μάλιστα κατά πολύ ενισχυμένες. Ο ίδιος ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» και ο οικονομικός νέο-φιλελευθερισμός αδιαφορεί ουσιαστικά για την ύπαρξη και λειτουργία καρτέλ, καθώς οι ισχυροί της αγοράς που τον εμπνεύστηκαν και τον επέβαλλαν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τα κέρδη και μόνο και κέρδη έρχονται μόνο όταν υπάρχει μεγαλύτερος έλεγχος εκάστου τομέα της αγοράς από αυτούς τους ίδιους. Την πραγματικότητα – ζούγκλα που έχει επιβάλλει ο νεοφιλελευθερισμός δεν ενδιαφέρει το πόσα θα είναι τα λιοντάρια, αρκεί να υπάρχουν θηράματα ικανά να διασφαλίσουν κέρδη (την τροφή δηλαδή του συστήματος των λιονταριών). Στην κοινωνία ζούγκλα της αγοράς, η μόνη εσωτερική ιεράρχηση  αξιών έρχεται μόνο από τα κέρδη, την μόνη αξία που αναγνωρίζουν τα λιοντάρια της αγέλης και κανείς από αυτούς δεν θα διστάσει να θυματοποιήσει ολόκληρες κοινωνίες προκειμένου να βρει θηράματα και κέρδη. Στην πραγματικότητα τα καρτέλ υπάρχουν ανεξάρτητα από τον αριθμό των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε ένα τομέα της αγοράς. Οι ισχυροί, τα ισχυρά λιοντάρια ελέγχουν τους μηχανισμούς και την κίνηση, επιβάλλουν πρακτικές που ανέλεγκτα πλέον αποτελούν «κανόνες και νόμους της αγοράς» και στην πραγματικότητα αποτελούν έκφραση του δικαίου της αυθαιρεσίας της ισχύος τους.

            Μετά την πιο πάνω ανάλυσή μας είναι πλέον ευνόητο ότι η δημιουργία εναρμονισμένων πρακτικών και η συγκρότηση καρτέλ, αποτελεί δομικό στοιχείο του του νέο-φιλελευθερισμού, της «οικονομίας της αγοράς» και του «ελεύθερου» ανταγωνισμού. Όχι μόνο αποτελεί έκφανση της προσπάθειας περαιτέρω επέκτασης των ισχυρών του κεφαλαίου σε κάθε τομέα της οικονομίας (συγκέντρωση ισχύος), αλλά έρχεται να αποτελέσει και «αμυντική» τακτική των ήδη ισχυρών έναντι οτιδήποτε νέου και οποιασδήποτε νέας προσπάθειας. Η απαγόρευση επιδοτήσεων από τα κράτη σε επιχειρήσεις αποτελεί ακριβώς την νομική έκφραση στην Ε.Ε. της πλήρους επιβολής των ήδη ισχυρών. Ετσι παρεμποδίζεται οποιαδήποτε δυναμική δημιουργίας νέων επιχειρήσεων και στήριξής τους και αναγκάζονται μια σειρά από πρωτοπόρες προσπάθειες να εκφυλιστούν σε μεταπράτες των ολιγοπωλίων (οικονομία «φασόν»). Πέραν όμως τούτου, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι τα ολιγοπώλια, λειτουργώντας σε ένα νομικό και ουσιαστικό πλαίσιο που τα ίδια καθορίζουν, δικαιολογούν άριστα τις εναρμονισμένες πρακτικές επικαλούμενα τις «συνθήκες» της αγοράς (π.χ. τόσο έχει το ρύζι διεθνώς …) άσχετα εάν τα ίδια διαμορφώνουν τις συνθήκες αυτές κατά κύριο λόγο. Μην λησμονούμε όμως και κάτι άλλο : εάν κάποιος προσπαθήσει να απονευρώσει την κερδοσκοπική αγορά, πουλώντας στο κόστος, δηλ. χωρίς κέρδος,  είναι πανεύκολο να κατηγορηθεί για «αθέμιτο ανταγωνισμό», αφού υπάρχουν σχετικές διατάξεις και πλούσια νομολογία.

            Τα ίδια τα καρτέλ των ισχυρών λοιπόν, επηρεάζοντας ως λόμπυ την πολιτική (θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και το ρήμα «ελέγχοντας»), φροντίσουν πάντα για την διαιώνιση και επέκτασή τους, δημιουργώντας ένα δίχτυ προστασίας για την δραστηριότητά τους, για την θεσμική τους πλέον κατοχύρωση, ως αξόνων αναγκαίων για την ύπαρξη και την λειτουργία της οικονομίας. Ουσιαστικά, τα ισχυρά ολιγοπώλια έχουν κατορθώσει να ταυτίσουν την ύπαρξή τους με την εξυπηρέτηση βασικών βιοτικών αναγκών των ανθρώπων και να απειλούν ολόκληρες κοινωνίες με την στέρησή τους σε περίπτωση που αυτές αντιδρούν στις πρακτικές τους.       

 

            Τι πρέπει να γίνει; Τι προτείνουμε;

 

            Οπωσδήποτε τα φαινόμενα αυτά χρειάζονται πρώτα από όλα ρυθμιστική κοινωνική παρέμβαση, είναι σαφές και αποτελεί την δική μας πρόταση, η δημιουργία θεσμών ευρύτερου δημοκρατικού κοινωνικού ελέγχου στην πορεία της οικονομίας, ακόμα και της δυνατότητας του κράτους να θέτει όρια στην δράση των επιχειρήσεων για την προστασία των κοινωνιών και των παραγωγικών δομών, ιδίως, πρωτίστως και άμεσα ως προς τον καθορισμό των τιμών προϊόντων που καλύπτουν άμεσες βιοτικές ανάγκες του ανθρώπου, με τον ορισμό της αισχροκερδούς – καταχρηστικής δικαιοπραξίας σε κάθε σχετικό τομέα της οικονομίας, δηλαδή με τον καθορισμό ανωτάτου ορίου καθαρού κέρδους (αφού η διατίμηση δεν είναι επιτρεπτή), ώστε να ρυθμιστεί και προς το συμφέρον του πολίτη – καταναλωτή και μέσα σε εύλογα για το νομικό μας πολιτισμό πλαίσια, η λειτουργία της αγοράς που φαντάζει και είναι σήμερα ανεξέλεγκτη, δημιουργώντας ολοένα και περισσότερο νεόπτωχους και ανθρώπους που με δυσκολία καλύπτουν ένα επίπεδο στοιχειώδους αξιοπρεπούς διαβίωσης.

            Για όσους είναι πραγματικοί σοσιαλιστές και δημοκράτες, αλλά και για όσους έχουν σφαιρική κοινωνική συνείδηση και αντίληψη το να συζητάμε σήμερα για τον «ελεύθερο ανταγωνισμό» και τις μεθόδους εποπτείας της λειτουργίας του, είναι σαν να έχουμε να κάνουμε με ένα δολοφόνο και να προσπαθούμε να κάνουμε τα εγκλήματά του λιγότερο ειδεχθή.

            Υπάρχουν λύσεις και πολλοί από εμάς έχουμε προτείνει την στροφή προς μια κοινωνική οικονομία, μια οικονομία δημοκρατικής συλλογικότητας, όπου η ίδια η κοινωνία με άμεσους θεσμούς θα έχει τον 1ο λόγο στο γίγνεσθαι.

            Εχουμε προτείνει την στροφή προς μία κοινωνία, στην οποία κάθε άνθρωπος θα έχει εξασφαλισμένες τις βιοτικές του ανάγκες, όσες προκύπτουν από την βιολογική του οντότητα και όσες, πραγματικά δημοκρατικά, αποφασίζει η ίδια η κοινωνία πως πρέπει να καθίστανται κοινό κτήμα. Αυτές θα καθίστανται αντικείμενο της κοινωνικής και οικονομικής προσπάθειας. Αυτές θα αποτελούν τον οικονομικό κοινωνικό στόχο.

            Αυτή είναι η έννοια της δίκαιης κοινωνίας, αυτή της κοινωνίας που όλοι οι άνθρωποι απολαμβάνουν την εγγύηση της κάλυψης των βιοτικών τους αναγκών, όχι μόνο υλικών, αλλά και ψυχικών με πρώτιστη αυτή της ισότητας.

            Αυτή είναι η δική μας κοινωνία του αύριο και για αυτήν αξίζει να αγωνιστούμε προτείνοντας και στηρίζοντας θεσμούς πραγματικής δημοκρατίας και συλλογικής κοινωνικής οικονομίας.

            Εάν ποτέ αποφασίσετε την διοργάνωση μιας ημερίδας με θέμα την κοινωνία της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού ως πρόταση για το Ελληνικό και το παγκόσμιο γίγνεσθαι, θα είμαστε παρόντες για να σας αναλύσουμε με κάθε λεπτομέρεια, όχι μόνο το τι εννοούμε, αλλά και το πως μπορεί αυτή να πραγματωθεί. 

 

 

                                                                                      Για το ΙΝ.ΚΑ. (ν.ΙΝ.ΚΑ.)

                                                                                          Δημ. Καραμήτσας

                                                                                            

Ιανουαρίου 20, 2009

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ»

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ»

 

Γελώ για να μην θυμώσω με την επικοινωνιακή μικρομεσαιολαγνεία που έχει πιάσει την κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα και τους δημοσιογράφους. Τόνους δακρύων χύνουν και αποθέτουν πάνω στο μνήμα των μικρομεσαίων, πεθαμένων από καιρό και μάλιστα δια φόνου, που οι ίδιοι και οι πολιτικές τους απόψεις διέπραξαν.

Είναι πράγματι αστείο το μοιρολόϊ που οι θύτες, εν χορώ, έχουν στήσει πάνω από το μνήμα των θυμάτων τους, σαν να προσπαθούν να ξεγελάσουν την αλήθεια, την κοινωνική δικαιοσύνη. Στην κοινωνία της εικόνας μένουν τα δακρύβρεχτα σχόλια για την «λοκομοτίβα της ελληνικής οικονομίας» , τον «βασικό συντελεστή της παραγωγής στην χώρα», την «ψυχή της οικονομίας» και διάφορα άλλα ανόητα που ψηφοθηρικά και μόνο εκστομίζουν διάφοροι και διάφορες, δηλώνοντας μυξοκλαίγοντας, πως συμπάσχουν και με θλίψη αντικρίζουν το πτώμα και το μνήμα των μικρομεσαίων.

Βέβαια, έχω γράψει, πριν από καιρό πως, εάν κάποιος δολοφόνησε τους μικρομεσαίους, αυτός ήταν ο νεοφιλελευθερισμός και οι εν Ελλάδι εκφραστές και εφαρμοστές του.

Οι ίδιοι εκφραστές, μέσω της εκπομπής ενός άλλου καλού υπηρέτη του νέο-φιλελευθερισμού του δεξιού δημοσιογράφου Χατζηνικολάου, που φαίνεται πως κάτι πήρε για να σκηνοθετεί και να στήνει στις εκπομπές του τον χορό των δεξιών παραγοντίσκων , επιτέθηκαν στον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντάς του ομαδόν (με 1ο τον σκηνοθέτη Χατζηνικολάου) πως για την καταστροφή των μικρομεσαίων ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο ΣΥΡΙΖΑ που στήριξε τις καταστροφικές πορείες στο κέντρο της Αθήνας !!!.

Απορώ : η πολύ μικρή την θεωρούν την Ελλάδα (3 δρόμοι των Αθηνών) ή πολύ μικρό εύρος έχει η βλακεία τους. Φυσικά, θα μπορούσε κάποιος να απαντήσει ότι αυτοί που εθίγησαν ήταν κατά βάση μεγάλα πολυκαταστήματα και εν συνολώ στην πλειοψηφία τους μεταπράτες εισαγόμενων προϊόντων.

 

Ας αφήσουμε λοιπόν τα επιτηδευμένα κροκοδείλια δάκρυα και ας δούμε την ουσία … .

Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, οι μικρές παραγωγικές επιχειρήσεις εμφάνισαν μία άνθηση που τους προσέδωσε σημαντικό ποσοστό στο παραγωγικό γίγνεσθαι της χώρας. Εχοντας μία ατομική δυναμική, μικρό κόστος παραγωγής και προστατευτικούς θεσμούς στις εισαγωγές ξένων προϊόντων κατάφεραν, παρά τις λοιπές αντιξοότητες (π.χ. υψηλά επιτόκια) να δημιουργήσουν μια κάποια οικονομία. Η ίδια η κατάρρευση μεγάλων μονάδων τους πρόσφερε το έδαφος και στην εσωτερική αγορά. Το 1ο καίριο πλήγμα ήλθε με την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Εκεί το έδαφος άρχισε να τρίζει … . Το 2ο και τελικό πλήγμα ήλθε με το νέο-φιλελευθερισμό και την «παγκοσμιοποίηση» της οικονομίας. Η παραγωγική διάσταση των μικρομεσαίων σταμάτησε κάπου εκεί. Οσοι ελάχιστοι επιβίωσαν παραγωγικά έκαναν παράλληλα και τους μεταπράττες και περίμεναν την καταναλωτική κρίση των ημερών για να τους θέσει στην ιστορική μνήμη .

 

Στην πραγματικότητα δεν μπορούμε μιλάμε για μικρομεσαίους συνολικά και υπό το αυτό πρίσμα. Υπάρχει στην πραγματικότητα μια πολυδιάσπαση και διαφορετική εκτίμηση ανάλογα με το είδος της δραστηριότητας. Είναι πραγματικά πολύ διάφορη η θέση και η δραστηριότητα του εμπόρου ρούχων, του οπωροπώλη, του παντοπώλη από αυτή του παραγωγού ενδυμάτων, του παραγωγού ή μεταποιητή τροφίμων, του κατασκευαστή  μικρών μηχανισμών.

Στην πραγματικότητα παραγωγική ουσιώδη οικονομία για την χώρα και θέση σε αυτή είχαν μόνο οι παραγωγοί και όχι οι μεταπράτες.

Οι παραγωγοί βίωσαν και πρώτοι το πρόβλημα, αυτοί εξαρθρώθηκαν πρώτοι για να ακολουθήσει σειρά μεταπρατών από τις πολυεθνικές μονάδες που εγκαταστάθηκαν στην χώρα μας. Καταπιέστηκαν όλοι από το μεγάλο κεφάλαιο (ημεδαπό και αλλοδαπό), την ελεύθερη κυκλοφορία του, τις ελεύθερες εισαγωγές, τον «ελεύθερο» ανταγωνισμό, την καταφυγή στον τραπεζικό δανεισμό, δηλαδή από το νέο-φιλελευθερισμό και τα απότοκά του.  Καταπιέστηκαν και από την ίδια την δική τους φύση και τις τακτικές που ακολούθησαν. Πίσω από όλα αυτά, τεράστια και κεφαλαιώδης είναι η ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων, που όχι μόνο με κανένα ουσιώδη τρόπο δεν τους στήριξε, αλλά και με σειρά υποχρεώσεων, γραφειοκρατικών και κατασταλτικών, τους έθεσε στο περιθώριο.

Οι περισσότεροι από όλους τους ανθρώπους αυτούς ξεκίνησαν από μία μικρή «μεγάλη ιδέα» (εξ ου και μικρομεσαίοι). Είδαν, φαντάστηκαν τον εαυτό τους επιτυχημένο επιχειρηματία με τις αστικές ανέσεις και την χρήση των συνεπαγόμενων για την άνοδο στην κοινωνία πυραμίδα, φετιχιστικών συμβόλων – αγαθών του καπιταλισμού. Ηθελαν να γίνουν αφεντικά, να αποκτήσουν την κατ’ τα κοινωνικώς ειωθότα  άνοδο … .

Στην πραγματικότητα και πολύ πλήθυναν σε μία οικονομία που δεν παράγει και συντελεστές μιας αισχροκέρδειας κατάντησαν, ειδικά όταν άλλα κοινωνικά στρώματα απέκτησαν μία καταναλωτική οικονομική άνεση και ξεκίνησε η πορεία προς το «άνοιγμα των αγορών» (βλ. Ε.Ο.Κ.). Η κοινωνική υπεροψία του «μαγαζάτορα», του κοινωνικά ανώτερου κλπ. τους οδήγησε σε επιδείξεις «κιτσαρίας» και κοινωνικής υλικής υπεροχής.

Ισως κάποιοι από όλους να οδηγήθηκαν στο μικρομεσαίο εμπόριο από την ανεργία, ελπίζοντας … όμως αυτοί είναι οι λιγότεροι.

Δεν γράφω βέβαια για να τους τιμωρήσω, απλά θα πρέπει μερικά πράγματα να βγούν στην επιφάνεια. Προσωπικά δεν θεωρώ το μεταπρατικό εμπόριο σημαντικό συντελεστή σε μία πραγματική οικονομία. Η κοινωνία θα βρει τις λύσεις, πολιτικές ή οικονομικά αταβιστικές για να φθάσει στην προμήθεια των αγαθών. Βεβαίως θα προτιμούσα ένα εθνικό μηχανισμό και όχι τα μεγάλα πολυεθνικά κέντρα και τα σουπερμάρκετς, αλλά κάπου εκεί ξεκινούν οι πραγματικές πολιτικές ευθύνες.

Πρώτα από όλα δεν υπήρξε καμία ουσιαστική μελέτη βιωσιμότητας μιας μικρομεσαίας επιχείρησης από το κράτος. Μιας μελέτης που να επισημαίνει τα όρια βιωσιμότητας και να βοηθά στην κοστολόγηση. Σκόπιμο για να διευκολυνθούν οι ισχυροί της οικονομίας ή μη, αποτελεί μία κεφαλαιώδη παράλειψη του ελληνικού κράτους. Κάποια επαγγέλματα άντεξαν λόγω περιορισμού της αδειοδότησης, μετά επακολούθησε η καταστροφή. Εκεί π.χ. που υπήρχε ένας φούρνος, άνοιγαν δύο οι τρείς με αποτέλεσμα να κλείνουν όλοι ή κάποιοι απλώς να επιβιώνουν χωρίς καμία δυνατότητα εξέλιξης.

Επίσης δεν υπήρξε καμία συνδρομή στην παραγωγική διάσταση ή και τον μετασχηματισμό όσων ασχολούνταν με την παραγωγή. Ας πάρουμε ως παράδειγμα μία τυπική μικρή παραγωγική επιχείρηση όπως αυτή της βιοτεχνίας ρούχων. Ο καθένας κυριολεκτικά έκανε ό,τι του κατέβαινε από το κεφάλι ή ό,τι διάβαζε στα ξένα περιοδικά μόδας. Καμία συνδρομή από το κράτος, που είναι οι παραγωγικές σχολές που θα έβγαζαν σχεδιαστές ρούχων; που είναι οι σχολές για τον έλεγχο των υλικών; που είναι οι σχολές που θα δίδασκαν από την τεχνική της ραφής, μέχρι την διόρθωση ή την δημιουργία μηχανών ραφής; Όλα αυτά τα κάλυπτε συνήθως ο ίδιος ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας. Το κράτος ποτέ δεν φρόντισε να ενισχύσει και να συνδράμει ουσιαστικά την παραγωγική διαδικασία … .

