Διάλογος για την Κοινωνία

Νοέμβριος 15, 2007

ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ : ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Filed under: ΠΑΙΔΕΙΑ — dimkaramitsas @ 7:43 μμ

Από τον φίλο Μάκη έλαβα το πιο κάτω κείμενο, το οποίο και θέτω σαν θέμα συζήτησης.

Δεν αποτελεί εκ πρώτης όψεως πολιτικό ζήτημα, είναι όμως και είναι ιδιαίτερα σημαντικό και απτό

Ο προβληματισμός μας θα πρέπει να τεθεί και κάπου να καταλήξει

Σας το παραθέτω: 
Η ΠΑΙΔΕΙΑ  ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Πολλές φορές προβληματίζομαι για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα παιδιά και οι έφηβοι, όταν κάθε μεσημέρι φεύγουν απο το σχολείο και πάνε στα σπίτια τους.

Προβληματιζομαι  ακόμη και για τα μωρά παιδιά , παιδιά προσχολική ηλικίας για το πως παιρνάνε την ώρα τους , τι κάνουν κατα την διάρκεια την μέρας.

Πριν γελάσει κανεις , εεε τι μπορει να κάνει ενα τριχρονο παιδι , θα ηθελα να ξεκαθαρίσω κατι. Δεν μιλάω για το παιχνιδι ή για το διάβασμα , μιλάω για την στιγμή που η μητέρα του το αφηνει μπροστά σε μια τηλεόραση για να ειναι ησυχο , που δίνει στο παιδί ένα περιοδικό να διαβάσει , που ο εφηβος βγαίνει βόλτα στον δρόμο.

Αραγε η παιδεία σταματάει στο σχολείο ? Σταματάει στην οικογένεια ?

Το σχολειο δεν μπορει να ακολουθει τον μαθητη μετα στην ληξη του , οι γονεις δεν ειναι πάντα σιγουρο οτι εχουν την παιδεία για να του την μεταφέρουν ή για να τους δωσουν οδηγίες , κατευθυνσεις.

Ενα παιδι λοιπον ειναι στο σπιτι , μονο του ή με παρεα τους γονεις δεν εχει σημασια …
Παιδια κολλημενα σε μια τηλεοραση που εκτος απο απαραδεκτα κινουμενα σχεδια που δεν εχουν ουτε το απαιτουμενο χιουμορ , εκπομπες κουτσομπολιστικες που δειχνει παιδια να μαλλων με γονεις , συζηγους να απατουν ο ενας τον αλλον , ανθρωποι που μισουν ο ενας τον αλλον, ανθρωποι που για να βγουν πεντε λεπτα στην τηλεοραση βγαζουν τα λερωμενα και τα απλητα τους σε ενα παραθυρο , ανθρωποι που ξευτελιζονται, που τους κοροϊδεύουν, που παιζουν τον ρολο του βλακα για να γελανε οι αλλοι. Περιοδικά που το 90% του περιεχομένουν ειναι διαφημισεις κάκιστες στην πλειψηφία , με κυριαρχο το γυμνο (που απο μονο του δεν εχει τιποτα το κακο ισα ισα που ειναι υπέροχο και για τα δυο φυλα , μονο που στην πλειψηφια δειχνει το γυμνο θεωρωντας την γυναικα ως ενα κομματι κρεας , ως αντικειμενο και οχι ως ανθρωπο) , μια προβολή της πλαστικης ομορφιάς της ψευτικης ,που οδηγει σε ανορεξια και στον θανατο. Βαζουν ραδιοφωνο και ακουνε μουσικη με κύρια επικράτηση της ευκολης μουσικης , χωρις στιχους και χωρις νοτες , αρα μουσικη χωρις μουσικη και τραγουδι χωρις ποιηση. Εφηβοι που βγαινουν βολτα , αλλα δεν εχει γηπεδα να πανε , ουτε θεατρα , ουτε κινηματογραφοι , για να πανε σε κατι απο αυτα θα πρεπει να εχουν αυτοκινητο, ετσι καταληγουν σε καφετεριες , καταληγουν εφηβοι με ενα καφε ή με ενα αλκοολουχο στο χερι , με ενα τσιγαρο απο τα 15.

Ποια ειναι η θεση της κοινωνιας λοιπον στην παιδεια;
Τι προσφερει η κοινωνια αλλά και το κοινωνικο συνολο πολλες φορες στην παιδεια αυτων των παιδιων;
Το κρατος και τα κομματα τι εχουν προσφέρει, ωστε η παιδεια να ακολουθει το παιδι και μετα το σχολειο , οχι ως βραχνας που πρεπει να διαβασει , αλλα ως οδηγος σε ενα παιχνιδι , ως στοιχειο υγιεινης διατροφης , ως ενα οργανο γυμναστικης στο γυμναστηριο , ως ηθοποιος μιας παράστασης ενος παιδικου εργου , μιας εφηβικης παράστασης;

και εμεις ;

Τι μπορουμε να κανουμε για αυτο ? Και γιατι γυρναμε την πλατη στα ιδια τα παιδια μας ? Γιατι ? Και πως ?

