Διάλογος για την Κοινωνία

Νοέμβριος 6, 2007

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

Filed under: ΚΟΜΜΑΤΑ & ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ — dimkaramitsas @ 9:43 μμ

                             ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ 

1.         Στην ουσιαστική, πραγματική, άμεση μοναδική ως έννοια Δημοκρατία, ως σύστημα πολιτικής – κοινωνικής οργάνωσης έχω ήδη αναφερθεί. Το σύστημα – πρόταση πραγματικής κομματικής δημοκρατίας έχει ήδη τεθεί και αποτελεί δεδομένο και σημείο αναφοράς των απόψεών εμού και άλλων συνομιλητών για την κοινωνία και τα κόμματα.   

            Τι εννοούμε όμως ως γραφειοκρατία; πως παρεμβαίνουν οι γραφειοκρατικοί εξουσιαστικοί μηχανισμοί σε ένα κομματικό μηχανισμό ή στην κοινωνία την ίδια;

Πως η δημοκρατία έρχεται να μεταχειριστεί και να καταργήσει την γραφειοκρατία, τις δυνάμεις που την καλλιεργούν και τα αποτελέσματά της;

2.         Γραφειοκρατία ως έννοια, δεν είναι τα γραφεία και οι υπάλληλοι, αλλά η εξουσία που εκφράζεται μέσα από τους μηχανισμούς αυτούς, η εξουσία που οχυρώνεται, σχηματικά, πίσω από τα γραφεία, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από την αυθαιρεσία του προσώπου που συμπλέκεται με και στηρίζεται στην κρατική απονομή αρμοδιότητας.

Η γραφειοκρατία ως παθογενές φαινόμενο δεν εκφράζει, ούτε υπηρετεί απλώς το «κοινόν», η γραφειοκρατία εκφράζει και εξυπηρετεί ταυτόχρονα μία «εξώκοσμη» μεταφυσική έννοια της εξουσίας, την ιεραρχική δόμηση του μηχανισμού και της κοινωνίας και το πρόσωπο που ασκεί την απονεμηθείσα αρμοδιότητα.

Στο πλαίσιο αυτό η γραφειοκρατία συναντά την αυθαιρεσία της γνώμης και της συμπεριφοράς του προσώπου – φορέα, την ταύτιση του προσώπου με το κράτος ή την όποια εξουσία αυτό εκφράζει, τη νόσφιση και διαχείριση των πραγμάτων με βάση τα προσωπικά δεδομένα και συμφέροντα, ώστε οι πολίτες – εντολείς να μετατρέπονται σε ψυχολογικό «αυτοί»  και οι διαχειριστές της εξουσίας γραφειοκράτες να μετατρέπονται σε «εγώ» με την ψυχολογική έννοια του όρου.

Μέσα από την θεώρηση αυτή, ο ίδιος ο φορέας της εξουσίας (που στην πραγματικότητα ανήκει στο «όλον») ανεπίτρεπτα ενεργεί με ατομικά κριτήρια, φροντίζοντας να εκμεταλλεύεται, υπέρ του ιδίου και υπέρ της διατήρησης των μηχανισμών, την εξουσία που του δίνεται από την πολιτεία. Επισημαίνω ότι όλα τα συντάγματα (πλην των μοναρχικών) έχουν ως βάση της εξουσίας τον λαό εκφραζόμενη με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Σε ένα φαινόμενο τόσο πολυσχιδές και με πολλές εκφάνσεις και μετασχηματισμούς ο απόλυτος ορισμός της γραφειοκρατίας είναι πραγματικά δυσχερής και εκφραστικά περιφραστικός, στην ουσία πρόκειται για φαινόμενο που αφορά την διαχείριση των εξουσιαστικών δομών ενός μηχανισμού. 

Οι μηχανισμοί που κατοχυρώνουν την γραφειοκρατία είναι άμεσα συνδεδεμένοι με το εξουσιαστικό φαινόμενο και την ιεραρχία που επιβάλλει η λειτουργία του και δεν αποτελούν τίποτε άλλο από την προσωποποίηση του εξουσιαστικού φαινομένου, όχι με γνώμονα και αιτία την έκφραση του συνόλου της κοινωνίας, αλλά μιας πλατωνικής, μεταφυσικής προέλευσης «εξουσίας των θεσμών».

3.         Ας αφήσω όμως κάπου εδώ την θεωρητική προσέγγιση για να αναφερθώ στο φαινόμενο εν το γίγνεσθαι, κατά την έκφρασή του σε ένα κομματικό μηχανισμό και στην κοινωνία.

            Είναι σαφές, ότι η κατάληψη θέσεων σε μια κομματική οργάνωση, αντίστοιχα με την κατάληψη θέσεων εξουσίας στο κρατικό μόρφωμα, συνεπάγεται και την άσκηση εξουσίας και επιρροής στην λειτουργία και τις αποφάσεις ενός κόμματος. Οσο λιγότερο δημοκρατικά είναι οργανωμένο ένα κόμμα, τόσο μεγαλύτερη είναι και η παρεχόμενη, τυπικά ή εν δυνάμει, εξουσία του προσώπου – θέσης. Με τον τρόπο αυτό αυξάνονται τόσο οι πιθανότητες αυθαιρεσίας του προσώπου, στηριζόμενες στο imperium, στην εξουσία διαχείρισης της εξουσίας, αλλά και διαφθοράς του από αλλότριους παράγοντες.

Οι χαρακτηριζόμενοι στην σύγχρονη πολιτική ζωή ως «βαρόνοι» δεν είναι τίποτε άλλο από την έκφραση του φαινομένου των μηχανισμών γραφειοκρατίας που λειτουργούν ατομικά, δίδοντας χαρακτηριστικά μεσαιωνικού φεουδάρχη στο πρόσωπο που νέμεται την συγκεκριμένη ιεραρχική δομή.

Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο και ισχυροποιείται με την ταυτόχρονη συνδρομή – συνύπαρξη και εντέλει σύζευξη δύο παραγόντων που εκκινούν από αντίθετη αφετηρία, την έλλειψη δημοκρατικών θεσμών που να εκφράζουν την βάση και την κοινωνία και την έλλειψη απόλυτης μονοπρόσωπης ηγετικής συμπεριφοράς από τον επικεφαλής του κόμματος.

Οι «βαρόνοι» επικαλούνται την δημοκρατία για να μειώσουν την εξουσιαστική εμβέλεια του αρχηγού και τούτο θα ήταν θεμιτό, εάν ταυτόχρονα μειωνόταν και η δική τους εξουσία έναντι και υπέρ της κομματικής βάσης και της κοινωνίας. Δυστυχώς, ως προς την έκφραση της βάσης συμβαίνει το αντίθετο, καθώς επιδιώκεται από τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς της «βαρονίας» η θεσμική της απομόνωσή της σε ρόλο όχλου, αδαή και ανίκανου, ακόμα και η ψευδεπίγραφη έκφραση της κοινωνίας μέσα από δήθεν δημοκρατικούς θεσμούς. Οσο εξακολουθούν να υφίστανται τα φαινόμενα αυτά, οι «βαρωνίες» της γραφειοκρατίας θα γίνονται πιο ισχυρές, ενισχύοντας και αναπαράγοντας την εξουσία τους.

            Η αναπαραγωγή της εξουσίας της γραφειοκρατίας είναι ένα ακόμα φαινόμενο των μηχανισμών αυτών, αφού κύριο μέλημά τους είναι η διατήρηση και επέκταση της επιρροής και της αυτονομίας τους έναντι της κοινωνίας και των λοιπών φορέων που τυχόν «απειλούν» τις δομές της. Όπως στον μεσαίωνα ο βασιλιάς εκλεγόταν και ελεγχόταν από μία κάστα μεγαλοτιτλούχων, όντας ταυτόχρονα δεσμευμένος έναντι αυτών και στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, έτσι και σήμερα στην εξέλιξή του πολιτικού φαινομένου συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με την δυνατότητα των «βαρόνων» της γραφειοκρατίας να επηρεάζουν, να ελέγχουν, ακόμα και να επιβάλουν τις θέσεις τους, υπέρ των ιδίων και των υποστηρικτών τους.

Στο ίδιο πλαίσιο, η άνοδος των «βαρόνων» στην ιεραρχική θέση που κατέχουν ενδιαφέρει και στηρίζεται από εξωθεσμικούς παράγοντες, που ασκούν υλική και ψυχολογική επιρροή στο κομματικό (και κατ’ αντιστοιχία στο κοινωνικό) γίγνεσθαι. Ενδιαφέρονται οι παράγοντες αυτοί για τα πρόσωπα νομείς της εξουσίας, ως αντικείμενα επιχειρηματικής εκμετάλλευσης και μέσων ελέγχου του κόμματος – κοινωνίας και ενεργούν αποφασιστικά προς τούτο.  