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τα προηγούμενα, αλλά και τα μεγάλα επιτόκια που απέτρεπαν κάθε σκέψη για ανανέωση μηχανημάτων ή επέκταση, την έλλειψη επιμόρφωσης, το σαφάρι της γραφειοκρατίας και των ελεγκτικών μηχανισμών, την διαπλοκή, την ευνοιοκρατία, την ανεξέλεγκτη λειτουργία παρανόμων μικρομεσαίων … στήνουμε εν ολίγοις το σκηνικό που εξηγεί την πορεία προς τον θάνατο της μικρομεσαίας επιχείρησης ή οποία ποτέ δεν κατάφερε για τους λόγους αυτούς να ξεπεράσει τα τοπικά επίπεδα.

Αντίθετα, όλοι στράφηκαν κατά του κόσμου της εργασίας, των εργαζομένων θεωρώντας κάθε αύξηση αποδοχών ως αιτία της καχεξίας. Εάν έβλεπαν κάποιες άλλες μεσογειακές χώρες θα καταλάβαιναν πως δεν είναι το πρόβλημα στον εργαζόμενο, διότι συνάμα αυτός είναι και καταναλωτής. Το αντίθετο, ο εργαζόμενος που νοιώθει αξιωμένος για αυτό που κάνει εργάζεται καλύτερα, πιο υπεύθυνα και προσπαθεί να εξελίξει την εργασία του. Εάν αισθάνεται ως σκουπίδι και ως αναγκαίο κακό είναι σίγουρο πως θα αδιαφορήσει … .  Μια ματιά σε όσους επιβίωσαν αποδεικνύουν τις πραγματικές αιτίες για την ανωτέρω κατάσταση.

Σε κάθε περίπτωση τα επιδόματα απλώς παρατείνουν τον κύκλο της φαυλότητας και χρεώνουν και πάλι την κοινωνία με τα ημαρτημένα άλλων. Δεν είναι δυνατόν ο εργαζόμενος κόσμος, η βάση της κοινωνίας να χρεώνεται την διαιώνιση μιας κατάστασης που ως έχει δεν οδηγεί πουθενά και θα επιφέρει μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στην οικονομία της χώρας και σε ευαίσθητους τομείς όπως τα ασφαλιστικά ταμεία. (Αποκαλύπτεται μάλιστα πλήρως η κυβερνητική φαυλότητα, όταν με ελάχιστα από τα δις που δόθηκαν στις τράπεζες θα λυνόταν το ασφαλιστικό πρόβλημα σε βάθος εκατονταετίας.)

    Όμως και λύσεις υπήρχαν και λύσεις μπορούν να υπάρξουν. Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, που εσκεμμένα κατ΄ εμέ παραλήφθηκαν για να ευνοηθούν άλλοι, ισχυροί, ήταν στο παρελθόν η δημιουργία ενός πλαισίου συνένωσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δημιουργίας δικτύων, ιστών οικονομίας και άλλων πρακτικών που θα μπορούσαν να ισχυροποιήσουν το πλαίσιο αντίστασης και λειτουργίας των μικρομεσαίων και εν τέλει να τους δώσουν το δικαίωμα να δουν με άλλες προοπτικές το μέλλον.

 

Στην σημερινή τους διάσταση οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στηρίζονται στην αυταπασχόληση ή στην οικογενειακή απασχόληση και βαίνουν προς την ουσιαστική τους αδρανοποίηση εις όφελος μεγάλων μορφωμάτων. Σύντομα και οι τελευταίοι θα μετατραπούν σε υπαλλήλους πολυεθνικών, που θα έλθουν να εκμεταλλευτούν την γνώση τους πάνω στο αντικείμενο της δραστηριότητάς τους. Μια ματιά στην στρατιά των κατεστραμμένων ποινικά υπόλογων ψιλικατζήδων και λοιπών μικρομεσαίων που ξεκίνησαν με μία ευκαιριακή κρατική επιδότηση δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Υπάρχει βέβαια πληθωρισμός μεταπρατών εμπόρων στην χώρα μας και αυτό περιπλέκει τις δυνατές λύσεις.

Ενας ορθολογικός κρατικός σχεδιασμός στηριγμένος στην γνώση, στο σχέδιο παραγωγής γνώσης που έχω αναφέρει αλλού, μπορεί να δώσει τα αναγκαία στοιχεία της βιωσιμότητας.

Όμως το μόνο που μπορεί να βγάλει την οικονομία και την κοινωνία από το τέλμα είναι ο σχεδιασμός ενός μοντέλου παραγωγικής και διαχειριστικής αυτοδιαχείρισης και ενός παράλληλου ιστού / δικτύου προμήθειας αγαθών που θα έλθει να στηριχθεί και να δεθεί με την παραγωγική διάσταση της οικονομίας και να την ενισχύσει και ταυτόχρονα θα επιτύχει να αντιταχθεί και να αποτελέσει ισχυρό αντίβαρο στην επέλαση των πολυεθνικών κεφαλαίων. [1]

Χρειάζεται αναγκαία η κρατική συνδρομή με την δημιουργία τέτοιων νομικών και ουσιαστικών πλαισίων κοινωνικής οικονομίας κατά το πρότυπο της αυτοδιαχείρισης και στήριξης μέσα από την διαδικασία που ονομάζω «πλάτεμα της γνώσης». Στο πλαίσιο της γνώσης η ίδια η επιμόρφωση των μετεχόντων μπορεί να τους παράσχει την δυνατότητα επιτυχίας. Η ίδια η επιμόρφωση, όσων πραγματικά δεν μπορούν να χωρέσουν στην οικονομία των υπηρεσιών,  θα έλθει να στηρίξει την παραγωγική διάσταση και απασχόλησή τους, στην οικονομία των παραγωγών.

Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, η κοινωνία με την ενεργό συμμετοχή της μέσα από τους θεσμούς άμεσης δημοκρατίας που έχουν προταθεί θα έχει τον δικό της ουσιαστικό ρόλο στην επίτευξη θετικών αποτελεσμάτων.

Οφείλουμε να δούμε κατάματα την πραγματικότητα, την ουσία και την καρδιά του προβλήματος και να δώσουμε πραγματικές πολιτικές λύσεις που θα εγγυώνται το μέλλον.

Με πασαλείμματα και ψεύτικα δάκρυα από τους θήτες και τους εκφραστές του αδηφάγου (τρεφόμενου με ανθρώπους) νέο-φιλελευθερισμού δεν δίνονται λύσεις. Λύση δεν είναι οι δανεισμοί εις βάρος της κοινωνίας, εις βάρος των πολλών και των μελλοντικών γενιών.

Λύση είναι το χτίσιμο μιας πραγματικής οικονομίας που να έχει κέντρο της τον άνθρωπο, μιας κοινωνικής δημοκρατικής οικονομίας των πολλών ίσων συντελεστών και όχι των ολιγαρχιών και των συν αυτοίς.

Η ευθύνη των διαχειριστών της πολιτικής εξουσίας είναι καίρια και μεγάλη.

Ας δώσουμε στο μέλλον μας μιαν ελπίδα.    

         


[1] Στο ανωτέρω πλαίσιο ίσως να έπρεπε να τεθεί και το ζήτημα ποινικής αμνήστευσης όσων οφείλουν από αντικειμενική αδυναμία χρηματικά ποσά στο δημόσιο και σε ασφαλιστικούς φορείς, χωρίς να υπάρχει παραγραφή των χρεών.

Ιανουαρίου 13, 2009

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ Ν.ΙΝΚΑ, ΙΝΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΒΙΟΖΩ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΖΑ (ΘΕΜΑΤΑ)

Πρέπει να τεθούν και να επεξηγηθούν κάποια καίρια θέματα και ζητήματα που αφορούν το μποϋκοτάζ.

Προχωρούμε και θα νικήσουμε

ΘΕΜΑ 1ο : ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ

 

Ο σκοπός του μποϋκοτάζ είναι πολύπλευρος και ουσιαστικός και είθε να τον κατανοήσουμε σύντομα όλοι οι πολίτες του πλανήτη, δημιουργώντας ένα δικό μας πάγιο κοινωνικό θεσμό υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου: όποιος επιτίθεται κατά άλλου κράτους, όποιος επιτίθεται κατά αμάχων και υποδομών της ζωής τους αυτομάτως θα μποϋκοτάρεται από την παγκόσμια κοινότητα των πολιτών.

 

Αναφέρουμε μερικούς από τους κύριους σκοπούς του μποϋκοτάζ.

Εχει σκοπό να αποτελέσει εκδήλωση της δυσαρέσκειας και αντίθεσης των πολιτών/καταναλωτών (όλοι είμαστε) στον πόλεμο, στον θάνατο, στον βομβαρδισμό αμάχων πολιτών και στην καταστροφή των υποδομών που στηρίζουν την ζωή τους. Εχει σκοπό να ενισχύσει την ειρήνη και την αξία της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής.

Εχει σκοπό να αποτελέσει σημαντικό οικονομικό αποτρεπτικό παράγοντα για όσους πράττουν ή σκέπτονται να πράξουν τα ανωτέρω.

Εχει σκοπό να δυσχεράνει και, ει δυνατόν, να σταματήσει την άμεση ή έμμεση χρηματοδότηση των πολεμικών επιχειρήσεων μέσα από την εισροή κεφαλαίων στο κράτος που διαπράττει τις ενέργειες αυτές.

Εχει σκοπό να δημιουργήσει εσωτερικούς αποτρεπτικούς παράγοντες για τους πολίτες και τις εταιρείες του κράτους που επιτίθεται, καθώς θα πιέσουν οι ίδιες (λόγω απώλειας «αγορών» και κερδών) να μην υπάρχουν τέτοια φαινόμενα και να προτιμηθούν ειρηνικές λύσεις στην επίλυση των προβλημάτων και διαφορών.

Από την αμιγώς θεωρούμενη πλευρά του καταναλωτικού δικαίου και της δράσης του κινήματος των καταναλωτών, αναφέρεται στο πλαίσιο  της «ηθικής» των εταιρειών και του εμπορίου, που ενεργοποιούνται σε κράτος που διαπράττει τέτοιου είδους ενέργειες και ενισχύουν με την οικονομική και λοιπή τους διάσταση το επιτιθέμενο κράτος και την οικονομία του. Τα σχετικά παραδείγματα δράσης του καταναλωτικού κινήματος είναι πάμπολλα.

Εχει επίσης σκοπό να συνειδητοποιήσει τους πολίτες/καταναλωτές τόσο στην πολιτική διάσταση και δυνατότητα της αγοραστικής τους δύναμης, όσο και στην έρευνα και επιλογή των προϊόντων που προμηθεύονται.

Στους ανωτέρω βασικούς σκοπούς μπορούν να προστεθούν δεκάδες άλλοι συναφείς ή μη. 

Το μποϋκοτάζ δεν στρέφεται κατά λαών, προσπαθεί μόνο να παρεμποδίσει τον πόλεμο και τις άθλιες συνέπειές του. Προσπαθεί να αποτελέσει εκδήλωση της παγκόσμιας δυσαρέσκειας στην εγκληματική φύση του πολέμου και της δολοφονίας αμάχων. Προσπαθεί να δώσει στον επιτιθέμενο λαό την συνείδηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής κάθε ανθρώπου και της ίδιας της ειρήνης.

 

ΘΕΜΑ 2ο : ΠΟΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ.

 

Το μποϋκοτάζ αφορά (και πρέπει να αφορά) τα προϊόντα που έχουν προέλευση κατασκευής το κράτος του Ισραήλ. Αφορά δηλ. τα  «ΜADE IN ISRAEL» προϊόντα.

            Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί μία λίστα εταιρειών που εμφανίζεται ως λίστα εταιρειών ισραηλινών συμφερόντων. Την λίστα έδωσε στην δημοσιότητα αραβικό / ισλαμικό site με έδρα την Μεγ. Βρετανία.  Όμως, από τις πληροφορίες που δίνει το ίδιο το site προκύπτει ότι οι περισσότερες από τις εταιρείες αυτές έχουν απλώς εγκαταστάσεις ή σημαντικές εμπορικές συναλλαγές με το Ισραήλ (όπως έχουν ως πολυεθνικές σε πολλά κράτη του κόσμου).

Κατά συνέπεια, το μποϋκοτάζ των εταιρειών αυτών ως Ισραηλινών δεν αποτελεί ορθά αιτιολογημένη θέση και βέβαια δεν εντάσσεται στο παρόν μποϋκοτάζ υπέρ της ειρήνης (ως γενικό μποϋκοτάζ κατά πολυεθνικών θα μπορούσε να τεθεί, υπό άλλη όμως βάση). Στο πλαίσιο της δράσης των εταιρειών αυτών είναι σαφές ότι το μποϋκοτάζ μπορεί κάλλιστα να αφορά τα προϊόντα τους που παράγονται στο κράτος του Ισραήλ.

Είναι επίσης σαφές ότι το μποϋκοτάζ πρέπει να αφορά και αφορά κάθε εξω-ισραηλινή εταιρεία που στηρίζει άμεσα χρηματικά (φανερά ή κρυφίως) το επιτιθέμενο κράτος με αποφάσεις και τρόπους που είναι αντίθετοι με την αμιγώς εμπορική της λειτουργία. Εάν δηλ. μια εταιρεία συγκεντρώνει εισπράξεις της ή κεφάλαια προκειμένου να χρηματοδοτήσει ένα επιτιθέμενο κράτος. Αυτό είναι απαράδεκτο και πρέπει να στηλιτεύεται μαζί με την εταιρεία που το πράττει.

Στο διαδίκτυο επίσης κυκλοφορεί η πληροφορία ότι ο κωδικός 729 ΧΧΧΧΧΧ, δηλ. κωδικός barcode που αρχίζει από 729 σημαίνει προέλευση από το κράτος του Ισραήλ. Δυστυχώς, για όσους θα ήθελαν εύκολα να μπορούν να διακρίνουν αυτή η πληροφορία αφορά μεν τον οργανισμό κωδικοποίησης του Ισραήλ, χωρίς να είναι απόλυτα ακριβής και κυρίως απόλυτα ασφαλής. Ο αριθμός αυτός αφορά τον οργανισμό / εταιρεία που δίνει κωδικοποίηση συσκευασίας με barcode. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αφορά απλώς μια εταιρεία που μόνο συσκευάζει για λογαριασμό άλλου και τίποτα περισσότερο. Επίσης μπορεί μια ισραηλινή εταιρεία να έχει λάβει τέτοιο σύστημα κωδικοποίησης από την Ελλάδα ή άλλη χώρα και να εμφανίζεται με άλλο κωδικό ή αντίστροφα να έχει λάβει τέτοιο σύστημα μια μη ισραηλινή εταιρεία από το σχετικό γραφείο του Ισραήλ. Είναι μία ένδειξη και δεν είναι απόλυτη απόδειξη. (Δείτε σχετικά το http://helpdesk.gs1.org/c360.Portal/Def.aspx?OrgName=GS1&tabId=23a72820577a443aac45d2bbbe95e706&linkId=a2bea9bdde4f41cc83e06cfbaa4bbb27&Number=KBA-01240&operation=KBDETAILS).

Σαφή εικόνα μπορεί να έχει κάποιος από τον έλεγχο της χώρας προέλευσης που πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφεται στην συσκευασία προϊόντων εκτός Ε.Ε. . Ο έλεγχος του barcode και η εύρεση του παραγωγού ή συσκευαστή μπορεί να γίνει στην ιστοσελίδα: http://gepir.gs1.org/V31/xx/  . Οποιος θέλει να ελέγξει μερικά προϊόντα καλό θα ήταν να ενημερώσει και τους υπόλοιπους.

 

ΘΕΜΑ 3ο : ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΙΣΡΑΗΛ

 

Γράφτηκε ότι δεν εισάγουμε παρά ελάχιστα από το Ισραήλ και διάφορα άλλα τοιαύτα. Αυτό είναι λάθος, η Ελλάδα είναι σημαντικότατος εισαγωγέας προϊόντων του Ισραήλ. Αντιγράφουμε από έκθεση του ΥΠ. Εξωτερικών (Β3 Δ/νση Οικ.Σχέσεων με χώρες Β.Αφρικής, Μ.Ανατολής και χώρες Κόλπου)

 

« ΔΙΜΕΡΕΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

 

Σύμφωνα με στοιχεία της Ισραηλινής Στατιστικής Υπηρεσίας, η ΕΕ ήταν ο κυριότερος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ το 2006, αφού από τις χώρες-μέλη της προήλθε το 37,4% των συνολικών εισαγωγών του. Παράλληλα, αποτέλεσε τη δεύτερη εξαγωγική αγορά του Ισραήλ μετά τις ΗΠΑ (38,42%), απορροφώντας το 27,32% των συνολικών ισραηλινών εξαγωγών. Ο συνολικός όγκος εμπορικών συναλλαγών με τις χώρες ΕΕ σημείωσε ελαφρά αύξηση σε σχέση με το 2005. Ωστόσο, με τις περισσότερες χώρες της ΕΕ το Ισραήλ παρουσίασε αρνητικό ισοζύγιο με  συνολικό έλλειμμα της τάξεως των 5,166,9 εκ. δολαρίων. Το γεγονός αυτό μπορεί εν μέρει να αποδοθεί στην μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας και τη συνακόλουθη αύξηση των εισαγωγικών αναγκών της ισραηλινής οικονομίας, ως συνέπεια του θερινού πολέμου στο Ν.Λίβανο.

 

Μεταξύ των κυριότερων εμπορικών εταίρων του Ισραήλ εντός της ΕΕ για το έτος 2006, με βάση το συνολικό όγκο εμπορίου, η Ελλάδα κατέχει την 9η θέση (στις πρώτες θέσεις βρίσκονται το Βέλγιο, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία η Ιταλία και η Γαλλία). Με βάση τις ισραηλινές εξαγωγές προς χώρες ΕΕ, η παραπάνω κατάταξη δεν διαφοροποιείται, ενώ, με γνώμονα τις εισαγωγές, η Ελλάδα βρίσκεται στην 10η (οι σημαντικότερες εισαγωγικές αγορές για το Ισραήλ εντός της ΕΕ το 2006 ήταν το Βέλγιο, η Γερμανία, το ΗΒ, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Γαλλία).

 

Όσον αφορά τις διμερείς εμπορικές συναλλαγές Ελλάδος-Ισραήλ παρατηρούμε αναλυτικότερα:

 

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο όγκος των διμερών συναλλαγών παρουσίασε σταθερή αύξηση κατά την τελευταία τετραετία, η οποία ενισχύθηκε σημαντικά το 2006 (49,5%). Ο ρυθμός αύξησης των ελληνικών εξαγωγών προς το Ισραήλ παρέμεινε επίσης σταθερός κατά το εν λόγω διάστημα, με εξαίρεση το 2006, κατά το οποίο οι ελληνικές εξαγωγές προς το Ισραήλ υπερδιπλασιάστηκαν.