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Το ζήτημα που θέτει ο Μάκης είναι πολύ σημαντικό και χρήζει σοβαρής συζήτησης.
    Θα έλεγα ότι το «όραμα» το λύνει μέσα από την δημοκρατία, την ισότητα και την ελεύθερη γνώση.
    Για μένα το ζητούμενο είναι η θωράκιση του ανθρώπου με κριτικό πνεύμα. Δύσκολα θα δεχόμουν οποιαδήποτε λογοκρισία, αυτό που θα μπορούσα να δεχθώ είναι το δικαίωμα του προσώπου που προσβάλλεται να απαιτήσει άρση της προσβολής. Η αποστείρωση επίσης δημιουργεί πολλούς ευνόητους κινδύνους
    Πέραν τούτου όμως το ζήτημα είναι σοβαρότατο καθώς δεν υπάρχει καμμία απολύτως μέριμνα, καμμία επίσης πολιτική παρέμβαση ή πρόγραμμα … .
    Μπορούμε να αναπτύξουμε κάποιες απόψεις ;
    Εγώ θα προσπαθήσω.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 16, 2007 @ 3:48 μμ | Απάντηση

  2. Περίπλοκος ο προβληματισμός σου Μάκη… το πέρασα πριν πολλά χρόνια που ήμουν νέα μαμά και εγαζόμενη.
    Στην αρχή τα βάσταγε η μητέρα μου που μπορούσε , μετά όλοι λέγανε ότι τα παιδιά πρέπει να μάθουν να εντάσσονται σε κοινωνικές ομάδες , να δρουν συλλογικά και τα πήγα στον παιδικό σταθμό … εκεί αρχίσαν άλλα προβλήματα γιατί οι δασκάλες τους ούτε κατανοούσαν ότι είχαν να κάνουν με παιδιά που μεγάλωσαν σε διαφορετικές συνθήκες , ούτε (παρόλο που το σπούδασαν χρόνια) αξιοποιούσαν δημιουργικά και συλλογικά τον χρόνο των παιδιών.
    Αναγκάστηκα λοιπόν να πάρω μιά γυναίκα στο σπίτι και να τα ξαναφέρω μέσα… Φυλακή….
    Κάθε μέρα τα παιδιά για να την αφήνουν ήσυχη , επί 4-5 ώρες βλέπανε παιδικά γιατί τότε δεν υπήρχαν τα ριάλιτι… και όταν γύριζα σπίτι ήταν σαν κοιμισμένα.
    Η μοναδική λυση είναι αυτή που περιγράφεται στο όραμα και στγκεκριμένα προέρχεται από την κοινωνία που δεν θα έχει σαν αυτοσκοπό μόνο το κέρδος.
    Κέρδος εις βάρος των παιδιών στην συγκεκριμένη περίπτωση.
    Κέρδος σπό τους τηλεοπτικούς σταθμούς και τα προγράμματά τους..
    Κέρδος από τους παιδικούς σταθμούς εις βάρος των νηπιαγωγών … πολλές ώρες εργασίας… απαξίωση κάθε παιδαγωγικής μεθόδου που προυποθέτει κόστος…
    Κέρδος από τις λεγόμενες baby-sisters που προσπαθούν να «ξεγελάσουν» και να περάσουν όσο το δυνατόν πιό ξεκούραστα τις εργατοώρες τους…και να γυρίσουν στο σπίτι τους με ΛΕΦΤΑ…
    Κέρσος από το κράτος που δεν προνοεί να το εργασιακό καθεστώς για τις μητέρες με παιδιά κάτω των 7 ετών, απεξαρτημένες από το άγχος της βιοτικής τους ανάγκης , να κάθονται στο σπίτι τους να μεγαλώνουν τα παιδιά τους και τις κάνει τροφή στον μύλο του καπιταλιστικού συστήματος…

    Και επανέρχομαι ηπροσπάθειά μας , όλων των σοσιαλιστών πρέπει να έχει έναν σκοπό…

    «Σκοπός είναι να μπορούν όλοι οι άνθρωποι να χαίρονται τα αγαθά (υλικά και ψυχικά – πνευματικά) που τους αναλογούν στον πλανήτη, πρώτα απ’ όλα και με μοναδικό όρο την ανθρώπινη φύση τους και χωρίς την παρέμβαση της κερδώας αγοράς και της εκμετάλλευσης.»

    Φιλικά

    Μαίρη

    Σχόλιο από Mary Manti — Νοέμβριος 17, 2007 @ 12:48 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: