Διάλογος για την Κοινωνία

Ιανουαρίου 7, 2009

Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΗΘΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΜΙΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

          Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΗΘΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ  ΜΙΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

 

Κροτάλισε για μία ακόμα φορά το Καλασνίκοφ των τελευταίων ημερών. Αστόχησε και πάλι σχεδόν στον στόχο του ή μήπως ευστόχησε το μολύβι που περίσσιο χύθηκε από το στόμα του; Ενας πιτσιρικάς μπάτσος κινδυνεύει. Από λάθος ; ή έπρεπε ένα ακόμα παιδί να πληρώσει τους ακήρυχτους πολέμους ;  

Ποιος το κρατούσε νυχτιάτικα το τιμημένο όπλο και πως τα κατάφερε το μολύβι του να μην αποστρακιστεί στον ουρανό και να μην σκοτώσει πολλούς ;  

Μπερδεύεται ο πόλεμος της κοινωνίας με τον πόλεμο των υπηρεσιών και των εξουσιών.

Όχι, η κοινωνία χρειάζεται μια επανάσταση, την θέλει …, αλλά η κοινωνία δεν θέλει την βία του θανάτου, ενάντια σε αυτή επαναστατεί, γιατί τούτο το σύστημα γεννά και διδάσκει τον θάνατο.

Η μόνη βία που επιδιώκει η κοινωνία είναι αυτή του εξευτελισμού της εξουσίας, προσώπων και συστημάτων.

Ετευλές και ευτελισμένο το σύστημα και τα κατεστημένα του και η κοινωνία που υποφέρει από το σύστημα ζητά την αλλαγή, το χτίσιμο μιας κοινωνίας που θα ενωθούν τα χέρια όλων, μα πριν από αυτό, με το σατιρικό της θράσος θέλει να καταδείξει ότι το σύστημα είναι γυμνό, ότι η κοινωνία μπορεί να απογυμνώσει το σύστημα. Όμως μέχρι εκεί φτάνει η πρόθεση της κοινωνίας απέναντι στο σύστημα, μέχρι την διακωμώδηση. Δεν έχει πρόθεση να κάνει τον μακελάρη η κοινωνία, τουλάχιστον αυτή που βιώνω εγώ. Η κοινωνία ζητά να χτίσει ένα εντελώς διαφορετικό αύριο και όχι να σκάβει τάφους στα νεκροταφεία.

Θανάτους θέλουν οι μακελάρηδες, οι αποθνήσκοντες συστημικοί ηγέτες για δικαιολογήσουν την βία του συστήματός τους.

Ο,τι γεννιέται είναι όμορφο και εύοσμο σαν λουλούδι, μόνο η σήψη και η διαφθορά είναι δυσώδεις και σκοτεινές σαν τον θάνατο. Αν το σύστημα ήταν ένα λουλούδι που ανθίζει δεν θα χρειαζόταν θανάτους, μα είναι θάνατος το ίδιο και ζέχνει από το σκοτωμένο αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων. Δείτε το: μέσα στο αίμα κολυμπάει ο πλανήτης, αυτό που φαίνεται και αυτό που δεν φαίνεται, … το αίμα που είναι οι ανάσες, οι άνθρωποι, οι ζωές.

Το καλασνίκοφ κροτάλισε στα χέρια του συστήματος και όσων πεθαίνουν μαζί του, είτε ντόπιων είτε ξένων, για να επιβεβαιώσει την ανάγκη του συστήματος. Χωρίς το σύστημα μπορεί να είναι ο καθένας νεκρός, φώναξε το καλασνίκοφ στην κοινωνία. Εχετε ανάγκη Ελληνες την σαπίλα μας, στηρίξτε την !!!, αυτά ήταν τα λόγια του.

Η προστασία του νόμου και ο νόμος της προστασίας του, φτιαγμένα όλα από το ίδιο υλικό, από  την ίδια αιτία, από το σύστημα για το σύστημα. Αλληλένδετα δημιουργούν τις συνθήκες για να δικαιωθεί ηθικά ο δολοφόνος του Αλέξανδρου, να κρατήσουν περισσότεροι, πρόθυμοι από πριν, το χέρι του δολοφόνου: να τι μας κάνουν !!! φωνάζουν οι τιμημένοι συστημικοί εκπρόσωποι, να γιατί δικαιούμαστε να στοχεύουμε στα ίσια τα λουλούδια, ανάμεσα στα παιδικά τους μάτια.

            Σύντροφοι της νέας κοινωνίας, λουλούδια του δάσους, τα ίδια χέρια κρατούν άλλα όπλα, μα μόνο αυτά κρατούν όπλα και με λύσσα πολεμούν για την αιώνια συντήρηση του αιμοσταγούς τέρατος, ακόμα και μετά το θάνατό του, το σύστημα θα πολεμά, με τα δικά του αιμοβόρα όπλα για αίμα ανθρώπινο, γιατί αυτό το τρέφει σε κάθε μέρος του κόσμου μας.

            Αν κάτι έχουμε να σκοτώσουμε με τα μοναδικά όπλα μας, τα χέρια και το μυαλό μας είναι αυτό το σύστημα που κρατά τα όπλα και με τα ίδια, χέρια και μυαλό, να χτίσουμε ένα αύριο, για τον άνθρωπο και την ζωή.   

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: