Από τον φίλο Μάκη έλαβα το πιο κάτω κείμενο, το οποίο και θέτω σαν θέμα συζήτησης.
Δεν αποτελεί εκ πρώτης όψεως πολιτικό ζήτημα, είναι όμως και είναι ιδιαίτερα σημαντικό και απτό
Ο προβληματισμός μας θα πρέπει να τεθεί και κάπου να καταλήξει
Σας το παραθέτω:
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Πολλές φορές προβληματίζομαι για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα παιδιά και οι έφηβοι, όταν κάθε μεσημέρι φεύγουν απο το σχολείο και πάνε στα σπίτια τους.
Προβληματιζομαι ακόμη και για τα μωρά παιδιά , παιδιά προσχολική ηλικίας για το πως παιρνάνε την ώρα τους , τι κάνουν κατα την διάρκεια την μέρας.
Πριν γελάσει κανεις , εεε τι μπορει να κάνει ενα τριχρονο παιδι , θα ηθελα να ξεκαθαρίσω κατι. Δεν μιλάω για το παιχνιδι ή για το διάβασμα , μιλάω για την στιγμή που η μητέρα του το αφηνει μπροστά σε μια τηλεόραση για να ειναι ησυχο , που δίνει στο παιδί ένα περιοδικό να διαβάσει , που ο εφηβος βγαίνει βόλτα στον δρόμο.
Αραγε η παιδεία σταματάει στο σχολείο ? Σταματάει στην οικογένεια ?
Το σχολειο δεν μπορει να ακολουθει τον μαθητη μετα στην ληξη του , οι γονεις δεν ειναι πάντα σιγουρο οτι εχουν την παιδεία για να του την μεταφέρουν ή για να τους δωσουν οδηγίες , κατευθυνσεις.
Ενα παιδι λοιπον ειναι στο σπιτι , μονο του ή με παρεα τους γονεις δεν εχει σημασια …
Παιδια κολλημενα σε μια τηλεοραση που εκτος απο απαραδεκτα κινουμενα σχεδια που δεν εχουν ουτε το απαιτουμενο χιουμορ , εκπομπες κουτσομπολιστικες που δειχνει παιδια να μαλλων με γονεις , συζηγους να απατουν ο ενας τον αλλον , ανθρωποι που μισουν ο ενας τον αλλον, ανθρωποι που για να βγουν πεντε λεπτα στην τηλεοραση βγαζουν τα λερωμενα και τα απλητα τους σε ενα παραθυρο , ανθρωποι που ξευτελιζονται, που τους κοροϊδεύουν, που παιζουν τον ρολο του βλακα για να γελανε οι αλλοι. Περιοδικά που το 90% του περιεχομένουν ειναι διαφημισεις κάκιστες στην πλειψηφία , με κυριαρχο το γυμνο (που απο μονο του δεν εχει τιποτα το κακο ισα ισα που ειναι υπέροχο και για τα δυο φυλα , μονο που στην πλειψηφια δειχνει το γυμνο θεωρωντας την γυναικα ως ενα κομματι κρεας , ως αντικειμενο και οχι ως ανθρωπο) , μια προβολή της πλαστικης ομορφιάς της ψευτικης ,που οδηγει σε ανορεξια και στον θανατο. Βαζουν ραδιοφωνο και ακουνε μουσικη με κύρια επικράτηση της ευκολης μουσικης , χωρις στιχους και χωρις νοτες , αρα μουσικη χωρις μουσικη και τραγουδι χωρις ποιηση. Εφηβοι που βγαινουν βολτα , αλλα δεν εχει γηπεδα να πανε , ουτε θεατρα , ουτε κινηματογραφοι , για να πανε σε κατι απο αυτα θα πρεπει να εχουν αυτοκινητο, ετσι καταληγουν σε καφετεριες , καταληγουν εφηβοι με ενα καφε ή με ενα αλκοολουχο στο χερι , με ενα τσιγαρο απο τα 15.
Ποια ειναι η θεση της κοινωνιας λοιπον στην παιδεια;
Τι προσφερει η κοινωνια αλλά και το κοινωνικο συνολο πολλες φορες στην παιδεια αυτων των παιδιων;
Το κρατος και τα κομματα τι εχουν προσφέρει, ωστε η παιδεια να ακολουθει το παιδι και μετα το σχολειο , οχι ως βραχνας που πρεπει να διαβασει , αλλα ως οδηγος σε ενα παιχνιδι , ως στοιχειο υγιεινης διατροφης , ως ενα οργανο γυμναστικης στο γυμναστηριο , ως ηθοποιος μιας παράστασης ενος παιδικου εργου , μιας εφηβικης παράστασης;
και εμεις ;
Τι μπορουμε να κανουμε για αυτο ? Και γιατι γυρναμε την πλατη στα ιδια τα παιδια μας ? Γιατι ? Και πως ?
