Διάλογος για την Κοινωνία

Οκτώβριος 19, 2007

TO ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το σχέδιο τροποποίησης του καταστατικού του ΠΑ.ΣΟ.Κ.  που προτείνει και εφαρμόζει άμεση δημοκρατία και φτιάχθηκε μέσα από τις συζητήσεις σε forum.

Το σχέδιο δεν παγιώθηκε, είναι δικό μας για να συνεχίσουμε να το συζητάμε  

TO ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ.  Είναι η μοίρα των μεγάλων οραμάτων και των ιδεών να τις καπηλεύονται για να εκμηδενίσουν την σημασία τους … . 

Α.      Ξεκινώντας την αναζήτηση για την σύνθεση του δημοκρατικού οργανωτικού πλαισίου λειτουργίας ενός κόμματος, θεωρούσα δεδομένο ότι το δικό μου κεκτημένο γνώσης πάνω στο ζήτημα της δημοκρατίας, το μοιράζεται το σύνολο του ελληνικού λαού μέσα από την βασική εκπαιδευτική διαδικασία. Στην πορεία διαπίστωσα ότι, για μία ακόμα φορά, από τον ελληνικό λαό έχει αποστερηθεί η γνώση και η παιδεία ακόμα και για τέτοια κεφαλαιώδη πολιτικά ζητήματα που αποτελούν και μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις που έγιναν σε τούτο εδώ τον τόπο, την έννοια της Δημοκρατίας. 

Β.      Για την Δημοκρατία όμως θα πρέπει πρώτιστα να αναφερθώ στο ίδιο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. καθώς η δημοκρατία αποτέλεσε ζητούμενο της ιδρυτικής διακήρυξής του και πάγιο πολιτικό ζητούμενο. Αλλωστε, η ανάγκη για ουσιαστική άμεση δημοκρατία αποτελεί αναζήτηση του ελληνικού λαού όχι μόνο από τους αρχαίους χρόνους, αλλά και από την πρώτη στιγμή της αναγέννησης του ελληνικού έθνους και της πορείας του προς την ελευθερία. Η ανάγκη και απαίτηση αυτή αποτυπώνεται εύγλωττα και άμεσα στο σύνολο των πολιτικών κειμένων του ελληνικού διαφωτισμού και λαμβάνει σάρκα και οστά σε όλα τα Συντάγματα της περιόδου 1821-1827. Η αναζήτηση συνεχίστηκε έντονα και αποτέλεσε την ψυχή και αιτία όλων των επαναστάσεων, στάσεων, κινημάτων και ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που ακολούθησαν μέχρι σήμερα. 

Για τους Ελληνες η δημοκρατία και η συνεπαγόμενη αυτής πολιτική ελευθερία δεν αποτελεί μοντέλο έξωθεν μεταφερθείσας πολιτειακής συγκρότησης, αλλά ιστορικό πολιτικό δεδομένο που αποτελεί μόνιμη αναζήτηση και σκοπό.      

Γ.        Θα μπορούσα, εγώ και άλλοι, να μιλούμε ώρες, ημέρες και να γράψουμε χιλιάδες σελίδες για την δημοκρατία και τα αγαθά που προσφέρει στο σύνολο και στον ίδιο τον άνθρωπο – πολίτη. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω και να αναφερθώ σε μερικά μόνο από αυτά για να τονιστεί και να αιτιολογηθεί η αναγκαιότητα της δημοκρατίας για την κοινωνία, τον άνθρωπο και ένα σοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα – κίνημα.  

α.       Ως προοίμιο, είναι αναγκαίο να ορίσουμε την έννοια της δημοκρατίας. Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο η αρμοδιότητα κάθε απόφασης ανήκει στους πολίτες και ασκείται από αυτούς άμεσα Αντίστοιχα, οι πολίτες έχουν και μπορούν να ασκήσουν και το δικαίωμα της πρότασης μιας δεσμευτικής διάταξης ή ψηφίσματος που μετά την αποδοχή της από το αποφασίζον σώμα τους, έχει δεσμευτική ισχύ για τα πολιτειακά όργανα.  

β.       Όχι δημοκρατία, αλλά μορφώματα δημοκρατίας, θα ονομάσουμε τα πολιτεύματα αυτά που ξεκινούν στα νεότερα χρόνια από τα αγγλικά συντάγματα και επικρατούν σε όλο τον δυτικό κόσμο υποκαθιστώντας εννοιολογικά και ουσιαστικά την αληθή – πραγματική έννοια της δημοκρατίας με ψευδεπίγραφα δημοκρατικοφανή πολιτικά μορφώματα, που περιορίζουν τον πολίτη από εκφραστή και αρμόδιο για την επιλογή της πολιτικής σε απλό εκλέκτορα άλλων. Στην πραγματικότητα, το πολίτευμα που αποκαλείται σήμερα σε όλο τον κόσμο δημοκρατία αποτελεί νόσφιση ενός μεγάλου οράματος, μιας ιδέας, και ψευδεπίγραφο τίτλο, ενός άλλου πολιτεύματος, με το οποίο – κατ’ ακριβολογία – έχει ελάχιστη σχέση και διαφέρει από αυτό στα ουσιώδη του εννοιολογικά χαρακτηριστικά. Το πολίτευμα που σήμερα ευρέως αποκαλείται δημοκρατία, στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα που εκφράζει μία πολιτική αριστοκρατία και απομονώνει την κοινωνία από την πολιτική εξουσία και την άμεση άσκησή της, περιθωριοποιώντας ουσιαστικά τον ίδιο τον πολίτη από την πολιτική έκφραση. Είναι δηλαδή αντίθετο και δεν συμβαδίζει με το μοναδικό ουσιώδες χαρακτηριστικό της δημοκρατίας, την άμεση άσκηση της αποφασιστικής αρμοδιότητας από το σύνολο των πολιτών. Ουσιαστικά μάλιστα οι πολίτες έχουν απολέσει και το δικαίωμα της πρότασης. Εάν, συνεπώς, κάνουμε λόγο για δημοκρατία ως στόχο ενός πολιτικού κινήματος ή κόμματος, θα πρέπει να απεγκλωβίσουμε τις έννοιες και να τις αποκαθάρουμε από τις ψευδεπίγραφες ονομασίες και τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν το σημερινό πολίτευμα ή τις όποιες επιμέρους λειτουργίες αυταπάτη ή και απάτη.   

γ.       Η Δημοκρατία ως αναγκαίο πολιτικό ζητούμενο δεν αποτελεί μόνο συνταγματική επιταγή που μόνο αυτή πραγματώνει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας ή την εντολή για δημοκρατικές διαδικασίες εντός των πολιτικών κομμάτων. Η Δημοκρατία αποτελεί αναγκαίο πολιτικό ζητούμενο για την απελευθέρωση, χειραφέτηση, ωρίμανση και ουσιαστική παιδεία του ανθρώπου – πολίτη και της κοινωνίας.  

δ.       Για ένα προοδευτικό, δημοκρατικό, σοσιαλιστικό κίνημα η καθιέρωση δημοκρατικών θεσμών στην εσωτερική του λειτουργία αποτελεί ζητούμενο για την εμπέδωση της δημοκρατίας στην κοινωνία, την απελευθέρωσή της και την πολιτική απομόνωση κάθε είδους καιροσκοπισμών. Βασικός πολιτικός στόχος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι η εξάλειψη κάθε ανισότητας στην κοινωνία και την οργάνωσή της και το μέσο για τούτο, που δεν εγκλωβίζει αλλά αναδεικνύει τις ανάγκες του ανθρώπου, είναι η Δημοκρατία. Η Δημοκρατία για το ΠΑΣΟΚ αποτελεί όχι μόνο κεφαλαιώδη πολιτική στόχευση, αλλά έναν από τους ελάχιστους πολιτικούς αυτοσκοπούς του. Στην σημερινή φάση της ιστορίας του το ΠΑΣΟΚ έχει θέσει ως πρώτιστο σκοπό του την δημοκρατία σε κάθε επίπεδο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Είναι σαφές ότι η πρώτη αλλαγή πρέπει να γίνει στο τρόπο της εσωτερικής του λειτουργίας, ο οποίος προσκολλημένος στα πολιτικά δεδομένα του παρελθόντος λειτούργησε και λειτουργεί αρχηγοκεντρικά και στα πλαίσια συστήματος έμμεσης και περαιτέρω έμμεσης αντιπροσώπευσης.

 Δ.      Το σύστημα που ακολουθεί έρχεται όχι μόνο να θεραπεύσει σειρά κομματικών δυσλειτουργιών και προβλημάτων, αλλά και να θέσει τον άνθρωπο και την κοινωνία στο επίκεντρο της πολιτικής επανασυνδέοντας το κίνημα με την κοινωνία και αναβαπτίζοντάς το στα νάματά του, ώστε να καταστεί και πάλι κύριος εκφραστής των αναζητήσεων και αγωνιών της μέσα σε ένα προοδευτικό σοσιαλιστικό πολιτικό πλαίσιο. Με το σύστημα κομματικής δημοκρατίας, που προτείνεται κατωτέρω, επιδιώκεται η άμεση συμμετοχή της κοινωνίας και των ανθρώπων – πολιτών στην διαμόρφωση της πολιτικής του κινήματος. Οι Τοπικές Οργανώσεις ξανανοίγουν και λειτουργούν ουσιαστικά και δεσμευτικά δίδοντας άμεσες «εντολές» προς το κίνημα, ο πολίτης με το κίνητρο της συμμετοχής στην διαμόρφωση της πολιτικής συμμετέχει και πάλι για να εκφράσει τις αγωνίες και τις αναζητήσεις του για ένα καλύτερο μέλλον της πατρίδας μας και ολόκληρου του πλανήτη. Ο πολίτης προσφέρει στην κοινωνία και στο κίνημα τις απόψεις του, προσέρχεται σε διάλογο και παράθεση απόψεων, εκπαιδεύεται και εκπαιδεύει, βρίσκει την παιδεία που δεν του προσέφερε η πατρίδα του, ανταλλάσσει απόψεις και γνώσεις, προβληματίζεται, απελευθερώνεται από εξαρτήσεις και ιδεοληψίες, παράγει πολιτική σκέψη και αντιλαμβάνεται την σημασία των θεσμών, αλλά και την τεράστια σημασία της συμμετοχής του στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Τέλος διδάσκεται δημοκρατικότητα αλλά και υπευθυνότητα από τις ίδιες τις αποφάσεις και τα σφάλματά του. Το ίδιο το κίνημα όχι μόνο μετέχει ενεργά στην πολιτική και ουσιαστική πρόοδο στην χειραφέτηση και απελευθέρωση της κοινωνίας, αλλά και μπορεί πλέον να λειτουργήσει με τον ελάχιστο δυνατό κίνδυνο προώθησης απόψεων και πολιτικών πρακτικών που δεν εκφράζουν την κοινωνία και τις ανάγκες της. Ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός απομονώνεται και ταυτόχρονα ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος από πρόσωπα που δεν προσβλέπουν στην συνολική κοινωνική πρόοδο, αλλά μόνο στην προσωπική τους άνοδο, προβολή και ευημερία. Τα πρόσωπα αυτά λειτουργώντας πλέον υπό καθεστώς πλήρους ισότητας με τους άλλους πολίτες, θα πρέπει τίθενται συνεχώς υπό την δοκιμασία και «βάσανο» των δημοκρατικών θεσμών, έχοντας ως μοναδικό όπλο τις απόψεις και θέσεις τους. Είναι ευνόητο ότι οι ίδιοι οι πολίτες, εάν διαπιστώσουν τυχοδιωκτισμό και καιροσκοπισμό, είναι υπεύθυνοι και αρμόδιοι να απομονώσουν τα φαινόμενα και τους φορείς τους. Η διοίκηση των Τ.Ο. αποκτά οργανωτικό μόνο χαρακτήρα και αρμοδιότητες, ώστε να γίνει δυσκολότερη έως αδύνατη η νόσφιση τίτλων από τους εκφραστές του πολιτικού τυχοδιωκτισμού και καιροσκοπισμού.Παράλληλα οι Τ.Ο. με την δυνατότητα συμμετοχής όχι μόνο φίλων, αλλά και άλλων κοινωνικών και πολιτικών φορέων, γίνονται πεδίο κοινωνικής και πολιτικής σύνθεσης, διαμόρφωσης ευρύτερων στρατηγικών και συμμαχιών στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.Οι Τ.Ο. είναι αρμόδιες για την επιλογή των υποψηφίων του κινήματος στις διάφορες αιρετές θέσεις, ενώ θεσμοθετείται η συμμετοχή – αντιπροσώπευση μεγάλων γεωγραφικών ενοτήτων στις βουλευτικές εκλογές.                        

Θεσπίζονται επίσης ελάχιστα όρια για την απαρτία των Τ.Ο., που μπορούν να εκφράσουν την κοινωνία, χωρίς η αριθμητική παρουσία να καθίσταται και τροχοπέδη στην έκφραση πολιτικής άποψης.          Εν κατακλείδι, μέσα από την πολιτική δημοκρατία στο χώρο του κινήματος εκφράζονται, αξιοποιούνται και εκπαιδεύονται υπεύθυνοι πολίτες, ενώ το ίδιο το κίνημα επανέρχεται στην κοινωνία και γίνεται ξανά κομμάτι της και ο κύριος εκφραστής της.  

Ε.      Η πρόταση υπό την μορφή ρυθμίσεων έχει ως εξής: «ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Το καταστατικό τροποποιείται με τα εξής: 

1.         Το ΠΑΣΟΚ είναι κίνημα που εκφράζει δημοκρατικά την κοινωνία και τις ανάγκες της. Το ΠΑΣΟΚ για την εμπέδωση της δημοκρατίας στην κοινωνία αποφασίζει την συγκρότηση δημοκρατικά λειτουργούντων οργάνων με ουσιαστικές και αποφασιστικές αρμοδιότητες. Οι αποφάσεις της κοινωνίας και δη των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ που συγκροτούν τα όργανα αυτά, αποτελούν απαράβατη και απαρέγκλιτη εντολή προς τα όργανα του κινήματος να αγωνιστούν για την υλοποίησή τους.  

2. Το βασικότερο και θεμελιωδέστερο όργανο του ΠΑΣΟΚ είναι οι τοπικές οργανώσεις. Οι τοπικές οργανώσεις εκφράζουν την κοινωνία και τους πολίτες. 

3.         Τοπική συγκρότηση

α.         Οι τοπικές οργανώσεις συγκροτούνται τοπικά σε δήμους, δημοτικά διαμερίσματα και κοινότητες. Ο ελάχιστος αριθμός προσώπων που μπορούν να συγκροτήσουν μία τοπική οργάνωση ορίζεται σε είκοσι (20). Με τον αυτό αριθμό προσώπων συγκροτούνται τοπικές οργανώσεις και εκτός Ελλάδος.  

β.        Η περιφέρεια που περιλαμβάνει κάθε τοπική οργάνωση ταυτίζεται με την περιφέρεια της τοπικής αυτοδιοίκησης στην οποία συγκροτείται. Σε μεγάλους δήμους είναι δυνατός ο διαχωρισμός σε επιμέρους Τ.Ο. .Σε μικρά δημοτικά διαμερίσματα μπορούν να συγκροτηθούν κοινές τοπικές οργανώσεις που περιλαμβάνουν περισσότερα του ενός διαμερίσματα. Την συγκρότηση των Τ.Ο. εγκρίνει το πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ., το οποίο καθορίζει και την περιφέρεια δραστηριότητάς τους, όπου υφίσταται πρόβλημα ή διάσπαση σε επιμέρους Τ.Ο. . 

4.         Τα μέλη  και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ οφείλουν να είναι μέλη των Τ.Ο. καθώς αυτές εκφράζουν γνήσια και άμεσα την κοινωνία. Μέλη των Τ.Ο. μπορούν να είναι τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Η ιδιότητα του φίλου πιστοποιείται από ένα μέλος της Τ.Ο. και τυπικά εγγράφεται με βεβαίωση του οργανωτικού γραμματέα. Η συνέλευση είναι αρμόδια να αποφασίσει για κάθε θέμα που μπορεί να προκύψει σχετικά.  Εφόσον πρόκειται να συζητηθούν θέματα ευρύτερου ενδιαφέροντος μπορούν να συμμετέχουν στις Τ.Ο., χωρίς δικαίωμα ψήφου και προσκεκλημένοι από άλλους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται από  την Τ.Ο. σε συνέλευση με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών.  

5.         Διοικητική διάρθρωση – Απαρτία – Πλειοψηφίαα.        

α. Για την λειτουργία των Τ.Ο. είναι αρμόδια επταμελής οργανωτική επιτροπή (Ο.Ε.) με ενιαύσια θητεία. Της οργανωτικής επιτροπής προεδρεύει οργανωτικός γραμματέας. Η επιλογή των μελών της Ο.Ε. των Τ.Ο. γίνεται με κλήρωση που διεξάγεται σε συνέλευση. Στην κλήρωση μπορούν να μετέχουν όλα τα μέλη της Τ.Ο. που εκδηλώνουν για τούτο ενδιαφέρον με έγγραφη δήλωσή τους που κατατίθεται στο οργανωτικό συμβούλιο. Την κλήρωση διεξάγουν το νεότερο και το παλαιότερο παρόν μέλος της Τ.Ο., που παρευρίσκονται στην συνέλευση. Η συνέλευση για την κλήρωση των νέων μελών διεξάγεται υποχρεωτικά μέσα στον τελευταίο μήνα πλην την λήξη της θητείας της απερχόμενης Τ.Ο.. .

Παράταση θητείας της απερχόμενης Ο.Ε. δεν είναι δυνατή. Δεν μπορούν να μετάσχουν της κληρώσεως τα μέλη της απερχόμενης Οργανωτικής Επιτροπής.           

Με την αυτή διαδικασία εκλέγονται και τρία αναπληρωματικά μέλη της οργανωτικής επιτροπής.

β.         Ο Οργανωτικός γραμματέας εκλέγεται με ψηφοφορία μεταξύ των τακτικών μελών της Ο.Ε. που λαμβάνεται με την συνήθη πλειοψηφία και απαρτία των 5/7 των μελών της. Σε περίπτωση κατά την οποία εκλείπουν,  παραιτούνται ή απουσιάζουν συστηματικά  τα τακτικά μέλη, αναπληρώνονται ή αντικαθίστανται με απόφαση της Τ.Ο. σε συνέλευση από τα αναπληρωματικά κατά την σειρά κληρώσεώς τους.. Σε περίπτωση που τα μέλη της Ο.Ε. μείνουν λιγότερα από πέντε (5), γίνεται νέα κλήρωση κατά τα ανωτέρω ορισθέντα προς αναπλήρωση των μελών που λείπουν. Η θητεία των μελών αυτών λήγει με την θητεία της Ο.Ε. την οποία στελεχώνουν. Τα αναπληρούντα μέλη μπορούν να τεθούν εντός της κληρωτίδας για την επόμενη Ο.Ε. .  

 γ.         Η οργανωτική επιτροπή και ο οργανωτικός γραμματέας έχουν μόνο οργανωτικές αρμοδιότητες, λειτουργούν δε και αποφασίζουν συλλογικά με απαρτία και πλειοψηφία του ½ των μελών του διοικητικού συμβουλίου. Είναι υπεύθυνη για την φροντίδα του χώρου που στεγάζει την Τ.Ο., για την κατάρτιση της ημερήσιας διάταξης, για την τήρηση της αλληλογραφίας, την οργανωτική επαφή με άλλες Τ.Ο. ή άλλους πολιτικούς χώρους, την γραμματειακή υποστήριξη και έχουν εν γένει την φροντίδα όλων των οργανωτικών θεμάτων. Η Τ.Ο. με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών μπορεί να αναθέτει οργανωτικά καθήκοντα σε άλλα μέλη της, για ορισμένο θέμα και για ορισμένο χρόνο.  Με την αυτή διαδικασία κληρώσεως  επιλέγονται για ένα (1) έτος τρείς (3) υπεύθυνοι ταμειακής διαχείρισης των πόρων της Τ.Ο. . Οι υπεύθυνοι ταμειακής διαχείρισης  λειτουργούν συλλογικά και υποχρεούνται σε μηνιαία βάση να ενημερώνουν τα μέλη της Ο.Ε. και τα μέλη της Τ.Ο για την πορεία των οικονομικών και να καταθέτουν ένα προσχέδιο για τις βραχυμεσοπρόθεσμες υποχρεώσεις της Τ.Ο. . Στο τέλος κάθε τριμήνου καταρτίζουν πρόχειρο ισολογισμό, ο οποίος μετά από διαβούλευση και συζήτηση εγκρίνεται ή απορρίπτεται από την συνέλευση της Τ.Ο. .  

6.         Αρμοδιότητες 

α.       Οι αποφάσεις των Τ.Ο λαμβάνονται σε συνέλευση. Οι συνελεύσεις των Τ.Ο. έχουν την αρμοδιότητα να κρίνουν για κάθε θέμα που αφορά το κίνημα και την κοινωνία. Μπορούν να υποβάλλουν προτάσεις, να κρίνουν επί αποφάσεων του κινήματος, να διενεργούν μελέτες και να πραγματοποιούν κάθε είδους εκδηλώσεις.             Σε περιπτώσεις κρισίμων θεμάτων τα άλλα όργανα του κόμματος θέτουν υποχρεωτικά αυτά σε συζήτηση ενώπιον των Τ.Ο. .             Οι αποφάσεις των Τ.Ο. είναι δεσμευτικές για τα όργανα του κινήματος ως προς τις αποφάσεις τους. Η δέσμευση προκύπτει για την σχετικώς πλειοψηφούσα άποψη μεταξύ των Τ.Ο. . Δεσμευτικότερη μεταξύ των αποφάσεων των Τ.Ο. είναι αυτή που συγκεντρώνει πανελλαδικά των μεγαλύτερο αριθμό ψήφων αποδοχής. Τα όργανα του κινήματος είναι υποχρεωμένα να σεβαστούν την πλειοψηφούσα άποψη και να κινηθούν προς την κατεύθυνση της υλοποίησής της.   

β.         Οι συνελεύσεις των Τ.Ο. είναι αρμόδιες να αποφασίζουν για όλα τα θέματα που τις αφορούν και όλα τα θέματα της εσωτερικής λειτουργίας τους με γνώμονα την δημοκρατία και τις αρχές του δημοκρατικού διαλόγου. Η ισότητα των μελών αποτελεί απαράβατη αρχή της λειτουργίας των Τ.Ο. .

γ.         Οι Τ.Ο. βρίσκονται σε απαρτία όταν παρευρίσκονται στις συνελεύσεις τους δώδεκα (12) τουλάχιστον μέλη τους. Σε θέματα με γενικότερη σημασία οι Τ.Ο. μπορούν με απόφασή τους να ορίζουν αυξημένη της ανωτέρω απαρτία που ισχύει μόνο για την συζήτηση του συγκεκριμένου θέματος και για την επόμενη μόνο συνέλευση. Οι Τ.Ο. αποφασίζουν με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων στην συνέλευση μελών.  

δ.         Οι Τ.Ο. είναι αποκλειστικά αρμόδιες για την εκλογή των οργάνων του κινήματος και των υποψηφίων ή υποψηφιοτήτων σε κάθε αιρετή θέση. Για τους υποψηφίους στις βουλευτικές εκλογές, το Πολιτικό Συμβούλιο ή το εκάστοτε αρμόδιο λιγότερο αντιπροσωπευτικό όργανο του κινήματος, έχει την αρμοδιότητα να επιλέξει το 20% των υποψηφίων αντικαθιστώντας τους τελευταίους επιλαχόντες κάθε νομού. Η εκπροσώπηση είναι αναλογική και ένας τουλάχιστον υποψήφιος εκλέγεται από τις  Τ.Ο. της επαρχίας προέλευσής του. 

ε.         Οι Τ.Ο. μπορούν να θέτουν τις θέσεις τους προς διαβούλευση μέσω διαδικτύου. Με απόφαση των Τ.Ο. που λαμβάνεται κατά πανελλαδική πλειοψηφία μπορεί ένα ζήτημα να τεθεί σε πανελλήνια διαδικτυακή ψηφοφορία.[2]« Σε κάθε Τ.Ο. τηρείται δημόσια και ανοικτά προσβάσιμο αρχείο με τις απόψεις που προτάθηκαν και ψηφίστηκαν. Το κίνημα οφείλει να οργανώσει βάση δεδομένων ελεύθερα προσβάσιμη, όπου θα εκτίθενται οι αποφάσεις και απόψεις των Τ.Ο. .»[3]«Μέσω βήματος ανοικτού διαλόγου μπορούν οι Τ.Ο. και τα μέλη τους να θέτουν ζητήματα προς επεξεργασία, συνδρομή, εξέταση και ψήφιση.»  Το κίνημα παρέχει τα απαραίτητα τεχνικά μέσα για την ασφαλή εκτέλεση των ανωτέρω.  

στ..      Σε θέματα τοπικού ενδιαφέροντος δεσμευτικές κατά τα ανωτέρω είναι οι αποφάσεις των Τ.Ο. της περιφέρειας ή του τόπου που αφορά το εκάστοτε ζήτημα.  

ζ.         Η συνέλευση της Τ.Ο. είναι η μόνη αρμόδια για κάθε θέμα που αφορά την λειτουργία και την οργάνωσή της και μπορεί ελεύθερα με πλειοψηφία 3/5 των παρόντων μελών της να παύει ή να αντικαθιστά κάθε της όργανο. Η σχετική προς τούτο πρόσκληση πρέπει υποχρεωτικά να εγγράφεται στην ημερήσια διάταξη και να κοινοποιείται στα μέλη, με κάθε πρόσφορο τρόπο δέκα (10) τουλάχιστον ημέρες πριν την συνέλευση. 

7.         Επιτροπές            Για την μελέτη συγκεκριμένων θεμάτων οι Τ.Ο. έχουν το δικαίωμα να συγκροτούν με απόφασή τους επιτροπές μελών τους, με εθελοντική συμμετοχή και όχι λιγότερα από πέντε (5). Η περαιτέρω συμμετοχή στις επιτροπές είναι δυνατή με απόφαση είτε της συνέλευσης είτε της ίδιας της επιτροπής. Οι επιτροπές έχουν δομή και αρμοδιότητες ανάλογες των Τ.Ο. και αποφασίζουν για την λειτουργία τους με αποφάσεις τους λαμβανόμενες με απόλυτη πλειοψηφία.             Τα πορίσματα και απόψεις των επιτροπών των Τ.Ο. εισάγονται προς συζήτηση και έγκριση στις συνελεύσεις τους.  

8.         Οι συνελεύσεις συνέρχονται με κλήση του οργανωτικού γραμματέα που πρέπει να περιλαμβάνει και τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Η κλήση γνωστοποιείται στα μέλη της Τ.Ο. με κάθε πρόσφορο μέσο δύο (2) τουλάχιστον ημέρες πριν την σύγκλησή της . Οι συνελεύσεις των Τ.Ο. αποφασίζουν για κάθε θέμα που τις αφορά, ως και για τον χρόνο, τόπο και θέματα της επόμενης Τ.Ο. . Είναι σκόπιμο οι ημέρες και ώρες σύγκλισης των συνελεύσεων να είναι σταθερές. Δέκα (10) μέλη της Τ.Ο. με έγγραφη δήλωσή τους μπορούν να συγκαλούν έγκυρα συνέλευση, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα και τα θέματα της ημερήσιας διάταξής της. Τα ανωτέρω ισχύουν κατ’ αναλογία και στην έκτακτη σύγκληση αυτή.  

Με την σύμφωνη γνώμη της απόλυτης πλειοψηφίας των μετεχόντων μπορεί να συζητηθεί στην συνέλευση και θέμα εκτός ημερήσιας διάταξης. Ουδείς παρεμποδίζεται στην διαβούλευση και στην έκφραση των απόψεων και θέσεών του, με βάση τις αρχές του δημοκρατικού διαλόγου και του σεβασμού των δικαιωμάτων των άλλων. Παρακώλυση των διαδικασιών απαγορεύεται. Οι Τ.Ο. με απόφασή τους μπορούν να εξαιρέσουν αριθμό τοποθετήσεων εφόσον κρίνουν ότι αυτές δεν απηχούν πραγματικές νέες απόψεις, αλλά γίνονται προς παρακώλυση της διαδικασίας.            Οι αποφάσεις των Τ.Ο. οφείλουν να είναι σύμφωνες με τις αρχές της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού.

9.         Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να εξασφαλίζει στα μέλη των Τ.Ο. συνεχή, ανοικτά και ελεύθερα προγράμματα παιδείας και εκπαίδευσης μέσω του διαδικτύου, τα οποία δεν μπορούν να είναι λιγότερα κάθε φορά από οκτώ (8). Οι Τ.Ο. έχουν την δυνατότητα να αποφασίσουν για το αντικείμενο και περιεχόμενο των προγραμμάτων αυτών. Η πρόσβαση στα προγράμματα αυτά και στο διαδίκτυο μέσω των Η/Υ των Τ.Ο. είναι ελεύθερη για όλα τα μέλη τους. 

10.       Πειθαρχικά παραπτώματα.             

Οι Τ.Ο. πρέπει να αποφεύγουν τους πειθαρχικούς ελέγχους, αφού σκοπός τους είναι η ελεύθερη διατύπωση και ανάπτυξη απόψεων. Ο πειθαρχικός έλεγχος πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και κατά βάση για παραπτώματα που αποτελούν παραβάσεις του κοινού δικαίου ή των κανόνων δημοκρατικής λειτουργίας που θεσπίζονται στις Τ.Ο. .

Οι Τ.Ο. είναι αρμόδιες για την επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων στους μετέχοντες σε αυτές, αποφασίζοντας με πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών που δεν μπορεί να είναι λιγότερα από τριάντα (30). Οι Τ.Ο. οφείλουν να κρίνουν με βάση την βαρύτητα κάθε παραπτώματος και να ψηφίσουν σε συνέλευση κώδικα παραπτωμάτων.    

 Με φιλικούς συντροφικούς χαιρετισμούς και την παράκληση για τις παρατηρήσεις σας  (με την βοήθεια των φίλων μου Π.Κανελλόπουλου, «Μαίρης» και Γιάννη Βλατάκη, Κωνσταντίνου κ.α. πολλών).


Advertisements

12 Σχόλια »

  1. Θα ήθελα ψηλαφώντας την ουσιαστική – άμεση Δημοκρατία, να θέσω προς συζήτηση το ζήτημα της ατομικής υπευθυνότητας στην δημοκρατία σε αντιστοιχία με την ατομική υπευθυνότητα στην έμμεση «δημοκρατία».
    Είναι σαφές ότι στον μοντέλο της άμεσης δημοκρατίας, εκεί όπου ο πολίτης αποφασίζει δεσμευτικά για τα πάντα, δεν χωρούν ανεύθυνες συμπεριφορές ή αποφάσεις. Όταν αυτές λαμβάνονται ο ίδιος ο πολίτης είναι αυτός που δέχεται και θίγεται άμεσα από τα αρνητικά επέκεινα της συμπεριφοράς του. Αυτό τον κάνει πιο υπεύθυνο άνθρωπο και πολίτη, ακόμα και εάν αρχικά μετέχει στην σκέψη και την διατύπωση απόψεων παρορμητικά. Από το στοιχείο αυτό προκύπτει και ένα ακόμα θετικό της δημοκρατίας: τα ΑΜΕΣΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ. Ως 1ος αποδέκτης αρνητικών συνεπειών από μία απόφαση, αλλά και έχοντας το δικαίωμα να αποφασίσει ξανά και ξανά για το ίδιο θέμα, ο πολίτης λειτουργεί ως νευρώνας του κράτους. Αμεσα αντιλαμβάνεται μιαν εσφαλμένη απόφαση και έχοντας την αποφασιστική αρμοδιότητα κινείται το ίδιο άμεσα, ώστε να θεραπευτούν οι ατέλειες ή τα σφάλματα, ώστε να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειες.

    Ποιες είναι αντίστοιχα οι τακτικές και οι συμπεριφορές στα πολιτεύματα έμμεσης «δημοκρατίας», ουσιαστικά ολιγαρχικά κατ΄ εμέ. Στα πολιτεύματα έμμεσης δημοκρατίας, ο πολίτης δεν μετέχει θεσμικά ενεργά στην διαμόρφωση μιας πολιτικής άποψης ή πρακτικής. Καλείται απλώς σε μεγάλα χρονικά διαστήματα να εκλέγει στην εξουσία συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία δεν δεσμεύονται θεσμικά ότι θα πραγματώσουν όσα επικαλούνται ή διατείνονται προεκλογικά. Ο πολίτης στερείται του δικαιώματος, όχι μόνο να έχει θεσμικό αποφασιστικό ρόλο στα επιμέρους πολιτικά ζητήματα που τίθενται, αλλά δεν έχει ούτε το θεσμικό δικαίωμα ελέγχου της εξουσίας. Η έμμεση δημοκρατία δεν παρέχει κανένα άμεσο πολιτικό δικαίωμα στον πολίτη, αλλά έχει αναθέσει την άσκηση αυτών σε αδέσμευτους πολιτικά αιρετούς εκπροσώπους και μάλιστα ελάχιστους. Ο πολίτης έτσι «μεταβιβάζει» χωρίς να ερωτηθεί ποτέ, συνταγματικά, μαζί με την αποφασιστική αρμοδιότητα και την ευθύνη του στους πολιτικούς εκπροσώπους του. Ζει πλέον, κινείται και ενεργεί σε πλαίσιο απόλυτης ανευθυνότητας για όσα πράττει, επινοώντας εξωθεσμικές σχέσεις για να έχει πρόσβαση στην εξουσία. Δεν έχει πλέον ατομική υπευθυνότητα για τίποτα. Ο μόνος δε τρόπος εκδήλωσης της αντίδρασης σε πολιτικές, θεσμοθετημένα μεν, αλλά χωρίς άμεση πολιτική αρμοδιότητα, είναι με μέσα όπως η συμμετοχή ομαδικές εκδηλώσεις: σε διαδηλώσεις, απεργίες κλπ., όπου υφίσταται πλέον και στιγματισμός του μετέχοντα. Προτιμά συνεπώς πλέον η πλειοψηφία των πολιτών την μη συμμετοχή και την άσκηση ανεύθυνης, ανέξοδης και άκαρπης πολιτικά κριτικής από την πολυθρόνα της οικίας του. (δημοκρατία του καναπέ ή των Μ.Μ.Ε.), αποκοπτόμενος και από την ενεργό πολιτική σκέψη. Αντίστοιχα η πολιτεία – κράτος δεν έχει άμεσα αντανακλαστικά σε σχέση με τις πολιτικές που εφαρμόζει, ούτε θεσμικά θεσπισμένα τοιαύτα. Αρκείται στην πελατειακή δομή της κοινωνίας, αρκείται στους προνομιούχους κοινωνικούς εταίρους, τους οποίους αρέσκεται να εκφράζει και να την εκφράζουν.
    Είναι σαφές συνεπώς ότι η άμεση δημοκρατία και για τον ανωτέρω λόγο είναι προτιμητέα.
    Θα ήθελα όμως τις απόψεις σας.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Οκτώβριος 19, 2007 @ 8:54 μμ | Απάντηση

  2. Δεν διαφωνω καθολου, αντιθετα συμφωνω απολυτα με τις αποψεις που εκφραζεις για την δημοκρατια!
    Λιγα θα ηταν αυτα που θα προσεθετα!

    Αντιθετα εχω να κανω μια και μοναδικη σημαντικη, κατα τη γνωμη μου παρατηρηση, σχετικη με το σχεδιο τροποποιησης του καταστατικου.

    «Το ΠΑΣΟΚ ειναι κινημα που εκφραζει δημοκρατικα την κοινωνια και τις αναγκες της….»
    ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ, ΕΜΦΟΡΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΑΜΑ….θα προσεθετα εγω!
    Την προσθηκη αυτη την θεωρω σημαντικη, γιατι πιστευω οτι το καταστατικο θα πρεπει να εχει κατοχυρωμενη και την ιδεολογικη του ταυτοτητα.
    Πολλα δεινα εχουν δει τα ματια μας μεσα στο ΠΑΣΟΚ και λογω της ασαφειας στην ιδεολογικη του ταυτοτητα και οχι μονο απο την ελλειψη της αμεσης δημοκρατιας

    Σχόλιο από Momferatou poupa — Οκτώβριος 24, 2007 @ 9:58 μμ | Απάντηση

  3. Κατόπιν προτροπής του φίλου και συντρόφου Δημήτρη,
    παραθέτω την πρώτη μου εμπειρία από συνέλευση Τ.Ο. του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
    για να αποτελέσει ερέθισμα σχετικού διαλόγου.
    Είναι το ακριβές κείμενο ενημέρωσης προς τον σ. Δημήτρη, αφού πρώτα του είχα ζητήσει την άδεια του, να φέρω σαν θέμα για συζήτηση στην συνέλευση τις προτάσεις του σχετικά με την δημοκρατική ανασυγκρότηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

    «Αγαπητέ φίλε Δημήτρη,
    Ήθελα να σε ενημερώσω σχετικά με την πρόσφατη εμπειρία που είχα συμμετέχοντας
    στην συνέλευση της Τ.Ο. της περιοχής μου.
    Συνάντησα μερικές δεκάδες άμοιρων συνταξιούχων, με συναισθηματική προσκόλληση, κυρίως σε αυτό που το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συμβολίζει και όχι στην πολιτική δυναμική που μπορεί να αναπτύξει, σαν δομημένο κίνημα.
    Αγκυροβολημένοι σε μια πεπαλαιωμένη ονοματολογία απ την οποία αντλούν κουράγιο όπως από το « πάτερ υμών» τις Κυριακές στην εκκλησία.
    Θύμιζε περισσότερο σύλλογο φιλάθλων, που επενδύουν στις νίκες της αγαπημένης τους ομάδας, την λύση στο προσωπικό αδιέξοδο, χωρίς να θυμούνται ότι όταν οι ιαχές της νίκης καταλαγιάσουν η ίδια θλιβερή πραγματικότητα μας περιμένει όταν κλείσουμε πίσω μας την πόρτα του σπιτιού μας.
    Έτσι λοιπόν ούτε λόγος να γίνεται προς το παρών για τροποποίηση καταστατικού.
    Είναι πρώτη φορά που παίρνω μέρος σε κομματικές διαδικασίες αλλά επενδύω πολλά στην προσέλκυση νέων ανθρώπων που δεν θα βλέπουν την Τ.Ο. σαν χώρο λήψης κεντρικής γραμμής από το κόμμα, αλλά σαν χώρο λήψης αποφάσεων, δημιουργίας και επιμόρφωσης.
    Θα δούμε…»

    Θα ήθελα να δηλώσω , ότι δεδομένης της κατάστασης που συνάντησα στη Τ.Ο.,
    Δεν αποπειράθηκα καν να θέσω θέμα για συζήτηση την ανάγκη νέου καταστατικού.
    Φοβάμαι ότι οι Τ.Ο. λειτουργούν μόνον προεκλογικά πλέον.

    Σχόλιο από Jannis Vlatakis — Οκτώβριος 30, 2007 @ 2:58 μμ | Απάντηση

  4. Γιάννη σιγά μην κάνουμε πίσω.
    Θα τους είναι πιο εύπεπτο εάν τους επιβληθεί άνωθεν … (δυστυχώς).

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Οκτώβριος 31, 2007 @ 1:32 πμ | Απάντηση

  5. Γειά σας ,

    η ίδια διαπίστωση και από μένα…κανένα ενδιαφέρον και μάλλον απαξίωση για κάθε καινοτόμα πρόταση .
    Οι αντιδράσεις των καρεκλοκένταυρων και μόνο στην απλή προσωπική επαφή, είναι απαράδεκτη.
    Αναρωτιέμαι … είμαστε ΠΑΣΟΚ ?
    Και αν είμαστε εμείς… αυτοί που ηγούνται σε τοπικό επίπεδο τι είναι?
    Πως θα αλλάξει όλο αυτό το σαθρό οικοδόμημα?
    Είμαστε πολλοί οι «αλλιώς» , αλλά μεμονωμένοι.
    Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για συλλογική δράση απέναντι στους «βολεμένους»!!!!

    Φιλικά
    Μαίρη

    Σχόλιο από Mary Manti — Οκτώβριος 31, 2007 @ 1:05 μμ | Απάντηση

  6. Θέσω να θέσω δυο μόνο ζητήματα κατ’ αρχή.
    Η ιδιότητα του «Φίλου» πρέπει να αποδίδεται μέσα από μια δοκιμασμένη διαδικασία που ίσχυε στο παρελθόν.
    Κάθε μέλος της Οργάνωσης, που λόγοι ανωτέρας βίας ή άλλοι προσωπικοί δεν του επιτρέπουν να είναι ενεργό μέλος της Οργάνωσης με απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής και αφού δεν έχει εκπληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις για ένα εξάμηνο, εγγράφεται στο βιβλίο φίλων του Κινήματος.

    Δεύτερο:
    Η έννοια της Δημοκρατίας είναι ότι καθορίζει η λειτουργία του Αστικό – Δημοκρατικού πολιτικού συστήματος.
    Σε αντιδιαστολή με την Αστική Δημοκρατία το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προτείνει την Σοσιαλιστική Δημοκρατία, να την οριοθετήσει και να την καταστήσει Συνταγματικό πολίτευμα.
    Μια τέτοια διαδικασία προϋποθέτει συνεργασία με τα Κόμματα της Αριστεράς σε θεσμικό επίπεδο , συμφωνία των όρων και δημοψήφισμα που θα τροποποιεί το Σύνταγμα.
    Ανεξάρτητα πότε θα επιτευχθεί η Σοσιαλιστική Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αναφέρεται ότι σκοπός του και στρατηγικός στόχος είναι η εγκαθίδρυση μιας Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας.

    Σχόλιο από Κωνσταντινου Βαγγέλης — Νοέμβριος 20, 2007 @ 2:38 μμ | Απάντηση

  7. Ευχαριστώ Βαγγέλη για τις χρήσιμες παρατηρήσεις σου και θα ζητούσα και τις παρατηρήσεις όσων παρακολουθούν.
    Η έννοια του «φίλοϋ» είναι πραγματικά δυσπροσδιόριστη. Επειδή το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και κάθε πολιτικού σχηματισμού της αριστεράς πρέπει κατά την γνώμη μου να είναι ανοικτό στην κοινωνία (αυτό λείπει από το εξουσιαστικό – κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ)το αφήσαμε ελεύθερο. Υπάρχει βέβαια η θέση ότι τον φίλο τον συστήνει κάποιο μέλος. Το εξάμηνο μου φαίνεται δύσκολο, κάτι σαν κατηχητικό και δεν νομίζω ότι ούτε οι πολιτικές τοποθετήσεις, ούτε οι ανάγκες της κοινωνίας και του ΠΑΣΟΚ, ούτε η υπομονή του ίδιου του προσώπου επιτρέπουν την αναμονή στον «προθάλαμο» για ένα τέτοιο μεγάλο διάστημα. ΘΑ ήθελα όμως και τις απόψεις των υπολοίπων.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 20, 2007 @ 5:22 μμ | Απάντηση

  8. Η Δημοκρατία αποτελεί απλά ένα πολιτικό σύστημα. Κατά την γνώμη μου το τελειότερο και αναπόσπαστο στοιχείο σε μια σοσιαλιστική πορεία και κοινωνία.
    Στην πραγματικότητα δημοκρατία μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε κοινωνικοοικονομικό μοντέλο. Δεν θα είναι όμως ποτέ πραγματική δημοκρατία εάν δεν συνοδεύεται από αυτό που ορίζω ως υλική – βιοτική και ψυχολογική επάρκεια όλων των πολιτών (ευδαιμονία). Για τον λόγο αυτό μόνο ως σοσιαλιστική δημοκρατία επιτυγχάνει τους σκοπούς της και λειτουργεί πραγματικά.
    Θα πρέπει να κάνουμε όμως ένα διαχωρισμό μαι διάκριση: προσωπικά δεν θεωρώ δημοκρατίες τα κρατικά πολιτικά μορφώματα με σοσιαλιστικό εωρητικό υπόβαθρο όπως αναπτύχθηκαν στην δυτική Ευρώπη και στα περισσότερα κράτη κατά τον 20ο αιώνα. Νομίζω πως είναι ευνόητο ότι όπου λειτούργησε «δημοκρατία» αυτού του τύπου τα πράγματα ήταν ιδιαιτέρως περιοριστικά για την ελεύθερη έκφραση απόψεων, την ισότητα κλπ.
    Το υπάρχον Σύνταγμα μόνο με επανάσταση μπορεί να αλλάξει τον χαρακτήρα του σε Δημοκρατία και δη Σοσιαλιστική, καθώς άρθρο 1 (Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία …) δεν είναι τροποποιήσιμο.
    Υπάρχει βέβαια και ένα νομικό τρυκ που μπορεί να το επιτρέψει χωρίς κατάλυση του Συντάγματος και εκτροπές … δεν θέλω να το γράψω σήμερα, το κρίνω ιδιαίτερα επικίνδυνο να δίνουμε ιδέες σε εχθρούς της δημοκρατίας να καταλύσουν έστω και την σημερινή κατ’ επίφαση δημοκρατία.
    Στους προβληματισμούς του Βαγγέλη, που είναι και δικοί νομίζω ότι δίνει αρκετές απαντήσεις το «Οραμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού» που υπάρχει παραπάνω.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 20, 2007 @ 5:42 μμ | Απάντηση

  9. blue event

    Σχόλιο από papaioannou — Νοέμβριος 21, 2007 @ 3:07 μμ | Απάντηση

  10. Αν συμφωνεις σε εχουμε στην οργανωτικη επιτροπη. Απλα δεν ειχαμε e-mail για να σου στειλουμε το κειμενο πριν αναρτηθει.

    Σχόλιο από papaioannou — Νοέμβριος 21, 2007 @ 3:08 μμ | Απάντηση

  11. Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
    ( ΤΟ ΑΙΤΙΟ ΤΗΣ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΤΟ 2004)

    Ενώ η ανικανότητα της Σοσιαλδημοκρατίας να υπερασπιστεί τις συνταγματικές ελευθερίες και να διατηρήσει την πλήρη απασχόληση στους εργάτες κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης το 1930, αποτέλεσε εφαλτήριο ανόδου του Εθνικοσοσιαλισμού, στην πρόσφατη περίοδο της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον κ. Σημίτη, καθοδήγησε στο όνομα του Σοσιαλισμού την ενοχοποίηση της πλήρους απασχόλησης, εφεύρε την έννοια του απασχολήσιμου και στην θέση της έβαλε την δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης και τις δεξιότητες και δημιούργησε τις προϋποθέσεις να συγκροτηθεί σε πολιτικό υποκείμενο ο Ελληνικός Φασισμός με το ΛΑΟΣ υπο την ηγεσία του κ. Καρατζαφέρη.
    Με τον τρόπο αυτό δυσφήμισε την σοσιαλιστική προοπτική και το όραμα του Σοσιαλιστικού Μετασχηματισμού ταυτίζοντας τον με τον εκσυγχρονισμό και τον νεοφιλελευθερισμό.
    Έτσι στο μυαλό των εργατών και των αγροτών αλλά και της φτωχότερης μεσαίας τάξης, ο σοσιαλισμός ήταν μια παραλλαγή της Δεξιάς που δημιούργησε τις αναγκαίες σταθερές για την παλινόρθωση της Κυβερνητικής Δεξιάς.
    Το 2004 όταν το ΠΑΣΟΚ ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές, ηττήθηκε μόνο για αυτό τον λόγο, που όμως κανένας δεν θέλει να παραδεχτεί, αφού οι θιασώτες του πολιτικού και ιδεολογικού εκτροχιασμού πρόσφατα διεκδίκησαν την θέση του Κυρίαρχου, δηλαδή του Προέδρου του κόμματος.
    Ο εκτροχιασμός αυτός έδωσε την δυνατότητα από την μια να ηττηθεί η Σοσιαλιστική προοπτική και από την άλλη να εδραιωθεί με χωριστά οργανωτικά χαρακτηριστικά ο φασισμός που σαν ιδέα υπηρετεί το κοινοβουλευτικό κόμμα του Καρατζαφέρη, το ΛΑΟΣ.
    Μέχρις την περίοδο αυτή η ιδέα του φασισμού είχε βρει ασφαλές καταφύγιο μέσα στο κόμμα της Δεξιάς και αποτελούσε σύμφυτο περιεχόμενο και πολιτικό υποκείμενο της συνολικής δράσης της Ν.Δ. , όπως αυτή δημιουργήθηκε από τον Κ. Καραμανλή αμέσως μετά την πτώση της Χούντας και αποτέλεσε φυσική εξέλιξη της ΕΡΕ.
    Η δημιουργία του νεοφασιστικού ( ελεγχόμενα εθνικοσοσιαλιστικού) κόμματος του Καρατζαφέρη αποδέσμευσε ορισμένες ενοχοποιητικές δυνάμεις από το κόμμα της Ν.Δ. που εκμεταλλεύτηκε με αρκετή μαεστρία ο Κ. Καραμανλής, ο νεώτερος.
    Παρ’ όλο που εξακολουθεί η Ν.Δ. να παράγει φασισμό και η πολιτικής της να εδράζεται πάνω σ’ αυτόν, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του οργανωμένου φασισμού, την απαλλάσσει προσωρινά από την κατηγορία της «επάρατης Δεξιάς».
    Παρ’ ότι πολλοί πιστεύουν ότι ο Καραμανλής έκανε σημαντικές προσπάθειες να αποτύχει η εκλογική εκστρατεία του φασιστικού κόμματος του Καρατζαφέρη στις εκλογές του 2007, εντούτοις με εξίσου αξιοζήλευτη μαεστρία έβαλε πλάτες να έχει μια δυναμική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

    Θα πρέπει λοιπόν να παίρνουμε υπόψη μας και ιστορικά γεγονότα και αντίστοιχες εποχές που η κρίση έδρασε ασφυκτικά σε βάρος των εργατικών κινημάτων, εμπόδισε την εγκαθίδρυση της Σοσιαλδημοκρατίας ως πολίτευμα , ενσωμάτωσε σε καθεστωτικές αξίες τα μεσαία στρώματα, έδωσε ευκαιρίες στα φασιστικά κινήματα να καταλάβουν την κυβερνητική εξουσία και να οδηγήσουν την Ευρώπη σε δύο παγκόσμιους πολέμους.

    Στις μέρες μας και πάλι η Σοσιαλδημοκρατία μαζί με τα κομμουνιστικά κόμματα και την ανεμπόδιστη διαμάχη μεταξύ τους, έχουν οδηγήσει είτε ο φασισμός να αποκτά μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στις μάζες μέσα από οργανωμένα πολιτικά υποκείμενα είτε να χειραγωγείται και να χρησιμοποιείται από τα Δημοκρατικά Δεξιά κόμματα , στην μεγιστοποίηση της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης.

    Την χρυσή περίοδο του ΠΑΣΟΚ ( την Πρώτη τετραετία του Α. Παπανδρέου) η παλινδρόμηση και η ασάφεια του τι επεδίωκε ή τι επιθυμούσε η Ελληνική Σοσιαλδημοκρατία , καθώς και η ατολμία της Κυβέρνησης τότε, δεν μπόρεσε να ανατρέψει καθεστωτικές αντιλήψεις ούτε να εγγυηθεί την κοινωνικοποίηση της ανάπτυξης του κεφαλαίου ώστε να μεταβολιστεί η συνειδησιακή νοοτροπία της Ελληνικής κοινωνίας και του Κράτους.
    Το εργατικό κίνημα μπορεί να ήταν ρεφορμιστικό όμως παρ’ όλα αυτά δεν ήταν καθόλου επαναστατικό.
    Γιατί δεν αποτελεί εμπόδιο ο ρεφορμισμός στις επαναστάσεις του εργατικού κινήματος σε μια πορεία κατάκτησης της κυβερνητικής εξουσίας. Το εργατικό κίνημα δεν είχε ποτέ διατυπώσει την διεκδίκηση της Κυβερνητικής εξουσίας αλλά πρόσμενε την συμμετοχή του σ’ αυτήν ως ανταμοιβή της ενεργής του συμμετοχής στην εκθρόνιση της Δεξιάς από την Κυβερνητική εξουσία.
    Το δυστύχημα για το εργατικό κίνημα ήταν η προσχώρηση της ηγεσίας του, σε ότι αφορά την ΠΑΣΚΕ , στο συντηρητισμό και την προσκόλληση με συνέπεια στο άρμα του εκσυγχρονισμού.
    Η ηγεσία των ρεφορμιστών της Σοσιαλδημοκρατικής πτέρυγας στην ΓΣΕΕ, άνηκαν και ανήκουν στην μεσαία μικροαστική τάξη των μισθωτών και επομένως είναι επιδιωκόμενα επιρρεπείς στην αφομοίωση τους από τον κυβερνητισμό και τον νέο-πλουτισμό.
    Γι’ αυτό και δεν εμποδίστηκε ο εκτροχιασμός του ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά, και εξαργύρωσαν την υποστήριξη τους αυτή με την εκλογή τους στο κοινοβούλιο και με σαφή ροπή στον πλουτισμό.
    Έδωσαν όμως την δυνατότητα της συγκατοίκησης στο άλλοθι και της μεσαίας μικροαστικής τάξη των Δεξιών μισθωτών, που στο πρόσωπό του βρήκαν τους όμοιους τους.
    Η συνολική εικόνα της Σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του εργατικού κινήματος συντέλεσε αποφασιστικά στην απομάκρυνση των εργαζομένων στα εργοστάσια και τις βιοτεχνίες από τα συνδικάτα δημιουργώντας ένα σημαντικό κενό στην συνολική εικόνα του οργανωμένου εργατικού κινήματος που έμελλε να καλυφθεί από μια διάσπαση του μεσαίου μικροαστικού χώρου των εργαζομένων στο Δημόσιο ( επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας), έτσι που σε ονομαστικούς αριθμούς να φαίνεται μια ανάπτυξη των οργανωμένων δυνάμεων της εργασίας.
    Το αν απέτυχαν συνολικά οι σοσιαλδημοκράτες του εργατικού κινήματος και αφυδάτωσαν τον στόχο του Σοσιαλιστικού Μετασχηματισμού πρέπει να το εξετάσουμε βαθύτερα ώστε να διαπιστώσουμε τα ποιο δυναμικά αίτια της αφομοίωσης τους , όπως να εξετάσουμε το γιατί στις περιόδους οικονομικής άνθησης το Εργατικό Κόμμα της Αγγλίας, βιώνοντας τον ρεφορμισμό του επιβίωσε ως Κυβέρνηση μέχρι το 1931 αλλά χρειάστηκε το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο για να ξαναβρεί την επαφή του με το εργατικό κίνημα και τις λαϊκές δυνάμεις ή το αντίστοιχο του στην Σουηδία.
    Ο ρεφορμισμός δεν αποτέλεσε εμπόδιο σε μια ειρηνική «επανάσταση», επιβολής της Σοσιαλδημοκρατίας, στην κοινωνία και το Κράτος.
    Εξακολουθούμε να θαυμάζουμε το Σουηδικό μοντέλο σοσιαλδημοκρατίας το οποίο επιβίωσε πολύ περισσότερο από ότι ο Μπολσεβικισμός με την Ρωσική Επανάσταση του Λένιν, αλλά κανείς δεν έχει διάθεση να μελετήσει σε βάθος τα αίτια παρά μόνο επιφανειακά προσπαθεί να μιμηθεί ως κακόγουστη φάρσα, πτυχές της δράσης του και να προσπαθεί αυτούσια να τις μεταφέρει χωρίς καν να μπει στον κόπο να αναλύσει την Ελληνική πραγματικότητα και τι την δημιούργησε.
    Η σημερινή, περισσότερο Φιλελεύθερη Σοσιαλδημοκρατία, που έχει απορρίψει τον ριζοσπαστισμό και προσπαθεί να διαχειριστεί τα αποτελέσματα της ιμπεριαλιστικής επέκτασης και να αντιπαραθέσει το πράσινο μοντέλο ανάπτυξης κινείται στα ίδια πλαίσια διατήρησης των εκμεταλλευτικών παραγωγικών σχέσεων , αρνούμενη να παραδεχτεί ότι η ανατροπή τους αποτελούν πρόοδο των κοινωνιών.
    Τα εργατικά κινήματα που επισκιάζονται από την ηγεμονία των συντηρητικών ρεφορμιστών της μεσαίας μικροαστικής τάξης, ακολουθούν μια πορεία αποσπασματικών εντάσεων και διεκδικήσεων που δεν εντάσσονται σε ένα γενικότερο σχεδιασμό άσκησης κυβερνητικής εξουσίας.
    Με χαμένη την αξιοπιστία τους προσπαθούν να αγκιστρωθούν από προβλήματα που δημιουργούνται με την γενικευμένη ανατροπή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Διεκδικούν την χαμένη αξιοπιστία τους και την χαμένη τιμή τους μέσα από αποσπασματικούς αγώνες όταν έχουν ταυτόχρονα προσχωρήσει στον νέο-συντηρητισμό και στην προσπάθεια υπεράσπισης των «εξουσιών» τους ως μεσαία μικροαστική τάξη.

    Σχόλιο από Κωνσταντινου Βαγγέλης — Νοέμβριος 22, 2007 @ 10:19 πμ | Απάντηση

  12. Χαιρετίζω κατ’ αρχήν το άρθρο του Βαγγέλη για την πολιτική συγκρότηση και τεκμηρίωση, εκφράζει και εμένα προσωπικά.
    Το μόνο που θα πρέπει να επισημάνω και πάλι είναι ότι το «οραμα» του κυρίως κειμένου είναι ευνόητο ότι δεν είναι σοσιαλδημοκρατικό, με την έννοια που γνωρίζουμε και χρησιμοποιεί και ο Βαγγέλης.
    Βαγγέλη σε ευχαριστώ που κοσμείς το blog.

    Σχόλιο από dimkaramitsas — Νοέμβριος 24, 2007 @ 3:08 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: