ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

ΟΙ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ &  Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ- ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ

 

Το ΙΝ.ΚΑ. (ν. ΙΝ.ΚΑ.) έχει από πολύ καιρό εκθέσει τις απόψεις και τις προτάσεις του για την αγορά και την οικονομία. Δυστυχώς όλες οι θέσεις και οι προβλέψεις του επαληθεύτηκαν. Το μέλλον δεν είναι ευοίωνο και στην πραγματικότητα δεν μας αφορά σχεδόν καθόλου η πορεία μεγάλων και ισχυρών ατομικοτήτων, επιχειρήσεων και επιχειρηματιών. Τούτο που μας αφορά είναι οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ και η δυνατότητά τους να έχουν πρόσβαση και κατοχή στα βασικά βιοτικά αγαθά του σημερινού τρόπου ζωής. Δεν θα ασχοληθούμε συνεπώς κατά προτεραιότητα με αυτούς που έχουν, αλλά με τους εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν και αυτούς που κινδυνεύουν στο μέλλον να μην έχουν. Αυτοί αποτελούν και την κοινωνική πλειοψηφία.   

Δυστυχώς οι προβλέψεις μας για το μέλλον δεν είναι ευοίωνες και θετικές.

Ανθρωποι στερημένοι από τα βασικά βιοτικά αγαθά είναι ευάλωτοι από κάθε άποψη και σε κάθε κίνδυνο.

Μέλημά μας είναι να αγωνιστούμε για την κάλυψη των βασικών βιοτικών αναγκών για όλους τους ανθρώπους, αυτό είναι για μας το νόημα της κοινωνίας, το νόημα της δίκαιης κοινωνίας.

Ετσι, κύριο μέλημα και διάστασης της πολιτικής του ΙΝ.ΚΑ. είναι να αποτρέψουμε το φάσμα της πείνας και μετέπειτα της έλλειψης ένδυσης, κατοικίας, της έλλειψης κάθε βιοτικής κοινωνικής αξιοπρέπειας, που φαίνεται να διαμορφώνεται ως νεφέλωμα στον σύντομο χρονικό ορίζοντα.

Εάν η ελληνική οικονομία είχε πραγματική παραγωγική βάση που στηρίζει την κάλυψη των βιοτικών αυτών αναγκών θα ανησυχούσαμε λιγότερο. Εάν η κυβερνητική πολιτική και οι κυρίαρχες πολιτικά απόψεις είχαν αντιληφθεί και επικεντρώσει σε αυτά τα ζητήματα ουσίας της κοινωνικής συμβίωσης, η κατάσταση θα ήταν καλύτερη και ο ρόλος μας απλά επικουρικός.     

Όμως, καθώς η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι ζοφερή, χειρότερη από πολλές άλλες καθώς δεν έχει πραγματική παραγωγική βάση και διάσταση, ο ρόλος μας καθίσταται αυτόματα κεντρικός και αποφασιστικής σημασίας.

Είναι σαφές πως πρέπει άμεσα να ενισχύσουμε την πραγματική παραγωγική οικονομία για να καλύψουμε με την μεγαλύτερη δυνατή επάρκεια τις ανάγκες των ανθρώπων σε βιοτικά αγαθά. Αυτό είναι το στοίχημα του αμέσου μέλλοντος της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Πρέπει άμεσα να υπάρξει προστασία και διεύρυνση της παραγωγικής βάσης της χώρας σε αγαθά άμεσης ανάγκης κατανάλωσης και ταυτόχρονα πρέπει να υπάρξει προστασία των Ελλήνων καταναλωτών τους.

 

Είναι η μόνη λύση για άμεση διέξοδο από την κρίση, οικονομική και κοινωνική, ίσως και τελικά ανθρωπιστική, που έρχεται.

Η τιθάσευση της απληστίας του ενδιάμεσου μεταξύ της παραγωγής και της κατανάλωσης κρίκου, του κρίκου του διαμεσολαβητικού εμπορίου είναι άμεσα αναγκαίος και άμεσα ρυθμιστέος με νόμο.

Στις προτάσεις που ακολουθούν (και θα ακολουθήσουν και άλλες) υπάρχει ο βασικός κοινωνικός σχεδιασμός που θα ωθήσει την πραγματική παραγωγική οικονομία σε θέση ικανή να αντιμετωπίσει και να καλύψει τις βιοτικές ανάγκες. Είναι σκόπιμο η υλοποίηση των προτάσεων να γίνει με την ευρύτερη δυνατή κοινωνική βάση και συμμετοχή.  

Μην ξεχνάμε ότι τα αγαθά μπορούν να γίνουν πιο πολλά και πιο μαζικά προσβάσιμα όταν οι τιμές τους καταστούν προσβάσιμες.

 

Αυτά είναι όσα πρωτίστως προτείνουμε:

 

Α. Νομοθετικός καθορισμός της αισχροκέρδειας, σε ποσοστό επιτρεπόμενου καθαρού κέρδους  για κάθε τύπο δικαιοπραξίας.

Πρέπει για λόγους κοινωνικής προστασίας να καθοριστεί με νόμο το ανώτατο ποσοστό καθαρού κέρδους σε κάθε δικαιοπραξία, πέραν του οποίου η δικαιοπραξία είναι άκυρη και ο προτείνων αυτή διώκεται ποινικά, αστικά και διοικητικά. 

Δεν μπορεί να γίνεται κατάχρηση καμίας «ελευθερίας» κανενός, εις βάρος των άλλων, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και της ατομικής υπόστασης του ανθρώπου.

 

Β. Ελάχιστη επιτρεπόμενη τιμή πώλησης για τον κάθε παραγωγό και προϊόν, που να καλύπτει αντικειμενικά τις δαπάνες και τον μόχθο του και να του αφήνει εύλογο κέρδος.

Ορισμός της ανώτατης τελικής τιμής του παραγόμενου προϊόντος με βάση την ελάχιστη τιμή πώλησης επί ένα συντελεστή. Οι τιμές πέραν των ανωτέρω χαρακτηρίζονται αισχροκερδείς και επισύρουν τις ανωτέρω κυρώσεις.

Παράλληλα, νομοθετική παρέμβαση για την μείωση του κόστους παραγωγής των αγαθών, ώστε η παραγωγή τους να γίνει φθηνότερη και τα αγαθά περαιτέρω προσβάσιμα.

 Ετσι θα ενισχυθεί, όχι μόνο η δυνατότητα πρόσβασης όλων μας στα αγαθά, αλλά και η πραγματική παραγωγική οικονομία.

 

Γ. Τράπεζες – δανεισμός

Νομοθετική καθιέρωση της έννοιας της τραπεζικής αισχροκέρδειας και άμεση υιοθέτηση της σειράς μέτρων που έχουμε προτείνει.  

 

Δ. Μισθώματα

Κανένα μίσθωμα δεν μπορεί να είναι ετησίως ανώτερο από ποσοστό της αντικειμενικής αξίας του μισθίου. Το ποσοστό αυτό ορίζει ο νόμος. Μίσθωμα μεγαλύτερο του ανωτέρω χαρακτηρίζεται αισχροκερδές.

 

Ε. ΔΕΚΟ /παροχές κοινής ωφέλειας

Καμία αύξηση δεν επιτρέπεται να είναι ανώτερη από τον επίσημο δείκτη τιμών καταναλωτή ή το ποσοστό αύξησης της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. εάν αυτό είναι μικρότερο του Δ.Τ.Κ. .

 

ΣΤ. Φ.Π.Α.

Δραστική μείωση του Φ.Π.Α. στα αγαθά που καλύπτουν τις βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων.  

 

Αυτά είναι πρώτα μέτρα που κατά την θέση μας θα πρέπει άμεσα να υλοποιηθούν για την προστασία των Ελλήνων και την απαρχή συγκρότησης μιας πραγματικής παραγωγικής οικονομίας.

 

 

(δημοσιεύτηκε ως δελτίο τύπου του ν. ΙΝΚΑ)

Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ …

 

Μία ενδοκαπιταλιστική ανάλυση …

 

 

            Στο «προφητικό» κείμενο «Χάσματα και Προστατευτισμός» για όσους το θυμούνται, είχαν γραφτεί κάποια πράγματα για την βαθύτερη αιτία της κρίσης του καπιταλισμού  (αντίστοιχα και σε άλλα κείμενα όπως στην «Απληστία»).

            Παραταύτα οι τραπεζίτες επιβάλλουν το δικό τους «δίκαιο». Αντί να τους κοπούν τα μακριά τους χέρια, εξακολουθούν να ταλανίζουν τον πλανήτη και να τον κυβερνούν δι’ εντολοδόχων.

           

            Γραφόταν σε εκείνο το κείμενο ότι αιτία της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν τα τεράστια χάσματα μεταξύ θεωρητικών αξιών των προϊόντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος (χρηματιστήρια, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια κλπ.) σε σχέση με την εικόνα και «αξία» της πραγματικής οικονομίας του πλανήτη.

            Περίπου ένα χρόνο μετά το κείμενο η «φούσκα» έσκασε.

            Το εύλογο θα ήταν να ενισχυθεί η παγκόσμια πραγματική οικονομία, να πολλαπλασιαστούν οι συντελεστές και το αντικείμενό της για να καλυφθεί το χάσμα. Αυτό πολύπλευρα θα σήμαινε και εξισορρόπηση των παραγωγικών διαδικασιών και χασμάτων ανά τον πλανήτη, ακόμα και σε γεωγραφικό επίπεδο. Μείωση δηλαδή των ανισοτήτων, της φτώχειας, της δυστυχίας στον πλανήτη. Τα 2/3 του κόσμου βιώνουν την πείνα και την φτώχεια και υπεύθυνο για αυτό είναι το υπόλοιπο 1/3, με πρωταίτιους τους τραπεζίτες και τις εντολοδόχους κυβερνήσεις τους. Η δυστυχία στον «τρίτο κόσμο» είναι ευθέως απότοκο της συμπεριφοράς τους, με πυλώνες την «παγκοσμιοποίηση», τον δανεισμό των κρατών, την νέο-αποικιοκρατία, με ότι τα ανωτέρω συνεπάγονται σε πολιτικό και κοινωνικό ευρύτερα επίπεδο.

            Ουσιαστικά τα ίδια φαινόμενα ταλανίζουν εσωτερικά και τις «αναπτυγμένες» κοινωνίες, όπου οι ανωτέρω καταστάσεις υφίστανται μεταλλαγμένες σε εσωτερικό κοινωνικό πλαίσιο. Διότι «παγκοσμιοποίηση», δανεισμός (ανθρώπων και κρατών), νέο-αποικιοκρατία και όλα τα εξ αυτών παρελκόμενα και σύστοιχα υφίστανται εσωτερικά και στις «δυτικές» κοινωνίες.

            Θα περίμενε συνεπώς κάποιος, πως τα πολιτικά «αφεντικά» του πλανήτη, θα κόψουν τα χέρια των τραπεζιτών (προφανώς θα τους στείλουν και πολλά χρόνια στην φυλακή) και θα στραφούν στην πραγματική οικονομία και παραγωγή και θα την ενισχύσουν.

            Αρκεί για να καταλάβουμε πιο λόμπυ κυβερνά τον πλανήτη, να δούμε το τι συμβαίνει σήμερα και εάν «άνοιξε και μάτωσε έστω μία μύτη τραπεζίτη». Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον πλανήτη είναι πραγματικά αστείο και επικίνδυνο για την πορεία των κοινωνιών. Σε κάποια άλλα κείμενά μου έχει γραφτεί ο κίνδυνος να κινηθούμε προς μία παγκόσμια φεουδαρχία κάποιων εταιρειών, πρωτίστως τραπεζικών. Ο κίνδυνος πλέον είναι εμφανής και ορατός, ίσως τελικά και να αποτελεί σχέδιο κάποιων αθλίων εγκεφάλων από αυτούς που εντρυφούν ως λακέδες και εντολοδόχοι στα παλάτια των μεγιστάνων του πλούτου.         

            Η πραγματική οικονομία όχι μόνο δεν ενισχύεται αλλά αφήνεται σε μία συνεχή καθίζηση. Αυτοί που ενισχύονται είναι οι τραπεζίτες !!!. Το χρήμα που υποτίθεται πως προορίζεται για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας συγκεντρώνεται στα χέρια των τραπεζιτών, για να το διαχειριστούν αυτοί !!!, για να «ενισχύσουν» αυτοί ό,τι και όποιον θέλουν !!!.

            Ακόμα και στην περίπτωση μη επιλεκτικής διαχείρισης του χρήματος, οι τραπεζίτες παραμένουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού, καθορίζουν τους όρους του και αποκερδαίνουν από τα επιτόκια δανεισμού !!!.

            Όπως απομυζούν τις χώρες του τρίτου κόσμου, θα απομυζήσουν (και πιο εύκολα πια) την πραγματική οικονομία, θα τριτοκοσμικοποιήσουν τις παραγωγικές διαδικασίες και στον δυτικό κόσμο.

            Ο παραλογισμός και η ενίσχυση των εξουσιών τους στον πλανήτη προχωρεί ακάθεκτη μέσα από τα σχέδια ενίσχυσης του τραπεζοπιστωτικού συστήματος. Γίνεται απόλυτη, ξεκάθαρη και περισσότερο αναιδής απέναντι στις κοινωνίες.

            Η συνεχής πτώση των χρηματιστηρίων, η μείωση της παραγωγής και της απασχόλησης, η ραγδαία πτωτική τάση της πραγματικής οικονομίας στον πλανήτη, δείχνει μια σαφή κατεύθυνση. Οι τραπεζίτες θα γίνουν ολοκληρωτικά κύριοι του πλανήτη, αγοράζοντας την πραγματική οικονομία με χρήματα των κοινωνιών, έναντι πινακίου φακής, έναντι ενός δολαρίου. Μετά «θα τρέξουν» να δανείσουν τον πλανήτη με τα δικά του χρήματα, τα χρήματα των κοινωνιών και θα σφίξουν ακόμα περισσότερο την θηλιά στο λαιμό των ανθρώπων. Σύντομα μετά θα επιβάλουν ένα προστατευτισμό, στην παγκόσμια φτώχεια και εξάρτηση. Ένα «γκωλικό» πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας, που θα συντηρεί την εξάρτηση από αυτούς, την απόλυτα ελεγχόμενη ως προς τα πάντα υποπαραγωγικότητα και την παγίωση των συνθηκών ζωής (στην πραγματικότητα εξάρτησης) των ανθρώπων στο πλαίσιο που αυτοί θα επιτρέπουν. Η λύση βέβαια δεν είναι ο οικονομικός φιλελευθερισμός των ατομικοτήτων ισχύος γιατί αυτός είναι δημιούργημα των ίδιων ανθρώπων για να διαβούν τα σύνορα και να επιβάλλουν την ισχύ τους. Η λύση βρίσκεται εντελώς αλλού, πέρα και έξω από όσα δογματικά διδάσκονται στα δυτικά πανεπιστημία κα επιβάλλονται ως δοξαστικά δόγματα στις κοινωνίες.

            Υπόσχομαι να σας γράψω σύντομα σύντροφοί μου, αναλυτικότερα και διεξοδικότερα για τα φαινόμενα και τις πρακτικές τους. Οσοι έχετε πολιτικά και κοινωνικά αισθητήρια καταλάβατε ήδη τι εννοώ.

            Επειδή δεν θα είχα κανένα λόγο να γράψω για να προβώ μόνο σε διαπιστωτικές κρίσεις (αν και αυτές έχουν την δική τους αξία) θεωρώ καθήκον μου την πρόταση.

            Η παγκόσμια οικονομία, οι κοινωνίες του πλανήτη πρέπει να απεξαρτηθούν από τις τράπεζες των τραπεζιτών. Παρατράβηξε η εξάρτηση κοινωνιών και ανθρώπων από τα συμφέροντα των ολιγαρχιών που τις κατέχουν και ελέγχουν το σύνολο του πλανήτη.

            Είναι σαφές και κατάδηλο το τι συμβαίνει και ποιος είναι ο βαθμός εξάρτησης.

            Είναι σαφές και κατάδηλο ότι υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας και εάν δεν κρίνονται επαρκείς μπορούν να φτιαχθούν άμεσα νέοι. Μηχανισμοί που δεν θα προσδίδουν υπεραξία στο χρήμα, αλλά θα στηρίζουν απευθείας την πραγματική οικονομία του πλανήτη, αυτή που αφορά τους ανθρώπους και τις βιοτικές τους ανάγκες.

            Και για να μην στηρίζουμε την οικονομία των ίδιων ολιγαρχιών, αλλά την οικονομία των κοινωνιών, την οικονομία των ανθρώπων, είναι σίγουρο πως πρέπει να κινηθούμε στην οικονομία των συλλογικοτήτων, στην οικονομία των πολλών ανθρώπων, στην κοινωνία της παγκόσμιας κοινωνικής συντροφικότητας και όχι του ανταγωνισμού.

            Εχω γράψει πως θα γίνει αυτό, εάν θέλετε η πρόταση για την «τράπεζα της κοινωνίας» είναι ακόμα μία παρέμβαση.

            Οσοι το αντιλαμβάνονται ας έλθουν μαζί μας για να αποκτήσει ο άνθρωπος μέλλον στον πλανήτη.

Με λαϊκή απεύθυνση

Φίλε και αδελφέ καταναλωτή,

 

Ελληνικέ λαέ, μάνα και πατέρα αυτής της χώρας, νέε και νέα.

 

Την ίδια ώρα που εσύ παράγεις και μοχθείς, την ώρα που εσύ δίνεις την μάχη για την ημέρα που έρχεται και αγωνιάς για την επιβίωση, για ένα καλύτερο αύριο, κάποιοι ασχολούνται με τα υπερκέρδη τους, την διατήρηση και την επαύξησή τους.

Εσύ όμως, καταφρονεμένε Ελληνικέ λαέ, είσαι αυτός που παράγει τον πλούτο αυτής της χώρας, εσύ ο ίδιος είσαι αυτή η χώρα, το παρόν και το μέλλον της.

Τον δικό σου αγώνα καρπώνονται όλοι αυτοί, στον δικό σου αγώνα στηρίζονται για να υπάρξουν πολιτικοί και κάθε λογής εκμεταλλευτές σου.

Εσένα εκμεταλλεύονται και το πράττουν απροκάλυπτα, άγρια, κυνικά.

Χωρίς εσένα γενναίε Ελληνικέ λαέ, όλοι αυτοί είναι ένα κομμάτι από το τίποτα.

Αντί όμως να σκεφτούν τον δημιουργό τους, αντί να σκεφτούν τους ανθρώπους αυτής της χώρας, σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους, τα υπερκέρδη τους  και σου γυρνούν την πλάτη.

Όμως Ελληνα και κάτοικε αυτής της χώρας, τα δικά σου χρήματα είναι αυτά που τους δημιουργούν, ο δικός σου ιδρώτας, οι δικές σου αγωνίες, ο δικός σου πλούτος, αυτός που εσύ παράγεις και σου στερούν.

Για τον δικό σου βίο δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει ενίσχυση, παρά μόνο ληστρικές φοροεπιδρομές και «κανόνες της αγοράς», που διαμορφώνονται όπως συμφέρει τους λίγους για να σου στερήσουν την χαρά της ζωής, την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. 

Για την παιδεία σου και την παιδεία των παιδιών σου δεν υπάρχουν κονδύλια.

Για την υγεία σου, για την σύνταξή σου, για την στήριξή σου, Ελληνα άνθρωπε, δεν υπάρχουν κονδύλια.

Ο μόχθος σου και οι αγωνίες σου γίνονται δική τους περιουσία, γίνονται δικά τους κεφάλαια και εσύ παραμένεις φτωχός και καταφρονεμένος, στο δικό σου περιθώριο, στο δικό σου κομμάτι μίζερης ζωής.

Τα «κονδύλια» Ελληνα είναι ο δικός σου μόχθος, ο δικός σου αγώνας, σε εσένα ανήκουν και όχι σε αυτούς.

Τους ακούμε πάλι αυτές τις ημέρες της κρίσης να ασχολούνται και πάλι με τα δικά τους οικονομικά και τα δικά τους κέρδη και εσύ και πάλι είσαι στο περιθώριο, κάπου στα ψιλά σε αναφέρουν και εσένα και ουσιαστικά σε απειλούν και σε εκβιάζουν : «χωρίς εμάς θα πεθάνεις» σου λένε, «χωρίς εμάς δεν υπάρχει οικονομία και μέλλον». Αναρωτήθηκες ποτέ Ελληνικέ λαέ, ποιοι είναι αυτοί που θα ορίσουν το μέλλον και τι είδους βλασφημία είναι αυτή; 

Το μέλλον, Ελληνικέ λαέ, δεν είναι όσοι κερδοσκοπούν από όσα παράγεις. Το μέλλον είσαι μόνο ΕΣΥ.

Το μέλλον δεν είναι οι παρανοϊκοί ατομιστές, που οι ίδιοι σκέφτονται μόνο το δικό τους παρόν και μέλλον, που σκέφτονται πως θα γίνουν ακόμα πιο ισχυροί, πως θα κερδίσουν μόνο οι ίδιοι από τον δικό σου ιδρώτα και τον καθημερινό αγώνα σου.

Προσδοκώντας, ανυπολόγιστα και ασύλληπτα για εσένα, κέρδη και υπερκέρδη δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αφαιρούν από εσένα, γιατί το κέρδος τους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κομμάτι από την δική σου, την δική μας, παραγωγή. Στο δικό μας πιάτο απλώνουν το χέρι τους, ολοένα και περισσότερο, στην δική μας εργασία, στο δικό μας μέλλον, στην δική μας ζωή, αυτό είναι το κέρδος, αυτό είναι το μοίρασμα του δικού σου ιδρώτα, της δικής σου ζωής: περισσότερα για τους λίγους και λιγότερα για τους πολλούς.

Μιλούν για το μέλλον και δείχνουν να αγωνιούν. Για το δικό τους μέλλον μιλούν και αγωνιούν, όχι για το δικό σου, για αυτό δεν αναφέρονται σε εσένα, παρά μόνο παρεμπιπτόντως και ως αριθμό, ως απλό παράγοντα στην εξίσωση του υπερκέρδους τους. Αλλωστε, οι ίδιοι έχουμε καταλάβει εδώ και πολλά χρόνια, πως με την πορεία αυτή, για εμάς και τα παιδιά μας δεν υπάρχει μέλλον και η αντιανθρώπινη αυτή πορεία δεν χαράχθηκε από εμάς, αλλά από αυτούς.

Το μέλλον είσαι εσύ Ελληνικέ λαέ και οι κοινωνίες μας και προϋπόθεση για το μέλλον είσαι εσύ και η δική σου αξία, η δική σου ζωή.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να στηριχθείς εσύ, σε ό,τι κάνεις και ό,τι θέλεις να κάνεις.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να διαφεντεύεις εσύ, τον εαυτό σου και τον τόπο σου.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να έχεις εξασφαλισμένες τις βιοτικές ανάγκες σου.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να καταργηθούν οι αποκλεισμοί και να σου δώσουν το δικαίωμα να παράγεις, την ευκαιρία να υπάρξεις, να ανασάνεις, να σου δώσουν όλα όσα σου στερούν και σου αφαιρούν για να ευημερούν και να κερδίζουν μόνο αυτοί.

Είναι να παύσει η χώρα μας να στηρίζεται σε λίγους, που προέκυψαν από το πουθενά, αλλά να στηρίζεται σε όλους μας, ίσα και ισότιμα, για μια κοινωνία και μια οικονομία όλων και όχι των λίγων.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να σου δώσουν την πραγματική δημοκρατία που χρειάζεσαι για να εκφραστείς, να μιλήσεις, να ακουστείς.

Προϋπόθεση για το μέλλον είναι να ορίζουμε όλοι μαζί την κίνηση της κοινωνίας σεβόμενοι ο ένας τα δικαιώματα του άλλου, σεβόμενοι την αξία της ανθρώπινης ύπαρξης, την αξία της κοινής προσπάθειας για ένα κοινό όμορφο μέλλον, όλων μας.

Ας τα σκεφτούμε και ας τα γνωρίζουμε όλα αυτά Ελληνες, για να συνεχίσει να υπάρχει αυτός εδώ ο όμορφος τόπος, για να τον ζήσουμε πραγματικά, να του χαρίσουμε ανάσα και ζωή ξανά και να τον παραδώσουμε καλύτερο στα παιδιά μας.

Προτάσεις και παρεμβάσεις κάναμε και θα κάνουμε στο μέλλον πολλές, αξία έχει να καταλάβουμε ότι αυτή την στιγμή η Ελλάδα, η πατρίδα μας, ο τόπος μας, δεν ανήκει σε όλους μας, δεν μπορεί να αποκαλείται τόπος όλων των Ελλήνων, αλλά τόπος κάποιων λίγων ισχυρών Ελλήνων, αξία και σημασία έχει να κερδίσουμε το αυτονόητο: τον σεβασμό της αξίας κάθε ανθρώπου και έτσι θα δημιουργήσουμε την Ελλάδα των Ελλήνων, την Ελλάδα των Ανθρώπων.

Το μέλλον σε χρειάζεται Ελληνα για να διεκδικήσεις καλύτερα πράγματα: την αξία της ίδιας σου της ζωής, την αξία μιας πραγματικής ζωής. Το αξίζεις και θα μας βρεις δίπλα σου, κομμάτι σου είμαστε και κομμάτι μας να γίνεις, για να κερδίσουμε με απλές κινήσεις το καλύτερο μέλλον όλων μας.        

(δελτίο τύπου ν. ΙΝΚΑ)

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Δημοσιεύτηκε στο blog του ΙΝΚΑ (ν. ΙΝΚΑ)

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

ΜΕΡΟΣ Α’

1. Κάποια από όσα αβάσιμα ισχυρίζεται η ΔΕΗ Α.Ε. , η ΡΑΕ και η Κυβέρνηση:

 

Μέσα από την ανοικτή διαμάχη της ΔΕΗ Α.Ε. με την κοινωνία που οδήγησε την ένωσή μας στην ανοικτή δικαστική διαμάχη με αυτή, σταχυολογούμε για την ενημέρωση του ελληνικού λαού τα ακόλουθα:

 

Α. Τελικά γιατί θέλει η ΔΕΗ Α.Ε. αυξήσεις ;

 

            Την μία μας λένε ότι οι αυξήσεις είναι αναγκαστικές λόγω αυξήσεως της τιμής των καυσίμων, την άλλη ότι θέλει να κάνει «επενδύσεις».

            Πέρα από την έκδηλη αντίφαση και αντινομία των αιτιολογιών, απαντάμε επί της ουσίας :

 

-           Η τιμή των καυσίμων πέφτει ραγδαία και σε λίγες ώρες το πετρέλαιο Brent θα είναι κάτω από τα 50 δολάρια Η.Π.Α. Αντίστοιχα μειώνεται και η τιμή του φυσικού αερίου. 

 

-           Οι πελάτες μιας Α.Ε. δεν είναι επενδυτές. Από την ώρα που η ΔΕΗ μας, η ΔΕΗ του ελληνικού λαού έγινε Α.Ε, ας φροντίσουν οι μέτοχοι της να χρηματοδοτήσουν τα επενδυτικά της σχέδια.

 

-           Οι καταναλωτές δεν μπορούν να πληρώνουν το κόστος εσφαλμένων και αντικοινωνικών πολιτικών και επιχειρηματικών επιλογών. Δεν μπορεί το κόστος της ιδιωτικοποίησης να μετακυλύεται στους καταναλωτές, ειδικά όταν πρόκειται για αγαθό άμεσης βιοτικής ανάγκης.

 

-           Η ΔΕΗ Α.Ε. απέχει από κάθε επένδυση σε νέες μονάδες εδώ και 6 τουλάχιστον χρόνια για να στρώσει το χαλί σε μεγαλοϊδιώτες να μπουν στην παραγωγή και εμπορία ενέργειας. Ενεργούν συνεπώς οι διοικήσεις της ΔΕΗ Α.Ε. και η κυβέρνηση εις βάρος των συμφερόντων της εταιρείας και των μετόχων.

 

-           Το πρόγραμμα νέων επενδύσεων «ανακαλύφθηκε» πρόσφατα για να στηρίξει άνοδο των τιμών και περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια και στην ΔΕΗ Α.Ε. . Αντί να επενδύουν σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας θέλουν να επενδύσουν σε εισαγόμενο λιθάνθρακα !!!, δηλ. σε «βρώμικο» καύσιμο.

-           Η ΔΕΗ παρουσίασε το 1^ο τρίμηνο του 2008 μεγάλη κερδοφορία που ξαφνικά μετατράπηκε σε ζημίες και με την πρωτοφανή εισαγωγή δυσμενών προβλέψεων για το τέλος του έτους. Αποτέλεσμα χρήσης με ζημίες σημαίνει μεταξύ άλλων ευχέρεια ιδιωτικοποίησης και δικαίωμα κατάργησης των εργασιακών συλλογικών ρυθμίσεων. Το 470 εκατ. κέρδη του 2003, τα  500 εκατ. κέρδη του 2004, τα 222 εκατ. του 2007, όλα χρήματα των Ελλήνων πολιτών – καταναλωτών, αντί να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις για το καλό της ελληνικής κοινωνίας, «εξανεμίστηκαν» και μετατράπηκαν σε «ζημίες» και παραγωγική επενδυτική απραξία.  

   

Συμπέρασμα από τα ανωτέρω (και δεκάδων άλλων που μπορούν να γραφτούν)  :

Η αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος είναι άμεση απόρροια της πολιτικής ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ Α.Ε., ιδιωτικοποίησης του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της μεγάλης κερδοφορίας ιδιωτών εις βάρος της ΔΕΗ και του Ελληνικού Λαού – καταναλωτή ηλεκτρικής ενέργειας.  

 

2. Περαιτέρω Αντινομίες και Αβασιμότητες

 

-           Η ηλεκτρική ενέργεια στην Ελλάδα για την ελληνική οικογένεια είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη.

 

Η ΔΕΗ ΑΕ ισχυρίζεται ότι έχουμε το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη μεταχειρίζεται για αυτό στοιχεία της Eurostat της 31/12/2006. Τα στοιχεία αυτά έχουν ανατραπεί άρδην από τις τεράστιες και απανωτές αυξήσεις που έχει επιβάλλει η ΔΕΗ Α.Ε. τα έτη 2007 και 2008. Σύμφωνα με την ανάλυση και αναπροσαρμογή των στοιχείων της Eurostat  που πραγματοποιήσαμε, ο Ελληνας καταναλωτής πληρώνει πλέον μία από τις ακριβότερες ηλεκτρικές ενέργειες στην Ευρώπη. Για μία μέση Ελληνική οικογένεια με χαμηλή κατανάλωση (1.500 Kwh ανά τετράμηνο) η μέση προ Φ.Π.Α. τιμή είναι ήδη 0,11217 ανά KWh, (και προσθέστε ένα από τους μεγαλύτερους Φ.Π.Α. στην Ευρώπη !!!).   

 

-           Η ρήτρα καυσίμων επιβάλλει μείωση της τιμής του ρεύματος

 

Η ρήτρα καυσίμων που θέσπισε η κυβέρνηση εξέλαβε χαμηλές τιμές βάσης  για να μπορεί εύκολα να δικαιολογήσει άμεσες, υπέρογκες και αδικαιολόγητες αυξήσεις.

Την τυπική ευθύνη για αυτό φέρουν η ΡΑΕ και το Υπουργείο. Για την ουσιαστική θα αποταθούμε στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

Η ΔΕΗ με ανακοίνωση τύπου, της 6/11/2008, που αναφέρεται στην ρήτρα καυσίμων, αναφέρει πως όταν θεσπίστηκε η ρήτρα καυσίμου, το Νοέμβριο του 2007, η τιμή του αργού πετρελαίου ήταν δήθεν 78 δολάρια το βαρέλι και το Ευρώ ήταν στα 1,47 δολλάρια. (ήτοι κατά τους ισχυρισμούς της ΔΕΗ : 53,06 Ευρώ το βαρέλι). Αυτό σημαίνει ότι μετά την αύξηση ή μείωση της τιμής κατά 10% ενεργοποιείται η ρήτρα καυσίμων. Αυτό σημαίνει ότι με τιμή καυσίμου μεγαλύτερη των 86 δολαρίων (αντίστοιχα 58,2 Ευρώ) θα είχαμε αύξηση και με τιμή κάτω των 70,2 δολαρίων (ή 47,6 Ευρώ) θα είχαμε υποχρέωση μείωσης της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.

Τα στοιχεία αυτά είναι απολύτως ανακριβή.

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία του Υπουργείου Ανάπτυξης που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα http://www.ypan.gr/flash_fuel/kafsima/GRAF_XORAS.htm  η πραγματική τιμή του αργού πετρελαίου το Νοέμβριο του 2007 κυμάνθηκε μεταξύ 88,49 και 95,45 δολάρια / βαρέλι  (μέση τιμή ήταν περίπου 92 δολ. και όχι 78 δολ., όπως διατείνεται η ΔΕΗ).

 Η μέση τιμή του Ευρώ ήταν τον μήνα Νοέμβριο 2007,  1,46 δολ. Η.Π.Α. .  

Συνεπώς, η πραγματική τιμή του βαρελιού αργού πετρελαίου ήταν το Νοέμβριο του 2007, πολύ ανώτερη : 63,01 Ευρώ το βαρέλι. Αυτή είναι η πραγματική, η αληθής  τιμή αναφοράς και όχι τα 53 δολ, ανά βαρέλι.

Αυτό σημαίνει ότι σήμερα κατ’ εφαρμογή της ρήτρας καυσίμων η ΔΕΗ ΑΕ οφείλει να προβεί σε άμεση μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς σήμερα, Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου και ώρα 10:00 η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Brent είναι 40,82 Ευρώ !!!. (51,16 δολάρια Η.Π.Α. δηλ. σήμερα σε Ευρώ  Χ 1,2530 η ισοτιμία της προηγ. ημέρας).

Αυτό σημαίνει (63,01 – 40,82 = 22,19 € μείωση), ότι έχουμε μείωση τιμής πετρελαίου σε ποσοστό 35,2 %.

Αυτό σημαίνει ενεργοποίηση της ρήτρας καυσίμου υπέρ του καταναλωτή με αντίστοιχη μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος.

Την αύξηση των τιμών του καυσίμου την πλήρωσε ακριβά ο καταναλωτής με τις τεράστιες αυξήσεις των ετών 2007 -2008, που κατατρώνε το εισόδημά του πολύπλευρα. Ηλθε η ώρα των αντίστοιχων μειώσεων στο ηλεκτρικό ρεύμα και παντού.   

Αντίστοιχα ισχύουν και για τις τιμές φυσικού αερίου και μην επικαλεστεί η ΔΕΗ Α.Ε. υψηλές τιμές προηγούμενης προμήθειας γιατί έχουμε ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ που αποδεικνύουν και «εσφαλμένες» επιλογές, οι οποίες δεν είναι υπέρ της διοίκησής της. 

 

-           Οι προμήθειες ενέργειας από τρίτους κατατρώγουν την ΔΕΗ και τους Ελληνες πολίτες – καταναλωτές

 

Με την δική μας καθαρή λογική βλέπουμε ότι, οι προμήθειες της ΔΕΗ σε ηλεκτρική ενέργεια από τρίτους, ήταν το 1ο εξάμηνο του 2004 αξίας 74.569.000 Ευρώ και το αντίστοιχο εξάμηνο του 2008 αξίας : 461.419.000 Ευρώ !!!.

Τα χρήματα αυτά επιβαρύνουν τον Ελληνα καταναλωτή και μεγάλο μέρος τους μπαίνει σε τσέπες ιδιωτών. Είναι γνωστή η μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ κατά παντός υπευθύνου.

 

-           Μετά τις αντινομίες, τις μη επενδύσεις σε ΑΠΕ και το «επενδυτικό χαλί» προς τους ιδιώτες μας καλούν να πληρώσουμε εμείς και το πρόστιμο για την ρύπανση του περιβάλλοντος.

            Απαντούμε κατηγορηματικά: Δεν πληρώνουμε ως κοινωνία και ως καταναλωτές τις αντινομίες και τα σφάλματα μιας ιδιωτικής εταιρείας που  δεν είναι δική μας, που δεν την διοικούμε, που μολύνει τον αέρα που αναπνέουμε και την φύση ολόκληρη εμείς και τα παιδιά μας. Αποζημίωση για την μόλυνση θα απαιτήσουμε ΕΜΕΙΣ.

 

ΜΕΡΟΣ Β’

ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:    

 

-           Δεν θέλουμε ούτε ιδιωτική ΔΕΗ Α.Ε., όπου θα κερδοσκοπεί εις βάρος μας ο κάθε ιδιώτης , ούτε «κρατική» ΔΕΗ,  όπου κάθε υπουργός και διοικητής θα συμπεριφέρεται σαν αφεντικό της εταιρείας.

Θέλουμε μια ΔΕΗ κοινωνική που να ανήκει ουσιαστικά στην κοινωνία. Οπου η ίδια η κοινωνία, εμείς οι πολίτες – καταναλωτές,  θα έχουμε άμεσο θεσμικό λόγο και ρόλο στην πορεία της επιχείρησης, θα ελέγχουμε, θα επιλέγουμε και θα επιβάλλουμε δημοκρατικά τις λύσεις και τις προτάσεις της ίδιας της κοινωνίας.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΕΗ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.   

-           Αμεσες επενδύσεις σε Α.Π.Ε. από την ΔΕΗ. Η Ελλάδα έπρεπε να είναι ενεργειακή υπερδύναμη με τις δυνατότητες Α.Π.Ε. που έχει (νερό, κύμα, ήλιος, αέρας) και όχι εισαγωγέας.

-           Αμεση εκπόνηση και υλοποίηση σχεδίου διαχείρισης και σωτηρίας των υδατικών πόρων της χώρας μέσω συστήματος φραγμάτων, που θα παράγουν και ενέργεια. Το νερό είναι αγαθό πολύτιμο.

-           Αμεση μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατ’ επιβολή της ρήτρας καυσίμου και μείωση του απαράδεκτου Φ.Π.Α. . Αυτό σημαίνει και: άμεση αντίστοιχη μείωση της τιμής των αγαθών που εξαρτώνται από την ηλεκτρική ενέργεια και αύξηση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας.

-           Προστασία των χιλιάδων εργαζομένων της ΔΕΗ και της κοινωνίας από το τεράστιο κοινωνικό κόστος των δήθεν αναγκαίων προγραμμάτων εθελουσίας εξόδου. Αμεση εκπόνηση σχεδίου επιμόρφωσης και εξεύρεσης άλλων παραγωγικών λύσεων και εργασιών για τους εργαζόμενους, από το κράτος . Δημιουργία μονάδων Α.Π.Ε. και προώθηση των εργαζομένων σε αυτές. Προστασία θιγομένων περιοχών με ουσιαστικές προτάσεις και επενδύσεις.

-           Καμία πριμοδότηση στους «μεγαλοϊδιώτες» . Εάν θέλουν ανταγωνισμό να ανταγωνιστούν «επί ίσοις όροις». Δεν θα πληρώσει η κοινωνία τα άκοπα κέρδη τους.  

-           Να αναληφθούν από το πολιτικό κόσμο και τις κυβερνήσεις οι ευθύνες για την υλοποίηση των ανωτέρω και των δεκάδων βιώσιμων παραγωγικών προτάσεων που προέρχονται από την κοινωνία. Να αναλάβει η κυβέρνηση θαρραλέα τις ευθύνες της και να μην ψάχνει να βρει αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο του Τ. Αθανασόπουλου. Τις δικές της επιλογές εφαρμόζει … .

Θα επανέλθουμε με μερικές από τις δεκάδες προτάσεις της κοινωνίας, που δείχνουν το δρόμο για την συλλογική πρόοδο και την κοινωνική συνοχή.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