            Με τα ανωτέρω γνωρίσματα και χαρακτηριστικά η γραφειοκρατία γίνεται συνώνυμο, αλλά και όργανο του πολιτικού και κοινωνικού συντηρητισμού, όχι μόνο διότι επιδιώκει την διατήρησή της και την επαύξηση της εξουσίας της έναντι της κοινωνίας, αλλά και του αρχηγού, αλλά και διότι για την διατήρηση της εξουσίας της είναι αναγκαία η πολιτική και ιδεολογική τελμάτωση, η συντήρηση του πολιτικού και κοινωνικού status qvo (κατεστημένου)[1].

Ετσι, κάθε νεωτερισμός που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της γραφειοκρατίας και όσων υπηρετεί, κάθε νεωτερισμός που έρχεται να εκφράσει την κοινωνία και να επαυξήσει την εξουσία της ή έστω να μειώσει την εξουσία της γραφειοκρατίας, γνωρίζει την πολεμική της θεσμικής γραφειοκρατίας, ώστε να απορριφθεί και να κατασυκοφαντηθεί, ως μη εφαρμόσιμος, ουτοπικός, επικίνδυνος και με μία σειρά κάθε λογής χαρακτηρισμών.

Η θεσμική γραφειοκρατία, για την υπεράσπιση – διατήρηση των συμφερόντων της, προβάλλει την ανάγκη της κοινωνίας για την δόμηση και λειτουργία ιεραρχικά κατασκευασμένων εξουσιαστικών δομών (οι οποίες στην πραγματικότητα είναι τουλάχιστον αμφίβολης αποτελεσματικότητας και για εμένα αποτέλεσμα αντιδραστικής αντιδημοκρατικής νομής της εξουσίας) και την εξωκοινωνική μεταφυσική, de iure, θέσπιση της εξουσίας της ως αντικείμενο και αναγκαιότητα μη αμφισβητήσιμη.

            Ως είναι ευνόητο, έτερο χαρακτηριστικό της γραφειοκρατίας, άμεσα συνεπαγόμενο από τα χαρακτηριστικά της και τον τρόπο λειτουργίας της αποτελεί ο άκρατος ατομικισμός των φορέων της. Αντικείμενο του ατομικισμού είναι η εξασφάλιση της ατομικής ευμάρειας (αφού η κοινωνία αποτελεί σιωπηλό θεατή και όχλο) και την ανέλιξης στους θεσμούς της βαρωνείας[2].

Στο μεσαιωνικό βασίλειο του σύγχρονου πολιτικού γίγνεσθαι η ιεραρχία αυτού του είδους κυριαρχεί διδάσκει και επιβάλλει στην κοινωνία έναν απέραντο ατομικισμό, έναν προκλητικό σκοταδισμό, διαστρέφει και συκοφαντεί την δημοκρατία και τους αγωνιστές της, περιθωριοποιεί, εξαγοράζει, προπαγανδίζει με τον πιο αισχρό τρόπο και βομβαρδίζει με άχρηστες ειδήσεις ή σκόπιμες ειδήσεις την κοινωνία, πλάθει μύθους για ήρωες και για μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ. Η αποστέωση και αποσάρθρωση της κοινωνικής αλληλεγγύης και της οντότητας – αξίας του ανθρώπου είναι σκοπός της γραφειοκρατίας, που επιβάλει το δίκαιο και την αναγκαιότητα επίπλαστων ιεραρχικών θεσμών για να κινηθεί απερίσπαστη στον έλεγχό ανθρώπων και κοινωνιών.

           

4.         Τα αυτά συμβαίνουν και στους κομματικούς χώρους, στις κομματικές συλλογικότητες που μόνο συλλογικότητες δεν αποτελούν. Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. που βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητάς, οι ανέλεγκτες γραφειοκρατικές δομές και οι βαρόνοι δίνουν και παίρνουν καθημερινά με τους στρατούς τους τις μάχες τους για επικράτηση και δεν μιλώ για τους επίδοξους αρχηγούς, αλλά για τους υποστηρικτές τους.

Ένα προοδευτικό, ριζοσπαστικό, δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κόμμα, με κινηματικό χαρακτήρα πρέπει γρήγορα να αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει από τις γραφειοκρατικές δομές και μηχανισμούς του και να τις αλλάξει άρδην με θεσμούς δημοκρατικούς.

            Αναφέρομαι και πάλι στην αναγκαιότητα της κομματικής δημοκρατίας, διότι στην δημοκρατία τα προβλήματα αυτά είναι λυμένα. Οι εφευρέτες της οι αρχαίοι Ελληνες είχαν δώσει σαφείς και επαρκέστατες λύσεις. Από την φύση της η Δημοκρατία δημιουργήθηκε ως αναγκαιότητα για να καταπολεμηθεί και να νικηθεί η ολιγαρχία, η εξουσία των λίγων.

Εξελισσόμενη και λειτουργώντας σε ένα πιο δύσκολο από το σημερινό περιβάλλον, η δημοκρατία της αρχαιότητας έδωσε τις λύσεις της, που είναι αιώνιες και σταθερές.

Σήμερα, στον χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπου οι βαρόνοι των κομματικών μηχανισμών έσπευσαν ή ήλθαν εκ των υστέρων να διατυπώσουν θέσεις για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και τις δομές της εξουσίας που τους εξασφαλίζουν την διατήρηση της βαρονίας τους, η απάντηση που θα πρέπει να τους δοθεί δεν πρέπει να είναι άλλη από την θέσπιση δημοκρατικών θεσμών, των δημοκρατικών θεσμών που προτείναμε.

            Στην δημοκρατία αποφασίζει η ίδια η κοινωνία, αυτή έχει την θεσμική αρμοδιότητα. Ετσι οι γραφειοκράτες – βαρώνοι χάνουν ένα τεράστιο μέρος της εξουσίας τους: την θεσμική αρμοδιότητα να επιβάλλουν άνωθεν τις απόψεις τους.

            Στην δημοκρατία είναι σχεδόν αδύνατο και πάντως θα είναι πολύ οδυνηρό οικονομικά και δύσκολο και για τους διαφθορείς να διαφθαρεί το σώμα της κοινωνίας, αφού αυτό αποφασίζει. Υπάρχουν βέβαια οι δημαγωγοί, αλλά η αντιμετώπισή τους είναι θέμα συλλογικής παιδείας, μιας παιδείας που η σύγχρονη κοινωνία έχει τα μέσα να την παράσχει στον άνθρωπο πολύ ευκολότερα από ό,τι την αρχαία εποχή.

            Στην δημοκρατία η ιεραρχική εξουσιαστική δόμηση της κοινωνίας αποσυντίθεται, οι μηχανισμοί θεσμικής γραφειοκρατίας καταργούνται, όλοι είναι ίσοι και οι «άρχοντες» είναι απλώς εντολοδόχοι των αποφάσεων την κοινωνίας, κληρωτοί στην αρχαιότητα και αιρετοί για περιορισμένη θητεία σήμερα (κατά την πρότασή που υποβάλλω για τα πέραν των Τ.Ο. όργανα).

            Οι μηχανισμοί ελέγχου στην δημοκρατία είναι πολυμελείς και συλλογικοί, στην πραγματικότητα απαρτίζονται από ένα μεγάλο τμήμα του κοινωνικού σώματος, ώστε να μην είναι δυνατός ο χρηματισμός τους. Το ίδιο σώμα των μελών – πολιτών ασκεί τον έλεγχο, ώστε η όποια δυνατότητα διαφθοράς απομένει, να είναι δύσκολο να υλοποιηθεί.

            Με το σύστημα κομματικής δημοκρατίας που προτείναμε, όχι μόνο θα αναδειχθούν πολιτικές ουσίας, αλλά θα εκφραστούν και από τους άξιους πολίτες, που θα πρέπει να πείσουν για την αξία των θέσεων και προτάσεών τους.

            Με τον τρόπο αυτό, τα «κομματικά βαρίδια», οι βαρόνοι της γραφειοκρατίας, χάνουν την ισχύ τους, γίνονται απλοί πολίτες και πλέον οφείλουν να πείσουν την κοινωνία, όχι με την δύναμη και την πειθώ της εξάρτησης, αλλά με την πειθώ και την αξία των προτάσεών τους.

            Πρόεδρε του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σκεπτόμενοι πολίτες και φίλοι, είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, των ουσιαστικών αλλαγών, είναι η ώρα της δημοκρατίας, την 12η Νοεμβρίου είναι η ώρα της πρότασής μας, η ώρα της πρώτης μας μεγάλης μάχης, της πρώτης μας μεγάλης νίκης .

             


[1] Οι σειρές του BBC «Μάλιστα κ. Υπουργέ» και «Μάλιστα κ. Πρωθυπουργέ» που προβλήθηκαν παλαιότερα από την κρατική τηλεόραση, είναι εύγλωττες και χαρακτηριστικές της λειτουργίας του γραφειοκρατικού φαινομένου.  [2] Οι καρατομήσεις, η σκληρότητα προς τους αντίπαλους «βαρόνους» είναι αίτημα των άλλων «βαρόνων», των νικητών, για να επεκτείνουν την σφαίρα επιρροής τους, να γίνουν πιο ισχυρά τα φέουδά τους, η κοινωνία δεν θέλει «αίμα», ούτε πρέπει να παρασύρεται, η κοινωνία πρέπει να απαιτήσει την αποκαθήλωση των θεσμών της βαρωνείας, από σύγχρονους δημοκρατικούς θεσμούς.      