 

Αντίθετα, οι ισραηλινές εξαγωγές προς την Ελλάδα σημείωσαν το 2006, άνοδο κατά πολύ χαμηλότερη (5,8%) με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο των δύο χωρών να καταγράψει για πρώτη φορά στην περίοδο αναφοράς πλεόνασμα για την Ελλάδα, της τάξεως των 55,5 εκ. ευρώ.

 

 

 

 

ΔΙΜΕΡΕΣ  ΕΜΠΟΡΙΟ  Ελλάδος – Ισραήλ

 

2003

2004

2005

2006

2007

Ελλ.Εξαγωγές (Χ)

103,9

97,3

107,8

232,2

121,6

Ελλ.Εισαγωγές (Μ)

185,7

175,6

168,6

176,7

212,5

% Συνόλου Εξαγωγών

0,86%

0,78%

0,76%

1,39%

0,70%

% Συνόλου Εισαγωγών

0,46%

0,41%

0,38%

0,34%

0,38%

Όγκος Εμπορ. (Χ+Μ)

289,7

272,9

276,5

409

334,2

Εμπ. Ισοζύγιο (Χ-Μ)

-81,7

-78,2

-60,7

55,5

-90,8

Πηγή: ΕΣΥΕ                                                                                         Ποσά σε εκ. €

 

 

Για το έτος 2007, οι ελληνικές εξαγωγές σημείωσαν κάμψη κατά 47,6% ενώ οι Ισραηλινές εξαγωγές προς την Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 20,2% σε σχέση με το 2006. Ομοίως, ο συνολικός όγκος των διμερών εμπορικών συναλλαγών κατέγραψε μείωση της τάξεως των 74,8 εκ. ευρώ  (-18,2%) και το εμπορικό ισοζύγιο υπήρξε ελλειμματικό κατά 90,8  εκατ. ευρώ, εις βάρος της Ελλάδος, κατά το ίδιο διάστημα.»

 

Θέμα 4ο : ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ

 

Δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε εταιρείες παραγωγής (δεν πρόκειται π.χ. για αυτοκίνητα). Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται από τον καταναλωτή με τους πιο πάνω τρόπους, κυρίως με την αναγραφόμενη χώρα προέλευσης και την ερώτηση στον προμηθευτή του.

Παραθέτουμε κατάλογο με προϊόντα που εισάγονται στην Ελλάδα από το Ισραήλ κατά κατηγορία, ώστε οι καταναλωτές να είναι ενήμεροι και υποψιασμένοι στις αγορές τους.

 

ΙΣΡΑΗΛΙΝΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΤΟΥΣ 2007

(κύριες κατηγορίες προϊόντων),  σε εκατομ. $ ΗΠΑ

Στατιστ. Κεφάλ.

 

2007

2006

%

2007

0% μετ.

2007/2006

 

ΣΥΝΟΛΟ

289,5

273,1

 

6%

I

Ζώντα ζώα, προϊόντα ζωικού βασιλείου                                 

0,3

0,2

0,10%

50%

II

Προϊόντα φυτικού βασιλείου

8,5

7,1

2,93%

19,71%

III

Λίπη, έλαια ζωικά-φυτικά         

0,0

0,0

0%

                  0%

IV

Έτοιμα τρόφιμα, καπνός  

10,1

5,3

3,48%

90,5%

V

Ορυκτά προϊόντα

2,0

4,2

0,69%

-52,38%

VI

Προϊόντα χημικών βιομηχανιών  

81,5

94,8

28,15%

-14,02%

VII

Πλαστικά, ελαστικά προϊόντα

40,2

27,1

13,88%

48,3%

VIII

Δέρματα-γουναρικά 

0,1

0,0

0,03%

 

IX

Ξυλεία -Κάρβουνα-Φελλός

0,3

0,3

0,10%

0%

X

Χαρτομάζα και χαρτικά προϊόντα

6,6

5,7

0,31%

15,78%

XI

Κλωστοϋφαντουργικά 

12,4

10,6

4,28%

16,98%

XII

Υποδήματα

0,0

0,0

       0%

                 0%

XIII

Τεχνουργήματα πέτρας, τσιμέντο, ασβέστης, κεραμικά και γυαλικά

14

12,6

4,83%

11,11%

XIV

Πολύτιμες πέτρες, πολύτιμα μέταλλα, κοσμήματα και ψευδοκοσμήματα

7,1

4,6

2,45%

54,34%

XV

Βασικά μέταλλα και προϊόντα αυτών

29,5

10,2

10,18%

189,21%

XVI

Μηχανήματα, ηλεκτρ. συσκευές και συσκευές αναπαρ. ήχου και εικόνας

59,6

49,9

20,58%

19,43%

XVII

Αυτοκίνητα, αεροσκάφη, πλοία και σχετικό μεταφορικό υλικό 

0,6

29,4

0,2%

-97,95%

XVIII

Οπτικά, φωτογραφικά, όργανα μετρήσεως και ιατρικά εργαλεία

15,4

9,9

5,31%

55,55%

XX

Διάφορα βιομηχανικά προϊόντα

1,0

0,6

0,34%

66,6%

XXI

Είδη συλλογών 

0,0

0,1

0%

-100%

 

Διάφορα μη ταξινομ. προϊόντα

0,1

0,2

0,034%

-50%

 

ΣΥΝΟΛΟ χωρίς διαμάντια

283,4

269,2

 

5,27%

Πηγή: Ισραηλινή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία, Επεξεργασία : ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ στο ΙΣΡΑΗΛ.

 

Οι καταναλωτές που προμηθεύονται προϊόντα από τις ανωτέρω κατηγορίες καλό θα ήταν να ψάχνουν τις ετικέτες και να ζητούν από τον προμηθευτή πληροφορίες και έγγραφα που αποδεικνύουν την προέλευση. Εάν δεν είναι ικανοποιημένοι από τις απαντήσεις να αποφεύγουν την αγορά.

Ιανουαρίου 12, 2009

ΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ : ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ

ΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ : ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ

Ν. ΙΝΚΑ (ΙΝ.ΚΑ.) , ΙΝΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΒΙΟΖΩ  

Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί με θλίψη και οργή τις εικόνες τρόμου, φρίκης και θανάτου που φτάνουν από την Γάζα. Οι βομβαρδισμοί πόλεων, οι δολοφονίες μικρών παιδιών και αμάχων από τις πολεμικές μηχανές δεν μπορεί να είναι κομμάτι του κόσμου που θέλουμε και οραματιζόμαστε, δεν είναι εικόνες που τιμούν τον ανθρώπινο πολιτισμό, εάν θέλουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει τέτοιος.

Η βία και ο θάνατος πρέπει να σταματήσουν, είτε αυτές προκαλούνται από την υπερεξοπλισμένη πολεμική μηχανή του Ισραήλ, είτε από τις πρωτόγονες τυφλές ρουκέτες της Χαμάς.

Οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αφεθούν να ζήσουν σε συνθήκες που εξασφαλίζουν την ζωή, την ασφάλεια τους, αλλά και την κάλυψη των βιοτικών τους αναγκών. Δικαιούνται και αυτοί οι συνάνθρωποί μας να αποκτήσουν παρόν και μέλλον και όχι να ζουν στην φυλακή του θανάτου, στο γκέτο που λέγεται Γάζα. Αλλιώς η βία θα συνεχίσει να απαντιέται με βία και να αναπαράγεται.

Μόνο με απλωμένα χέρια φιλίας θα νικηθεί το μίσος.

Ως πρώτο βήμα καλούμε πρώτα από όλα την Ισραηλινή κυβέρνηση να σταματήσει κάθε επίθεση, βομβαρδισμό και δολοφονία.

Καλούμε την Χαμάς να σταματήσει κάθε πράξη βίας εναντίον των Ισραηλινών.

 

Ως πολίτες – καταναλωτές έχουμε ένα μόνο σημαντικό «όπλο» για να πιέσουμε και να επιβάλλουμε την ειρήνη : την άρνηση αγοράς, το «μποϋκοτάζ».   

 

Μέχρι να παύσουν οι εικόνες του θανάτου από την Γάζα, μέχρι να σταματήσει η επίθεση στους πολίτες και κατοίκους της Γάζας, εμείς οι έλληνες καταναλωτές αποφασίζουμε να μην αγοράζουμε κανένα προϊόν που προέρχεται από το Ισραήλ.

 

Αποφασίζουμε Μποϋκοτάζ στα προϊόντα του Ισραήλ όσο διαρκεί η επίθεση στην ΓΑΖΑ.

 

Αυτή είναι η απάντηση των πολιτών, των καταναλωτών στον θάνατο του πολέμου. Μόνο αυτή η απάντηση των λαών δύναται να «συνετίσει» και να αποτρέψει κάποιες πολεμικές μηχανές από το να σκοτώνουν.

 

Αυτή είναι η απάντηση που στοιχίζει ουσιαστικά στους επιτιθέμενους και συστοιχίζει τους πολίτες, τους ενώνει δραστικά σε ένα κοινό σκοπό.

Είναι το καθήκον μας, είναι το παγκόσμιο όπλο των πολιτών υπέρ της ειρήνης και ενάντια στην βία και τον θάνατο του πολέμου και είναι όπλο αποτελεσματικό.

 

Ας το σκεφτούμε βαθιά, ας το κάνουμε παγκόσμιο θεσμό αποτρεπτικό για τον πόλεμο και στο μέλλον:

Οποιο κράτος επιτίθεται πολεμικά, όποιος επιτίθεται σε αμάχους με πολεμικά όπλα θα έχει να αντιμετωπίσει την παγκόσμια άρνηση αγοράς των προϊόντων του, το παγκόσμιο μποϋκοτάζ.

            Ας το σκεφτεί λοιπόν καλά όποιος και όπως σκέπτεται να χρησιμοποιήσει τον πόλεμο και τον θάνατο γιατί θα αντιμετωπίσει την οικονομική καταστροφή, αυτή που εμείς οι καταναλωτές μπορούμε να του επιφέρουμε με την στάση μας υπέρ της ειρήνης

Αυτό είναι σήμερα το όπλο των πολιτών του κόσμου μας, το όπλο της ειρήνης, το όπλο της ζωής, αυτή είναι η απάντησή μας.

Δεν θέλουμε προϊόντα ποτισμένα με θάνατο, δεν θέλουμε προϊόντα ποτισμένα με αίμα αθώων παιδιών και αμάχων, δεν θέλουμε να στηρίζουμε όσους χρησιμοποιούν τις μηχανές του θανάτου.

 

Καλούμε όλους τους Ελληνες πολίτες, όλους τους Ελληνες και κατοίκους αυτής της χώρας να ενεργήσουν για την ΕΙΡΗΝΗ.

Ολοι μας πρέπει να ρωτάμε εάν ένα προϊόν έχει προέλευση από το Ισραήλ και να μην το αγοράζουμε.

Να τονίζουμε στους «προμηθευτές» εμπόρους ότι δεν πρόκειται να αγοράσουμε προϊόντα ισραηλινής προέλευσης όσο διαρκεί η επίθεση στην Γάζα και να τους καλούμε να ενημερώσουν τους Ισραηλινούς προμηθευτές τους.

 

Αυτή είναι η δική μας ουσιαστική συμβολή για τον τερματισμό της επίθεσης, του πολέμου, του θανάτου. Πολύ πιο ουσιαστική από αυτή των «πολιτικών», πολύ πιο πρακτική, πολύ πιο άμεση και τελεσφόρα.

 

Στην ίδια λογική καλούμε τους κοινωνικούς φορείς που πωλούν προϊόντα στο Ισραήλ να μην το προμηθεύουν όσο διαρκεί η επίθεση. Θα ήταν καλύτερο να ξεγράψουμε από την «αγορά» της χώρας μας κάθε επιτιθέμενο κράτος.

            Είναι δίδαγμα της ελληνικής σκέψης και της ελληνικής ανδρείας, είναι καθήκον και άμεση έκφραση όλων μας.     

 

Είμαστε βέβαιοι πως οι πρώτοι που θα καταλάβουν την κίνησή μας αυτή είναι οι ισραηλινοί αδελφοί μας, αν και όταν ενημερωθούν σωστά. Τους καλούμε να πράξουν και αυτοί όσα μπορούν υπέρ της ειρήνης και ενάντια στον πόλεμο.

Καλούμε συνάμα και πάλι τους Παλαιστίνιους να παύσουν τις εκτοξεύσεις ρουκετών και την όποια πράξη βίας ενάντια στο Ισραήλ.

Μέχρι τότε, εμείς οι καταναλωτές, εμείς οι πολίτες του κόσμου έχουμε την δύναμη να τους σταματήσουμε, ας κάνουμε τις δικές μας ενέργειες για να σταματήσει ο θάνατος.

            Μποϋκοτάζ στα προϊόντα του Ισραήλ όσο διαρκεί η επίθεση στην ΓΑΖΑ.

 

            Αυτή είναι η δική μας απάντηση, αυτή είναι η λύση που μπορεί να φέρει την ειρήνη και ζητούμε από όλους να σκεφτούν και να το πράξουν.

 

Ιανουαρίου 11, 2009

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ & Η ΑΡΝΗΣΗ ΑΓΟΡΑΣ (ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ) ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ. 

 

Θα μπορούσα να αναλύσω τον πόλεμο, τους καταναλωτές και το ίδιο το μποϋκοτάζ σαν όρους και θεσμούς με σημαντική ακρίβεια. Δεν θα το πράξω … .

 

Από την αρχή των άνανδρων δολοφονικών ενεργειών του Ισραήλ κατά αμάχων εγκλωβισμένων και φυλακισμένων στο γκέτο της λωρίδας της Γάζας, έψαχνα να βρώ έναν ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο αντίδρασης των κοινωνιών και των πολιτών – καταναλωτών στον θάνατο του πολέμου.

Δεν άργησα και πολύ: ένα μόνο ουσιαστικό όπλο έχει ο πολίτης, υπό την ιδιότητά του ως καταναλωτή: την άρνηση αγοράς, το «μποϋκοτάζ».

 

Μποϋκοτάζ στα προϊόντα του Ισραήλ όσο διαρκεί η επίθεση στην ΓΑΖΑ.

 

Αυτή είναι η απάντηση των πολιτών, των καταναλωτών στον θάνατο του πολέμου. Μόνο αυτή η απάντηση των λαών δύναται να «συνετίσει» και να αποτρέψει κάποιες πολεμικές μηχανές από το να σκοτώνουν.

Αυτή είναι η απάντηση που στοιχίζει ουσιαστικά στους επιτιθέμενους και συστοιχίζει τους πολίτες, τους ενώνει δραστικά σε ένα κοινό σκοπό.

 

Την ίδια ώρα άρχισα να ψάχνω τα στοιχεία των συναλλαγών με το Ισραήλ, τα βρήκα και σύντομα «έκλεισα» μέσα μου τον εσωτερικό διάλογο: Δεν θέλουμε να πουλάμε σε δολοφόνους παιδιών και αμάχων, δεν θέλουμε να καταναλώνουμε προϊόντα ποτισμένα με αίμα παιδιών και δάκρυα ολοφυρόμενων από τον θάνατο ανθρώπων.

 

Αμέσως άρχισα τα τηλέφωνα και τις επαφές, το ίδιο έκανε και το Ν.ΙΝ.ΚΑ. (η οργάνωση στην οποία ανήκω) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επικοινωνήσαμε με ανθρώπους της Consumers International (CI), της διεθνούς ένωσης καταναλωτών, για να λάβει ευρύτητα η δράση μας. Δεν το κρύβω, βρήκα μια επιφυλακτικότητα στο καταναλωτικό «κίνημα» … .

Δεν έμεινα όμως εκεί, σε αυτή την απογοήτευση έκανα «συζητήσεις» σε κοινωνικούς δημόσιους χώρους, όπου ελάμβανα άμεσα θετικές ομόφωνες απαντήσεις. Το δημοσίευσα και σε ένα πολιτικό φόρουμ στο διαδίκτυο και προσπάθησα να το διευρύνω.

 

Κάποια στιγμή το θέμα έδειχνε να κολλάει, να υπάρχει απογοήτευση. Επέμεινα φθάνοντας στα όρια της επιμονής. Από την Πέμπτη, 8/1/2009 λήφθηκε η οριστική απόφαση του Ν. ΙΝΚΑ, του ΙΝΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και της ΒΙΟΖΩ:

 

Μποϋκοτάζ στα Ισραηλινά προϊόντα όσο διαρκεί η επίθεση κατά της Γάζας

 

Οποιος έχει συνείδηση και θέληση ας ακολουθήσει, δεν θα αφήσουμε άλλα παιδιά να  σκοτώνονται από τα όπλα του θανάτου. Αυτή ήταν η θέση μας.

 

Την Δευτέρα το πρωί θα βγει η έτοιμη από ημέρες ανακοίνωση που θα καλεί τους καταναλωτές στην αποχή αγοράς ισραηλινών προϊόντων όσο διαρκεί η επίθεση στην Γάζα.

Είναι το καθήκον μας, είναι το παγκόσμιο όπλο των πολιτών ενάντια στην βία και τον θάνατο του πολέμου και είναι όπλο αποτελεσματικό.

Ας το σκεφτούμε βαθιά, ας το κάνουμε παγκόσμιο θεσμό αποτρεπτικό για τον πόλεμο και στο μέλλον:

Οποιο κράτος επιτίθεται πολεμικά, όποιος επιτίθεται σε αμάχους με πολεμικά όπλα θα έχει να αντιμετωπίσει την παγκόσμια άρνηση αγοράς των προϊόντων του, το παγκόσμιο μποϋκοτάζ.

 

Ας το σκεφτεί λοιπόν καλά όποιος και όπως το σκέπτεται γιατί θα αντιμετωπίσει την οικονομική καταστροφή.

Αυτό είναι σήμερα το όπλο των πολιτών του κόσμου μας, το όπλο της ειρήνης, το όπλο της ζωής, αυτή είναι η απάντησή μας.

Δεν θέλουμε προϊόντα ποτισμένα με θάνατο, δεν θέλουμε να πληρώνουμε όσους χρησιμοποιούν τις μηχανές του θανάτου.

 

Από αύριο, όλοι μας πρέπει να ρωτάμε εάν ένα προϊόν έχει προέλευση από το Ισραήλ και να μην το αγοράζουμε. Να τονίζουμε στους «προμηθευτές» εμπόρους ότι δεν πρόκειται να αγοράσουμε προϊόντα ισραηλινής προέλευσης όσο διαρκεί η επίθεση στην Γάζα και να τους καλούμε να ενημερώσουν τους Ισραηλινούς προμηθευτές τους.         

 

Αυτή είναι η δική μας ουσιαστική συμβολή για τον τερματισμό της επίθεσης, του πολέμου, του θανάτου. Πολύ πιο ουσιαστική από αυτή των «πολιτικών», πολύ πιο πρακτική, πολύ πιο άμεση και τελέσφορη.

 

Στην ίδια λογική καλούμε τους κοινωνικούς φορείς που πωλούν προϊόντα στο Ισραήλ να μην το προμηθεύουν όσο διαρκεί η επίθεση. Θα ήταν καλύτερο να ξεγράψουμε από «αγορά» της χώρας μας κάθε επιτιθέμενο κράτος.

 

Είναι δίδαγμα της ελληνικής σκέψης και της ελληνικής ανδρείας, είναι καθήκον και έκφραση όλων μας.        

Δημ. Καραμήτσας

Δεκέμβριος 19, 2008

ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

         ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ  !!!

 

Οι Ελληνες πολίτες, οι Ελληνες καταναλωτές βρίσκονται μπροστά σε μία νέα προσπάθεια να «προστατευτεί»  η επιτροπή ανταγωνισμού, για όσα πράττει και για όσα δεν πράττει. Αντί η κυβέρνηση να αικίσει την επιτροπή ανταγωνισμού για τις παραλήψεις της, αντί να την επιβάλλει την υποχρέωση ουσιαστική δράσης, έρχεται να της χαρίσει ένα οιονεί ακαταδίωκτο. Ετσι η αδράνεια, η αμέλεια, ο ενδεχόμενος δόλος για πράξεις και παραλείψεις της, τίθενται στην σφαίρα του ακαταδίωκτου ποινικά και αστικά. Περισσεύουν οι αιτιολογίες και οι δικαιολογίες. Πλέον τα «δεν πρόλαβα», «δεν κατάλαβα», «δεν το πρόσεξα», θα αποτελούν επαρκείς αιτιολογίες για τις παραλείψεις και τις πράξεις της επιτροπής ανταγωνισμού !!!.

            Τελικά ο αποτυχημένος ελληνικός και παγκόσμιος νέο-φιλελευθερισμός δεν μπορεί να κρατήσει ούτε τα προσχήματα. Το δομικό του στοιχείο, ίσως και η αιτία της εφεύρεσης του ιδεολογήματος της ελεύθερης αγοράς, θα μπορούν πλέον να δράσουν με χαλαρότερους ελέγχους, εφόσον η αμελής αδράνεια ελέγχου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού μεταβάλλεται σε νόμιμη πράξη !!!.   

 

Η κυβέρνηση θεσπίζει «το ακαταδίωκτο και την έλλειψη αστικής ευθύνης των μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του προσωπικού των υπηρεσιών της Γενική Διεύθυνσης Ανταγωνισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ούτως ώστε αυτά να επιτελούνται κατά τρόπο απερίσπαστο», όπως αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου.

Η σχετική διάταξη προβλέπει ότι όλοι οι λειτουργοί της Επιτροπής «δεν διώκονται ποινικώς και δεν υπέχουν αστική ευθύνη έναντι οποιουδήποτε, για πράξεις ή παραλείψεις εντός των πλαισίων των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 703/1977, εκτός αν ενήργησαν εκ δόλου» !!!.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ

Οι διατάξεις των άρθρων 4§§1 κ’ 2 του Συντάγματος προβλέπουν ότι : «1. Οι Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Οι Ελληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.» . Είναι η περίφημη αρχή της ισότητας, εκ των βασικών θεμελίων του πολιτεύματος και του κοινωνικού και νομικού πολιτισμού. Θεμέλιο της ίδιας της δημοκρατίας, που δεν σηκώνει παρεκκλίσεις.. Αξίζει να επισημάνω ότι κατά τα νομολογιακά δεδομένα είναι η βασική αιτία κήρυξης αντισυνταγματικότητας κάποιων διατάξεων ή πρακτικών. Δεν θα επεκταθώ σε περαιτέρω θεμελίωση του παρανόμου χαρακτήρα της προς ψήφιση διάταξης (άρθρα 1, 2 και 7 Οικουμενικής Διακη΄ρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ,  άρθρο 1 ΕΣΔΑ, άρθρο 20 Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., άρθρο 26 Διεθνούς Συμφώνου για τα ατοικά και πολιτικά δικαιώματα), ούτε σε περαιτέρω νομική ανάλυση.   

 Ενα από τα βασικά σημεία απαρέγκλιτης εφαρμογής της αρχής της ισότητας είναι ο ποινικός νόμος. Εκεί διακρίσεις και εκπτώσεις δεν χωρούν υπό οιανδήποτε έννοια. Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι με την πιο πάνω διάταξη επιδιώκεται κάποιοι Ελληνες να μην είναι ίσοι απέναντι του ποινικού και του αστικού νόμου και να είναι οιονεί ακαταδίωκτοι καθώς εξαιρείται η απαξία της πράξεώς τους, από τον ποινικό κολασμό και την αστική ευθύνη.  

Είναι σαφές ότι η διάταξη είναι ευθέως αντισυνταγματική και παράνομη και ως θέμα εξετάσεων θα το απαντούσε με ευκολία, όχι μόνο ο πρωτοετής φοιτητής νομικής, αλλά και μη νομικοί.

            Περαιτέρω, η εισαγωγή της προκαλεί ευρύτατη νομική αταξία και ανοίγει την κερκόπορτα («παράθυρο») και για το ακαταδίωκτο μίας σειράς άλλων προσώπων ή κατηγορουμένων.   

            Για εμένα είναι σχεδόν βέβαιο ότι η διάταξη θα χαρακτηριστεί αντισυνταγματική από τους εφαρμοστές του δικαίου στην 1η επαφή τους με αυτή.

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

 

Πρώτα από όλα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σε όσους πιστεύουν στην μεταφυσική του νόμου. Οι νόμοι όμως στην πραγματικότητα κατασκευάζονται από συγκεκριμένους φορείς της εξουσίας για να εξυπηρετήσουν κάποιους ή κάποιες καταστάσεις και όχι πάντα το κοινωνικό σύνολο. Είναι σαφές ότι εδώ το νομοσχέδιο περιλαμβάνει αυτή την διάταξη προκειμένου να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις. Να απαλλάξει συγκεκριμένους ανθρώπους από τις πιθανές ευθύνες τους.

Πως θα σας φαινόταν, εάν αύριο οι υπουργοί, οι τραπεζίτες ή κάποιοι άλλο ισχυροί κηρύσσονταν ακαταδίωκτοι ;  

Στην πραγματικότητα το μεγάλο πρόβλημα το έχει προκαλέσει η μήνυση του Ν.ΙΝΚΑ για το πετρέλαιο. Δεν θα πούμε περισσότερα διότι είμαστε παράγοντες της δίκης.

Σκεφτείτε όμως πως και γιατί, με ποιό σκεπτικό και με ποια αιτιολογία οι υπουργοί Ανάπτυξης και Οικονομίας εισάγουν την ακραία αντισυνταγματική ρύθμιση αυτή;

Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι κάποιοι τους κρατούν δέσμιους;

Θα μπορούσε κάποιος να καταλογίσει πρόθεση στην κίνηση αυτή;

Η λύση είναι απλή … εάν υπάρχει πρόθεση το ζήτημα του πως κατατέθηκε η προς ψήφιση διάταξη πρέπει να διερευνηθεί εις βάθος ακόμα και δικαστικά. Εάν δεν υπάρχει πρόθεση πρόκειται για απόδειξη απαράδεκτης άγνοιας που δεν συγχωρείται για πρόσωπα που ασκούν κορυφαία πολιτειακά αξιώματα.

Οφείλουν αν μη τι άλλο, να καταδικαστούν πολιτικά και να παραιτηθούν.

Πρόκειται για τεράστιο και κορυφαίο ολίσθημα που θίγει τον πυρήνα του πολιτεύματος και το καθιστά εν δυνάμει έρμαιο των συμφερόντων.

Οι πολίτες οφείλουν πλέον να αντιδράσουν από μόνοι τους μπροστά στην συνταγματική εκτροπή, να υπερασπιστούν την ισότητα.

Εμείς ως ένωση καταναλωτών τους καλούμε να οργανωθούν.    

 

                                                                                            

Νοέμβριος 25, 2008

Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ & Η ΤΑΞΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Είναι γνωστό ότι στις περισσότερες σύγχρονες κοινωνίες η αφαίρεση πράγματος που ανήκει σε άλλο είναι παράνομη αστικά και ποινικά.
Ποινικά χαρακτηρίζεται ως κλοπή ή υπεξαίρεση και εάν κατά την αφαίρεση υπάρχει άσκηση βίας ή απειλή βίας χαρακτηρίζεται ως ληστεία.
Τον αυτό νομικο χαρακτηρισμό έχει ή πράξη ακόμα και εάν ο δράστης ενεργεί προκειμένου να καλύψει άμεσες βιοτικές ανάγκες του ιδίου ή της οικογένειάς του.
Αναλύοντας τις ανωτέρω πράξεις διαπιστώνουμε ότι παράνομη χαρακτηρίζεται η περιουσιακή μετακίνηση από το θύμα στον δράστη.

Η περιουσιακή μετακίνηση δεν είναι παράνομη όταν υφίσταται πώληση. Η πώληση βασίζεται στην ανταλλαγή πραγμάτων, ήτοι περιουσιακών στοιχείων μεταξύ πωλητή και αγοραστή.

Τι γίνεται όμως και ποιά είναι η πρόβλεψη του νόμου όταν η βία της ανάγκης (σωματικής ή και ψυχολογικής) καθιστά το αντάλλαγμα δυσανάλογο σε σχέση με την πραγματική αξία του πωλούμενου προϊόντος;
Στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται στην πραγματικότητα παράγοντας βίας (ήτοι «ληστεία» – όπως σωστά το αποκαλεί εδώ και χρόνια ο ελληνικός λαός) και κοινωνικά αθέμιτης μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων από τον αγοραστή και υπέρ του πωλητή;
Είναι σαφές ότι το κράτος του σήμερα απέχει από την ρύθμιση της σχέσης αυτής, που προσομοιάζει άμεσα με τα ανωτέρω αδικήματα και εν γένει παράνομες πράξεις.
Είναι σαφές ότι την αντικοινωνική αυτή συμπεριφορά την αντιμετωπίζει το κράτος ως ελευθερία της αγοράς και του δικαιοπρακτείν. Η ταξικότητα και η εύνοια προς τον πωλητή είναι σαφής και εύγλωττα χαρακτηρίζεται ως επιλογή ταξικής αντικοινωνικής προτίμησης.
Σε ένα σύγχρονο πραγματικό κράτος, που αντλεί την ουσία του από την συγκρότηση και θέση αυτής της κοινωνίας, η «ληστεία» αυτή χρήζει ρύθμισης, ώστε να αποφευχθεί και παταχθεί το αντικοινωνικό σχαστικό φαινόμενο, κατά τρόπο ανάλογο με τα ευθέως ανάλογα φαινόμενα παραβατικής συμπεριφόρας που προπεριγράφηκαν.

 

Νοέμβριος 17, 2008

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Filed under: ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ — dimkaramitsas @ 9:21 μμ
Tags: , ,

Δημοσιεύτηκε στο blog του ΙΝΚΑ (ν. ΙΝΚΑ)

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

ΜΕΡΟΣ Α’

1. Κάποια από όσα αβάσιμα ισχυρίζεται η ΔΕΗ Α.Ε. , η ΡΑΕ και η Κυβέρνηση:

 

Μέσα από την ανοικτή διαμάχη της ΔΕΗ Α.Ε. με την κοινωνία που οδήγησε την ένωσή μας στην ανοικτή δικαστική διαμάχη με αυτή, σταχυολογούμε για την ενημέρωση του ελληνικού λαού τα ακόλουθα:

 

Α. Τελικά γιατί θέλει η ΔΕΗ Α.Ε. αυξήσεις ;

 

            Την μία μας λένε ότι οι αυξήσεις είναι αναγκαστικές λόγω αυξήσεως της τιμής των καυσίμων, την άλλη ότι θέλει να κάνει «επενδύσεις».

            Πέρα από την έκδηλη αντίφαση και αντινομία των αιτιολογιών, απαντάμε επί της ουσίας :

 

          Η τιμή των καυσίμων πέφτει ραγδαία και σε λίγες ώρες το πετρέλαιο Brent θα είναι κάτω από τα 50 δολάρια Η.Π.Α. Αντίστοιχα μειώνεται και η τιμή του φυσικού αερίου. 

 

          Οι πελάτες μιας Α.Ε. δεν είναι επενδυτές. Από την ώρα που η ΔΕΗ μας, η ΔΕΗ του ελληνικού λαού έγινε Α.Ε, ας φροντίσουν οι μέτοχοι της να χρηματοδοτήσουν τα επενδυτικά της σχέδια.

 

           Οι καταναλωτές δεν μπορούν να πληρώνουν το κόστος εσφαλμένων και αντικοινωνικών πολιτικών και επιχειρηματικών επιλογών. Δεν μπορεί το κόστος της ιδιωτικοποίησης να μετακυλύεται στους καταναλωτές, ειδικά όταν πρόκειται για αγαθό άμεσης βιοτικής ανάγκης.

 

           Η ΔΕΗ Α.Ε. απέχει από κάθε επένδυση σε νέες μονάδες εδώ και 6 τουλάχιστον χρόνια για να στρώσει το χαλί σε μεγαλοϊδιώτες να μπουν στην παραγωγή και εμπορία ενέργειας. Ενεργούν συνεπώς οι διοικήσεις της ΔΕΗ Α.Ε. και η κυβέρνηση εις βάρος των συμφερόντων της εταιρείας και των μετόχων.

 

          Το πρόγραμμα νέων επενδύσεων «ανακαλύφθηκε» πρόσφατα για να στηρίξει άνοδο των τιμών και περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια και στην ΔΕΗ Α.Ε. . Αντί να επενδύουν σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας θέλουν να επενδύσουν σε εισαγόμενο λιθάνθρακα !!!, δηλ. σε «βρώμικο» καύσιμο.

           Η ΔΕΗ παρουσίασε το 1ο τρίμηνο του 2008 μεγάλη κερδοφορία που ξαφνικά μετατράπηκε σε ζημίες και με την πρωτοφανή εισαγωγή δυσμενών προβλέψεων για το τέλος του έτους. Αποτέλεσμα χρήσης με ζημίες σημαίνει μεταξύ άλλων ευχέρεια ιδιωτικοποίησης και δικαίωμα κατάργησης των εργασιακών συλλογικών ρυθμίσεων. Το 470 εκατ. κέρδη του 2003, τα  500 εκατ. κέρδη του 2004, τα 222 εκατ. του 2007, όλα χρήματα των Ελλήνων πολιτών – καταναλωτών, αντί να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις για το καλό της ελληνικής κοινωνίας, «εξανεμίστηκαν» και μετατράπηκαν σε «ζημίες» και παραγωγική επενδυτική απραξία.  

   

Συμπέρασμα από τα ανωτέρω (και δεκάδων άλλων που μπορούν να γραφτούν)  :

Η αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος είναι άμεση απόρροια της πολιτικής ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ Α.Ε., ιδιωτικοποίησης του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της μεγάλης κερδοφορίας ιδιωτών εις βάρος της ΔΕΗ και του Ελληνικού Λαού – καταναλωτή ηλεκτρικής ενέργειας.  

 

2. Περαιτέρω Αντινομίες και Αβασιμότητες

 

           Η ηλεκτρική ενέργεια στην Ελλάδα για την ελληνική οικογένεια είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη.

 

Η ΔΕΗ ΑΕ ισχυρίζεται ότι έχουμε το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη μεταχειρίζεται για αυτό στοιχεία της Eurostat της 31/12/2006. Τα στοιχεία αυτά έχουν ανατραπεί άρδην από τις τεράστιες και απανωτές αυξήσεις που έχει επιβάλλει η ΔΕΗ Α.Ε. τα έτη 2007 και 2008. Σύμφωνα με την ανάλυση και αναπροσαρμογή των στοιχείων της Eurostat  που πραγματοποιήσαμε, ο Ελληνας καταναλωτής πληρώνει πλέον μία από τις ακριβότερες ηλεκτρικές ενέργειες στην Ευρώπη. Για μία μέση Ελληνική οικογένεια με χαμηλή κατανάλωση (1.500 Kwh ανά τετράμηνο) η μέση προ Φ.Π.Α. τιμή είναι ήδη 0,11217 ανά KWh, (και προσθέστε ένα από τους μεγαλύτερους Φ.Π.Α. στην Ευρώπη !!!).   

 

           Η ρήτρα καυσίμων επιβάλλει μείωση της τιμής του ρεύματος

 

Η ρήτρα καυσίμων που θέσπισε η κυβέρνηση εξέλαβε χαμηλές τιμές βάσης  για να μπορεί εύκολα να δικαιολογήσει άμεσες, υπέρογκες και αδικαιολόγητες αυξήσεις.

Την τυπική ευθύνη για αυτό φέρουν η ΡΑΕ και το Υπουργείο. Για την ουσιαστική θα αποταθούμε στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

Η ΔΕΗ με ανακοίνωση τύπου, της 6/11/2008, που αναφέρεται στην ρήτρα καυσίμων, αναφέρει πως όταν θεσπίστηκε η ρήτρα καυσίμου, το Νοέμβριο του 2007, η τιμή του αργού πετρελαίου ήταν δήθεν 78 δολάρια το βαρέλι και το Ευρώ ήταν στα 1,47 δολλάρια. (ήτοι κατά τους ισχυρισμούς της ΔΕΗ : 53,06 Ευρώ το βαρέλι). Αυτό σημαίνει ότι μετά την αύξηση ή μείωση της τιμής κατά 10% ενεργοποιείται η ρήτρα καυσίμων. Αυτό σημαίνει ότι με τιμή καυσίμου μεγαλύτερη των 86 δολαρίων (αντίστοιχα 58,2 Ευρώ) θα είχαμε αύξηση και με τιμή κάτω των 70,2 δολαρίων (ή 47,6 Ευρώ) θα είχαμε υποχρέωση μείωσης της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.

Τα στοιχεία αυτά είναι απολύτως ανακριβή.

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία του Υπουργείου Ανάπτυξης που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα http://www.ypan.gr/flash_fuel/kafsima/GRAF_XORAS.htm  η πραγματική τιμή του αργού πετρελαίου το Νοέμβριο του 2007 κυμάνθηκε μεταξύ 88,49 και 95,45 δολάρια / βαρέλι  (μέση τιμή ήταν περίπου 92 δολ. και όχι 78 δολ., όπως διατείνεται η ΔΕΗ).

 Η μέση τιμή του Ευρώ ήταν τον μήνα Νοέμβριο 2007,  1,46 δολ. Η.Π.Α. .  

Συνεπώς, η πραγματική τιμή του βαρελιού αργού πετρελαίου ήταν το Νοέμβριο του 2007, πολύ ανώτερη : 63,01 Ευρώ το βαρέλι. Αυτή είναι η πραγματική, η αληθής  τιμή αναφοράς και όχι τα 53 δολ, ανά βαρέλι.

Αυτό σημαίνει ότι σήμερα κατ’ εφαρμογή της ρήτρας καυσίμων η ΔΕΗ ΑΕ οφείλει να προβεί σε άμεση μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς σήμερα, Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου και ώρα 10:00 η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Brent είναι 40,82 Ευρώ !!!. (51,16 δολάρια Η.Π.Α. δηλ. σήμερα σε Ευρώ  Χ 1,2530 η ισοτιμία της προηγ. ημέρας).

Αυτό σημαίνει (63,01 – 40,82 = 22,19 € μείωση), ότι έχουμε μείωση τιμής πετρελαίου σε ποσοστό 35,2 %.

Αυτό σημαίνει ενεργοποίηση της ρήτρας καυσίμου υπέρ του καταναλωτή με αντίστοιχη μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.

Την αύξηση των τιμών του καυσίμου την πλήρωσε ακριβά ο καταναλωτής με τις τεράστιες αυξήσεις των ετών 2007 -2008, που κατατρώνε το εισόδημά του πολύπλευρα. Ηλθε η ώρα των αντίστοιχων μειώσεων στο ηλεκτρικό ρεύμα και παντού.   

Αντίστοιχα ισχύουν και για τις τιμές φυσικού αερίου και μην επικαλεστεί η ΔΕΗ Α.Ε. υψηλές τιμές προηγούμενης προμήθειας γιατί έχουμε ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ που αποδεικνύουν και «εσφαλμένες» επιλογές, οι οποίες δεν είναι υπέρ της διοίκησής της. 

 

           Οι προμήθειες ενέργειας από τρίτους κατατρώγουν την ΔΕΗ και τους Ελληνες πολίτες – καταναλωτές

 

Με την δική μας καθαρή λογική βλέπουμε ότι, οι προμήθειες της ΔΕΗ σε ηλεκτρική ενέργεια από τρίτους, ήταν το 1ο εξάμηνο του 2004 αξίας 74.569.000 Ευρώ και το αντίστοιχο εξάμηνο του 2008 αξίας : 461.419.000 Ευρώ !!!.

Τα χρήματα αυτά επιβαρύνουν τον Ελληνα καταναλωτή και μεγάλο μέρος τους μπαίνει σε τσέπες ιδιωτών. Είναι γνωστή η μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ κατά παντός υπευθύνου.

 

          Μετά τις αντινομίες, τις μη επενδύσεις σε ΑΠΕ και το «επενδυτικό χαλί» προς τους ιδιώτες μας καλούν να πληρώσουμε εμείς και το πρόστιμο για την ρύπανση του περιβάλλοντος.

            Απαντούμε κατηγορηματικά: Δεν πληρώνουμε ως κοινωνία και ως καταναλωτές τις αντινομίες και τα σφάλματα μιας ιδιωτικής εταιρείας που  δεν είναι δική μας, που δεν την διοικούμε, που μολύνει τον αέρα που αναπνέουμε και την φύση ολόκληρη εμείς και τα παιδιά μας. Αποζημίωση για την μόλυνση θα απαιτήσουμε ΕΜΕΙΣ.

 

ΜΕΡΟΣ Β’

ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:    

 

          Δεν θέλουμε ούτε ιδιωτική ΔΕΗ Α.Ε., όπου θα κερδοσκοπεί εις βάρος μας ο κάθε ιδιώτης , ούτε «κρατική» ΔΕΗ,  όπου κάθε υπουργός και διοικητής θα συμπεριφέρεται σαν αφεντικό της εταιρείας.

Θέλουμε μια ΔΕΗ κοινωνική που να ανήκει ουσιαστικά στην κοινωνία. Οπου η ίδια η κοινωνία, εμείς οι πολίτες – καταναλωτές,  θα έχουμε άμεσο θεσμικό λόγο και ρόλο στην πορεία της επιχείρησης, θα ελέγχουμε, θα επιλέγουμε και θα επιβάλλουμε δημοκρατικά τις λύσεις και τις προτάσεις της ίδιας της κοινωνίας.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΕΗ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.   

           Αμεσες επενδύσεις σε Α.Π.Ε. από την ΔΕΗ. Η Ελλάδα έπρεπε να είναι ενεργειακή υπερδύναμη με τις δυνατότητες Α.Π.Ε. που έχει (νερό, κύμα, ήλιος, αέρας) και όχι εισαγωγέας.

          Αμεση εκπόνηση και υλοποίηση σχεδίου διαχείρισης και σωτηρίας των υδατικών πόρων της χώρας μέσω συστήματος φραγμάτων, που θα παράγουν και ενέργεια. Το νερό είναι αγαθό πολύτιμο.

          Αμεση μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατ’ επιβολή της ρήτρας καυσίμου και μείωση του απαράδεκτου Φ.Π.Α. . Αυτό σημαίνει και: άμεση αντίστοιχη μείωση της τιμής των αγαθών που εξαρτώνται από την ηλεκτρική ενέργεια και αύξηση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας.

           Προστασία των χιλιάδων εργαζομένων της ΔΕΗ και της κοινωνίας από το τεράστιο κοινωνικό κόστος των δήθεν αναγκαίων προγραμμάτων εθελουσίας εξόδου. Αμεση εκπόνηση σχεδίου επιμόρφωσης και εξεύρεσης άλλων παραγωγικών λύσεων και εργασιών για τους εργαζόμενους, από το κράτος . Δημιουργία μονάδων Α.Π.Ε. και προώθηση των εργαζομένων σε αυτές. Προστασία θιγομένων περιοχών με ουσιαστικές προτάσεις και επενδύσεις.

          Καμία πριμοδότηση στους «μεγαλοϊδιώτες» . Εάν θέλουν ανταγωνισμό να ανταγωνιστούν «επί ίσοις όροις». Δεν θα πληρώσει η κοινωνία τα άκοπα κέρδη τους.  

           Να αναληφθούν από το πολιτικό κόσμο και τις κυβερνήσεις οι ευθύνες για την υλοποίηση των ανωτέρω και των δεκάδων βιώσιμων παραγωγικών προτάσεων που προέρχονται από την κοινωνία. Να αναλάβει η κυβέρνηση θαρραλέα τις ευθύνες της και να μην ψάχνει να βρει αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο του Τ. Αθανασόπουλου. Τις δικές της επιλογές εφαρμόζει … .

Θα επανέλθουμε με μερικές από τις δεκάδες προτάσεις της κοινωνίας, που δείχνουν το δρόμο για την συλλογική πρόοδο και την κοινωνική συνοχή.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Ιουνίου 11, 2008

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ & ΤΗΣ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ

Filed under: ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ — dimkaramitsas @ 2:12 μμ

Αυτή είναι η κοινή ανακοίνωση :

Ευρεία σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα 9/6/08 στα γραφεία της ΓΣΕΕ με τη συμμετοχή των ΑΔΕΔΥ, ΠΑΣΕΓΕΣ, Υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς, Δήμοι Αθηναίων και Πειραιωτών, Καταναλωτικές Οργανώσεις ΕΚΠΟΙΖΩ – ΒΙΟΖΩ – ΝΕΟ ΙΝΚΑ – ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ – ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ με θέμα το «Παλλαϊκό Συλλαλητήριο στις 19 Ιουνίου κατά της ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ & της ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ».

Στη σύσκεψη εκφράστηκε η διάθεση όλων των φορέων για τον συντονισμό της δράσης και του Συλλαλητηρίου ως πρώτο βήμα κοινών πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των φαινόμενων της Ακρίβειας και της Αισχροκέρδειας στην αγορά.

Οι αποφάσεις:

Α) Όλοι οι φορείς να απευθύνουν κοινή πρόσκληση συμμετοχής των πολιτών – καταναλωτών στο Παλλαϊκό Συλλαλητήριο στις 19 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ. στο Σύνταγμα για την ΑΚΡΙΒΕΙΑ & την ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ.

Β) Απαιτούν τη λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων κατά των «καρτέλ» και των ολιγοπωλίων που λυμαίνονται την αγορά, εκτοξεύοντας την ακρίβεια και τον πληθωρισμό σε διπλάσια ποσοστά από την υπόλοιπη Ε. Ένωση.

Γ) την δημιουργία μόνιμης επιτροπής των συλλογικών και καταναλωτικών φορέων για την κοινή παρέμβαση και δράση σε όλη την οικονομική αλυσίδα από τον παραγωγό έως τον καταναλωτή.

Δ) την απαίτηση για μείωση ή πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, των ΔΙΟΔΙΩΝ, των ΚΑΥΣΙΜΩΝ και των υπηρεσιών του Δημοσίου Τομέα.

Ε) την άμεση και ουσιαστική ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων και των παραγωγών για να ανταπεξέλθουν στις δραματικές οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνει η ΑΚΡΙΒΕΙΑ και ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ που συνεχίζει να «καλπάζει» ανεξέλεγκτος!

Σ.Σ. Επισημαίνω: Ολοι να προγραμματίσουμε να είμαστε εκεί, να περιτρανώσουμε την αγωνία και τον θυμό μας για όσα συμβαίνουν εις βάρος των πολλών και υπέρ ελαχίστων.
ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΑΞΗΣ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΚΑΘΕ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ
Όχι στην αντικοινωνική ασυδοσία της αισχροκέρδειας
Όχι στην καταδίκη ΑΝΕΡΓΩΝ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΜΙΚΡΟΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΥΧΩΝ σε αργό βιολογικό και κοινωνικό θάνατο.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ & ΤΗΣ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008

Ιουνίου 3, 2008

H ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ Δ.Ε.Η. Α.Ε.

Στις 22 του Σεπτέμβρη το καταναλωτικό κίνημα, οι πολίτες της χώρας που τους θέλουν άβουλα θύματα εκμετάλλευσης δίνουν μια μάχη. Στις 22 του Σεπτέμβρη συζητείται η αγωγή του Ν. ΙΝ.ΚΑ., του ΙΝ.ΚΑ. Μακεδονίας, του ΙΝ.ΚΑ. Ιωαννίνων και της ΒΙΟ.ΖΩ. με την οποία ζητείται η ακύρωση των αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, η ακύρωση της δυνατότητας της ΔΕΗ ΑΕ να ορίζει μονομερώς την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, ο καθορισμός ενός δίκαιου κοινωνικά τρόπου επιβολής αυξήσεων στην τιμή.

            Στις 33 σελίδες της αγωγής οι ενώσεις πολιτών – καταναλωτών αναφέρονται στην φύση και τον χαρακτήρα της Δ.Ε.Η., στην φύση και τον χαρακτήρα του ηλεκτρικού ρεύματος για τους πολίτες της χώρας αυτής. Αναφέρονται επίσης και στοιχειοθετούν απόλυτα τον προσχηματικό χαρακτήρα των ψευδολογημάτων της διοίκησης της ΔΕΗ Α.Ε., της κυβέρνησης και της ΡΑΕ, προκειμένου να επιβάλλουν τεράστιες αισχοκερδείς και καταχρηστικές αυξήσεις εις βάρος των καταναλωτών.

            Ο αγώνας είναι δύσκολος, τα στοιχεία και οι βάσεις της αγωγής πραγματικά πρωτότυπες για τα ελληνικά και ευρωπαϊκά δεδομένα. Φτιάχτηκε όμως ο νομικός μηχανισμός παρέμβασης σε κάθετι που θίγει την κοινωνία και τους πολίτες. Η αγωγή, ανεξάρτητα από αποτέλεσμα, θα αποτελέσει την δίκη της ΔΕΗ και της εκμετάλλευσης του ελληνικού λαού προς το συμφέρον ελαχίστων προνομιούχων.

            Σκέφτομαι και θα κάνω πράξη μέσα στην εβδομάδα την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

            Αυτό που ζητώ είναι η συμπαράστασή σας κατά την δίκη, με κάθε νόμιμο τρόπο να βρεθούμε εκεί να στηρίξουμε μια προσπάθεια κοινωνικού ελέγχου, μια προσπάθεια αυτοάμυνας της κοινωνίας απέναντι σε όσους θεωρούν την ανθρώπινη οντότητα ως εκμεταλλεύσιμο είδος.

            Η νίκη του κοινωνικού πολιτισμού δεν θα αργήσει.      

Δεκέμβριος 22, 2007

Το «νέο ΙΝ.ΚΑ.» επιβραβεύεται για τις προσπάθειές του με την μη χορήγηση κρατικής επιδότησης

Μία ακόμα σοφή κίνηση της κυβέρνησης Καραμανλή, που δείχνει το ποιόν της
Η κατάληψη του κράτους από τη Ν.Δ. επιτείνεται  
Στο μποϋκοτάζ μας στη ΔΕΗ το ΥΠΑΝ απαντά με εξαίρεση του Νέου ΙΝΚΑ από την χρηματοδότηση των Ενώσεων Καταναλωτών
Δεκέμβριος 21, 2007
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. Ζ1/1619/7-12-2007 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, ο εν λόγω υπουργός ορίζει την ετήσια επιχορήγηση 36 αναγνωρισμένων Ενώσεων Καταναλωτών με το συνολικό ποσό των 300.000,00 € (τριακόσιες χιλιάδες ευρώ), λαμβάνοντας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει  υπόψη, τη γενική δράση και τις προοπτικές τους. Τούτο άλλωστε, εν μέρει, αποτελεί και την επιταγή του νόμου, χωρίς η αιτιολογία αυτή να είναι και η πλέον σύννομη.
Ο νόμος άλλωστε επιτάσσει την ενίσχυση των ενώσεων καταναλωτών από το κράτος, καθώς τους στερεί την δυνατότητα σειράς ολόκληρης οικονομικών μέσων και πόρων. Η απόφαση αυτή οφείλει να είναι αντικειμενική, με βάση συγκεκριμένα, καθοριζόμενα εκ του νόμου κριτήρια και φυσικά όχι πολιτική – κομματική. 
Τα αρμόδια όργανα του υπουργείου ανάπτυξης φαίνεται πως δεν αντιλαμβάνονται ότι χειρίζονται δημόσιο χρήμα, χρήματα των φορολογουμένων Ελλήνων πολιτών και με βάση τις προσωπικές τους διαθέσεις, που δεν έχουν κανένα έρεισμα στο νόμο, παράνομα κατά την τεκμηριωμένη νομικά άποψή μας και χωρίς καμμία αιτιολογία, εξαίρεσαν το Νέο ΙΝΚΑ από την χρηματοδότηση, παρότι το το Νέο ΙNKA, αποτελεί – μεταξύ άλλων – την πολυπληθέστερη αναγνωρισμένη Ένωση Καταναλωτών από το 1996. Κατωτέρω αναλύεται και τι άλλο αγνόησαν και παρανόησαν (εκτός από τον θεσμικό τους ρόλο και τις επιταγές του νόμου) τα όργανα του υπουργείου Ανάπτυξης. 
Εν πρώτοις επισημαίνουμε ότι η απόφαση αυτή του Υπουργείου Ανάπτυξης μας τιμά και μας καταξιώνει στα μάτια των αδέσμευτων και ενεργών πολιτών. Είναι σαφές ότι, εξαιτίας της έντονης, ουσιαστικής και αδέσμευτης ενεργοποίησής του, το «Νέο ΙΝΚΑ», αποτελεί στόχο των κυβερνώντων.Το «Νέο ΙΝΚΑ», με εθελοντική κατά βάση εργασία των μελών, όχι μόνο επιβιώνει συνεχώς, αλλά καταφέρνει να οδηγεί στην δικαίωση χιλιάδες συμπολίτες μας κάθε χρόνο, επί των καταναλωτικών θεμάτων που τους απασχολούν, να μετέχει ενεργά στο ζητούμενο της καταναλωτικής παιδείας, να εκδίδει περιοδικά, να διοργανώνει συνέδρια (εθνικά & διεθνή), να ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό για κάθε εξέλιξη, να διατηρεί δικτυακό τόπο στο διαδίκτυο και να αγωνίζεται για κάθε θέμα που αφορά στους καταναλωτές και εν τέλει να διεκδικεί και να υπάρχει ως υπολογίσιμη συνιστώσα και φωνή των καταναλωτών.
Είναι σαφές, ότι ο αδέσμευτος και ουσιαστικός ρόλος της ενώσεώς μας δεν είναι αρεστός σε μία μεγάλη μερίδα των οικονομικά ισχυρών της χώρας και όσων τους εκφράζουν, αυτούς και τις επιδιώξεις τους, που βάλλονται από το σωματείο μας. Έτσι φαίνεται ότι το υπουργείο Ανάπτυξης θέλει να αγνοεί τα στοιχεία που του προσκομίσαμε, τα οποία παρέπεσαν στο συρτάρι των πολιτικά ανεπιθύμητων, λες και ο νόμος προβλέπει την χρηματοδότηση μόνο των πολιτικά επιθυμητών στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία και όχι την χρηματοδότηση των ενώσεων που έχουν τις προϋποθέσεις που θέτει, χωρίς την μεσολάβηση πολιτικο-κομματικών κριτηρίων.
Στον ογκώδη φάκελο που μας ζητήθηκε και καταθέσαμε στο Υπουργείο για τις δράσεις μας κατά  τα έτη 2006, 2007 αλλά και το σχεδιασμό δράσης μας για το 2008, προκειμένου να υπολογίσει το ποσό της επιβαλλόμενης από το νόμο χρηματοδότησής μας, αποστείλαμε λεπτομερή στοιχεία για τις προσπάθειες που κάνει το Νέο ΙΝΚΑ και σε τοπικό αλλά και σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο σε συνεργασία με τους Έλληνες και τους Ευρωπαίους εταίρους.
Έχουμε καταφέρει να κινούμαστε διαδικτυακά με ένα σύγχρονο και εύχρηστο site το οποίο τροφοδοτείται καθημερινά με θέματα που αφορούν στην προστασία του Έλληνα καταναλωτή.Από το site μας μπορεί ο καθένας να καταχωρεί την καταγγελία του για την οποία στη συνέχεια μεριμνούν οι εθελοντές σύμβουλοι καταναλωτών και οι νομικοί μας σύμβουλοι.  Παράλληλα έχουμε αναπτύξει μια διαδραστική επαφή με τους πολίτες μέσω του blog μας και συνομιλούμε σε καθημερινή βάση μοιραζόμενοι τις σκέψεις αλλά και τους προβληματισμούς μας. Μόνο τις τελευταίες 15 μέρες στο blog μας και στο site μας μπήκαν και κατέθεσαν την άποψη τους πάνω από 40.000 πολίτες για το μποϋκοτάζ κατά των αυξήσεων στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Εκδίδουμε το περιοδικό μας το οποίο και αποστέλλουμε σε μέλη μας αλλά και το μοιράζουμε δωρεάν σε πολίτες στο μετρό και σε άλλα σημεία. Σε αυτό καλύπτονται πολλά και ενδιαφέροντα θέματα που αφορούν σε σύγχρονα καταναλωτικά ζητήματα, αλλά και έρευνες και μελέτες ειδικών επιστημόνων για την υγεία, το περιβάλλον, τους μετανάστες, τη διατροφή, τη διαφήμιση, την εταιρική κοινωνική ευθύνη, την κοινωνική οικονομία, τις τράπεζες και τις τηλεπικοινωνίες.Φαίνεται πως οι δράσεις μας αυτές φαντάζουν αρνητικές στο Υπουργείο και για τον λόγο αυτό μας επιχορήγησε με το συνολικό ποσό των μηδέν (0) Ευρώ. Καλύτερα θα λέγαμε ότι οι δράσεις αυτές εκμηδενίζονται από τους κυβερνώντες, με βάση κριτήρια που δεν θέτει ο νόμος, ούτε μπορούν να τα εκφράσουν, διότι θα ομολογήσουν ότι παρανομούν εις βάρος του ελληνικού λαού.

Εμείς με τις νόμιμες δικαστικές διαδικασίες θα τους προκαλέσουμε να προβάλλουν τα μη υφιστάμενα στο νόμο «κριτήρια» αυτά. Έχουμε μάλιστα την βεβαιότητα ότι θα βρεθούν σε τρομερό δίλημμα, διότι, αν το πράξουν θα ομολογήσουν κριτήρια παράνομα και, εάν δεν το πράξουν, θα ομολογήσουν πράξεις παράνομες, συνυπογράφοντας οι ίδιοι την βασιμότητα των αιτιάσεών μας.    
Δεν θέλουμε να είμαστε αρεστοί σε κανένα υπουργό ή υφυπουργό, εμείς τα χιλιάδες μέλη του «Νέου ΙΝΚΑ» έχουμε αποφασίσει να κινηθούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι στον Έλληνα πολίτη και καταναλωτή, για να δημιουργηθεί αυτόνομο και ανεξάρτητο κίνημα πολιτών καταναλωτών. Αρεστοί θέλουμε να είμαστε στους συνανθρώπους και στους συμπολίτες μας και όχι στις κυβερνήσεις και σε ό,τι αυτές εκφράζουν.
Το Υπουργείο θεωρεί ότι μπορεί με τον τρόπο αυτό να φιμώσει τα χιλιάδες μέλη του σωματείου μας, ότι μπορεί να μας παρεμποδίσει στο αδέσμευτο έργο μας. Για μία ακόμα φορά το ενημερώνουμε με μία φωνή ότι σφάλλει, ότι είμαστε τόσο αποφασισμένοι όσο είναι και ο σκοπός μας δυνατός, ιερός, αγέρωχος, αταλάντευτος. Δεν μπορούν να μας νικήσουν, έρχονται και παρέρχονται τα πολιτικά πρόσωπα, εμείς όμως παραμένουμε όρθιοι στις επάλξεις, ανίκητοι και ακλόνητοι. Η φλόγα μας δεν σβήνει, αλλά θεριεύει, όταν βλέπει ποιοι είναι απέναντί της, τι πρεσβεύουν, τι επιδεικνύουν.  Τους δόθηκε η ευκαιρία – φερθήκαμε μεγαλόψυχα και δεχθήκαμε την συγγνώμη τους – καθώς παρήλθαν οι πρώτοι ηττημένοι πολέμιοί μας, φαίνεται πως ήλθε η σειρά των επόμενων … .
Το «Νέο ΙΝΚΑ» θα είναι πάντα κοντά στον χιλιοταλαιπωρημένο κάτοικο αυτής της χώρας. Σε αυτόν και αυτήν που τους αφαιμάζουν συνέχεια, που τους στερούν την δυνατότητα όσων δικαιούνται ως άνθρωποι .
Όσο προσπαθούν, τόσο περισσότερο θα θεριεύει και θα ανθίζει το δέντρο που φυτέψαμε και θα προστατεύσουμε, χιλιάδες άνθρωποι!!!

Δεκέμβριος 17, 2007

Δ.Ε.Η. Α.Ε. : Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΤΗΝ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ , ΤΟ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ , Η Ε.Ε. & ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ.

Δ.Ε.Η. Α.Ε. : Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΤΗΝ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ , ΤΟ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ , Η Ε.Ε. & ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ.  

1.         Η Δ.Ε.Η. , η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1950, για να λειτουργήσει «χάριν του δημοσίου συμφέροντος» με σκοπό τη χάραξη και εφαρμογή μιας εθνικής ενεργειακής πολιτικής, η οποία μέσα από την εντατική εκμετάλλευση των εγχώριων πόρων, να κάνει το ηλεκτρικό ρεύμα κτήμα και δικαίωμα του κάθε Έλληνα πολίτη, στη φθηνότερη δυνατή τιμή [1]. Το 1956 η Δ.Ε.Η. εξαγόρασε όλες τις ιδιωτικές μονάδες παραγωγής ενέργειας.  Αποτέλεσε τον μοναδικό μονοπωλιακό και δημόσιο φορέα ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Απολαμβάνοντας σειράς ειδικών νομικών προνομίων, αναπτύχθηκε και δημιούργησε το δίκτυο διανομής, το μοναδικό υπάρχον στην χώρα. Eίναι σαφές ότι η δημιουργία, η ανάπτυξη, η ύπαρξη η ίδια της Δ.Ε.Η. οφείλεται αποκλειστικά στις θυσίες του ελληνικού λαού, καθώς από πουθενά άλλου δεν υπήρξε χρηματοδότηση της Δ.Ε.Η. . Είναι σαφές, γνωστό και αυτονόητο, το αναφέρω για να το συλλάβουμε και για να μην το λησμονούμε, κανείς άλλος δεν είναι ο δημιουργός της Δ.Ε.Η  παρά μόνο ο Ελληνικός λαός.  

2.        H ηλεκτρική ενέργεια: ένα βασικό βιοτικό αγαθό για τον άνθρωπο και για την οικονομία της χώρας.  Δεν χωρεί πιστεύω ουδεμία διαφωνία, ούτε χρήζει ανάλυσης – επιχειρηματολογίας το γεγονός ότι το ηλεκτρικό ρεύμα αποτελεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια, την κεντρική μορφή ενέργειας για την ζωή του ανθρώπου και την λειτουργία της οικονομίας. Είναι σαφές ότι η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου και η κάλυψη των βασικών – κυρίαρχων βιοτικών του αναγκών είναι άμεσα εξαρτημένη από την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Το γεγονός αυτό εντάσσει το ηλεκτρικό ρεύμα, την ηλεκτρική ενέργεια στην σφαίρα των άμεσων βιοτικών ανθρώπινων και κοινωνικών αγαθών και εκ του λόγου αυτού πρέπει να τυγχάνει ειδικού καθεστώτος. Κατά την άποψή μου για τα αγαθά αυτά που εξυπηρετούν τέτοιες βασικές βιοτικές αναγκαιότητες η κερδώα εμπορική τους εκμετάλλευση πρέπει να μην υφίσταται και, εάν υφίσταται, να καταργηθεί. Μην ξεχνάμε πως ό,τι βρήκαν οι ιδιώτες, κατά την μετοχοποίηση της Δ.Ε.Η., την 1/1/2001, ήταν περιουσία και θυσία γενεών Ελλήνων. Τούτο αποτελεί σαφή πολιτική μου θέση, χωρίς περιθώρια παρερμηνείας καθώς δεν μπορεί η κάλυψη των βασικών βιοτικών αναγκών του ανθρώπου και πολύ περισσότερου του ηλεκτρικού ρεύματος που αποτελούσε δημόσια περιουσία, να αποτελεί αντικείμενο κέρδους και κερδοσκοπίας.   

3.          Οι εντολές της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Επιχειρήσεων, θα προσέθετα εγώ) και η ολιγοψυχία[2] των σοσιαλδημοκρατικών ευρωπαϊκών κομμάτων (μαζί με την δεδομένη θέση των συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων υπέρ των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων), μετέβαλλε την Δ.Ε.Η. σε ανώνυμη κερδοσκοπική εταιρεία. Πρόκειται για την αποθέωση της ιδιωτικοποίησης, πρόκειται για την απόλυτη πολιτική και κοινωνική ύβρη, ως αυτή σηματοδοτείται από την καταπάτηση κάθε μέτρου. Μία δημόσια επιχείρηση παραγωγής ενέργειας που δημιουργήθηκε με θυσίες δεκαετιών όλων των Ελλήνων, μετατράπηκε «εν μία νυκτί» σε ανώνυμη κερδοσκοπική εταιρεία. Το ίδιο το αγαθό μεταβλήθηκε σε προϊόν εκμετάλλευσης. Θεωρητικά και κατά τους υποστηρικτές της ιδιωτικοποίησης της Δ.Ε.Η., η κίνηση αυτή θα προκαλούσε την εισροή κεφαλαίων προκειμένου να γίνουν επενδύσεις από την Δ.Ε.Η., στον τομέα της παραγωγής ενέργειας, ιδιαίτερα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (Α.Π.Ε.) μη εχθρικών προς το περιβάλλον. Εκτοτε, εάν είδατε εσείς κάποια σημαντική κίνηση της Δ.Ε.Η. Α.Ε. στον τομέα αυτό θα σας καλούσα να μου το ανακοινώσετε, διότι εγώ έχω την αντίθετη πληροφόρηση. Η Δ.Ε.Η. Α.Ε. απείχε συστηματικά και σκόπιμα, υπέρ των ιδιωτών,  από την δημιουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε. . Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα, που δεν αποτελεί αποτέλεσμα οικονομικής αδυναμίας, αλλά σκόπιμης πολιτικής απόφασης.  

4.        Το δημόσιο στις μέρες μας, διαχειριζόμενο δικά μας χρήματα, όταν έχει σκοπό να μεταβιβάσει κάτι σε ιδιώτες συνήθως το πουλάει φθηνά, το ξεπουλάει (δείτε το παράδειγμα του «κολοσσού» Ο.Τ.Ε.). Όταν θέλει να αγοράσει, το αγοράζει στο θεωρητικό μέγιστο της αξίας του ή και πέραν αυτής (δείτε Γερμανός Α.Ε.). Δεν θα εισέλθω σε πικρόχολα πολιτικά σχόλια που θίγουν πρόσωπα, όχι γιατί δεν πιστεύω σε αυτά (το αντίθετο), αλλά γιατί δεν θέλω να εισέλθω σε ένα κυκεώνα αντεγκλήσεων περί της τιμιότητας των σύγχρονων πολιτικών. Η πορεία της Δ.Ε.Η. που από έντονα κερδοφόρος «μετατράπηκε» ξαφνικά από το 2005 σε έντονα ζημιογόνο αποδεικνύει του λόγου μου το αληθές. Αυτά τα φαινόμενα σε μονοπωλιακώς δραστηριοποιούμενες επιχειρήσεις δεν είναι δυνατά, ούτε πιστευτά για τον ελάχιστο χρόνο στον οποίο συντελέστηκαν. Ακόμα και ανικανότητα των διοικούντων να υφίσταται, το είδος της επιχειρηματικής δραστηριότητας δεν μπορεί να αιτιολογήσει το «δραματικό» αποτέλεσμα, ούτε στο ελάχιστο.              

5.        Που αποσκοπούν οι πρόσφατες αυξήσεις στα τιμολόγια της Δ.Ε.Η.            

     Η αιτιολογία της σειράς των αυξήσεων είναι σαφής και προκύπτει από τις ίδιες τις ανακοινώσεις της Δ.Ε.Η. . Σκοπός των αυξήσεων είναι να καταστήσει το παραγόμενο και εμπορευόμενο προϊόν έντονα κερδοφόρο, ώστε να εισέλθουν στον τομέα της παραγωγής (πιθανόν μελλοντικά και της εμπορίας )  ιδιώτες, αφού η τιμή πώλησης της παραγόμενης από τους ιδιώτες ηλεκτρικής ενέργειας είναι άμεσα συναρτόμενη με την τιμή εμπορίας – πώλησης στους καταναλωτές. Αυτό που έφτασε στα αυτιά μου, από γνώστες εκ των έσω, είναι ότι ο στόχος είναι η αύξηση της τιμής, κατά 50 % μέχρι τέλους του 2008 (σε σχέση με την προ της τελευταίας αυξήσεως τιμή). Ποιοι είναι οι κερδοσκόποι: οι γνωστές μεγάλες ιδιωτικές αλλοδαπές και εγχώριες επιχειρήσεις. Ποιο είναι το κράτος των Ελλήνων ; αυτό προσθέστε το μόνοι σας.  

6.        Τα προσχήματα           

          To 1ο πρόσχημα για την αύξηση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας, ήταν αυτό της αύξησης της τιμής του πετρελαίου. Επισημαίνω ότι η πατρότητα του αιτήματος για αύξηση ανήκει στην ίδια την κυβέρνηση και όχι στην διορισθείσα διοίκηση της Δ.Ε.Η. Α.Ε..  Όμως, η Δ.Ε.Η. παράγει ηλεκτρική ενέργεια από πετρέλαιο μόνο σε ποσοστό περίπου 10% της συνολικής παραγωγής. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι η μέση ετήσια αύξηση της τιμής του πετρελαίου σε σχέση με το Ευρώ ήταν 6,5 % θα δικαιολογούσε μία αύξηση της τάξεως του 1%. Καταρρέει λοιπόν το ψευδο-επιχείρημα και καταδεικνύεται ο προσχηματικός του χαρακτήρας. Η ίδια η ρήτρα πετρελαίου, την οποία ενέκρινε ο κ. υπουργός ανάπτυξης είναι από μόνη της έκνομη, καθώς προβλέπει μόνο σταθερότητα και αύξηση, χωρίς να προβλέπει την μείωση της τιμής σε περίπτωση πτώσης των τιμών του πετρελαίου. 

            Το 2ο πρόσχημα είναι η ανάπτυξη φιλικών προς το περιβάλλον Α.Π.Ε. . Μα η ενέργεια από Α.Π.Ε. είναι κατά βάση δωρεάν, δεν προϋποθέτει την ανάλωση, αλλά παρέχεται από τα φυσικά φαινόμενα. Επίσης, η Δ.Ε.Η. Α.Ε. επιδεικτικά απείχε από την δημιουργία μονάδων παραγωγής από Α.Π.Ε. από την μετοχοποίηση – ιδιωτικοποίησή της και ένθεν. Τι επικαλείται σήμερα ; το κέρδος των ιδιωτών έναντι όλων ημών των καταναλωτών ;  Αρα η Δ.Ε.Η., εάν εξακολουθούσε να εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον ή ήθελε να το εξυπηρετήσει, ακόμα και με την οικολογική του χροιά για την οποία ουδόλως κόπτεται επί τόσα έτη, έπρεπε 1η και κυρίαρχα να αναπτύξει περαιτέρω μονάδες Α.Π.Ε. και όχι να αφήνει το πεδίο ελεύθερο στην ιδιωτική κερδοσκοπία.

                     Το 3ο πρόσχημα είναι αυτό που στηρίζεται στην μείωση της τιμής για τους καταναλωτές, λόγω της ιδιωτικοποίησης και του «ανταγωνισμού». Η τακτική είναι απλή : ο δημόσιος φορέας αυξάνει υπέρογκα την τιμή και παρέχει κακές υπηρεσίες, εισέρχεται ο ιδιωτικός να λάβει μέρος στην κερδοσκοπία, αποτέλεσμα: ελάχιστη μείωση της τιμής σε σχέση με την υπέρογκη, αγιοποίηση του ιδιωτικού φορέα και μεγάλα κέρδη για τους ιδιώτες. Τούτο γιατί η τιμή ποτέ δεν εξετάζεται από την άποψη του πραγματικού κόστους του παρεχόμενου αγαθού, αλλά μόνο συγκριτικά χρονικά. Εν ολίγοις, όλοι διαπιστώνουν μείωση τιμής, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι με βάση το κόστος παραγωγής πρόκειται για καταχρηστική και παράνομη κερδοσκοπία. Στην περίπτωση της Δ.Ε.Η. το νομικό πλαίσιο είναι έτοιμο και περιμένει τους ιδιώτες παρόχους. Το μοντέλο Ο.Τ.Ε. θα εφαρμοστεί και πάλι και, εάν πιστεύετε, ότι υπάρχει μείωση της τιμής και όχι κερδοσκοπία, σκεφτείτε πόσο συμφέρουσα και κερδοφόρος είναι η «επένδυση», ώστε να συνωστίζονται δεκάδες εταιρείες για να «επενδύσουν».    

7.        Τα προνόμια : Η απάτη εις βάρος του ελληνικού λαού και υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων. 

           Δεν γνωρίζω εάν το έχετε αντιληφθεί, αλλά τα προνόμια της Δ.Ε.Η. Α..Ε. στην χρήση της δημόσιας περιουσίας εξακολουθούν να ισχύουν. Η χρήση των δημόσιων ορυχείων, των κοινόχρηστων υδάτων, οι «δουλείες» για την διέλευση του δικτύου κλπ. εξακολουθούν να υφίστανται. Οι ιδιώτες μέτοχοι της Δ.Ε.Η. Α.Ε. αποκερδαίνουν τεράστια χρηματικά ποσά από την άνευ ανταλλάγματος χρήση των δημόσιων και κοινόχρηστων πόρων. Η Δ.Ε.Η. Α.Ε. είναι δημόσια μόνο όταν πρόκειται να ευνοήσει τους μετόχους της, και, εάν για το κρατικό 51% αυτό είναι θεμιτό, για το ιδιωτικό 49% τούτο αποτελεί απάτη εις βάρος του ελληνικού λαού στον οποίο ανήκουν τα ανωτέρω αγαθά.  

8.        Κάποιες λύσεις – προτάσεις

            Πέρα από τις χιλιοειπωμένες λύσεις, πέρα από τα αδιέξοδα που δημιουργεί ο ίδιος ο καπιταλισμός επενδύοντας ακόμα και στην λύση τους, πρέπει να δούμε κάποιες άλλες λύσεις στο θέμα της Δ.Ε.Η. .

             Το 1ο και κεφαλαιώδες ως πολιτική θέση είναι η αποεμπορευματικοποίηση του βιοτικού κοινωνικού αγαθού της ηλεκτρικής ενέργειας. Κάθε αγαθό που έχει βασικό βιοτικό προορισμό πρέπει να ανήκει στην κοινωνία και να μην έχει εμπορικό προσανατολισμό. Πρέπει να πληρώνουμε το ηλεκτρικό ρεύμα όσο κοστίζει και, εάν θέλουμε νέες επενδύσεις, να αποφασίζουμε ως κοινωνία από κοινού, δημοκρατικά, για την σκοπιμότητα και την καταβολή του κόστους.

             Πέρα από την μάχη για την ακύρωση των αυξήσεων και ρητρών, είναι αναγκαίο να καταλάβουμε ότι την τιμή και την χρεία της ιδιωτικοποίησης την διαμορφώνει κατά το κλασσικό μοντέλο και ένας άλλος παράγων : η ζήτηση. Πέρα από τις οικολογικές ανησυχίες όλων, που αποτελούν αναγκαιότητα για ολόκληρο τον πλανήτη, θα ζητούσα σθεναρή και αποφασιστική μείωση της κατανάλωσης, από όλους μας και συνέχισης του μποϊκοτάζ, σε δεδομένη ημέρα της εβδομάδας και επί δεδομένη ώρα (1/2 ώρα π.χ.) προκειμένου να μειωθεί η κατανάλωση και η ζήτηση του προϊόντος – αγαθού. Είναι απλό, συμβολικό, μα και ιδιαίτερα ουσιαστικό συνάμα[3].

             Πέραν τούτων και τελειώνοντας, θα πρέπει ο καθένας μας να αναζητήσει την ενεργειακή του αυτονομία. Θα πρέπει να πιέσουμε για την δημιουργία και συμφέρουσα οικονομικά εγκατάσταση οικιακών Α.Π.Ε. που θα μπορούν να συμβάλλουν στην μείωση της ενεργειακής εξάρτησης, στην μείωση των ρύπων και στην μείωση της ζήτησης εμπορεύσιμου ηλεκτρικού ρεύματος. Η αυτονομία ελευθερώνει τον άνθρωπο από τις εξαρτήσεις.                       



[1] Η έκφραση ανήκει στον δικτυακό τόπο της Δ.Ε.Η. [2] Είναι το λιγότερο δεικτικό ουσιαστικό που μπορώ να χρησιμοποιήσω

[3] Η χρήση μη ενεργοβόρων συσκευών, τα μη ενεργοβόρα κτήρια, η αποφυγή σπατάλης αποτελούν μερικές μεθόδους. 

Νοέμβριος 27, 2007

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ : ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΗΝ ΔΕΗ

Filed under: ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ — dimkaramitsas @ 8:23 μμ

15 Δεκεμβρίου – Κατεβάστε το γενικό για 15 λεπτά

November 27, 2007

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΔΕΙΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ

ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ

15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 TO ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ?

νέο ΙΝΚΑ

Από το blog του Νέο ΙΝΚΑ:  http://newinka.wordpress.com/

Νοέμβριος 17, 2007

ΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ : ΕΝΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ

ΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ 

(Θεώρησα αναγκαίο να συμπληρώσω το προηγούμενο κείμενό μου με μερικά πράγματα που δεν γράφτηκαν) 

Α.        Προσπαθώντας να συλλάβω την έννοια και την αναγκαιότητα του καταναλωτικού κινήματος, άρχισα να σκάβω, ως τυμβωρύχος της ιστορίας του ανθρώπου έψαχνα βαθειά να βρω τον θησαυρό που κρύβει, τελικά έφτασα μέχρι τα παγωμένα σπλάχνα της, μέχρι την αρχή της παρουσίας του ανθρώπου πάνω στην γη … .  

Δεν θα εξετάσω αν ο άνθρωπος φτιάχτηκε ή αν ήρθε από αλλού ή αν εξελίχθηκε ως είδος από τον πίθηκο. Αυτό όμως που εννόησα γυρνώντας προς τα πίσω θαρρώ πως είναι ένα κλειδί για το παρόν και το μέλλον.

Ο άνθρωπός από την αρχή της παρουσίας του πάνω στην γη έχει την ανάγκη να καταναλώνει: να τρέφεται πρώτα απ’ όλα, να ντύνεται, να βρίσκει στέγη – καταφύγιο από τους εχθρούς του, να ερωτεύεται, να αναπαράγεται, να επιβιώνει ως άτομο, ως κοινωνία – αγέλη, ως είδος. Πρόκειται για μία βιολογική λειτουργία – αναγκαιότητα που υπακούει στα βασικά ένστικτα – βιολογικές ανάγκες και τίθεται σε αντικερασμό ενός άλλου φόβου: του φόβου του θανάτου.  Τα βασικά αυτά στοιχεία (εκτός από το θέμα του φόβου του θανάτου) δεν άλλαξαν ποτέ, ούτε θα αλλάξουν, όχι μόνο για τον άνθρωπο αλλά για κανένα έμβιο όν πάνω στην γη.

Στην χρεία της κατανάλωσης – που δεν είναι τίποτα άλλο από την χρεία της επιβίωσης βιολογικής και αγελαίας και στην αντιμετώπιση του φόβου του θανάτου – βασίστηκαν και δομήθηκαν οι πρώτες εξουσίες.

          Ο 1ος ηγέτης – αρχηγός – «κεφαλαιούχος» ήταν αυτός που είχε την τύχη, την διάπλαση ή το μυαλό να σκοτώσει κάποιο ζώο. Στην αρχή ίσως να μην υπήρχαν ανταλλάγματα, κάποια στιγμή μέσα στην αγέλη – κοινωνία ίσως να τον σκότωσαν και αυτόν οι άλλοι για να του πάρουν την τροφή. Ομως αυτός ο ίδιος είναι ο 1ος άνθρωπος που κάποια στιγμή δημιούργησε την έννοια της εξάρτησης των άλλων από αυτόν και τα αγαθά του. Σύντομα, ο κεφαλαιούχος μετατράπηκε στον πρώτο αρχηγό, στον πρώτο «ηγέτη» …  . Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, εάν αυτό που τον έκανε να «εκμεταλλευτεί» ατομικά το «κεφάλαιό», ήταν η ικανοποίηση άλλων αναγκών βιοτικών, ψυχισμικών ή μεικτών. Δηλαδή εάν το κεφάλαιό του χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη άλλων βιοτικών αναγκών ή για την ικανοποίηση ψυχικών αναγκών (επιβολή μέσα στην αγέλη) ή εάν ήταν και τα δύο ή κάτι άλλο. Αυτό μόνο στα βάθη της ανθρώπινης ιστορίας και φύσης μπορούμε να το ανακαλύψουμε. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι το «κεφάλαιο» αυτό χρησιμοποιήθηκε, αναλώθηκε και έγινε αντικείμενο εξουσιαστικής φύσης απέναντι στα άλλα μέλη της κοινότητας – αγέλης.   

Κάποια στιγμή, όμως, κάπως έτσι, από την ανάγκη της κατανάλωσης που είναι ανάγκη επιβίωσης, γεννήθηκε η ατομική ιδιοκτησία, κυρίως ως χρηστικό πλεονέκτημα, κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι πρώτοι στρατοί, πεινασμένων λακέδων που προστάτευαν τον «κύριο της τροφής» και την τροφή μαζί, παίρνοντας ένα ξεροκόμματο, ένα μερίδιο για να την προστατεύουν.

Ετσι γεννήθηκε η εξουσία και πάνω στο κεφάλαιο τροφή και κάλυψη βιοτικών αναγκών δομήθηκε ένας ολόκληρος μηχανισμός υπηρετών του «κεφαλαιούχου». Πλέον ο ηγέτης είχε την δυνατότητα να μην πολυκυνηγά, να σκέπτεται πως θα διατηρήσει και θα επαυξήσει την δύναμή του, την «περιουσία» του, πως θα επιβάλλει την κυριαρχία του στα άλλα μέλη της αγέλης, πως αυτός θα νικήσει τον θάνατο είτε με την γονιδιακή συνέχειά του (τέκνα) είτε με την θεϊκή «παρέμβαση». Κάπως έτσι, με το ζητούμενο του «έχειν» και του «είναι»  έγιναν και οι πρώτοι πόλεμοι, οι πρώτοι κατακτητικοί ιμπεριαλισμοί. Με την παροχή τροφής και ασφάλειας εξημερώθηκαν τα πρώτα «άνοα» ζώα για να γίνουν και τα ίδια τροφή μετά, αλλά και για να αποτελέσουν ιδιοκτησία και αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους κυρίους τους, έναντι των λοιπών μελών της κοινότητας. 

Κάπως έτσι δομήθηκαν οι πρώτοι εξουσιαστικοί μηχανισμοί. Πάνω στο «έχειν», δομήθηκε και ένα διαφορετικό «είναι», ως συνειδητοποίηση  και εκμετάλλευση του «έχειν». Πλέον ο «ηγέτης» εύρισκε ρόλους για τον καθένα κι όταν ερχόταν η πείνα στην αγέλη και αγρίευαν τα πράγματα αυτός γινόταν πιο ισχυρός, μέχρι που έφτασε να επικαλείται τον Θεό, ακόμα και ως πατέρα του και τους νόμους που του υπαγόρευσε. Το «είναι» δομήθηκε μέσα από την χρήση του «έχειν». Οταν κάτι από τα δύο αυτά στοιχεία του «είναι» και του «έχειν» εμφανώς απουσίαζε από τον «κεφαλαιούχο» επερχόταν η ανατροπή του, από έναν άλλο φορέα του «έχειν» , που στηριζόταν αρχικά μόνο ή πάντα στο δομημένο «είναι» του προηγουμένου, που συχνά παρουσιαζόταν ως σύστημα θεόσταλτων κανόνων και ως ένα προσωπικό αλισβερίσι μεταξύ θεού και φορέα του «εχειν» και του «είναι». Στην πορεία, όταν η κάλυψη του βιωτικού «έχειν» έγινε κτήμα των περισσοτέρων, των πολλών, αποδομήθηκε το υπάρχον «είναι» (που στηριζόταν στο «έχειν» του ενός ή των λίγων) και μέσα από συναποφάσεις των πολλών, της πλειονότητας, γεννήθηκε στην Ελλάδα το «είναι» της πραγματικής δημοκρατίας και καταργήθηκε το «έχειν» και «είναι» του ενός ή των λίγων. Τους, κατά την γνώμη μου, όρους δόμησης και αποδόμησης του «έχειν» και «είναι » της δημοκρατίας επιφυλάσσομαι να εκθέσω σε άλλο κείμενό μου.     

Εν συνεχεία και αφού η αποδόμηση του παλαιού «είναι» ήταν πλήρης, σε περιόδους δύσκολες για το «έχειν» , ο Πλάτωνας στηριζόμενος στον Ηράκλειτο, εφηύρε την μεταφυσική των κανόνων του «είναι», ως νέα συνιστώσα στην πολιτική σκέψη : Ο Σωκράτης εκτελείται υπακούοντας στην μεταφυσική του «είναι» που εσφαλμένα κατά τον Πλάτωνα δεν θέσπισαν οι «άριστοι» – «καλοί  κ αγαθοί», αλλά  η εσφαλμένη συλλογική αντίληψη των αδαών – όλων. Μέσα στην ίδια συλλογιστική ήδη είχε προδομηθεί και προεκφραστεί από τους σοφιστές η ατομική αναγκαιότητα ενός άλλου παράγοντα: του «δει έχειν και είναι», ως παράγοντας διαμόρφωσης  και του συλλογικού «δει έχειν και είναι».  Και για το ζήτημα αυτό επιφυλάσσομαι να εκθέσω την άποψή μου.  

 Η δημοκρατία έπαυσε να υφίσταται όταν το «έχειν» των πολλών ξαναέγινε δύσκολο και δομήθηκαν νέα «έχειν» των ολίγων ή του ενός που επανήλθαν στον καθορισμό του «είναι». Παράλληλα όμως συνέχιζε πλέον να υπάρχει και το «δει έχειν και είναι» , το οποίο για πολλούς αιώνες παρεμποδιζόταν στην έκφρασή του από το «μή έχειν» και τους κανόνες του «είναι» που απαγόρευαν ή καθιστούσαν σχεδόν αδύνατη την αναζήτηση του «δει έχειν και του δει είναι».  Από την αναγέννηση και μετά το πλάτεμα του «έχειν» επανέφερε την αναθεώρηση του «είναι» και των κανόνων του. Κάπου εκεί ξεκινά και η επανεμφάνιση του «δει έχειν» και του «δει είναι» που καταντά λόγω του ατομικιστικού χαρακτήρα με τον οποίο προβάλλεται σημαντικός παράγοντας στο οπλοστάσιο της συντήρησης που πλέον εδώ και πολλά χρόνια πέρασε στην φάση του «υπέρ-έχειν» και «υπέρ-είναι», σε μία  νέα αλαζονική, αλλά και ματαιόδοξη στην πραγματικότητα, αντίληψη της ατομικότητας. Στην κοινωνία – αγέλη πλέον οι ίδιες οι παλαιές δομές διαμορφώνονται ανάμεσα στο «μη έχειν» , στο «εχειν», στο «δει έχειν» και στο «υπέρ έχειν» που καθορίζουν αποκλειστικά και ανάλογα με την δυναμική τους, το ατομικό και συλλογικό «είναι». Αναπαράγεται συνεπώς στην ουσία του το μοντέλο της σπηλιάς – ζούγκλας. Για το δικό μας συλλογικό και ατομικό «δει» είναι ευνόητο ότι πρέπει να προτιμήσουμε το μοντέλλο εκείνο σύμφωνα με το οποίο το «είναι» δεν καθορίζεται από το «έχειν», θωρακίζοντας την συνολική συλλογική  βιωτική επάρκεια του «έχειν» , ώστε να μην ξαναβγούν στην επιφάνεια τα ατομικιστικά «δει έχειν» και  «δει είναι» και προστατεύοντας ελευθεριακά το «έχειν» και το «είναι» από την ατομική και συλλογική αλαζονεία.       

Επανέρχομαι στο προηγούμενο κείμενό μου με κάποιες διαπιστώσεις: ότι από το «προπατορικό αμάρτημα» μέχρι σήμερα, η εξουσία δομήθηκε πάνω στην ανάγκη για επιβίωση, στην βιοτική – βιολογική χρεία κάλυψης των  πιο πάνω αναγκών, υλικών και «ψυχολογικών», πάνω στην κατανάλωση των «αγαθών», πάνω στην εξάρτηση για επιβίωση και ψυχολογική ισορροπία.

Καθώς οι αιώνες κύλισαν, το ίδιο μοντέλο παρέμεινε, δεν άλλαξε ποτέ … . Όμως η αλήθεια υπάρχει μέσα μας, την ξέρουμε, δεν χρειάζεται ο «τυμβωρύχος» για να την καταλάβουμε, απλά υποκύπτουμε στις ανάγκες μας, αυτές εκμεταλλεύονται χιλιάδες χρόνια τώρα, οι ιδιοκτήτες, οι «κάτοχοι των μέσων» διαβίωσης, στις ίδιες ή εφευρίσκοντας νέες ανάγκες, υλικές και ψυχολογικές, για να διατηρείται ο τυχαίος και άνισος «νόμος» της αγέλης. Και οι ίδιοι ματαιόδοξοι δεν αντιλαμβάνονται ότι θα τους ξεπεράσει ο αιώνιος νόμος του βιολογικού θανάτου.

            Κάποιες στιγμές όταν οι περισσότεροι άνθρωποι μιας κοινωνίας – αγέλης κατάφεραν να αποκτήσουν το επίπεδο ευδαιμονίας, υλικής και ψυχολογικής, που τους εξασφάλιζε την ανεξαρτησία τους, απαίτησαν να καταργηθούν οι βασιλιάδες ηγέτες, μετά από αυτούς οι τύραννοι και γεννήθηκε στον τόπο μας, η Δημοκρατία, που εκφράζει την ισότητα των πολιτικών δικαιωμάτων, την ισότητα στην ελευθερία.

            Όπως καλά γνωρίζει όποιος αντιλαμβάνεται την ιστορία σαν ροή πληροφοριών και αξιών, η ανισότητα και η ανεπάρκεια επανήλθε και μαζί με αυτήν το σκοτάδι των «ηγετών», που φρόντιζαν πάντα να έχουν πολλά και επαρκή ενώ οι υπόλοιποι να μην έχουν τα απαραίτητα αγαθά επαρκούς διαβίωσης.

Β.          «Γιατί τα γράφεις όλα αυτά τα στοιχεία πολιτικής φιλοσοφίας σε ένα άρθρο για το καταναλωτικό κίνημα;» θα αναρωτηθούν κάποιοι και κάποιες από εσάς, «τι σχέση έχουν;».

            Εχουν σχέση, διότι το καταναλωτικό κίνημα πρέπει να εννοήσει τον τεράστιο πολιτικό και κοινωνικό ρόλο του. Το καταναλωτικό κίνημα και η κοινωνία όλη πρέπει να εννοήσει ότι το παιχνίδι της ανεπάρκειας των βασικών βιοτικών υλικών και ψυχολογικών αγαθών, η αδυναμία εξασφάλισης αυτών δια βίου, ως συνώνυμο της επιβίωσης και της ισορροπίας, εξακολουθεί να ελέγχει την ζωή του πολίτη, την ζωή του ανθρώπου και να τον κρατά δέσμιο των εξουσιών όσων έχουν και ελέγχουν. Η ιστορία της αγέλης προβάλλεται ως ταινία, σε μεγαλύτερη αίθουσα και σε μεγαλύτερο ακροατήριο. Αυτοί, οι ελάχιστοι που έχουν στην κυριότητά τους τα αγαθά, φροντίζουν να μην έχουν οι άλλοι, οι πολλοί για να μπορούν να βρίσκουν εύκολα ανθρώπους πρόθυμους να τους προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ανθρώπους αδύναμους και ανίκανους να αντισταθούν στην έλλειψη των βασικών βιοτικών αναγκών.

            Το καταναλωτικό κίνημα οφείλει από τούτο να ξεκινά τους αγώνες του: να απαιτήσει το δικαίωμα όλων στην απόκτηση των βασικών βιοτικών, υλικών και ψυχολογικών – πνευματικών αγαθών, χωρίς παραχωρήσεις από τους πολίτες. Αυτός πρέπει να είναι ο σαφής πρωταρχικός του στόχος που του προσδίδει τον ουσιαστικό κοινωνικό χαρακτήρα. Το καταναλωτικό κίνημα πρέπει να συνειδητοποιήσει τον κοινωνικό του ρόλο, να παρέμβει και να αγωνιστεί για να έχουν όλοι την δυνατότητα να αποκτήσουν τα βασικά βιοτικά αγαθά, χωρίς να παραχωρούν ένα κομμάτι από τον εαυτό τους σε αυτούς που έχουν την κυριότητα ή την διαχείριση των αγαθών.

Το καταναλωτικό κίνημα οφείλει να παρεμβαίνει στην διαιώνιση της ιστορίας της αγέλης με σκοπό να πάψουν οι εξαρτήσεις και να απελευθερωθούν οι άνθρωποι. Είναι σαφής, πολιτικός, σημαντικός και πολύπλευρος ο ρόλος που οφείλει να διαδραματίσει στο μέλλον.

 Γ. 1.       Με ένα τεράστιας αξίας κείμενό του ο Ν.Μ., έθεσε και προσδιόρισε την λειτουργική πολιτική αξία του καταναλωτικού κινήματος. Εκείνο που βαθιά εντυπώθηκε στην σκέψη μου από την ανάλυση του Ν. Μ. είναι η θέση του ότι τα κέρδη των αγώνων του εργατικού κινήματος ματαιώνονται και καθίστανται άνευ ουσίας όταν κατά την κατανάλωση αγαθών δεν υπάρχει ένα αντίστοιχο κίνημα που να γίνεται φραγμός στην κερδοσκοπία, καθώς αυτή έρχεται να εκμηδενίσει τα όποια μισθολογικά κέρδη των εργαζομένων. Είναι εξαιρετικά εύκολο να εννοήσουμε τα ανωτέρω, εάν σκεφτούμε την μείωση των αποδοχών των εργαζομένων ως προς την αγοραστική τους αξία, παίρνει δηλ. αύξηση 50 Ευρώ μηνιαίως ο εργαζόμενος αλλά αυτή «αναλώνεται» όχι σε κάποιες νέες δυνατότητες, αλλά στην αύξηση των τιμών των προϊόντων και των υπηρεσιών.  

2.       Το ζήτημα έχει μεγάλη και ουσιαστική κοινωνική και πολιτική αξία, καθώς, το μεν εργατικό κίνημα έχει τις δομές και αρχές του και προσπαθεί να λειτουργήσει στο πλαίσιο της σχέση εργασίας και των αποτελεσμάτων της, το δε καταναλωτικό κίνημα στερείται ακόμα και εννοιολογικού ορισμού, με αποτέλεσμα «καταναλωτικό κίνημα» να θεωρούνται κάθε είδους ανάξια λόγου μορφώματα και πρόσωπα με αντίστοιχες πρακτικές και θέσεις.  

3.       Ξεκινώντας από το γεγονός ότι ορισμός της έννοιας του «καταναλωτικού κινήματος» και συνακόλουθα και των ενώσεων καταναλωτών δεν υφίσταται, αλλά ο καθένας το εννοεί όπως ο ίδιος θέλει, θαρρώ ότι θα ήταν αναγκαίο να εισέλθουμε στην προσπάθεια ψηλάφησης, κατανόησης και καθορισμού κάποιων βασικών εννοιών και αρχών.

Τι θα μπορούσαμε να ορίσουμε σήμερα ως ένωση καταναλωτών ;

Συστημικά και θεσμικά υπάρχει ο κλασσικός νομικός ορισμός που εκφράζει και την θέση του κράτους – κυβέρνησης, ότι ενώσεις καταναλωτών είναι ενώσεις προσώπων που έχουν νομική προσωπικότητα και σκοπό (μοναδικό κατά την απαράδεκτη επιταγή του νόμου) την προστασία των καταναλωτών, λειτουργούν δε σύμφωνα με τα ειδικώς και δεσμευτικώς οριζόμενα στο νόμο.

Είναι αυτό αρκετό όμως για να αντιληφθούμε και να δημιουργήσουμε καταναλωτικό κίνημα;

Σίγουρα όχι και ποιος τελικά βούλεται και επιδιώκει την μη ύπαρξη πραγματικού ουσιαστικού καταναλωτικού κινήματος;   

Είναι σαφές: το σύστημα, το υπάρχον «είναι»  έχει επιλέξει το ρόλο του «καταναλωτικού κινήματος» που το βολεύει και το εξυπηρετεί στην διατήρησή του. Ο,τιδήποτε πέρα από τους ορισμούς του νόμου που θέσπισε απαγορεύεται, είναι παράνομο και δεν είναι καταναλωτικό κίνημα. Το κίνημα κατά την θεσμική συστημική αντίληψη πρέπει να είναι αυτό, το ελεγχόμενο, μίζερο, λίγο και προδιαγεγραμμένο από το σύστημα.

Είναι σαφές για εμάς ότι δεν μπορούμε να σταθούμε στην συστημική αντίληψη του καταναλωτικού κινήματος, στην λειτουργία του ως μηχανισμού συντήρησης ενός τέτοιου συστήματος, ενός ελεγχόμενου «συνδικαλισμού» που στηρίζει το σημερινό «είναι». Είναι αναγκαίο να ξεπεράσουμε τις δομές που ασφυκτικά θέτει το σύστημα, να σκεφτούμε, να προτείνουμε και να  δημιουργήσουμε νέες δομές που δεν μπορεί να ελέγξει. Οι μορφές, κανόνες και θεσμοί αυτοί πρέπει να έχουν ως σκοπό την δημοκρατική τροποποίηση του «είναι». Σήμερα το καταναλωτικό κοινωνικό κίνημα πρέπει κατά την γνώμη μου να κινείται και στα δύο πλαίσια: και στο συστημικό για να καταφέρει να δημιουργήσει συνειδητοποιημένους πολίτες και να λειτουργήσει ως μοχλός συλλογικοτήτων, αλλά και στο αντι-συστημικό προτείνοντας νέες μορφές του «έχειν» και του «είναι», που απελευθερώνουν τον άνθρωπο από της εκμετάλλευση των βιοτικών- υλικών και ψυχολογικών – αναγκών του και δομούν ένα νέο ελεύθερο και δημοκρατικό γίγνεσθαι, ένα νέο «είναι» σε κάθε του επίπεδο.      

 

 4.       Το κίνημα πρέπει να έχει αρχές, θέσεις και επιδιώξεις, συγκεκριμένες πρακτικές, αλλά και θεωρητικό υπόβαθρο και τελικό σκοπό. Εάν δεν έχει προδιαγεγραμμένο σκοπό, δεν αποτελεί κίνημα, αλλά λιμνάζοντα ύδατα απλής διαχείρισης μιας πραγματικότητας που άλλοι δημιουργούν, έχει την εικόνα αστικού χάππενινγκ διαμαρτυρόμενων ηλιθίων.      

5.       Που τοποθετείται κοινωνικά και πολιτικά το καταναλωτικό κίνημα;

Το καταναλωτικό κίνημα θα πρέπει κατ΄ αρχήν να δεχθούμε ότι αποτελεί κίνημα ευρύτατα και συνολικά κοινωνικό, δεν αναφέρεται δηλαδή σε ορισμένα πρόσωπα, ομάδες ή ιδιότητες (επαγγελματικές, σωματικές κλπ.), αλλά αφορά το κοινωνικό σύνολο, σε όλη την ευρύτητά του. Τούτο είναι αυτονόητο, εάν αναλογιστούμε την λειτουργία της κοινωνίας – κράτους ως οικονομίας παραγωγής και κατανάλωσης σε κάθε επίπεδο.   

6.       Ως «φαινόμενο» και μόρφωμα κοινωνικό το καταναλωτικό κίνημα, εφόσον υφίσταται, έχει ταυτόχρονα και αξία – θέση πολιτική. Για να έχει όμως αληθή και όχι κατ’ επίφαση κινηματικό χαρακτήρα, για να αποκτήσει σάρκα και οστά, πρέπει να προσδιοριστούν με σαφήνεια οι επιδιώξεις του, οι αρχές και οι αξίες του, ακόμα και οι επιλογές του.

 7.       Αναφέρθηκα στον συνολικά κοινωνικό χαρακτήρα του καταναλωτικού κινήματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι το καταναλωτικό κίνημα πρέπει να είναι «αταξικό», ότι δεν πρέπει να κάνει τις προτιμήσεις του και να θέτει τις προτεραιότητές του ως προς «αγαθό» που έρχεται να προστατεύσει.

 Ως κριτήρια των επιλογών – προτεραιοτήτων του καταναλωτικού κινήματος θα πρέπει να θέσω:

–        την μαζικότητα των φαινομένων, δηλ. πόσους περισσότερους αφορά μία πρακτική στον τομέα της κατανάλωσης 

–        την επιλογή των στόχων με βάση την χρεία κοινωνικής προστασίας των οικονομικά αδυνάτων προσώπων και κοινωνικών τάξεων.         

Φέρνω ένα παράδειγμα που αφορά αμφότερα τα κριτήρια: υφίσταται π.χ. μία υπέρογκη αύξηση των τιμών στο παιδικό γάλα και μία κυρία που διαμαρτύρεται για την ποιότητα της πανάκριβης γούνας που αγόρασε απαιτώντας άμεση συνδρομή. Η επιλογή του καταναλωτικού κινήματος για άμεση δράση είναι σαφώς αυτή του γάλακτος, καθώς αφορά περισσότερους και δημιουργεί βιοτικά προβλήματα στους οικονομικά αδύναμους και τα παιδιά τους.[1] 

8.       Το καταναλωτικό κίνημα έχει επίσης άξονες κύριας δράσης που αποτελούν και τους στόχους του μέσα στο συστημικό, αλλά και στο αντι-συστημικό πλαίσιο της λειτουργίας του :

–        Κερδοσκοπία – αισχροκέρδεια

–        Ποιότητα (ζωής, προϊόντων, υπηρεσιών)       

–        Εξασφάλιση σε όλους της δυνατότητας κάλυψης των βιοτικών – υλικών και ψυχολογικών αναγκών. 

–        Δημοκρατία (πραγματική και όχι κατ’ επίφαση).

9.       Είναι σαφές ότι το καταναλωτικό κίνημα παρά την ευρύτητα των προσώπων στα οποία απευθύνεται και τα οποία αφορά, οφείλει να έχει τις επιλογές του, επιλογές βαθειά πολιτικές με την ιδιαίτερη κοινωνική τους αξία και σημασία.

Το καταναλωτικό κίνημα οφείλει να μετέχει των πολιτικοκοινωνικών φαινομένων υπέρ των ανθρώπων που είναι αποκλεισμένοι από τα αγαθά, υπέρ των ανθρώπων που βιώνουν την ανεπάρκεια, υπέρ των ανθρώπων που καταπιέζονται ψυχολογικά με χίλιους δυο τρόπους και μεθόδους.  

Το καταναλωτικό κίνημα έχει ως στόχο την κατάργηση των ανισοτήτων και των μηχανισμών που δημιουργούν τα ανωτέρω φαινόμενα : της κερδοσκοπίας, της έλλειψης ποιότητας, της ανεπάρκειας κάλυψης των ανωτέρω αναγκών.  

Το καταναλωτικό κίνημα δεν μπορεί να αρκείται σε ρόλο παρατηρητή των τεκταινομένων, των πρακτικών της αγοράς, των θεσμών και όρων που δημιουργεί, δεν μπορεί επίσης να παίζει ρόλο απλώς συμπληρωματικό των κρατικών αδυναμιών. Το καταναλωτικό κίνημα οφείλει να έχει θέση για τους μηχανισμούς ανισοτήτων και ανεπαρκειών από την γενεσιουργό τους αιτία μέχρι την κατάλυσή τους, που αποτελεί και τον τελικό στόχο του. Στο σημερινό γίγνεσθαι τα κοινωνικά κινήματα έχουν ως στόχο την αυτοκατάργηση τους, την παύση της αξίας και χρησιμότητάς τους, αφού τούτο θα σήμαινε την επίτευξη των σκοπών τους (π.χ. οικολογικό κίνημα, αντιπολεμικό κίνημα).   

Ετσι μόνο μπορεί να αποτελέσει κοινωνικό κίνημα το καταναλωτικό, με την σαφή παρέμβαση στους μηχανισμούς και στην δημιουργία τους, αλλιώς θα συνεχίσει να λειτουργεί ως θεραπαινίδα, ως εθελόντρια του ερυθρού σταυρού[2], λειτουργώντας μόνο παραπληρωματικά στις ανάγκες ενός κοινωνικοοικονομικού συστήματος που διαρκώς παράγει προβλήματα και προβληματικές συνθήκες. 

10.      Είναι σαφές λοιπόν ότι το καταναλωτικό κίνημα χρειάζεται λόγο και σκοπό ουσιαστικά πολιτικοκοινωνικό, ώστε να αποκτήσει σάρκα και οστά και να λειτουργήσει ως κοινωνικό κίνημα αρχών με συγκεκριμένες επιδιώξεις, σκοπούς και πολιτικές.

Θέτω παρακάτω την άποψή μου για τους στόχους του κινήματος ως προς τα ανωτέρω βασικά ζητήματα της πολιτικής του: 

Α.      Αισχροκέρδεια – Κερδοσκοπία

Μία πρόταση νόμου, με ένα μόνο άρθρο που θα ορίζει την έννοια της αισχροκέρδειας ανά κλάδο δικαιοπραξίας. Το ποσοστό επιτρεπτού κέρδους θα πρέπει να ορίζεται επί του καθαρού κέρδους και να επιτρέπει σε όλους την πρόσβαση στο προσφερόμενο αγαθό – υπηρεσία.   

Β.      Ποιότητα (ζωής, προϊόντων, υπηρεσιών).          

Πολυσύνθετος στόχος που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του και να καλύπτει σειρά κριτηρίων – παραμέτρων όπως τις βιοτικές – ψυχολογικές ανάγκες, την υγεία, την ασφάλεια κλπ. . Αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι η άμεση σύνδεση με τα λοιπά κινήματα και η επιστημονική γνώση.     

Γ.      Εξασφάλιση σε όλους της δυνατότητας κάλυψης των βιοτικών – υλικών και ψυχολογικών αναγκών.          

 Είναι το ουσιαστικό κοινωνικοπολιτικό στοιχείο, καθώς και το αναγκαίο για την ουσιαστική απελευθέρωση του ανθρώπου, από κάθε είδους εξαρτήσεις. Το καταναλωτικό κίνημα μπορεί να συμβάλλει σε αυτό με σειρά δράσεων όπως λαμβάνοντας θέση επί των δομών των ανισοτήτων και ανεπαρκειών, προτείνοντας δράσεις, διαχέοντας γνώση και παιδεία στην κοινωνία, με κοινές δράσεις με άλλα κινήματα που δρουν στην κοινωνία και έχουν τους αυτούς σκοπούς.   

Δ.       Δημοκρατία

           Αναφέρομαι βέβαια στην πραγματική, ανόθευτη άμεση δημοκρατία, στην δημοκρατία της πρότασης και της απόφασης για όλα, στην δημοκρατία του «άρχειν και άρχεσθαι» . Το καταναλωτικό κίνημα πρέπει να είναι άμεσα δημοκρατικό, πρέπει να δομεί θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, να δείχνει τον δρόμο για την απελευθέρωση του ανθρώπου, το μέσο και τον σκοπό, όπως προκύπτει από την διαβούλευση όλων και την θέση, αν όχι όλων, των πολλών. Θεσμικά, συστημικά ή αντι-συστημικά, η δημοκρατία αποτελεί αναγκαιότητα για το καταναλωτικό κίνημα, καθώς σκοπός του δεν είναι το ατομικό «έχειν» ή «υπέρ-έχειν», αλλά το συλλογικό «έχειν» που θα διαμορφώσει ένα νεό «είναι».

 Νομίζω ότι για τα θέματα αυτά πρέπει να αρχίσει ένας διάλογος, ουσιαστικός και αδέσμευτος ώστε να συμπληρωθούν ή ακόμα και να τροποποιηθούν οι ανωτέρω θέσεις.  

Θαρρώ πως η διατύπωση αρχών και θέσεων είναι αναγκαία για την πραγματικού κινήματος που θα εκφράζει και θα εξυπηρετεί τις κοινωνικές και ανθρώπινες ανάγκες.     

 


[1] Το παράδειγμα δεν σημαίνει ότι η κυρία της γούνας θα μείνει απροστάτευτη και χωρίς συνδρομή, όμως θα περιμένει την σειρά της ανάλογα με την σημασία των άλλων θεμάτων που θα τεθούν.

[2] Τούτο δεν αποτελεί απαξίωση για το έργο των εθελοντριών, αλλά περιγραφικό όρο

 

Νοέμβριος 1, 2007

Η βράβευση των χειρότερων εταιρειών του κόσμου … And the winners are… από το blog του νέο ΙΝΚΑ (http://newinka.wordpress.com/)

Filed under: ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ — dimkaramitsas @ 7:38 μμ

And the winners are…

October 31st, 2007

Η Coca -Cola , η Kellogg’s, η Mattel και η Takeda Pharmaceuticals βρίσκονται επικεφαλής του καταλόγου των διεθνών εταιρειών, ενόχων για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των καταναλωτών.

Η Παγκόσμια Οργάνωση Καταναλωτών Consumers International (CI) ανακοίνωσε στις 29.10.2007 τους νικητές των βραβείων των παγκόσμιων κακών προϊόντων που απονεμήθηκαν στο Διεθνές Συνέδριο της CI στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας.

Τα βραβεία στοχεύουν να τονίσουν την απουσία κοινωνικής εταιρικής ευθύνης απέναντι στους καταναλωτές και την κατάχρηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών από διεθνείς επώνυμες εταιρίες.

Οι νικητές αυτής της χρονιάς είναι:

η εταιρία παιχνιδιών Mattel

mattel.png

Η Mattel αναγκάστηκε να αποσύρει από την αγορά 21 εκ. παιχνίδια μέσα σε πέντε εβδομάδες, εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης μόλυβδου στο χρώμα των παιχνιδιών, που σε μία περίπτωση ξεπερνούσε κατά 200 φορές το επιτρεπτό όριο. Η Mattel κατηγορήθηκε ότι προέβαλε εμπόδια στις έρευνες της Αμερικανικής Γερουσίας και ότι προσπάθησε να αποφύγει την ανάληψη ευθύνης σχετικά με τα προβλήματα των προϊόντων της.

η Coca – Cola

dasani.png

H Coca Cola συνεχίζει την διεθνή προβολή του εμφιαλωμένου της νερού Dasani στη Βραζιλία, Αργεντινή, Χιλή, Μεξικό και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, παρά το γεγονός της δημόσιας ομολογίας της εταιρίας ότι δεν προέρχεται από κάποια πηγή αλλά είναι απλά νερό της βρύσης.

η Kellogg’s

kellogg_s.png

Η Kellogg’ s, για την παγκόσμια χρήση χαρακτήρων κινουμένων σχεδίων – cartoons με σκοπό να προκαλέσουν το αγοραστικό ενδιαφέρον των παιδιών ηλικίας κάτω των 12. Στην διαφημιστική τους καμπάνια παρόλο που κάνουν λόγο για υψηλής αξίας θρεπτικά συστατικά παραλείπουν εσκεμμένα να ενημερώσουν για την υψηλή περιεκτικότητα των τροφών αυτών σε ζάχαρη και αλάτι.

Για παράδειγμα τα δημητριακά Kellogg’s στην Γαλλία περιέχουν 33% ζάχαρη.

Τα Coco Pops στην Αυστραλία περιέχουν 36.5% ζάχαρη.

Τα Frosties στην Γαλλία 37% ζάχαρη.

Τα Frosted Flakes στο Μεξικό 40% ζάχαρη.

rozerem.png

Το μεγαλύτερο βραβείο απονεμήθηκε βέβαια στην Takeda Pharmaceuticals για την διαφήμιση υπνωτικών χαπιών για παιδιά εκμεταλλευόμενη τα κενά της Αμερικανικής νομοθεσίας. Η εταιρία απέδειξε ότι η ανάγκη της φαρμακοβιομηχανίας για μεγιστοποίηση κερδών οδηγεί μερικές εταιρίες σαν την Takeda να διαφημίζουν την αλόγιστη και άσκοπη χρήση φαρμάκων. Η συγκεκριμένη διαφημιστική καμπάνια ξεκίνησε να προβάλεται στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Το σποτ χρησιμοποιούσε τις εικόνες παιδιών που ήταν άτακτα και έκαναν φασαρία μέσα στις σχολικές αίθουσες και τα σχολικά λεωφορεία. Απευθυνόμενο στους γονείς τους, έλεγε « Ότι το υπνωτικό χάπι Rozerem σας υπενθυμίζει ότι τα σχολεία ξανάρχισαν». Στην προκειμένη περίπτωση είναι εμφανές ότι δεν υπήρχαν ούτε οι στοιχειώδεις ηθικοί φραγμοί αφού η Takeda έφτασε στο σημείο να συστήνει στους γονείς να δίνουν υπνωτικά χάπια στα παιδιά τους.

Ο Richard Lloyd, γενικός διευθυντής, της Consumers International, είπε:

«Αυτές οι εταιρείες των δισεκατομυρρίων δολλαρίων είναι παγκόσμιες επώνυμες εταιρίες με ευθύνη να είναι τίμιες, υπόλογες και υπεύθυνες. Τονίζοντας τις ανεπάρκειές τους η Consumers International και οι 220 οργανώσεις μέλη της, τους θεωρούν υπόλογους και ζητούν από τις επιχειρήσεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους σοβαρά.»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.