Advertisements

15 Σχόλια »

  1. Φίλε
    Η γραφειοκρατία όπως και η διαφθορά, είναι παθογνωμονικό χαρακτηριστικό της εξουσίας.
    Ταλαιπωρία και φακελάκι απαιτείτε από όποιον ασκεί κάποιο είδος εξουσιάς, μόνο για την ενδυνάμωση αυτής και την επιβολή της στους εξουσιαζόμενους.
    Όλη η κοινωνία έχει μορφές εξουσίας, η οποία αρνείται να δεχθεί μείωση της γραφειοκρατίας για να μη χαθεί η δύναμη.
    Ελπίζω αυτό να αλλάξει.
    Τώρα για το ανοικτό κίνημα το όποιο κίνημα.
    Αν συμμετέχει η κοινωνία σε αυτό ελεύθερα, όχι άναρχα, τότε το κίνημα γίνεται κτήμα του λαού.
    Οι πρόεδροι δεν ελέγχονται αλλά φέρουν και εκφράζουν αυτό το λαό.
    Τα μέλη εκπορεύονται από αυτό και όχι από συμφεροντολογικούς κομματαρχικούς μηχανισμούς.
    Ας δώσει αυτές της εξετάσεις το ΠΑΣΟΚ και ας μεταφέρει το Λαό στη θέση, που συνταγματικά του ανήκει. Στη θέση της εξουσίας.

    Σχόλιο από animalis — Νοέμβριος 6, 2007 @ 10:31 μμ | Απάντηση

  2. Φίλε Ανιμάλη, όταν ξεκίνησα την επαφή με το ΠΑΣΟΚ δεν ήξερα ότι θα βρω τόσο ωραίο κόσμο στα σάπια σπλαχνα του … .

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 6, 2007 @ 11:01 μμ | Απάντηση

  3. Φίλε Δημήτρη με λένε Χρήστο.
    Έχω μάθει στη ζωή μου να παλεύω και να συγκρούομαι.
    Αν συμβιβαζόμουν να είσαι σίγουρος ότι τώρα θα ήμουν στην πολιτική.
    Αλλά συγκρούστηκα με τις καθεστωτικές τάσεις σε τοπικό επίπεδο και μετά στις σπουδές μου αποσύρθηκα βλέποντας μια Νεολαία συμβιβασμένη και απόλυτα αδιάφορη.
    Τώρα βλέπω ότι κάτι μπορεί να γίνει.
    Το 2004 – 2007 οι κινήσεις δεν ήταν αποφασιστικές.
    Ελπίζω ότι τώρα θα γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις.
    Διότι ο κόσμος δεν μπορεί να περιμένει

    Σχόλιο από animalis — Νοέμβριος 6, 2007 @ 11:25 μμ | Απάντηση

  4. Η γραφειοκρατεία έχει στην Ελλάδα βαθιές ρίζες.
    Εχει σχέση με την ακατάσχετη νομολογία όπου οι τροπολογίες στο τέλος αναιρούν τον ίδιο τον νόμο. Μπήκα στα χωράφια σου Δημήτρη αλλά δεν θα συνεχίσω γιατί είμαι ψιλοάσχετη.
    Γεννήθηκε γιατί στην Ελλάδα δεν αναπτύχτηκε η σχέση εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. Δεν θα μπω στην διαδικασία να αναζητήσω τις αιτίες που το κράτος θεωρεί τον πολίτη κλέφτη και ο πολίτης νοιώθει ότι το κράτος δεν είναι ποτέ παρόν στα προβλήματά του. Η γραφειοκρατεία αναπτύχτηκε για να ανακάμψει την αυθαιρεσία και την αναρχία που παρατηρήθηκε όταν η ανάπτυξη που δυστυχώς άρχισε μόλις την δεκαετία του εξήντα δεν εγινε βασισμένη σε αρχές και προγραματισμό αλλά βασισμένη στην ελληνική αρχή «βλέποντας και κάνοντας».
    Την τελευταία δεκαετία έγιναν προσπάθειες να απλοποιηθούν κάποια πράγματα. Η προσπάθεια ήταν ατελής και άσχετη με τα πραγματικά επακόλουθα της γραφειοκρατείας με αποτέλεσμα να ξαναγυρίσουμε στα ίδια και μάλιστα με πιο σκληρές μεθόδους.
    Για την καταπολέμηση της γραφειοκρατείας κατά τη γνώμη πρέπει να ξεκινήσουμε να αλλάξουμε την νοοτροπία αναξιοπιστίας κράτους – πολίτη πράγμα ανέφικτο για μένα.
    Αυτό όμως με τις σημερινές συνθήκες αδικίας που υπάρχει σε όλη την δημόσια διοίκηση δεν γίνεται. Οταν ο πολίτης πρέπει να πληρώσει για να εξυπηρετηθεί είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσει να πάρει πίσω αυτά που έδωσε με όποιο τρόπο μπορεί.
    Για υπογράψει κάποιος συμβόλαιο με την ΔΕΗ σε καινούργια οικοδομή πρέπει η αρμόδια ΔΟΥ να ελέξει αν το ελάχιστο κόστος της υπολοιήσης της οικοδομής υπαρχει σε τιμολόγια αγοράς υλικών παροχών κλπ. Ο έλεγχος ουσιαστικά γίνεται για το ΦΠΑ που πρέπει να αποδοθεί μέσω των εκδοθέντων παραστατικών. Ο ιδιοκτήτης όμως αποφεύγει να παίρνει τιμολόγια για να γλιτώσει χρήματα από το ΦΠΑ με αποτέλεσμα στην αποπεράτωση της οικοδομής να μην έχει τιμολόγια που αντιστοιχούν στο ελάχιστο κόστος. Τέτοιες διαφορές ξέρουμε πως λύνονται.
    Είναι ένας φαύλος κύκλος που έχει πλοκάμια παντού και η λύση θα αργήσει να βρεθεί.
    Δυστυχώς η θεωρία είναι μακριά από την πράξη.
    Η μηχανοργάνωση που νομίζαμε ότι θα λύσει προβλήματα έδειξε μόνο πόσο βαθύ και δύσκολο είανι το θέμα της γραφειοκρατίας.
    Πως να οργανώσεις αρχεία μαχανογραφικά από διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες?
    Εγώ μετά από εικοσι πέντε χρόνια συναλλαγής με την δημόσια διοίκηση δεν έχω λύσεις να προτείνω.Είναι σαν » γόρδιος δεσμός».
    Φιλικά Στέλλα

    Σχόλιο από stella — Νοέμβριος 23, 2007 @ 11:48 πμ | Απάντηση

  5. Στέλλα ευχαριστώ. Το πρόβλημα έγκειται στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα, όπου η γραφειοκρατία και οι μηχανισμοί της αποτελούν αναπόσπαστο μέρος εξουσιαστικής καταπίεσης. Μην ξεχνάμε ότι στον αστικό καπιταλισμό τα πράγματα είναι καλύτερα από ό,τι παλαιότερα (π.χ. Μεσαίωνας), όμως και πάλι το σύστημα έχει εγγενή ελαττώματα. Μην ξεχνάμε επίσης ποτέ ότι το σύγχρονο αστικό κράτος δομείται ως εξουσία επιβολής της θέλησής του, κατά συνέπεια έχει ανάγκη του καταπιεστικούς μηχανισμούς της δημόσιας διοίκησης. Οι μηχανισμοί αυτοί είναι δομημένοι για να εφαρμόζουν την κρατική εξουσία. Είναι πάντοτε και ελεγκτικοί, καταπιεστικοί, εξουσιαστικοί μηχανισμοί. Το ψυχολογικό στοιχείο της καχυποψίας είναι είτε εκ προϊμοίου υφιστάμενο (πως να εξουσιάσεις και να καταπιέσεις όταν βλέπεις τον πολίτη ισότιμα και καλοπροαίρετα, ως υπάλληλός του; ) είτε και απειχεί προσωπικές απόψεις – επιδιώξεις της ιεραρχίας της γραφειοκρατίας (στην περίπτωση αυτή έχουμε την προσωπική της έκφανση).
    Η άμεση δημοκρατία έχει την δυνατότητα να δώσει την λύση στο πρόβλημα της γραφειοκρατίας, είναι το μόνο πολιτικό σύστημα που μπορεί.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 12:13 μμ | Απάντηση

  6. Δημήτρη διαβάζοντας την απάντησή σου νομίζω ότι προσεγγίζουμε το θέμα από διαφορετική σκοπιά. Εσύ άρρηκτα δεμένο με μια κοινωνία σοσιαλιστικά δημοκρατική με αποτέλεσμα να έχεις και λύση.
    Εγώ βλέπω μόνο την γραφειοκρατεία που ούτε η πολιτική βούληση υπάρχει για να λυθεί ούτε η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη να δεχτεί την λύση.
    Η παθογένεια αυτή καλλιεργήθηκε πολλά χρόνια και για την λυση απαιτούνται ακόμα περισσοτερα.
    Απαιτείται ισονομία και ισοπολιτεία για να σεβαστούμε την εξουσία.
    ΑΠΑΙΤΕΊΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΠΑΙΔΕΙΑ.
    Στέλλα.

    Σχόλιο από stella — Νοέμβριος 23, 2007 @ 1:11 μμ | Απάντηση

  7. Στέλλα η γραφειοκρατία είναι εγγενής στο σύστημα.
    Στο 1ο μάθημα στο πανεπιστήμιο ο Αρ.Μάνεσης μας εξήγησε το πως το κράτος στηρίζεται στην εξουσία και πως αυτή επιβάλλεται από τους μηχανισμούς.
    Η εξουσία και η περί αυτής αντίληψη διαχέεται από την κορυφή της ιεραρχικής γραφειοκρατικής πυραμίδας προς την βάση της. Οταν π.χ. ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός λέει στους αστυνομικούς : «Το κράτος είστε εσείς …» ποιά εντολή τους δίνει; ποια εξουσία τους απονέμει; Τι θα κάνουν αυτοί όταν η εντολή του ιεραρχικά προϊσταμένου τους δίνει τον τόνο, το στίγμα της εξουσίας;

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 1:18 μμ | Απάντηση

  8. Είναι σαφές το ζήτημα της εξουσίας, που δομείται και εκφράζεται μέσα από την γραφειοκρατικά δομημένη ιεραρχία/

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 1:20 μμ | Απάντηση

  9. Ο αστικός καπιταλισμός έχει ανάγκη την γραφειοκρατία για να εκφράσει τις θέσεις του και να επιβάλλει τις απόψεις – επιλογές του. Οσο πιο ακραίος είναι, τόσο πιο ακραία συμπεριφέρονται και οι «εκπρόσωποί» του.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 1:23 μμ | Απάντηση

  10. Δημήτρη καταθέτω τα όπλα. Εσείς της θεωρητικής κατευθύνσης ή παλιότερα της 3ης δέσμης έχετε πάντα στο μυαλό σας την θεωρητική άποψη ενός θέματος.
    Εγώ αντίθετα μαθήτευσα στην πρακτικότητα κυριολεκτικά και μεταφορικά.
    Νομίζω ότι καλούμαστε να λύσουμε την γραφειοκρατεία μέσα στο υπάρχον πολιτικό σύστημα( και με βαθμό δυσκολίας 10 γιατί έχουμε να κάνουμε με ελληνική νοοτροπία αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω) και με πολίτες τους υπέροχους Ελληνες!!!!!!!!!
    Η γραφειοκρατεία εκτός από μηχανισμός επιβολής εξουσίας έγινε και μηχανισμός ελέγχου και αυτό περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα.
    Στέλλα.

    Σχόλιο από stella — Νοέμβριος 23, 2007 @ 1:38 μμ | Απάντηση

  11. Στέλλα μην καταθέτεις τα όπλα. Εχεις το δίκιο σου, αλλά γραφειοκρατία δεν είναι ο υπάλληλος πίσω από το γραφείο, είναι ο μηχανισμός εξουσίας και όλη αυτή η κατάσταση δεν υπάρχει περίπτωση να διορθωθεί αλλιώς παρά μόνο με δημοκρατία, με αληθινή δημοκρατία.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 4:09 μμ | Απάντηση

  12. Σκέψου μόνο Στέλλα πόση γραφειοκρατία είχε η Σοβιετική Ενωση …
    Ποιός κυβερνούσε … ο λαός ; δεν το νομίζω.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 23, 2007 @ 4:10 μμ | Απάντηση

  13. ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΕΣΣΔ ΘΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ.
    ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΧΟΥΝ ΣΥΣΤΑΘΕΙ 25 ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΟΥ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ.
    ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ.
    ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ. ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΙΑΝΙΣΤΑ ΑΛΑΛ Ο ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΗΡΙΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ.
    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΔΗΜΗΤΡΗ.

    Σχόλιο από stella — Νοέμβριος 23, 2007 @ 10:08 μμ | Απάντηση

  14. Στέλλα, μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα και οι παρατηρήσεις σου μου έδωσαν το έναυσμα να τα ξεχωρίσω.
    Εγώ μιλώ για την την παθολογία της γραφειοκρατείας που θεσμικά οργανώνεται ως μηχανισμός επιβολής εξουσίας σε ένα μεγαλύτερο μόρφωμα. Μιλώ για τα στεγανά της, για τις υπερεξουσίες, τους δεσμούς, τις διαστροφές της και πως επηρεάζει ως μηχανισμός συνολικά την λειτουργία μιας κοινωνίας, ενός μορφώματος.
    Εσύ μιλάς για κάτι άλλο, επίσης αρκετά σημαντικό. Θα το ονομάσω «δυσλειτουργική γραφειοκρατία» είναι η εσωτερικώς αναπτυσσόμενη παθογένεια του συστήματος διοίκησης που έχει να κάνει με τα γνωστά φαινόμενα της αναποτελεσματικότητας, της απροθυμίας εξυπηρέτησης του πολίτη, της ταλαιπωρίας του.
    Για όλα αυτά η λύση είναι η δημοκρατία, διότι όταν ξέρει ο υπάλληλος που ταλαιπωρεί τον κόσμο, ότι ο πολίτης (και όχι ο μηχανισμός εξουσίας: διοίκηση, δικαστήρια κλπ.) θα τον καταγγείλει στο «κοινόν» με βάση τους δημοκρατικούς θεσμους και ότι κινδυνεύει να χάσει την θεσούλα του με απόφαση που θα λάβουν οι άλλοι πολίτες κατά πλειοψηφία και όχι κανένας άλλος γραφειοκρατικός θεσμός, τότε θα είναι πολύ πιο προσεκτικός και καλύτερος σε απόδοση. Επίσης η δημοκρατία όπως την εννοώ εγώ και την έχω αναλύσει και στο blog αυτό έχει την δυνατότητα άμεσα, χωρίς να κινηθούν οι κρατικοί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί να αποφασίσει την κατάργηση ή άλλαγη μιας υπηρεσίας που δεν έχει νόημα ύπαρξης ή δεν προσφέρει. Για τον λόγο αυτό είμαι θιασώτης της και υποστηρίζω ότι είναι το τελειότερο πολίτευμα που εξυψώνει τον άνθρωπο, τον καθένα από εμάς.
    Εάν στις δυνατότητες αυτές συνταιριάξεις και τον σοσιαλισμό, όπως τον εννοώ στο όραμα, να ξέρεις ότι δεν πρόκειται κανένας μας να χρειαστεί να ταλαιπωρηθεί πιά, από όσα όλοι έχουμε βιώσει στις επαφές μας (εγώ λόγω επαγγέλματος πολύ περισσότερο) με τους μηχανισμούς διοίκησης του κράτους.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 24, 2007 @ 12:42 μμ | Απάντηση

  15. Δημήτρη καλημέρα.
    Η γραφειοκρατεία στοιχίζει στην Ελλάδα 15 δις ευρώ!!!!!!!!!!
    Δεν έχω στοιχεία τι μας κοστίζει η παθογενής γραφειοκρατεία.
    Γνωρίζω όμως ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση πιέζει ώστε να μειωθεί η γραφειοκρατεία στο 25%. Αν καταφέρουμε να μειώσουμε την γραφειοκρατεία σε αυτό το ποσοστό οι έλληνες φορολογούμενοι δεν θα είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν φόρους για δύο χρόνια.
    Ποιος πιστεύεις ότι θα δεχτεί να χάσει την θέση του στον δημόσιο τομέα?
    Ποιος νομίζεις ότι θα βάλει το κοινό καλό πάνω από το δικό του καλό?
    Υπάρχει πολιτική βούληση προς αυτή την κατεύθυνση?
    Ο δημόσιος τομέας είναι τόσο κατακερματισμένος που και οι δημόσιες υπηρεσίες τόσο αποστασιοποιημενες η μια απο ατην άλλη που σε πολλές των περιπτώσεων έχουν θεσπίσει δικούς τους εσωτερικούς κανονισμούς.
    Καλέ μου Δημήτρη εγώ δεν πιστεύω ότι η δημοκρατία θα σταματήσει την λερναία ύδρα της γραφειοκρατίας.
    Κάθε φορά που μου ζητάνε όλο και περισσότερα έγγραφα για να αποδείξω κάτι αυταπόδεικτο χαμογελάω και με κάποια επαγγελματική διαστροφή χωρίς καμιά αντίρηση συμορφώνομαι.
    (δεν έχω γυαλιά μαζί μου και γράφω σβήνω συνεχεια)
    Φιλικά Στέλλα.

    Σχόλιο από stella — Νοέμβριος 26, 2007 @ 11:18 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: